Με μηνύματα περί ενότητας, συλλογικής ευθύνης και «αναγέννησης» του ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε η Ρένα Δούρου να σηματοδοτήσει τη νέα φάση για την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος, μετά την εκλογή της στην προεδρία της με 7 ψήφους υπέρ και ένα λευκό.
Η νέα πρόεδρος της ΚΟ παρουσίασε ως βασική προτεραιότητα την αναδιάταξη του κοινοβουλευτικού σχήματος και κάλεσε τα στελέχη να αφήσουν πίσω τους τις προσωπικές στρατηγικές, τις εσωτερικές συγκρούσεις και την εσωστρέφεια. Επικαλέστηκε μάλιστα τη γνωστή φράση του Νίκου Καζαντζάκη «να αγαπάς την ευθύνη», υποστηρίζοντας ότι το κόμμα πρέπει να αναλάβει την ευθύνη απέναντι στην κοινωνία.
Ωστόσο, πίσω από τις εκκλήσεις για ενότητα, παραμένει η βαθιά πολιτική κρίση που αντιμετωπίζει ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τη διαδοχή εκλογικών ηττών, τις εσωκομματικές συγκρούσεις και τις αποχωρήσεις στελεχών και βουλευτών. Η Ρένα Δούρου αναγνώρισε ότι το κόμμα βρίσκεται «σε οριακό σημείο», σημειώνοντας ότι για πολλούς πρόκειται για σημείο «μη επιστροφής».
Αναζήτηση πολιτικού στίγματος
Η νέα πρόεδρος της ΚΟ υποστήριξε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να ανακτήσει την αξιοπιστία του και να παραμείνει παρών στις επόμενες εκλογές, είτε μέσα από ένα ευρύτερο ενωτικό ψηφοδέλτιο προοδευτικών δυνάμεων είτε αυτόνομα.
Παράλληλα, επιχείρησε να υπερασπιστεί τη φυσιογνωμία του κόμματος ως δύναμης της «ανανεωτικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς», απορρίπτοντας την άποψη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί έναν πολιτικό φορέα που έχει κλείσει τον κύκλο του.
Η τοποθέτηση αυτή έρχεται σε μια περίοδο όπου η συζήτηση για το μέλλον της Αριστεράς έχει αναζωπυρωθεί, ιδιαίτερα μετά τις πρωτοβουλίες του Αλέξη Τσίπρα για νέο πολιτικό εγχείρημα. Η Δούρου άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασιών, αλλά ισχυρίστηκε ότι αυτές θα πρέπει να βασίζονται σε πολιτική ισοτιμία και προγραμματική συμφωνία.
Συγκεκριμένα, υποστήριξε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να αποδεχθεί την αντίληψη πως αποτελεί «τοξικό κόμμα» ή ότι έχει ολοκληρώσει τον ιστορικό του κύκλο.
Ξεκαθάρισε ότι το κόμμα δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τη φυσιογνωμία του ως δύναμη της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς, ενώ σημείωσε πως οι συνεργασίες με άλλες προοδευτικές δυνάμεις παραμένουν επιθυμητές, υπό την προϋπόθεση ότι θα βασίζονται σε πολιτική ισοτιμία και προγραμματική συμφωνία.
Επιπλέον σημείωσε: «Έχουμε κοινή ιδεολογία με την ΕΛΑΣ; Όχι, εμείς εκφράζουμε την καθαρή ανόθευτη αριστερά του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Σύμφωνούμε σε όλα; Όχι. Έχουμε κοινά σημεία προγράμματος; Αναμένουμε τις θέσεις τους. Μπορούμε να ταυτιστούμε; Όχι. Μπορούμε να συμπορευτούμε; Ναι. Όπως και με τις άλλες δυνάμεις της Αριστεράς και ενώ έχουμε μονομέτωπο κατά της δεξιάς».
Οι αντιφάσεις της «νέας αρχής»
Η προσπάθεια ανασύνταξης, πάντως, γίνεται σε ένα περιβάλλον όπου ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να αντιμετωπίζει το βασικό πρόβλημα της πολιτικής του ταυτότητας και της σχέσης του με την κοινωνική του βάση.
Οι αναφορές στην ανάγκη επιστροφής στις αξίες της συλλογικότητας, της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης επιχειρούν να απαντήσουν σε μια περίοδο κατά την οποία το κόμμα ταυτίστηκε με εσωτερικές αντιπαραθέσεις, αλλαγές ηγεσίας και αποχωρήσεις. Φυσικά, οι σκοπίμως γενικόλογες αυτές εκφράσεις υποδηλώνουν, για μια ακόμη φορά, την προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να «ψαρέψει σε θολά νερά».
Η εκλογή νέας προέδρου στην Κοινοβουλευτική Ομάδα αποτελεί περισσότερο μια προσπάθεια διαχείρισης της κρίσης παρά μια απόδειξη πολιτικής επανεκκίνησης.
