Κυριακή 4 Νοεμβρίου 1923. Στην πλατεία του Λευκού Πύργου πραγματοποιείται ογκώδης συγκέντρωση χιλιάδων λαού, με αίτημα την κατάργηση της μοναρχίας των Γλύξμπουργκ και την καθιέρωση ως πολιτεύματος της Δημοκρατίας. Κάποια στιγμή ανεβαίνει στο βήμα ο σοσιαλιστής γιατρός Γιάννης Πασαλίδης. Το πλήθος ξεσπάει σε χειροκροτήματα και κάποιοι από κάτω φωνάζουν "Ζήτω ο Ροβεσπιέρος του Πόντου"
Μία τεράστια συνεισφορά των δυνάμεων του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ προς τη Θεσσαλονίκη, ήταν η συντονισμένη προσπάθεια που κατέβαλαν οι ανταρτικές δυνάμεις για να αποτραπεί η καταστροφή των βασικών υποδομών της πόλης, δεδομένου ότι οι Γερμανοί κατακτητές τις είχαν υπονομεύσει με μεγάλες ποσότητες εκρηκτικών για να τις ανατινάξουν, κατά την αποχώρησή τους από την πρωτεύουσα του Μακεδονικού Ελληνισμού.
Μία από τις εφημερίδες που είχαν εκτεθεί πρόσφατα στο κτίριο Αρχιτεκτονικής του Δήμου Θεσσαλονίκης από την Εταιρεία Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων Μακεδονίας (ΕΔΙΑ), για να τιμηθεί η 30η Οκτωβρίου 1944, ημέρα απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης από τους Ναζί, δίνει αποστομωτική απάντηση σε κάποιες αναθεωρητικές φωνές που ανιστόρητα ακούγονται εσχάτως, αμφισβητώντας για το εάν όντως απελευθερώθηκε η πόλη με την είσοδο του ΕΛΑΣ το 1944, ή εάν οι Γερμανοί αποχώρησαν μόνοι από τη Θεσσαλονίκη
Την αιμοσταγή του δράση και το δολοφονικό όργιο του Ναζί εγκληματία Φριτς Σούμπερτ στη Μακεδονία καθώς και την μνημειώδη απόφαση του δικαστηρίου εγκληματιών πολέμου που μετά τον πόλεμο τον καταδίκασε σε θάνατο, παρακολουθούμε στη συνέχεια της έρευνας αυτής. Στα τέλη Φεβρουαρίου του 1944 ο Σούμπερτ έφτασε με την ομάδα του, που πλέον απαριθμούσε γύρω στα 50 άτομα, τους διαβόητους "Σουμπερίτες", στα Γιαννιτσά, αρχίζοντας να σκορπά το θάνατο και στη Βόρεια Ελλάδα
Είναι η ώρα 5 το πρωί της 22ας Οκτωβρίου 1941. Οι ήρωες βαθμοφόροι της Χωροφυλακής, Βαμβέτσος και Κυριακόπουλος, στήνονται μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα. Δεν φοβούνται το θάνατο. Αρνούνται να τους δέσουν τα μάταια. -- του Σπύρου Κουζινόπουλου
Ο Φριτς Σούμπερτ υπήρξε ένας από τους χειρότερους εγκληµατίες πολέµου που έδρασαν στα Βαλκάνια, άτοµο µυθοποιηµένο όσο ελάχιστα, για την αιμοσταγή δράση στην κατοχική Ελλάδα, κυρίως στην Κρήτη και στη Μακεδονία. Το «Σώμα Κυνηγών», οι Σουμπερίτες, που συγκρότησε ο διαβόητος ο γερμανός επιλοχίας της Στρατιωτικής Αστυνομίας, Feldgendarmerie Σούμπερτ, στελεχώθηκε κυρίως από γερμανόφιλους δωσιλόγους αλλά και βαρυποινίτες από φυλακές της Κρήτης
Εκατοντάδες Άγγλοι στρατιώτες, που μετείχαν στο βρετανικό εκστρατευτικό σώμα το οποίο είχε διατεθεί για να βοηθήσει τον ελληνικό στρατό στην απόκρουση της γερμανικής επίθεσης κατά της χώρας μας, είχαν εγκλωβιστεί μετά την κατάληψη της Ελλάδας και έψαχναν απεγνωσμένα τρόπο φυγάδευσης και σωτηρίας. Πολλοί από αυτούς μετά τη σύλληψή τους από τους Γερμανούς κατακτητές φυλακίστηκαν στο στρατόπεδο "Παύλος Μελάς" στη Θεσσαλονίκη.
Το αντιστασιακό «Δίκτυο Βαμβέτσου» στη Θεσσαλονίκη και η δράση του, η φυγάδευση Άγγλων αιχμαλώτων πολέμου από το στρατόπεδο συγκέντρωσης “Παύλος Μελάς”, η σύλληψη των μελών της οργάνωσης από τους Ναζί, το ηρωϊκό τέλος των επικεφαλής της, βαθμοφόρων της Χωροφυλακής Στάθη Βαμβέτσου και Κώστα Κυριακόπουλου και ο συγκινητικός γάμος του τελευταίου στο Γεντί Κουλέ πριν οδηγηθεί στο εκτελεστικό απόσπασμα -- του Σπύρου Κουζινόπουλου
Το βιβλίο «Γεντί Κουλέ, η Βαστίλη της Θεσσαλονίκης» του Σπύρου Κουζινόπουλου παρουσιάζεται στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Σταύρος Κουγιουμτζής», την Τετάρτη 15 Οκτώβρη, ώρα 7:00 μ.μ.
Άγνωστη στο ευρύ κοινό, παραμένει μία από τις πιο ηρωϊκές ενέργειες της περιόδου της τριπλής Κατοχής: η θυσία των στελεχών του Μακεδονικού Γραφείου του ΚΚΕ στις όχθες του ποταμού Στρυμόνα, τις πρώτες ημέρες του Οκτωβρίου 1941, από τους φασίστες Βούλγαρους κατακτητές, μετά την πολυαίμακτη κατάπνιξη της εξέγερσης στην περιοχή της Δράμας
Η επέτειος του Ολοκαυτώματος της Κορμίστας Σερρών, με την ομαδική σφαγή των κατοίκων της, την 1η Οκτωβρίου 1941, φέρνει στο νου μία ακόμη από τις αγριότητες που διέπραξαν οι φασίστες Βούλγαροι κατακτητές στην Ανατολική Μακεδονία, για να «τιμωρήσουν» τον ελληνικό πληθυσμό όχι μόνο για τη συμμετοχή του στην εξέγερση της Δράμας, αλλά ακόμη και για την άρνησή του να υποταχθεί στην πολιτική αφομοίωσης που εφάρμοζαν
Η ιστορία είναι λίγο-πολύ γνωστή: Μία φούχτα πατριώτες, ξεσηκώνουν τη νύχτα της 28ης προς 29η Σεπτεμβρίου 1941 το λαό της Δράμας σε εξέγερση, κατά της φριχτής βουλγαρικής κατοχής. Για ένα 24ωρο περίπου, οι επαναστάτες καταλύουν την εξουσία των βουλγαρικών κατοχικών δυνάμεων, καταλαμβάνουν αστυνομικούς σταθμούς και κρατικά κτίρια, διώχνουν τους κατακτητές από πολλά χωριά της Δράμας. Η ηρωική αυτή πράξη αργότερα, μετά την απελευθέρωση και στη δίνη του Εμφυλίου πολέμου, θα συκοφαντηθεί ως "προβοκάτσια" -- του Σπύρου Κουζινόπουλου
Η εξέγερση της 28η Σεπτέμβρη 1941 στη Δράμα από μία φούχτα επαναστάτες, απέτρεψε την εγκατάσταση εποίκων και εμπόδισε την αφομοίωση της περιοχής από τους Βούλγαρους κατακτητές. Μία άγνωστη ιστορία ηρωισμού και εθνικού μεγαλείου με ποταμούς αίματος και θυσιών, που όμως για πολιτικούς λόγους, «θάφτηκε» την μεταπολεμική περίοδο
Συμπληρώθηκαν 85 χρόνια από την ίδρυση του ΕΑΜ, του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου, που από τη δημιουργία του, στις 27 Σεπτεμβρίου 1941, συσπείρωσε στα μαύρα χρόνια της τριπλής κατοχής 1941-1944, ως νέα Φιλική Εταιρεία, τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού και οργάνωσε την αντίστασή του ενάντια στο γερμανικό ναζισμό και τον ιταλικό και βουλγαρικό φασισμό -- του Σπύρου Κουζινόπουλου
Στις 17 Σεπτεμβρίου 1952, εκδίδονταν από το Αεροδικείο, η απόφαση για την «Υπόθεση των αεροπόρων», τη μεγαλύτερη σκευωρία που στήθηκε από το μετεμφυλιακό κράτος κατά αξιωματικών και άλλων στελεχών των Ενόπλων μας Δυνάμεων