Nova Melancholia, OOPS!. Σκηνοθεσία: Βασίλης Νούλας. Χώρος: Μενάνδρου 54 (Μ54).
Σαμ Σέπαρντ, Οι ερωτευμένοι. Σκηνοθεσία: Έλενα Πέγκα. ΒΙΟS
Dracula. Από το μυθιστόρημα του Bram Stoker σε διασκευή-σκηνοθεσία Θάνου Παπακωνσταντίνου. Θέατρο Πόρτα.
…κι έπειτα, όταν όλα όσα απαριθμήσαμε είχαν εξαφανιστεί, πέταξαν φύρδην μίγδην παιδιά, γέρους και νιόπαντρους, νεκρούς ή μισοπεθαμένους, στον κοινό τάφο, και όλους τους έθαψαν, και αυτό για να μπορούν να πουν σε μας, τους μισοζώντανους, πως δεν υπήρχαμε, πως ποτέ μας δεν είχαμε υπάρξει, και, έτσι, λοιπόν, είχανε δίκιο να μας αφανίζουν.*
BARDO – Η Θιβετιανή Βίβλος των Νεκρών. Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τσιάμης. Per Theater Formance. BIOS
Χρήστος Παπαδόπουλος, My Fierce Ignorant Step. Στέγη Ιδρύματος Ωνάση
Άγριοι. Κείμενο & Σκηνοθεσία: Γιώργος Παλούμπης. Θέατρο Τζένη Καρέζη.
Σύλληψη - Σκηνοθεσία: Ουίτσι, Εθνικό Θέατρο – Πειραματική Σκηνή Νέων Δημιουργών. Θέατρο Χώρος.
Jules Romains, ΚΝΟΚ. Σκηνοθεσία: Αργυρώ Χιώτη. Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν – Φρυνίχου.
1.-- Θανάσης Τριαρίδης, Égalité. Σκηνοθεσία: Δημήτρης Μπαμπίλης. Στοά Σανταρόζα 3. – 2.--Carnage. Σκηνοθεσία/Δραματουργία: Μάκης Σεμερτζίδης. ΠΛΥΦΑ
Κείμενο-Σκηνοθεσία: Χρύσα Κολοκούρη. Studio Μαυρομιχάλη
Τζούλια Διαμαντοπούλου, «Ο Άνθρωπος Ελέφαντας», έτσι τον είπαν. Σκηνοθεσία: Δημήτρης Αγιοπετρίτης-Μπογδάνος. Θέατρο Άνεσις.
Ελεάνα Γεωργούλη, Άβυσσος. Μια παράδοξη Διαβατήρια Τελετουργία. Περφόρμανς. ΠΛΥΦΑ.
Σκηνοθεσία: Τάσος Πυργιέρης. Θέατρο Σημείο
Τόμας Μπέρνχαρντ, Η δύναμη της συνήθειας. Σκηνοθεσία: Γιάννος Περλέγκας. Ομάδες «κι όμΩς κινείται» - «εν τω άμα». Θέατρο Ροές.