Επιμέλεια: Εύα Νικολαΐδου
Η Ιωάννα Παππά έζησε μια ζωογόνο σχέση με τον δάσκαλό της Γιώργο Λαζάνη. Όσα πολύτιμα της δίδαξε τα μεταφέρει χρόνια τώρα στο θέατρο.
Παρακολουθώ την εξέλιξή της πάντα. Αφήνει με επιτυχία το αποτύπωμά της στους ρόλους που ερμηνεύει.
«Χρειάζεται άσκηση σπουδαία και κοπιαστική για να γράψει κανείς έστω και μία λέξη», έλεγε ο Γ. Σεφέρης. Με κόπο και άσκηση η Ιωάννα ξεχωρίζει στην υποκριτική.
«Έχω πολύ έντονες αναμνήσεις από τα χρόνια της Σχολής του Θεάτρου Τέχνης. Ήμουν μαθήτρια στο τμήμα που δίδαξαν για τελευταία χρονιά ο Λαζάνης, η Πιττακή και ο Κουγιουμτζής. Και πάντοτε θεωρούσα πως ήμουν από τους «τυχερούς» ακριβώς γι αυτόν τον λόγο. Οι δάσκαλοί μου με αγάπησαν , με πίστεψαν ,(δεν έχω παράπονο) και με καθόρισαν.
Θα αναφερθώ όμως ειδικά στον Γιώργο Λαζάνη. Υπήρξε ένας αρκετά δοτικός δάσκαλος, παρών με την ψυχή του, ιδιαίτερος, δυσνόητος ενίοτε, κάπως δύστροπος, πολύ γοητευτικός εντέλει. Έδειξε πραγματικό ενδιαφέρον για εμάς. Τον θυμάμαι να παίρνει τηλέφωνο στο Υπόγειο και να ρωτάει με αγωνία πως τα πάω στην πρόβα της «Διανυκτέρευσης» , της Λ. Αναγνωστάκη. Ήταν από τα κομμάτια που ετοίμαζα για τις διπλωματικές.
Μου είχε επισημάνει να έχω μέτρο στην κωμωδία και να αποφεύγω την υπερβολή. Μετά τις εξετάσεις μου πρότεινε να ενταχθώ στο δυναμικό του θεάτρου αλλά δεν ήταν εφικτό εκ μέρους μου οπότε και ναυάγησε. Και έγινε σκληρός. Όσες φορές με πέτυχε στα καμαρίνια του θεάτρου ,που είχα βρεθεί ως θεατής πια, εκείνος αρνήθηκε να μου μιλήσει. Σα να πληγώθηκε από την επιλογή μου.
Θυμάμαι πως είχε πει σε έναν συμμαθητή μου: «Κρίμα, πάει κι αυτή, θα την φάει η τηλεόραση…». Παρότι θα συμπρωταγωνιστούσα με την Ρ. Πιττακή σε μια εξαιρετική παραγωγή της ΕΡΤ. Υπήρχε αυστηρότητα εκείνον τον καιρό. Έτσι είχαν μάθει. Κάπως έτσι μάθαμε κι εμείς.
Δεν το θεώρησα παράλογο. Τον κατανόησα αλλά πληγώθηκα. Γιατί όταν με έναν άνθρωπο επικοινωνείς τόσο αβίαστα καλλιτεχνικά ο δεσμός είναι ισχυρός και αξεπέραστος. Όπου κι αν βρίσκεσαι… σε ευχαριστώ για όλα, Δάσκαλε!»
