Πως οι Άγγλοι (ΔΕΝ) απελευθέρωσαν την πρωτεύουσα της ελληνικής Μακεδονίας
Η εκτέλεση στις 10 Δεκεμβρίου 1948 της μαθήτριας Ευπραξίας Νικολαΐδου
Ένα σημαντικό γεγονός που είχε συνταράξει τη χώρα κατά την προδικτατορική περίοδο, ήταν η ανατίναξη της λέσχης της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη Σερρών που βρίσκονταν σε ένα από τα πιο κεντρικά σημεία της πόλης, στη συμβολή των οδών Παναγή Τσαλδάρη και Ιθάκης, δίπλα σχεδόν στην κεντρική πλατεία Κρονίου τα ξημερώματα της Τρίτης 7 Δεκεμβρίου 1965 -- του Σπύρου Κουζινόπουλου
Αναβλήθηκε για τον προσεχή Ιανουάριο του 2026 η παρουσίαση στη Λάρισα του βιβλίου του Σπύρου Κουζινόπουλου «Γεντί Κουλέ, η Βαστίλη της Θεσσαλονίκης», που επρόκειτο να γίνει αυτή την Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου στην αίθουσα του Μουσείου Εθνικής Αντίστασης Λάρισας, μετά την απόφαση της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας (ΕΜΥ) να κηρύξει «Κόκκινο Συναγερμό» στις περιοχές της Θεσσαλίας και αλλού, εκδίδοντας παράλληλα Έκτακτο Δελτίο Επικίνδυνων Καιρικών Φαινομένων για τη μέρα αυτή.
Προσπάθεια ισοπέδωσης και επανακαταγραφής της ιστορίας, εκδηλώνεται τα τελευταία χρόνια από κάποιους πανεπιστημιακούς στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Οι οποίοι αμφισβητούν το ότι υπήρξε απελευθέρωση της πόλης με την είσοδο των τμημάτων του ΕΛΑΣ, στις 30 Οκτωβρίου 1944, ενώ ακόμη ισχυρίζονται ότι o ΕΛΑΣ δεν έκανε αντίσταση κατά των κατακτητών αλλά.. "εμφύλιο πόλεμο"
Η Θεσσαλονίκη στα μαύρα χρόνια της ναζιστικής Κατοχής
Θυσία στον αγώνα της Εθνικής Αντίστασης για Ελευθερία και Ανεξαρτησία
Στις 18 Νοεμβρίου 1952, πεθαίνει στο Παρίσι από καρδιακή προσβολή σε ηλικία μόλις 57 χρόνων, ένας από τους κορυφαίους Γάλλους ποιητές, ο Πωλ Ελυάρ. Ένα ελάχιστα γνωστό γεγονός, είναι η επίσκεψή του σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη στα τέλη της άνοιξης του 1946 και τα παρατράγουδα που υπήρξαν από σκουριασμένα μυαλά στην πρωτεύουσα της ελληνικής Μακεδονίας.
Δεν είναι η πρώτη φορά που τα διάφορα παπαγαλάκια της ακροδεξιάς, προσπαθώντας να μειώσουν το μεγαλειώδες έπος αντίστασης των φοιτητών και της υπόλοιπης νεολαίας στο καταπιεστικό καθεστώς της επτάχρονης τυραννίας της χούντας, εκείνο το σημαδιακό Νοέμβρη του 1973, κάνουν λόγο για «νεκρούς-φαντάσματα του Πολυτεχνείου».
Η φωνή των αγωνιζόμενων φοιτητών του ΑΠΘ που είχαν κλειστεί μέσα, εκείνο τον σημαδιακό Νοέμβριο του 1973, έφτανε σε όλη την πόλη, χάρη στο ραδιοφωνικό σταθμό που στήθηκε εκεί από τη Συντονιστική Επιτροπή της κατάληψης
Είχε και η Θεσσαλονίκη το δικό της «Πολυτεχνείο», τις δικές της μεγάλες αντίστοιχες αντιδικτατορικές- και πολύ λίγο μέχρι σήμερα γνωστές- εκδηλώσεις. Βέβαια, τα γεγονότα στην Πολυτεχνική Σχολή Θεσσαλονίκης, εκείνο το σημαδιακό Νοέμβρη του 1973, δεν ήταν στην ίδια έκταση με τα αντίστοιχα της Αθήνας, ούτε είχαν τις ίδιες πανελλαδικές διαστάσεις. Παρ’ όλα αυτά όμως, η αντιδικτατορική εξέγερση και στο Πολυτεχνείο της πρωτεύουσας του Μακεδονικού Ελληνισμού, αποτέλεσε ένα σπουδαίο αντιφασιστικό γεγονός ενάντια στην ξενοκίνητη δικτατορία της χούντας
Δεκάδες χιλιάδες γυναίκες στρατεύθηκαν στα 3,5 χρόνια της σκλαβιάς 1941-1944 στο υπέροχο κίνημα της Εθνικής Αντίστασης. Εκατοντάδες έδωσαν την ίδια τους τη ζωή στις μάχες που έγιναν στις πόλεις και τα βουνά για την αποτίναξη της ναζιστικής κατοχής. Πάνω από 50 γυναίκες μόνο στην πόλη της Θεσσαλονίκης στήθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα από τους Γερμανούς ή κατακρεουργήθηκαν από τους ταγματασφαλίτες συνεργάτες τους
Τούμπα δεν είναι μόνο ο ΠΑΟΚ, αλλά και η ελάχιστα γνωστή λαμπρή αγωνιστική ιστορία που έγραψαν οι κάτοικοί της εδώ και τουλάχιστον ένα αιώνα. Δεδομένου ότι αυτή η συνοικία της Θεσσαλονίκης, υπήρξε όχι μόνο προσφυγομάνα, αλλά και άφησε παρακαταθήκες σημαντικών αγώνων στο πλευρό του δημοκρατικού και προοδευτικού κινήματος της χώρας κατά τις περιόδους του μεσοπολέμου, της Εθνικής Αντίστασης και της δικτατορίας της χούντας.
Σε μία εκδήλωση που έγινε πριν λίγα χρόνια στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, ρωτήθηκα από έναν από τους ακροατές γιατί ο ΕΛΑΣ άφησε τους Γερμανούς να φύγουν από τη Θεσσαλονίκη στις 30 Οκτωβρίου 1944 ανενόχλητοι, χωρίς μάχη. Και αναρωτήθηκε: «Μήπως εξαιτίας του συμφώνου που είχε υπογραφεί στο Λιβάδι Θεσσαλονίκης μεταξύ των Γερμανών και του ΕΛΑΣ»;
Μία ιστορική απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Σερρών της 6ης Νοεμβρίου 1944 με την οποία, μετά από πρόταση του αριστερού δημάρχου Θ. Καντά, έθετε "υπό τον απόλυτον έλεγχον του Δήμου" τα λιγνιτωρυχεία Παπαντωνίου προκειμένου να εξασφαλιστεί η προμήθεια κάρβουνου στους δημότες αλλά και η αποστολή μεγάλων ποσοτήτων γαιάνθρακα στη Θεσσαλονίκη την οποία είχε μόλις απελευθερώσει ο ΕΛΑΣ, ώστε να μπορέσουν να ζεσταθούν οι κάτοικοι τον επερχόμενο χειμώνα.