Ένας κόσμος που οδηγεί δυο παιδιά στην αυτοκτονία είναι ένας αποτυχημένος κόσμος. Ένας σάπιος κόσμος. Ενας κόσμος που το μόνο που του χρειάζεται είναι 17χρονα παιδιά που θα τον γκρεμίσουν συθέμελα.
Σε συνέντευξή του στην Real news, o τέως Γενικός Γραμματέας του Πρωθυπουργού Γρηγόρης Δημητριάδης (διαβάστε εδω), δήλωσε για την δυσώδη..
Σήμερα δεν γιορτάζει προσωπικά καμία μητέρα, σήμερα γιορτάζει η Μητρότητα. Υπάρχουν πολλά είδη Μητρότητας, υπάρχουν οι μανάδες που γεννάνε και αναθρέφουν. Υπάρχουν οι μανάδες που αναθρέφουν δίχως να έχουν γεννήσει. Υπάρχουν οι γιαγιάδες που γίνονται μανάδες. Υπάρχουν οι μανάδες των ιδρυμάτων, που μέσα στην αγκαλιά τους θεραπεύουν τους πόνους και τις πληγές που χάραξαν άλλοι. Από όλες αυτές, ας μιλήσουμε αυτή τη φορά για εκείνη τη μάνα που παλεύει με την αναπηρία του παιδιού της.
«Μαμά», δίχως συνώνυμο στα λεξικά. Ίσως, μια λέξη μόνο να μπορεί να σταθεί στο πλάι της, το «ψωμί». Το ψωμί που θρέφει, το βγαλμένο από τη γη, το φτιαγμένο με νερό και σιτάρι.
«Κάθε άνθρωπος που αγαπά την ελευθερία, χρωστάει στον Κόκκινο Στρατό περισσότερα από ό,τι μπορεί ποτέ να πληρώσει…» (Ερνεστ Χεμινγουέι)
Οι μάχες που ξεκίνησε το κράτος και το παρακράτος εναντίον των εξεγερμένων είναι εφιαλτικές, πρώτος νεκρός ο Τάσος Τούσης αυτοκινητιστής, ο θάνατος του οποίου εμπνέει τον Γιάννη Ρίτσο να γράψει τον Επιτάφιο και «δίνει στην ανοιξιάτικη ελληνική φύση την μορφή του νεκρού αγοριού». Ο στρατός διχασμένος κάποιοι στην διατεταγμένη υπηρεσία κάποιοι συμπορεύονται με τον λαό -- Της Χριστίνας Πεσματζόγλου
Εικοσιδύο χρόνια μετά την σχετική απόφαση του Δήμου της Αθήνας, η «ανορθόγραφη» και ανιστόρητη «αποκατάσταση» της ορθογραφίας του ονόματος της περιοχής, εξακολουθεί να προσπαθεί να επιβληθεί με γραφειοκρατικό τρόπο, αλλά, ευτυχώς, δεν έχει περάσει στη συνείδηση των κατοίκων... – Ενδιαφέρουσα αποκατάσταση από το Λεξικό Κυρίων Ονομάτων του Γ. Μπαμπινιώτη
Αναμφισβήτητα η ιδιότητα του φοιτητή προϋποθέτει, καθώς είναι νέος με όλες τις προοπτικές ανοιχτές, τη δυνατότητα και το δικαίωμα του αναπροσδιορισμού, της μεταβολής, ξανά και ξανά των επιλογών, την ενεργό δυνατότητα να αμφισβητηθούν οι κοινωνικοί ρόλοι, μα ακόμα και να αποκηρυχθεί η αυθεντία. Ωστόσο το αίτημα της ελεύθερης συνεύρεσης μεταξύ των φοιτητών και των φοιτητριών, που νόμισαν πως με το να τα βάλουν με τον ακαδημαϊκό πατερναλισμό εφορμούν ενάντια σε ένα πουριτανικό κάστρο, θα ήταν πράξη επαναστατική μόνο αν συνεπαγόταν και την αλλαγή των πολιτικών και οικονομικών σχέσεων στην κοινωνία
Η ματαίωση της εκδήλωσης του Friedrich-Ebert-Stiftung δεν ήταν “λογοκρισία”. Ήταν μια αναγκαία πράξη ιστορικής αυτοπροστασίας απέναντι στην αποστείρωση της μνήμης των 200 κομμουνιστών που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 - Αρθρο του πρώην Πρύτανη στο ΕΜΠ Νίκου Μαρκάτου, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ στις 2 Μάη 2026.
Από τον Μάη του 1886 στο Σικάγο, την πρώτη Πρωτομαγιά στην Ελλάδα (Αθήνα – 1893), τον ματωμένο Μάη (Θεσσαλονίκη – 1936), την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή μέχρι το μέλλον… Γιατί η Ιστορία δεν τελείωσε.
Αν ο λαός παραιτηθεί, τότε από την εξέγερση του Σικάγου, από τη ματωμένη Κυριακή του 1905 στη Ρωσία, από τον Μάη του ’36 και τον «Επιτάφιο» του Ρίτσου, από τον τοίχο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του ’44, θα έχουν απομείνει μόνο οι αγχόνες των εκμεταλλευτών.
Ο Ναπολέων Σουκατζίδης είναι Εθνικός Ήρωας. Εκτελέστηκε από τους Γερμανούς την 1η Μάη 1944 στην Καισαριανή. Ήταν ανάμεσα στους 200 κομμουνιστές πατριώτες που εκτελέστηκαν ως αντίποινα για τη δολοφονία ενός γερμανού στρατηγού και των συνοδών του στους Μολάους της Λακωνίας. Πιστεύω ότι είναι ελάχιστοι αυτοί που δεν έχουν ακούσει ποτέ τίποτα για το Ναπολέοντα Σουκατζίδη. Σίγουρα επίσης είναι λίγοι αυτοί που δε γνωρίζουν το ποιος ήτανε -- του Νίκου Κυφωνίδη
Το Σάββατο 25 Απριλίου 2026 δημοσιεύτηκε στο σάιτ της Lifo ένα podcast του συνεργάτη της Αρη Δημοκίδη με τίτλο: «Η..
Η λογική του κατήφορου είναι ο πάτος: Ο μεν Αρειος Πάγος (ξανα)θάβει το σκάνδαλο των υποκλοπών γιατί – λέει..
Η ευθύνη παραμένει δυσεύρετο είδος στην ελληνική επικράτεια.