Πολιτισμός
Πολλά οφείλει ο «μύθος» της Σαλώμης στο έργο του Όσκαρ Ουάιλντ (1854-1900) καθώς σε αυτόν οφείλεται η διαμόρφωσή του αλλά και ο περίφημος «χορός των επτά πέπλων» με αντάλλαγμα το κεφάλι του Ιωάννη του Βαπτιστή, του Ιοκαναάν όπως είναι το αρχαϊκό του όνομα που επανεισήγαγε λογοτεχνικά ο Φλωμπέρ στη δική του ιστορία της Ηρωδιάδας και […]
Πολιτισμός
Με το τελευταίο έργο του, ο Γιώργος Βέλτσος δημιουργεί ένα «στρεβλό» δοκίμιο φιλοσοφίας με ποιητικό λόγο καθώς η γλώσσα του υπηρετεί το ηδονικό παραλήρημα του ζεύγους των Γκαίμπελς, του Γιόζεφ, Υπουργού Προπαγάνδας του Γ’ Ράιχ και της συζύγου του Μάγκντα, της «μάνας της Γερμανίας». Κινούμενοι στο κενό του χώρου και του χρόνου («Αυτό ακριβώς είναι […]
Πολιτισμός
Αποκαθηλώνοντας στερεότυπα Η χορευτική περφόρμανς που εμπνεύστηκε η Σοφία Μαυραγάνη με συν-δημιουργικό «εργαλείο» επί σκηνής τον Νώντα Δαμόπουλο τέμνει το μύθευμα του «ήρωα» στις ποικίλες εκδοχές του αποθεώνοντάς το, κατακρημνίζοντάς το, παιγνιωδώς παρωδώντας το. Το ωραίο αντρικό σώμα, ιδανικό να υποδυθεί τον Ηρακλή, τον Σούπερμαν ή το χιτλερικό κλέος, εμφανίζεται μόνο του
Πολιτισμός
Η γνωστή νουβέλα του Χάινριχ φον Κλάιστ «Μίχαελ Κόλχαας» έχει δοκιμαστεί ήδη σε σκηνική μεταγραφή, κυρίως με τη μορφή μονολόγου. Η παράδοξη ιστορία της στηρίζεται στο υπαρκτό πρόσωπο του ληστή Χανς Κολχάζεν που έδρασε στη Γερμανία στα μέσα του 16ου αιώνα. Παράδοξη διότι ο φιλήσυχος οικογενειάρχης, έμπορος αλόγων, Μίχαελ Κόλχαας, καθώς οδηγεί τα άλογά του […]
Πολιτισμός
Ο Γιάννης Τσίρος («Αξύριστα πηγούνια», «Αόρατη Όλγα», «Ελεύθερα Ύδατα») επανέρχεται, με τον «Άγριο σπόρο», στην προσφιλή του τεχνική του αστυνομικού θρίλερ θίγοντας σε ένα δεύτερο, και σημαντικότερο επίπεδο, κοινωνικά ζητήματα που αφορούν προκαταλήψεις απέναντι στον «άλλο», είτε αυτός είναι ξένος είτε ακολουθεί μια «αντικανονική» συμπεριφορά που τον περιθωριοποιεί. Όμως, ο
Πολιτισμός
Με εντυπωσιακή, καλαίσθητη, πρόσφορη για πειραματικές παραστάσεις αναδιάρθρωση του σκηνικού χώρου της  Σκηνής «Κατίνα Παξινού», στο Θέατρο RΕΧ, εγκαινιάστηκε και επισήμως η Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου με την παράσταση της Γεωργίας Μαυραγάνη. Είχαν προηγηθεί, σε ανεπίσημη έναρξη, οι επαναλήψεις -από το Φεστιβάλ Αθηνών του περασμένου καλοκαιριού- των δύο
Πολιτισμός
Στο πλαίσιο της καλύτερης ενημέρωσης σας για τα πολιτιστικά δρώμενα, ο «Ημεροδρόμος» ανοίγει δύο νέες σελίδες για την παρουσίαση των θεατρικών παραστάσεων και των μουσικών εκδηλώσεων. Στο αριστερό μέρος της πρώτης σελίδας του «Η» υπάρχουν δύο εικονίδια- μπάνερ με τίτλους «Παραστάσεις 2025-16»   και     «Μουσική Σκηνή» . Πατώντας πάνω στο εικονίδιο, εμφανίζεται η αντίστοιχη
Πολιτισμός
Σε σύλληψη και σκηνοθεσία της Ιόλης Ανδρεάδη, η σκηνοθέτις μαζί με τον Άρη Ασπρούλη δημιουργούν για τη σκηνή ένα νέο, πρωτότυπο θεατρικό κείμενο, την «Οικογένεια Τσέντσι», «εμπνευσμένο από τους Τσέντσι του Αρτώ και το χρονικό του Σταντάλ» όπως δηλώνεται κάτω από τον τίτλο του έργου (εκδόσεις Κάπα Εκδοτική). Ολόκληρη η απόλυτα κωδικοποιημένη κινησιολογικά παράσταση
Πολιτισμός
«Το γέλιο του Αίαντα» (Aiacis risus) έχει προσλάβει χαρακτήρα παροιμιακής έκφρασης που δηλώνει τον εφήμερο θρίαμβο της εκτροπής. Πρόκειται για το «γέλιο» που συνοδεύει τον τρωικό ήρωα καθώς αυτός σφάζει τα ζώα, τυφλωμένος από την Αθηνά, νομίζοντας πως δολοφονεί τους Ατρείδες και τον Οδυσσέα. Τη σκηνή περιγράφει η σύντροφός του Τέκμησσα στον Χορό τρομαγμένη από […]
Πολιτισμός
 Ως μεγάλη στιγμή των φετινών Επιδαυρίων θα πρέπει να καταγραφεί η παράσταση της «Νέκυιας» σε σύλληψη, δραματουργική επεξεργασία και συν-σκηνοθεσία του Μιχαήλ Μαρμαρινού με τον δάσκαλο του Θεάτρου Νō Ροκουρό Γκενσό Ουμεουάκα. Και ήταν το μέγιστου ενδιαφέροντος γεγονός καθώς η σύμπραξη για αρχαιοελληνικό κείμενο Έλληνα σκηνοθέτη με κλασικό ιαπωνικό θέατρο είναι μάλλον
Πολιτισμός
 Θεωρούμενο διάδοχος του ιστορικού δράματος, το Θέατρο-Ντοκουμέντο αμιλλάται για κάποιους τη δουλειά του ιστορικού. Άμεσα συνδεδεμένο με τρέχοντα γεγονότα, χρησιμοποιεί ως παραστασιακό υλικό ντοκουμέντα και αυθεντικές μαρτυρίες, φωτογραφίες, φιλμ και άλλα προϊόντα έρευνας με βάση τα οποία, κατόπιν προσεκτικής επιλογής, προτείνεται η πολιτικο-κοινωνική θέση και καταγγελία
Πολιτισμός
«Ρήσος» του Ευριπίδη (;) Σκηνοθεσία: Κατερίνα Ευαγγελάτου Μια περιπατητική παράσταση στο Λύκειο του Αριστοτέλη Φεστιβάλ Αθηνών Ανάμεσα στους μυθικούς, για τους σύγχρονους Αθηναίους, ποταμούς Ιλισό και Ηριδανό εκτεινόταν ο χώρος του ιερού του Λυκείου Απόλλωνα. Εκεί όπου ο Αριστοτέλης, το 335 π. Χ. ίδρυσε τη δική του Σχολή, την τελευταία από τις τρεις σχολές της […]
Πολιτισμός
Πλείστες όσες διακειμενικές αναφορές μπορεί να αναγνωρίσει κανείς στο πρόσφατο έργο της Μαρίας Ευσταθιάδη, ανάλογα με την οπτική που το «διαβάζει»: αναφορές στον κινηματογραφικό Μπουνιουέλ και κατ’ επέκταση σε στοιχεία σουρεαλισμού, στον θεατρικό Μπότο Στράους όπως για παράδειγμα στο έργο του «Ο χρόνος και το δωμάτιο» όπου ο χώρος του σπιτιού γίνεται
Πολιτισμός
Το ιστορικό γεγονός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 ανάγουν σε ποιητικό γεγονός και παραστασιακό υλικό ο Άρης Μπινιάρης και οι μουσικοί συνεργάτες του ως αφορμή για να μιλήσουν για τη δύναμη της απελευθέρωσης του ατόμου, της κοινωνίας, του έθνους από ό,τι το καταδυναστεύει, από αυτό που το δεσμεύει: τους παντός είδους δυνάστες, με αγώνες, με […]
Πολιτισμός
«Διασκεδαστικές Ιστορίες περί Θνητότητας» Βασισμένο σε διηγήματα του Άντον Τσέχωφ Σύνθεση κειμένων- Σκηνοθεσία: Γιάννης Μόσχος Φεστιβάλ Αθηνών – Πειραιώς 260 [Ε] Αν ο Τσέχωφ έγραφε «κωμωδίες» ή «δραματικά έργα» παραμένει ζητούμενο πρώτιστα των πρακτικών του θεάτρου και στη συνέχεια των μελετητών του. Ο Γιάννης Μόσχος, με τα επιλεγμένα διηγήματα που αποφάσισε να