Δημήτρης Τσατσούλης*
Δημήτρης Τσατσούλης*
Πολιτισμός
Ένας από τους σημαντικότερους Ευρωπαίους λογοτέχνες, ο Αυστριακός Ρόμπερτ Μούζιλ (1880-1942), θα μείνει στην ιστορία των γραμμάτων πρώτιστα με το τελευταίο, ημιτελές -αν και αποτελούμενο ήδη από τρία βιβλία- μυθιστόρημά του «Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες», σημείο αναφοράς για πολλούς μετέπειτα συγγραφείς αλλά και θεωρητικούς της λογοτεχνίας. Μυθιστόρημα, το οποίο ο Μούζιλ
Πολιτισμός
Με το έργο του «Εμείς» («Мы») που εκδόθηκε το 1927, ο στρατευμένος με τους Μπολσεβίκους αλλά αντιταχθείς στον σταλινισμό Γιεβγκιένι Ζαμιάτιν (Λεμπεντιάν, 1884 -Παρίσι, 1937) έθεσε τις βάσεις για όλες τις μετέπειτα λογοτεχνικές αλληγορίες ολοκληρωτικών καθεστώτων όπως «Ο θαυμαστός καινούργιος κόσμος» (1932) του Άλντους Χάξλεϋ ή το «1984» (1949) του Τζωρτζ Όργουελ. Μετά από
Πολιτισμός
Το είδος του αμιγώς σωματικού θεάτρου -χωρίς να είναι χοροθέατρο- υπηρετείται συστηματικά τα τελευταία χρόνια από δύο ομάδες που χρησιμοποιούν την κίνηση ως αποκλειστική τους γλώσσα. Δύο ομάδες, ωστόσο, τελείως διαφορετικές μεταξύ τους τόσο ως προς το σημείο εκκίνησης και έμπνευσης όσο και ως προς την επιτελεστική πράξη. Και οι δύο κινούνται εκτός των επικοινωνιακών […]
Πολιτισμός
 Το παγκόσμιο θέατρο έχει πλειστάκις εμπλουτιστεί από σκηνοθετικές αναγνώσεις ανθρώπων που προέρχονται από άλλους χώρους -και ειδικά των Καλών Τεχνών. Ρομέο Καστελλούτσι, Γιαν Φαμπρ, Ρόμπερτ Ουίλσον συγκαταλέγονται μεταξύ των επιφανέστερων αυτής της κατηγορίας, έχοντας προσδώσει στο θέατρο νέες πρωτοποριακές, συχνά ανατρεπτικές καταθέσεις, εισάγοντας τις τελευταίες
Πολιτισμός
Ένα τελάρο κλείνει όλο το πλάτος της σκηνής αφήνοντας, μέσα από ένα άνοιγμα-παράθυρο, να διακρίνονται τεμαχισμένες φιγούρες που κινούνται στον πίσω χώρο. Σκοτάδι. Το τελάρο υποχωρεί, γίνεται το φόντο της σκηνής και στο κέντρο της, με θέα προς το παράθυρο, την πλάτη στραμμένη στην πλατεία, στέκει ένας άντρας με μαύρο κοστούμι και καλοχτενισμένα μαλλιά. Σαν […]
Πολιτισμός
  «To δάνειο» Ο Καταλανός Τζόρντι Γκαλθεράν (Βαρκελώνη, 1964), γνωστός και στην Ελλάδα από το έργο του «Μέθοδος Γκρόνχολμ», με το πρόσφατο έργο του «Το δάνειο» καταθέτει μια φαρσοκωμωδία για δύο ηθοποιούς, ακολουθώντας τη λογική του «καλογραμμένου» έργου. Το εξωφρενικό εύρημα του πρώτου μέρους, εκείνο ενός μη φερέγγυου «ανθρωπάκου» ο οποίος, όταν ο διευθυντής τραπεζικού
Πολιτισμός
 Τη νουβέλα του γνωστού αυστριακού συγγραφέα Στέφαν Τσβάιχ (Βιέννη, 1881) «Φόβος» (1913) μεταφράζει, σε συνεργασία με τη Μαριλένα Καβάζη, διασκευάζει για τη σκηνή, σε συνεργασία με την Ορσία Σοφρά και σκηνοθετεί η γνωστή συγγραφέας και σκηνοθέτης Έλενα Πέγκα, προσφέροντας μια επαγγελματικού επιπέδου επανεκκίνηση στο άλλοτε ακμαίο αλλά περιορισμένο τα τελευταία χρόνια σε
Πολιτισμός
Σπάνια εμφανιζόμενος ως ηθοποιός αλλά πολύτιμος ερμηνευτής, ο Βασίλης Παπαβασιλείου επέλεξε να παρουσιάσει εφέτος έναν δικό του μονόλογο εμπνευσμένο από την πολιτικο-οικονομική κατάσταση της Ελλάδας. Πίσω από την περσόνα του Φωκίωνα Καπνίδη, ενός τροφίμου του «Ασύλου Ανιάτως Ψεκασθέντων Ολικής Υστερήσεως» (ΑΑΨΟΥ), ο Παπαβασιλείου δεν αρθρώνει αγοραίο πολιτικάντικο λόγο
Πολιτισμός
Πολλά οφείλει ο «μύθος» της Σαλώμης στο έργο του Όσκαρ Ουάιλντ (1854-1900) καθώς σε αυτόν οφείλεται η διαμόρφωσή του αλλά και ο περίφημος «χορός των επτά πέπλων» με αντάλλαγμα το κεφάλι του Ιωάννη του Βαπτιστή, του Ιοκαναάν όπως είναι το αρχαϊκό του όνομα που επανεισήγαγε λογοτεχνικά ο Φλωμπέρ στη δική του ιστορία της Ηρωδιάδας και […]
Πολιτισμός
Με το τελευταίο έργο του, ο Γιώργος Βέλτσος δημιουργεί ένα «στρεβλό» δοκίμιο φιλοσοφίας με ποιητικό λόγο καθώς η γλώσσα του υπηρετεί το ηδονικό παραλήρημα του ζεύγους των Γκαίμπελς, του Γιόζεφ, Υπουργού Προπαγάνδας του Γ’ Ράιχ και της συζύγου του Μάγκντα, της «μάνας της Γερμανίας». Κινούμενοι στο κενό του χώρου και του χρόνου («Αυτό ακριβώς είναι […]
Πολιτισμός
Αποκαθηλώνοντας στερεότυπα Η χορευτική περφόρμανς που εμπνεύστηκε η Σοφία Μαυραγάνη με συν-δημιουργικό «εργαλείο» επί σκηνής τον Νώντα Δαμόπουλο τέμνει το μύθευμα του «ήρωα» στις ποικίλες εκδοχές του αποθεώνοντάς το, κατακρημνίζοντάς το, παιγνιωδώς παρωδώντας το. Το ωραίο αντρικό σώμα, ιδανικό να υποδυθεί τον Ηρακλή, τον Σούπερμαν ή το χιτλερικό κλέος, εμφανίζεται μόνο του
Πολιτισμός
Η γνωστή νουβέλα του Χάινριχ φον Κλάιστ «Μίχαελ Κόλχαας» έχει δοκιμαστεί ήδη σε σκηνική μεταγραφή, κυρίως με τη μορφή μονολόγου. Η παράδοξη ιστορία της στηρίζεται στο υπαρκτό πρόσωπο του ληστή Χανς Κολχάζεν που έδρασε στη Γερμανία στα μέσα του 16ου αιώνα. Παράδοξη διότι ο φιλήσυχος οικογενειάρχης, έμπορος αλόγων, Μίχαελ Κόλχαας, καθώς οδηγεί τα άλογά του […]
Πολιτισμός
Ο Γιάννης Τσίρος («Αξύριστα πηγούνια», «Αόρατη Όλγα», «Ελεύθερα Ύδατα») επανέρχεται, με τον «Άγριο σπόρο», στην προσφιλή του τεχνική του αστυνομικού θρίλερ θίγοντας σε ένα δεύτερο, και σημαντικότερο επίπεδο, κοινωνικά ζητήματα που αφορούν προκαταλήψεις απέναντι στον «άλλο», είτε αυτός είναι ξένος είτε ακολουθεί μια «αντικανονική» συμπεριφορά που τον περιθωριοποιεί. Όμως, ο
Πολιτισμός
Με εντυπωσιακή, καλαίσθητη, πρόσφορη για πειραματικές παραστάσεις αναδιάρθρωση του σκηνικού χώρου της  Σκηνής «Κατίνα Παξινού», στο Θέατρο RΕΧ, εγκαινιάστηκε και επισήμως η Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου με την παράσταση της Γεωργίας Μαυραγάνη. Είχαν προηγηθεί, σε ανεπίσημη έναρξη, οι επαναλήψεις -από το Φεστιβάλ Αθηνών του περασμένου καλοκαιριού- των δύο
Πολιτισμός
Νέα ήθη στον καλλιτεχνικό χώρο. Πέφτει το μάτι μου σε διαφήμιση θεατρικής παράστασης. Σε Σαββατιάτικη εφημερίδα (24-25/10/2015). Τοποθετημένη στην αβανταδόρικη δεξιά σελίδα, καταλαμβάνει το δεξί 1/4 της σελίδας. Η έγχρωμη φωτογραφία καταλαμβάνει το άνω μισό της διαφήμισης ενώ το άλλο μισό δίνει στοιχεία συντελεστών και θεάτρου σε λευκό φόντο. Σε αυτό το κάτω μισό,
Ημεροδρόμος

Ημεροδρόμος