Πολιτισμός
Το «Ύπνος Project» είναι μία ακόμη από τις πολλές δράσεις που οργανώνει η ΣΤΕΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ και ΤΕΧΝΩΝ διεκδικώντας τη διαρκή προσοχή των θεατρόφιλων -και όχι μόνο- πάνω στα καλλιτεχνικά δρώμενα που υποβάλλει στην πόλη. Μεταξύ άλλων, φιλοξενεί στο πλαίσιο αυτό, για πρώτη φορά, την Ομάδα Nova Melancholia, μία, παρ’ όλα αυτά, από τις πρώτες ομάδες […]
Πολιτισμός
Η Ομάδα «Χώρος» καταλαμβάνει εδώ και μια δεκαετία μια ιδιαίτερη θέση στην θεατρική ζωή της χώρας μας. Είναι από τις περιπτώσεις εκείνες που η κάθε νέα της πρόταση συνιστά καλλιτεχνικό γεγονός, γεγονός που αναμένεται με έντονο ενδιαφέρον. Έχοντας εξ αρχής αποκτήσει μια ιδιαίτερη, ιδιάζουσα σκηνική γλώσσα που διαρκώς εμπλουτίζει αλλά και μοναδικό τρόπο προσέγγισης-ερμηνείας
Πολιτισμός
Ριχάρδος ΙΙΙ Συμπλεγματικός, λόγω της σωματικής του αναπηρίας, εμμονικός, φιλόδοξος, αδίστακτος προκειμένου να πετύχει τον στόχο του, δηλαδή την ιδιοποίηση της εξουσίας, γοητευτικός ρήτορας και αναντίρρητα ευφυής, το ιστορικό πρόσωπο Ριχάρδος ο Τρίτος έμεινε στην ιστορία με τα χαρακτηριστικά που του απέδωσε ο Σαίξπηρ στο ομώνυμο έργο του (1593;) παρά με την πραγματική του
Πολιτισμός
 «Ο Καλόγερος» Το «φανταστικό μυθιστόρημα» εμφανίζεται ήδη από τον 18ο αιώνα με πρωτοπόρο τον Ζαν Καζότ (1719-1792) και τον κλασικό πλέον «Ερωτευμένο Διάβολο» για να καθιερωθεί με τον Έντγκαρ Άλαν Πόε και τους συμπατριώτες του (Χένρυ Τζαίημς, Χ.Φ. Λάβκραφτ, κ.ά.) ενώ τα φανταστικά παράγωγα του γερμανικού ρομαντισμού μπορούν να θεωρηθούν από τα πλέον προσδιοριστικά του […]
Πολιτισμός
Κορυφαία, μεταξύ των αποκαλούμενων «μεγάλων κωμωδιών» του («Μισάνθρωπος», «Κατά φαντασίαν ασθενής», «Δον Ζουάν», «Φιλάργυρος», «Αρχοντοχωριάτης») ο «Ταρτούφος» («Le Tartuffe ou l’Imposteur») του Μολιέρου (Ζαν-Μπατίστ Ποκλέν, 1622-1673), γνώρισε ίσως τις περισσότερες περιπέτειες από όλα τα έργα του: «Ιδού», γράφει ο ίδιος στον πρόλογό του έργου του, «μια κωμωδία που
Πολιτισμός
Μάταιος ο αγώνας του «Πατέρα» του Αύγουστου Στρίντμπεργκ απέναντι στη γυναίκα του με αφορμή το μέλλον της κόρης τους. Σύγκρουση φύλων έως τελικής πτώσεως, αναμέτρηση έως θανάτου. Αλλά, μάταιος και ο αγώνας του Στρίντμπεργκ να ακουστεί ο «Πατέρας» του από σκηνής σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Χατζάκη. Ο σκηνοθέτης, ως άλλος γιος απέναντι στον πατέρα, με ύπουλα […]
Πολιτισμός
Ποιητικό, με γεύση παλαιικού αλλά τολμηρού στα άρρητα, στα υπονοούμενα, στα υπόρρητα είναι το κείμενο που κατασκεύασε ο Άκης Δήμου «Όσα η καρδιά μου στην καταιγίδα» που υποτιτλοφορεί ως «Μια παραλλαγή στο θέμα της “Πρώτης αγάπης” του Ιωάννη Κονδυλάκη». Όπως σημειώνει η Λίνα Ρόζη στο εισαγωγικό της κείμενο1 στο εν λόγω έργο του Άκη Δήμου, […]
Πολιτισμός
Ένας από τους σημαντικότερους Ευρωπαίους λογοτέχνες, ο Αυστριακός Ρόμπερτ Μούζιλ (1880-1942), θα μείνει στην ιστορία των γραμμάτων πρώτιστα με το τελευταίο, ημιτελές -αν και αποτελούμενο ήδη από τρία βιβλία- μυθιστόρημά του «Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες», σημείο αναφοράς για πολλούς μετέπειτα συγγραφείς αλλά και θεωρητικούς της λογοτεχνίας. Μυθιστόρημα, το οποίο ο Μούζιλ
Πολιτισμός
Με το έργο του «Εμείς» («Мы») που εκδόθηκε το 1927, ο στρατευμένος με τους Μπολσεβίκους αλλά αντιταχθείς στον σταλινισμό Γιεβγκιένι Ζαμιάτιν (Λεμπεντιάν, 1884 -Παρίσι, 1937) έθεσε τις βάσεις για όλες τις μετέπειτα λογοτεχνικές αλληγορίες ολοκληρωτικών καθεστώτων όπως «Ο θαυμαστός καινούργιος κόσμος» (1932) του Άλντους Χάξλεϋ ή το «1984» (1949) του Τζωρτζ Όργουελ. Μετά από
Πολιτισμός
Το είδος του αμιγώς σωματικού θεάτρου -χωρίς να είναι χοροθέατρο- υπηρετείται συστηματικά τα τελευταία χρόνια από δύο ομάδες που χρησιμοποιούν την κίνηση ως αποκλειστική τους γλώσσα. Δύο ομάδες, ωστόσο, τελείως διαφορετικές μεταξύ τους τόσο ως προς το σημείο εκκίνησης και έμπνευσης όσο και ως προς την επιτελεστική πράξη. Και οι δύο κινούνται εκτός των επικοινωνιακών […]
Πολιτισμός
 Το παγκόσμιο θέατρο έχει πλειστάκις εμπλουτιστεί από σκηνοθετικές αναγνώσεις ανθρώπων που προέρχονται από άλλους χώρους -και ειδικά των Καλών Τεχνών. Ρομέο Καστελλούτσι, Γιαν Φαμπρ, Ρόμπερτ Ουίλσον συγκαταλέγονται μεταξύ των επιφανέστερων αυτής της κατηγορίας, έχοντας προσδώσει στο θέατρο νέες πρωτοποριακές, συχνά ανατρεπτικές καταθέσεις, εισάγοντας τις τελευταίες
Πολιτισμός
Ένα τελάρο κλείνει όλο το πλάτος της σκηνής αφήνοντας, μέσα από ένα άνοιγμα-παράθυρο, να διακρίνονται τεμαχισμένες φιγούρες που κινούνται στον πίσω χώρο. Σκοτάδι. Το τελάρο υποχωρεί, γίνεται το φόντο της σκηνής και στο κέντρο της, με θέα προς το παράθυρο, την πλάτη στραμμένη στην πλατεία, στέκει ένας άντρας με μαύρο κοστούμι και καλοχτενισμένα μαλλιά. Σαν […]
Πολιτισμός
  «To δάνειο» Ο Καταλανός Τζόρντι Γκαλθεράν (Βαρκελώνη, 1964), γνωστός και στην Ελλάδα από το έργο του «Μέθοδος Γκρόνχολμ», με το πρόσφατο έργο του «Το δάνειο» καταθέτει μια φαρσοκωμωδία για δύο ηθοποιούς, ακολουθώντας τη λογική του «καλογραμμένου» έργου. Το εξωφρενικό εύρημα του πρώτου μέρους, εκείνο ενός μη φερέγγυου «ανθρωπάκου» ο οποίος, όταν ο διευθυντής τραπεζικού
Πολιτισμός
 Τη νουβέλα του γνωστού αυστριακού συγγραφέα Στέφαν Τσβάιχ (Βιέννη, 1881) «Φόβος» (1913) μεταφράζει, σε συνεργασία με τη Μαριλένα Καβάζη, διασκευάζει για τη σκηνή, σε συνεργασία με την Ορσία Σοφρά και σκηνοθετεί η γνωστή συγγραφέας και σκηνοθέτης Έλενα Πέγκα, προσφέροντας μια επαγγελματικού επιπέδου επανεκκίνηση στο άλλοτε ακμαίο αλλά περιορισμένο τα τελευταία χρόνια σε
Πολιτισμός
Σπάνια εμφανιζόμενος ως ηθοποιός αλλά πολύτιμος ερμηνευτής, ο Βασίλης Παπαβασιλείου επέλεξε να παρουσιάσει εφέτος έναν δικό του μονόλογο εμπνευσμένο από την πολιτικο-οικονομική κατάσταση της Ελλάδας. Πίσω από την περσόνα του Φωκίωνα Καπνίδη, ενός τροφίμου του «Ασύλου Ανιάτως Ψεκασθέντων Ολικής Υστερήσεως» (ΑΑΨΟΥ), ο Παπαβασιλείου δεν αρθρώνει αγοραίο πολιτικάντικο λόγο