ΚΚΕ: Επίσκεψη – προσκύνημα στον Αη Στράτη – Οι αλύγιστοι εξόριστοι δεν μας ζητάνε απλά να τους τιμήσουμε, αλλά να νικήσουμε! (ΦΩΤΟ)
ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ
Σάββατο 18 Ιουλίου 2026
Η πατριωτική δράση και η εκτέλεση από τους Ναζί του Τάσου Καρατζά
Με τη συμπλήρωση, στις 22 Μαΐου, 63 χρόνων από τη στυγερή δολοφονία του Μαραθωνοδρόμου της Ειρήνης και της Δημοκρατίας, Γρηγόρη Λαμπράκη, παρουσιάζει νομίζουμε ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε τι απέγιναν τα πρόσωπα που διαδραμάτισαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην πολύκροτη εκείνη υπόθεση η οποία, όπως είναι γνωστό, συγκλόνισε όχι μόνο το πανελλήνιο αλλά και την ανθρωπότητα
Ο Τσολάκογλου μετά την κατάληψη της χώρας, θα επιβραβευόταν από τους Γερμανούς με την τοποθέτησή του ως πρωθυπουργού στην πρώτη δωσιλογική κυβέρνηση, στην οποία υπουργικές θέσεις κατέλαβαν, μεταξύ άλλων, οι Δεμέστιχας και Μπάκος. Παρέμεινε στη θέση του πρωθυπουργού ως τις 2 Δεκεμβρίου του 1942, οπότε εξαναγκάστηκε σε παραίτηση, όταν έπεσε στη δυσμένεια των Γερμανών οι οποίοι τον αντικατέστησαν με τον Κων. Λογοθετόπουλο και αργότερα τον Ιωάννη Ράλλη. Πέθανε στις 22 Μαΐου του 1948
H Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη που έχει μια μακρά παράδοση αγώνων για την υπεράσπιση των δύο ύψιστων ανθρώπινων αγαθών, της δημοκρατίας και της ελευθερίας. Δυστυχώς, έχει και προϊστορία στη λειτουργία ενός μαύρου μετώπου, που παλιότερα οι πολίτες το αποκαλούσαν παρακράτος. Ενός μετώπου εθνικισμού, ρατσισμού, ξενοφοβίας και μισαλλοδοξίας
H 15η Μαΐου, είναι μία πολύ σημαντική ημερομηνία για τη Θεσσαλονίκη και όλη τη χώρα, καθώς τη μέρα εκείνη του 1941, ένα μόλις μήνα μετά την είσοδο των Γερμανών κατακτητών στη Θεσσαλονίκη, ιδρύθηκε στην πόλη μυστικά η εθνικοαπελευθερωτική οργάνωση «Ελευθερία», που πρώτη σάλπισε το κάλεσμα στον αγώνα για τη λευτεριά και έχει καταγραφεί ως μία από τις πρώτες αντιστασιακές οργανώσεις σε ολόκληρη την κατεχόμενη από τους Ναζί Ευρώπη
Μετά τη δολοφονική επίθεση της χωροφυλακής κατά των απεργών της Θεσσαλονίκης, στις 9 Μαΐου 1936 πολλοί από τους 700 συλληφθέντες στα αιματηρά εκείνα γεγονότα, που σημάδεψαν βαθιά την ιστορία της πόλης, θα μεταφερθούν στο Επταπύργιο, αφού προηγουμένως κακοποιηθούν άγρια στα αστυνομικά τμήματα για να “ομολογήσουν” ότι η εξέγερση που ακολούθησε το πογκρόμ κατά των εργατών οφείλονταν σε "πραξικόπημα των κομμουνιστών για να καταλάβουν την εξουσία". Θα ακολουθήσει η μεταγωγή τους στην Ακροναυπλία
Η μεγαλύτερη απεργιακή κινητοποίηση στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας
Το τραγικό τέλος ενός ήρωα των αλβανικών βουνών και μιας από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του κινήματος της Εθνικής Αντίστασης στην κατεχόμενη από τους ναζί Θεσσαλονίκη. Σταύρος Δημητράκος: τιμημένος με Αριστείο Ανδρείας για τα ανδραγαθήματά του στην απόκρουση της επίθεσης του Μουσολίνι κατά της Ελλάδας, στο εκτελεστικό απόσπασμα ύστερα από οκτώ χρόνια με την προσβλητική, σκηνοθετημένη και αναπόδεικτη κατηγορία της «κατασκοπίας» στα μαύρα χρόνια του Εμφυλίου.
Δέκα έξι (16) Θεσσαλονικείς κομμουνιστές ή κάτοικοι Θεσσαλονίκης, συμπεριλαμβάνονται στους 200 Ακροναυπλιώτες που οι Γερμανοί κατακτητές εκτέλεσαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944. Το συγκλονιστικό στην περίπτωση είναι ότι οι περισσότεροι από τους 16 ήταν κορυφαία στελέχη του συνδικαλιστικού κινήματος και είχαν κλειστεί στο κάτεργο της Ακροναυπλίας όχι γιατί διέπραξαν κάποιο έγκλημα, αλλά επειδή ηγούνταν των σωματείων τους και του εργατόκοσμου της Θεσσαλονίκης στον απεργιακό ξεσηκωμό του Μαίου 1936 για περισσότερο ψωμί και καλύτερες συνθήκες εργασίας. -- του Σπύρου Κουζινόπουλου
Από την περίοδο ακόμη της Οθωμανικής κυριαρχίας, αρχίζουν να δραστηριοποιούνται στη Θεσσαλονίκη διάφορες ριζοσπαστικές πολιτικές ομάδες. Μετά την επικράτηση του κινήματος των Νεότουρκων, το 1908, και την καθιέρωση Συντάγματος στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, οι εργαζόμενοι αρχίζουν να διεκδικούν καλύτερες συνθήκες εργασίας και αμοιβής, με συνέπεια να ξεσπάσει απεργιακό κύμα.
«Έχουν όλο το δίκιο με το μέρος τους όσοι θεωρούν ότι η αναβίωση του νεοναζισμού, αποτελεί την υπέρτατη ύβρι απέναντι στον αγώνα και τις θυσίες λαμπρών τέκνων της Ελλάδας, όπως ο Ναπολέων Σουκατζίδης, που πάλεψαν και θυσιάστηκαν για να μπορούμε σήμερα να σκεφτόμαστε ελεύθερα»
Από τα ειδεχθέστερα εγκλήματα των ναζί στη χώρα μας, κατά τη διάρκεια της γερμανικής φασιστικής κατοχής 1941-1944, υπήρξε το Ολοκαύτωμα των κατοίκων στους Πύργους (Κατράνιτσα) Εορδαίας, το δεύτερο σε αριθμό νεκρών μετά τα Καλάβρυτα (με 818 θύματα) μαρτυρικό ελληνικό χωριό.
Όσα χρόνια κι αν περάσουν δεν πρόκειται οι Έλληνες να σβήσουν από τη μνήμη τους τις εικόνες νύχτας Αγίου Βαρθολομαίου που διαδραματίστηκαν στη χώρα εκείνη την καταραμένη 21η Απριλίου 1967 με τις χιλιάδες συλλήψεις πολιτών για τις δημοκρατικές τους ιδέες. Μεταξύ των οποίων και 300 περίπου μελών της ΕΔΑ και της Νεολαίας Λαμπράκη που είχαν συλληφθεί από τα όργανα της Ασφάλειας στο νομό Σερρών για "αντεθνική δράση"
Δεν ήταν μόνο οι χιλιάδες άντρες αγωνιστές της Αριστεράς που τους συνέλαβε η χούντα των συνταγματαρχών για τα δημοκρατικά τους φρονήματα την περίοδο της δικτατορίας 1967-1974, κλείνοντάς τους στα μπουντρούμια των φυλακών και τα ξερονήσια της εξορίας. Εκατοντάδες ήταν και οι γυναίκες πολιτικές κρατούμενες που είχαν την ίδια ή και χειρότερη μεταχείριση από το καθεστώς του “Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών”. Γυναίκες που φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν ή υποβλήθηκαν σε μεσαιωνικά βασανιστήρια για τα πιστεύω τους
Το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, που κατέλυσε τη δημοκρατία για επτά χρόνια, έχει προ πολλού περάσει στην ιστορία και πολλοί, από εκείνους που βίωσαν τις συνέπειες της δικτατορίας με βασανιστήρια, φυλακές και εξορία, δεν είναι πια στη ζωή.