Τέλος του Ιούλη αρχές Αυγούστου του 2014, οι ισλαμοφασίστες μισθοφόροι του ISIS φτάνουν στο Σενγκάλ, Βόρειο Ιράκ (Νότιο Κουρδιστάν), στις περιοχές που κατοικούν, εδώ και χιλιάδες χρόνια, οι Γεζίτες (Γεζίντι). Οι περίπου 12.000 Κούρδοι Πεσμεργκά (Γενναίοι) που στάθμευαν στην περιοχή, κάτω από τις διαταγές του κυβερνητικού PDK (Κουρδικό Δημοκρατικό Κόμμα) του Μπαρζανί, αποχωρούν ξαφνικά και χωρίς προειδοποίηση, αφήνοντας τις κοινότητες των Γεζίντι ανυπεράσπιστες στα χέρια του ISIS.

Στις 3 Αυγούστου 2014 οι εξτρεμιστές μισθοφόροι της οργάνωσης «Ισλαμικό Κράτος» καταλαμβάνουν την πόλη Σιντζάρ παίρνοντας στη κατοχή τους δυο μικρά κοιτάσματα πετρελαίου και την πόλη Ζουμάρ, εκτελώντας σχέδιο για να περάσουν στον έλεγχό τους το ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας υδροηλεκτρικό φράγμα της Μοσούλης, στο βόρειο Ιράκ, το μεγαλύτερο φράγμα της χώρας.

Ενας από τους κεντρικούς στόχους των ισλαμοφασιστών  είναι να αφανίσουν από προσώπου της «ιεράς γης του Χαλιφάτου» τους Γεζίτες (Γεζίντι), τους αμετανόητους «λάτρεις του Εκπεσόντος Αγγέλου». (Περισσότερα για το ποιος είναι αυτός ο λαός δες στο Ο διάβολος στη χώρα των Γεζίντι).

Μια νέα γενοκτονία έχει ξεκινήσει. Μένοντας χωρίς βοήθεια και άμυνα, η κοινότητα των Γεζίντι υπέστη συστηματικές σφαγές, βιασμούς, βασανισμούς, εκτοπισμούς, δουλεμπόριο των κοριτσιών και των γυναικών, ακόμη και την υποχρεωτική στρατολόγηση των αγοριών, ώστε να γίνουν παιδιά στρατιώτες.

 Από τις 3 Αυγούστου 2014 εκατοντάδες χιλιάδες Γεζίντι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη γη τους, τα χωριά τους και τα σπίτια τους. Πάνω από 30.000 Γεζίντι πέρασαν στην Τουρκία.

Πάνω από ένα εκατομμύριο Γεζίντι ζουν σε όλο τον κόσμο, από τους οποίους το μεγαλύτερο μέρος κατοικεί στην περιοχή Σιντζάρ του νότιου Κουρδιστάν. Οι Γεζίντι έχουν πέσει θύματα 73 γενοκτονιών με πιο πρόσφατη αυτή του 2014.

Σε αυτή τη γενοκτονία, σφαγιάστηκαν 2.213 Γεζίντι. 390.000 Γεζίντι αναγκάστηκαν να φύγουν. 7.000 Γεζίντι απήχθησαν από τον ISIS.

Ανεπίσημες εκθέσεις δείχνουν ότι περισσότερες από πέντε χιλιάδες γυναίκες και παιδιά απήχθησαν και πουλήθηκαν σαν σκλάβοι κατά  την επίθεση. 

Οι γυναίκες και τα κορίτσια δεν πουλήθηκαν μόνο στο βόρειο Ιρακ άλλα και στη Συρία, ή ακόμη και σε άλλες χώρες όπως τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία όπου και συνεχίζουν να τις κρατάνε και να τις εκμεταλλεύονται σαν σκλάβες του σεξ.

Σήμερα παραμένει άγνωστο το πού βρίσκονται 3.000 γυναίκες και παιδιά. Μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί 12 ομαδικοί τάφοι που περιέχουν τα λείψανα των Γεζίντι. Στις επιθέσεις βεβηλώθηκαν 68 ιεροί τόποι.

Στις 15 Ιούνη 2016, το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ δημοσίευσε μια έκθεση για τους Γεζίντι, στην οποία επίσημα χαρακτήρισε τη συγκεκριμένη επίθεση του ISIS στην κοινότητα των Γεζίντι ως γενοκτονία. Οι γυναίκες υπήρξαν συστηματικά στόχος αυτής της επίθεσης, ώστε να μιλάμε πλέον για συστηματική εξόντωση των γυναικών Γεζίντι, για γυναικοκτονία[1].   

Την 3η Αύγουστου του 2014, η ανθρωπότητα έγινε μάρτυρας μίας επίθεσης γενοκτονίας από τον ISIS, με βασικό σκοπό την εξαφάνιση μιας από τις παλαιότερες θρησκευτικές κοινότητες στο κόσμο. Μια γενοκτονία που έρχεται να προστεθεί σε πολλές άλλες σφαγές και προσπάθειες εξόντωσης ολόκληρης της κοινότητας, που γνώρισαν οι Γεζίντι στην ιστορία τους (72 καταμετρημένες μεγάλες σφαγές).

Οι αντάρτες του ΡΚΚ υπερασπίζονται και οργανώνουν τους Γεζίντι

Μετά από κάλεσμα του Οτσαλάν, το PKK έστειλε, στις 28 Ιούνη 2014, μια ομάδα δώδεκα ατόμων για να βοηθήσει και να οργανώσει την υπεράσπιση του Σενγκάλ. Είκοσι ημέρες πριν από τη σφαγή, οι Πεσμεργκά συνέλαβαν τρία μέλη της ομάδας και έναν Γεζίντι. Οι εναπομείναντες αντάρτες μετακινήθηκαν στο βουνό και άρχισαν να οργανώνουν τη νεολαία. Όταν ξεκίνησε η επίθεση του ISIS, η εννεαμελής πλέον ομάδα των ανταρτών, μαζί με αρκετούς νεολαίους Γεζίντι, υπερασπίστηκαν τον πληθυσμό που έφευγε προς το όρος Σενγκάλ.

Οι αντάρτες κράτησαν το δρόμο δυτικά του Σενγκάλ από το Σιντσέ προς το Ντουγκρί και δεν επέτρεψαν στον ISIS να ανέβει στο βουνό. Οι Γεζίντι πήραν δύναμη από την αντάρτικη αντίσταση και εντάχθηκαν στην άμυνα του βουνού. Στις 6 Αυγούστου δύο τάγματα των Μονάδων Προστασίας του Λαού YPG και των Γυναικείων Μονάδων Προστασίας YPJ φτάνουν για βοήθεια από τη Ροζάβα.

Στη συνέχεια, το YPG /YPJ και το HPG  (Λαϊκές Αμυντικές Δυνάμεις) δημιούργησαν έναν διάδρομο ασφαλείας για το πέρασμα εκατοντάδων χιλιάδων Γεζίντι από το όρος Σενγκάλ στη Ροζάβα (Βόρεια Συρία). Περισσότεροι  από 200.000 άνθρωποι μπόρεσαν να φτάσουν στη Ροζάβα μέσω αυτού του διαδρόμου. Αυτό απέτρεψε μια ακόμη μεγαλύτερη σφαγή. Οι YPG / YPJ και HPG πολέμησαν με αυτοθυσία και υπέστησαν απώλειες για να διατηρήσουν αυτόν τον «ανθρωπιστικό διάδρομο». 100 μαχητές έπεσαν μάρτυρες για την προστασία και την ασφαλή μετακίνηση του πληθυσμού. Συνολικά, περίπου 300 μαχητές από το YPG / YPJ και το HPG έπεσαν μάρτυρες στη σφαγή του Σενγκάλ.

Εκείνο τον Αύγουστο του 2014 οι Γεζίντι του Σενγκάλ, συνειδητοποίησαν, με τον πιο επώδυνο τρόπο, ότι η ύπαρξη τους, τα πιστεύω τους και η ελευθερία τους, θα μπορούν να είναι ασφαλή μόνο χάρη στην δική τους αποφασιστικότητα, στην δική τους οργάνωση και στην δική τους αυτοπροστασία, στον δικό τους αγώνα.

Τον Νοέμβρη του 2016, με την σημαντική βοήθεια των Κούρδων μαχητών YPG/YPJ από τη Βόρεια Συρία οι ισλαμοφασίστες του ISIS εκδιώχθηκαν από την πόλη Σιντζάρ. Οι Γεζίντι του βόρειου Ιράκ οργάνωσαν δική τους πολιτοφυλακή, τους Γεζίντι  μαχητές HPG και τις Γεζίντι μαχήτριες των YJŞ (Μονάδες Γυναικών του Σενγκάλ)  και διεκδικούν την αυτονομία τους και την λειτουργία  αυτοδιοικητικών θεσμών στην περιοχή τους. Ένα ελεύθερο και αυτοδιοικούμενο Γεζιντιστάν μέσα στα πλαίσια του κράτους του Ιράκ.

Ειδικά οι γυναίκες προχώρησαν στην αυτο-οργάνωσή τους, ως απάντηση στην γυναικοκτονία. Δεν δέχονται το ρόλο του θύματος και τώρα παίρνουν τον έλεγχο της ζωής τους, οργανωμένες μέσα στο Κίνημα των Ελεύθερων Γυναικών Γεζίντι (Tavgera Azadiya Jinen Ezidxan — TAJÊ) στο Sinjar αλλά και στην Ευρώπη και τάσσονται σαν μαχήτριες στις YJŞ (Μονάδες Γυναικών του Σενγκάλ).

Στη Δεύτερη Συνδιάσκεψη του TAJE οι γυναίκες Γεζίντι επισήμαναν:  «Η σωτηρία του Shengal, η απελευθέρωση των κατεχόμενων χωριών και η επιστροφή και το ξαναχτίσιμο του Shengal είναι τα καθήκοντα που μας περιμένουν».

Οι Γεζίντι ξαναβρέθηκαν στο στόχαστρο των ισλαμοφασιστών και των τουρκικών στρατευμάτων, ήδη από τις 18 Μάρτη 2018, με την εισβολή των Τούρκων και των μισθοφορικών συμμοριών τους στο Αφρίν, και εξακολουθούν να βρίσκονται και σήμερα, από το Αφρίν, δυτικά στη Βόρεια Συρία, ως το Σενγκάλ ανατολικά στο Βόρειο Ιρακ.

Το μένος των Τούρκων στρατιωτών και των συμμαχικών τους συμμοριών ξεσπάει και στους πληθυσμούς των Γεζίντι που εγκλωβίστηκαν σε συνοικίες του Αφρίν και στα χωριά τους. Ακολουθώντας τις πρακτικές του ISIS στην γενοκτονία των Γεζίντι του Αυγούστου του 2014 στο Σενγκάλ του Ιράκ, οι ισλαμοφασίστες απαγάγουν, βιάζουν και εκπορνεύουν τις γυναίκες, οδηγούν στα τζαμιά για προσευχή τους Γεζίντι επιχειρώντας τον βίαιο εξισλαμισμό τους, επιβάλλουν την μαντήλα στις γυναίκες.

Τα γεζίτικα χωριά Basûfan, Feqîra, Elî Qîna, Qestel Cindo, Qîbarê, Xezawiye, Birc Ebdalo, Qitmê, Eyn Dara, Tirindê, Sînka, Kefer Zêtê, Îska, Şadîr, Kîmar, Çeqela, Aşka Şerqî, Bayî, Qicoma και Qîla, στις περιφέρειες Shera και Jindires, ζουν την κόλαση του φυλετικού και θρησκευτικού μίσους, την επανάληψη της γενοκτονίας του Σενγκάλ, με την ανοιχτή πλέον συμμετοχή και των Τούρκων στρατιωτών.

Δώδεκα χρόνια μετά την έναρξη της γενοκτονίας καμία σοβαρή νομική διαδικασία δεν έχει ξεκινήσει εναντίον των υπευθύνων, ούτε στο Ιράκ, ούτε στο Νότιο Κουρδιστάν, ούτε από τη διεθνή κοινότητα. Καμία χώρα δεν φαίνεται να είναι διατεθειμένη να αναγνωρίσει την ύπαρξη του λαού των Γεζίντι και τα πολιτικά – κοινωνικά – πολιτιστικά δικαιώματά του. Αντίθετα, στοχοποιούνται όσοι παλεύουν για αυτά τα δικαιώματα. Η «λευκή γενοκτονία» κατά της κοινότητας των Γεζίντι εξακολουθεί να είναι ένα επίκαιρο ζήτημα.

Οι Γεζίντι σήμερα, σύμφωνα με τους ηγέτες τους, έχουν καταλήξει, για πρώτη φορά στην ιστορία τους, ότι η οργάνωση της αυτοάμυνάς τους και η προσπάθεια οικοδόμησης μιας δημοκρατικής και αυτόνομης αυτοδιοίκησης μέσα στα πλαίσια του κράτους του Ιράκ, είναι η μόνη λύση για να σταματήσουν οι σφαγές και να εξασφαλιστεί η ύπαρξη των Γεζίντι.

Σοζντάρ Αβεστά: «Ο αγώνας της κοινότητας των Γεζίντι είναι ένας αγώνας για την ανθρωπότητα»

Η Γεζίντι Sozdar Avesta, μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της Ενωσης Κοινοτήτων του Κουρδιστάν (KCK), σε δήλωσή της στο ANF για την επέτειο της γενοκτονίας των Γεζίντι, ανάμεσα στα άλλα, τόνισε: «Ο αγώνας της κοινότητας των Γεζίντι είναι ένας αγώνας για την ύπαρξη, ένας αγώνας για την ανθρωπότητα και ένας αγώνας για την ανοικοδόμηση και την ανασύσταση».

Η 3η Αυγούστου 2014, ήταν η ημέρα που ξεκίνησε η 74η γενοκτονία (Ferman – οθωμανικό διάταγμα διώξεων — Το Φερμάν είναι ο όρος που χρησιμοποιούν οι Γεζίντι για να περιγράψουν τις σφαγές και τις επιχειρήσεις εξόντωσης στην ιστορία τους) εναντίον της κοινότητάς μας στο Shengal [Sinjar], από το ISIS και τους συνεργάτες τους. Με αφορμή την 12η επέτειο αποτίω πρωτίστως τα σέβη μου, με ευλάβεια και ευγνωμοσύνη, σε όσους έχασαν τη ζωή τους στη διάρκεια της γενοκτονίας. Έχουν γίνει η τιμή όλης της ανθρωπότητας. Κατέδειξαν σε ολόκληρο τον κόσμο πόσο μεγάλη αντίσταση μπορεί να ανταπεξέλθει η ανθρωπότητα ενάντια στην καταπίεση και ποια αποτελέσματα μπορεί να επιτύχει αυτό.

Ταυτόχρονα, καταδικάζω έντονα όλους όσους έπαιξαν ρόλο σε αυτό το Ferman και φέρνουν την ευθύνη για αυτό. Θα λογοδοτήσουν στην ιστορία και την ανθρωπότητα. Το 74ο Ferman εφαρμόστηκε σύμφωνα με ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που είχε προετοιμαστεί εκ των προτέρων κατά της κοινότητάς μας. Πριν από αυτό, το ISIS πραγματοποίησε διάφορες επιθέσεις στο Ιράκ και κατέλαβε την πόλη της Μοσούλης μέσα σε λίγες ώρες. Σε αυτό το πλαίσιο, πραγματοποιήθηκε συνάντηση στο Αμμάν, την πρωτεύουσα της Ιορδανίας, στην οποία – εκτός από τις ηγεμονικές δυνάμεις και τους περιφερειακούς εταίρους τους – το τουρκικό κράτος, το KDP, και τους συμμάχους τους».

«… Μπορούμε να πούμε ότι το Ferman δεν τελείωσε ποτέ. Από τις 3 Αυγούστου 2014, διεξάγεται ένας συνεχής και έντονος αγώνας. Και το Σενγκάλ δεν είναι απλώς ένας μικρός οικισμός. Είναι μέρος του Κουρδιστάν …Το Σενγκάλ έχει γίνει στόχος συνεχών επιθέσεων. Οι αεροπορικές επιδρομές που πραγματοποιήθηκαν από το τουρκικό κράτος από το 2017 έως το 2025 συνεχίστηκαν ακόμη και μετά την έκκληση του Rêber Apo (Οτσαλάν) στις 27 Φεβρουαρίου για την Ειρήνη και τη Δημοκρατική Κοινωνία. Οι αεροπορικές επιδρομές στο Σενγκάλ δεν σταμάτησαν. Δεκάδες κοινοτικοί ηγέτες και αξιωματούχοι Γεζίντι στοχοποιήθηκαν και δολοφονήθηκαν. Πράκτορες και πληροφοριοδότες οργανώθηκαν μέσα στην κοινότητα των Γεζίντι. Μέσω ανήθικων μεθόδων, έγιναν προσπάθειες για την ίδρυση διαφορετικών δομών εξουσίας μέσα στην κοινότητα. Με άλλα λόγια, στις ιδεολογικές, πολιτικές και διπλωματικές σφαίρες, καθώς και μέσω στρατιωτικών επιθέσεων, έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να εμποδίσουν αυτή την κοινότητα να ζήσει στη δική της γη…».

Επιτροπή Γυναικών του KNK (Εθνικό Κογκρέσο του Κουρδιστάν) : Το Σενγκάλ απειλείται για άλλη μια φορά

Η Επιτροπή Γυναικών του KNK σε δήλωσή της σχετικά με τη 12η επέτειο της γενοκτονίας του Σενγκάλ, ανάμεσα στα άλλα αναφέρει:

«Στις 3 Αυγούστου 2014, δύο γενοκτονίες έλαβαν χώρα ταυτόχρονα στο Σενγκάλ. Η μία στόχευε στη φυσική εξόντωση του λαού των Γεζίντι. Η άλλη ήταν μια πολιτισμική γενοκτονία που πραγματοποιήθηκε μέσω γυναικοκτονίας κατά των γυναικών Γεζίντι, οι οποίες ήταν οι κύριοι φορείς του πολιτισμού και της ταυτότητας τους. Ο στόχος δεν ήταν μόνο η φυσική καταστροφή των Γεζίντι, αλλά η πλήρης εκρίζωσή τους από το πρόσωπο της γης».

«Μέσα από χιλιάδες χρόνια αντίστασης, οι Γεζίντι – ειδικά οι Γεζίντισες ως θεματοφύλακες του πολιτισμού και της ταυτότητας – είχαν διατηρήσει τα ουσιώδη θεμέλια της κουρδικής ταυτότητας στην περιοχή. Για το λόγο αυτό, οι γυναίκες Γεζίντι έγιναν στόχοι μερικών από τις πιο βάναυσες φρικαλεότητες του αιώνα. Απήχθησαν, βιάστηκαν, βασανίστηκαν και πωλήθηκαν σε σκλαβοπάζαρα. Χιλιάδες γυναίκες εξακολουθούν να αγνοούνται σήμερα.

Η γενοκτονία της 3ης Αυγούστου 2014 πραγματοποιήθηκε κάτω από τη σημαία του ISIS (Daesh). Τις τελευταίες ημέρες, μια νέα απειλή έχει προκύψει γύρω από το Σενγκάλ υπό το πρόσχημα της σύγκρουσης Σουνιτών-Σιιτών. Ωστόσο, αυτό δεν είναι ουσιαστικά μια σύγκρουση για το σουνιτικό ή το σιιτικό Ισλάμ. Αντίθετα, πρόκειται για την απόκτηση του ελέγχου της περιοχής στο πλαίσιο νέων στρατηγικών στόχων».

Σήμερα, το Ezidxan (η γη των Γεζίντι) βρίσκεται για άλλη μια φορά παγιδευμένη και απειλούμενη στη μέση γεωπολιτικών ανταγωνισμών μεταξύ περιφερειακών και παγκόσμιων δυνάμεων. Επιπλέον, εκτός από την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας, οι κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια που έχουν αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Γεζίντι δεν έχουν λάβει ουσιαστικά πολιτικά μέτρα για να εξασφαλίσουν ένα ασφαλές μέλλον για τον λαό των Γεζίντι.

Αντίθετα, οι γυναικείες οργανώσεις και η κοινωνία των πολιτών στο Ezidxan ζήτησαν τη θέσπιση ενός αυτόνομου καθεστώτος για την περιοχή στο συνταγματικό πλαίσιο του Ιράκ».

Η Επιτροπή Γυναικών του KNK στη συνέχεια τονίζει:

«– Για να διασφαλιστεί η δικαιοσύνη στο Σενγκάλ, πρέπει να βρεθούν οι αγνοούμενες γυναίκες Γεζίντι και εκείνοι που σχεδίασαν, υποκίνησαν και πραγματοποίησαν τη γενοκτονία πρέπει να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη.

— Αν και η αναγνώριση της γενοκτονίας κατά των Γεζίντι από πολλά κράτη ήταν ένα θετικό βήμα, οι απειλές που αντιμετωπίζει ο λαός των Γεζίντι δεν έχουν ακόμη εξαλειφθεί στην πράξη. Οι κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια που έχουν αναγνωρίσει τη γενοκτονία θα πρέπει επίσης να διαδραματίσουν ενεργό διπλωματικό και πολιτικό ρόλο, σε συνεργασία με την ιρακινή κυβέρνηση, για να διασφαλίσουν ότι στους Γεζίντι του Σενγκάλ θα παραχωρηθεί αυτόνομη αυτοδιοίκηση, ώστε να μπορέσουν να προστατευτούν.

— Το Σενγκάλ πρέπει να γίνει αυτόνομη περιοχή ώστε ο λαός των Γεζίντι να υπερασπίζεται τον εαυτό του, ενώ παράλληλα να ασκεί την πίστη του και διατηρεί τον πολιτισμό του.

– Το Σενγκάλ πρέπει να γίνει αυτόνομη περιοχή, έτσι ώστε οι γυναίκες Γεζίντι να μπορούν να ζουν ελεύθερα και χωρίς φόβο».

Οι κουρδικές και γεζίντικες οργανώσεις για την επέτειο της γενοκτονίας

Οι Γεζίντι αυτές τις μέρες οργανώνουν διάφορες εκδηλώσεις με αφορμή την 12η επέτειο της γενοκτονίας από το ISIS. Διαδηλώσεις και εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν αυτές τις μέρες σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.

TJK-E: Δεν έχουμε ξεχάσει το Σενγκάλ, και δεν θα επιτρέψουμε ποτέ να ξεχαστεί

Το Κουρδικό Γυναικείο Κίνημα στην Ευρώπη (TJK-E) με Ανακοίνωσή του για την 12η επέτειο της γενοκτονίας κατά των Γεζίντι ζήτησε διευκρινίσεις για την τύχη των αγνοουμένων και απαίτησε τη διεθνή δίωξη των υπευθύνων. Πολυάριθμες εκδηλώσεις μνήμης προγραμματίζονται σε όλη την Ευρώπη.

Στην ανακοίνωσή της, η TJK-E περιέγραψε την επίθεση εναντίον του Σενγκάλ τόσο ως γενοκτονία όσο και ως γυναικοκτονία, των οποίων οι συνέπειες συνεχίζονται μέχρι σήμερα.

«Ακόμη και δώδεκα χρόνια αργότερα, ο πόνος που προκλήθηκε από τη γενοκτονία και τη γυναικοκτονία που διαπράχθηκε εναντίον του λαού μας των Γεζίντι παραμένει αμείωτος. Αυτό το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, το οποίο έχει μείνει στην ιστορία ως ο 74ος Φερμάν (γενοκτονία), έχει βαθιά σημαδέψει όχι μόνο τους Γεζίντι αλλά και τη συνείδηση όλης της ανθρωπότητας».

Οι γυναίκες στο επίκεντρο της βίας

Σύμφωνα με το TJK-E, οι επιθέσεις στο Σενγκάλ είχαν ως στόχο όχι μόνο την κατάληψη του εδάφους αλλά και την καταστροφή του πολυεθνικού, πολυθρησκευτικού και πολυπολιτισμικού ιστού της κοινωνίας στη Μέση Ανατολή. Οι γυναίκες, ανέφερε, πλήρωσαν το υψηλότερο τίμημα. Χιλιάδες δολοφονήθηκαν, υποδουλώθηκαν ή υποβλήθηκαν σε συστηματική σεξουαλική βία. Το ISIS μετέτρεψε τα σώματα των γυναικών σε λάφυρα πολέμου και χρησιμοποίησε σκόπιμα τη σεξουαλική βία ως όπλο πολέμου, σημειώνεται στην ανακοίνωση.

«Στον 21ο αιώνα, είδαμε γυναίκες να πωλούνται σε σκλαβοπάζαρα, παιδιά να απαγάγονται, μέλη διαφορετικών θρησκευτικών κοινοτήτων να δολοφονούνται και ένας ολόκληρος λαός να εκδιώκεται από την πατρίδα τους. Αυτή η βαρβαρότητα παραμένει ένα από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια στην ανθρώπινη ιστορία», ανέφερε το κίνημα των γυναικών.

Κριτική για τη διεθνή αποτυχία

Ο TJK-E επέκρινε επίσης τη συμπεριφορά περιφερειακών και διεθνών παραγόντων κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας. Σύμφωνα με την οργάνωση, εκτός από την αντίσταση του κουρδικού κινήματος για την ελευθερία, ούτε οι περιφερειακές αρχές ούτε η διεθνής κοινότητα πήραν έγκαιρα και αποτελεσματικά μέτρα για την προστασία του πληθυσμού των Γεζίντι.

«Για χάρη των πολιτικών συμφερόντων, ο λαός των Γεζίντι εγκαταλείφθηκε στη μοίρα του. Αυτή η σιωπή παραμένει ένα κεφάλαιο ντροπής».

Σύμφωνα με το γυναικείο κίνημα, η τύχη περίπου 2.700 γυναικών και παιδιών Γεζίντι που απήχθησαν από το ISIS παραμένει άγνωστη μέχρι σήμερα. Ταυτόχρονα, πολλοί από τους υπεύθυνους για τα εγκλήματα δεν έχουν ακόμη προσαχθεί στη δικαιοσύνη.

«Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας προορίζονται να νομιμοποιηθούν μέσω νέων πολιτικών ρόλων. Ένα κοστούμι και μια γραβάτα δεν μπορούν να κάνουν αυτά τα εγκλήματα αόρατα».

«Ο αγώνας για δικαιοσύνη θα συνεχιστεί»

Παράλληλα, η TJK-E ανέδειξε την αντίσταση του λαού των Γεζίντι, ιδιαίτερα των γυναικών. Σύμφωνα με την οργάνωση, η αυτο-οργάνωση των γυναικών, η αυτοάμυνα και η ελευθερία θα ήταν η ισχυρότερη απάντηση στη γενοκτονία και τον μισογυνισμό.

«Ο μισογυνισμός και η και γονιδιακή νοοτροπία δεν θα σπάσει τον αγώνα των γυναικών για ελευθερία, είτε στο Σέσναλ είτε οπουδήποτε αλλού στον κόσμο.»

Καταλήγοντας το κίνημα των γυναικών ανανέωσε τα αιτήματά του για την πληροφόρηση της τύχης των αγνοουμένων, τη διεθνή δίωξη όλων των υπευθύνων και τη συνολική δικαιοσύνη για τα θύματα.

Όσο δεν αποδίδεται δικαιοσύνη, η τύχη των αγνοουμένων παραμένει άγνωστη και οι δράστες δεν λογοδοτούν, η πληγή του Σενγκάλ δεν θα επουλωθεί. Δεν έχουμε ξεχάσει τον Σενγκάλ, και δεν θα επιτρέψουμε ποτέ να ξεχαστεί. Ο αγώνας μας για τη δικαιοσύνη, την αλήθεια και την ελευθερία θα συνεχιστεί».

YJŞ: Η οργάνωση των γυναικών Γεζίντι δεν θα επιτρέψει ποτέ άλλη γενοκτονία

Οι Γυναικείες Μονάδες του Σενγκάλ (YJŞ), οι οποίες μαζί με τις Μονάδες Αντίστασης του Σενγκάλ (YBŞ) αποτελούν την υπεράσπιση της αυτοδιοικούμενης περιοχής, εξέδωσαν δήλωση με αφορμή την 3η Αυγούστου, την δωδέκατη επέτειο από την έναρξη της γενοκτονίας του ISIS κατά του πληθυσμού των Γεζίντι. την περιοχή Shengal (Sinjar) του νότιου Κουρδιστάν (βόρειο Ιράκ).

Στη δήλωση περιγράφεται η ιστορία της αντίστασης των Γεζίντι και γίνεται αναφορά σε όσους σκοτώθηκαν στο 74ο Φερμάν. Το 74ο Φερμάν είναι η γενοκτονία από τον ISIS που ξεκίνησε με τη συντριβή των Πεσμεργκά του KDP και την εισβολή του αυτοαποκαλούμενου «Ισλαμικού Κράτους» στην περιοχή.

Η Διοίκηση του Αρχηγείου YJŞ δήλωσε ότι ο λαός των Γεζίντι έχει αντιμετωπίσει επανειλημμένες εκστρατείες γενοκτονίας σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας, που διώκονται λόγω της πίστης τους και έχουν επανειλημμένως αντιμετωπίσει προσπάθειες εξόντωσης.

«Η κατάληψη του Σενγκάλ και των χωρικών της από μισθοφόρους του ISIS στις 3 Αυγούστου 2014, ήταν μία από τις πιο τραγικές γενοκτονίες στην ιστορία. Χιλιάδες Γεζίντι σκοτώθηκαν, απήχθησαν, πωλήθηκαν και αιχμαλωτίστηκαν. Πολλοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, υπομένοντας μέρες πείνας και δίψας. Εχθρικοί για τα έθνη, τις γλώσσες, τις θρησκείες και τους πολιτισμούς, οι μισθοφόροι του ISIS απήγαγαν χιλιάδες ανθρώπους μας, ειδικά τις γυναίκες Γεζίντι. Πολλοί δολοφονήθηκαν, ενώ άλλοι υποδουλώθηκαν και πωλήθηκαν στις αγορές της Μοσούλης και της Ράκα.

Η γενοκτονία στόχευε συγκεκριμένα τις γυναίκες. Ο πρωταρχικός του στόχος ήταν να δολοφονήσει τις γυναίκες που είναι αφοσιωμένες στη γη και την πίστη τους και να εξαλείψει τον πολιτισμό των Γεζίντι».

Η δήλωση σημείωσε ότι πολλές γυναίκες Yazidi έπεσαν σε αιχμαλωσία του ISIS κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας και ότι πολλές παραμένουν αιχμάλωτες ή η τύχη τους είναι ακόμα άγνωστη.

«Για το λόγο αυτό, ως δυνάμεις άμυνας των γυναικών, συμμετέχουμε στην εκστρατεία που ξεκίνησε το Κίνημα της Ελευθερίας των Γυναικών των Γεζίντι (TAJÊ) με το σύνθημα: «Για τη δικαιοσύνη και την ελευθερία – να είναι η φωνή των αιχμαλώτων γενοκτονίας!» Καταδικάζουμε τις επιθέσεις που απευθύνονται στην αξιοπρέπεια των γυναικών Γεζίντι. Δεν θα αφήσουμε αναπάντητα τις βρώμικες τακτικές του ειδικού πολέμου που διεξάγεται μέσω της αιχμαλωσίας των γυναικών Γεζίντι».

Η δήλωση ολοκληρώθηκε με το ακόλουθο μήνυμα:

«Γνωρίζουμε ότι η αντίσταση βρίσκεται στον πυρήνα της ταυτότητας των γυναικών Γεζίντι. Οι πρωτοπόροι της κοινωνίας μας – Sitiya Ês, Sitiya Nesra, Zarifê Osê, Xatûna Ferxa, Pira Fat, Dayê Zero, Meyan Xatûn, Yade Gûlê και Cîlan – φωτίζουν το μέλλον των ανθρώπων μας μέσω της αντίστασής τους. Ειδικά μετά τη γενοκτονία του 2014, οι δυνάμεις άμυνας των γυναικών παρέμειναν σταθερές στην οικοδόμηση του Δημοκρατικού Έθνους.

Θυμόμαστε με βαθιά ευγνωμοσύνη τις αθάνατες διοικήτριές μας – Berfîn Nûrhaq, Şîlan Goyî, Medya Egîd, Rûsyar Kobanê, Nûjîn Sêrt και Hêlîn Mardîx – οι προσπάθειες τους ήταν καθοριστικές για την ίδρυση της οργάνωσης των γυναικών Yazidi. Λέμε αυτό ξεκάθαρα: η οργάνωση των γυναικών Γεζίντι χτίστηκε μέσα από την εργασία και τις θυσίες σας, και δεν θα επιτρέψει ποτέ να πραγματοποιηθεί άλλη γενοκτονία εναντίον αυτού του λαού.

Τέλος, στα ονόματα των Jiyanda, Nûjiyan, Vînar, Stêrk, Zîlan, Doğa, Arîn και Bêrîvan, τιμούμε με βαθιά αγάπη και ευγνωμοσύνη όλους τους μάρτυρες της γενοκτονίας και τους μαχητές της ελευθερίας που εντάχθηκαν στους αθανάτους στα αρχαία εδάφη των Γεζίντι. Επαναβεβαιώνουμε την υπόσχεσή μας να ακολουθήσουμε τα βήματα των μαρτύρων μας και να εκπληρώσουμε τα ιδανικά για τα οποία έδωσαν τη ζωή τους».

ΣΗΜΕΙΩΣΗ

[1] Οι Γεζίτες θεωρούν ότι είναι απευθείας απόγονοι του Αδάμ, από τον γιό του Σεϊντ μπεν Ζερ. Αυτή η καταγωγή κάνει τους Γεζίντι ξεχωριστούς και συνάμα τους υποχρεώνει να κρατούν την καθαρότητα της φυλής, θεωρώντας μεγάλο αμάρτημα και απαγορεύοντας τους γάμους με άτομα έξω από τη φυλή. Κανείς δεν μπορεί να γίνει Γεζίτης – να προσηλυτιστεί – παρά μόνο αν έχει γεννηθεί από γονείς Γεζίτες.
Οι μισθοφόροι φονιάδες του «Ισλαμικού Κράτους» μαζί με τις σφαγές, στα πλαίσια της γενοκτονίας, προκειμένου να σπάσουν την κλειστή κοινωνία και τις μυστικιστικές αναφορές στη γραμμή καταγωγής και άρα το λόγο ύπαρξης των Γεζιτών, επιδίδονται συστηματικά σε βιασμούς και αγοραπωλησίες των γυναικών που πέφτουν στα χέρια τους, σε σύγχρονα σκλαβοπάζαρα, με στόχο να γεννηθούν παιδιά από τις Γεζίντι έξω από τη φυλή. Είναι ο λόγος που σ’ αυτά τα σκλαβοπάζαρα αποκλείονται οι Γεζίτες αγοραστές που επιχειρούν να πάρουν πίσω, με εξαγορά, τα μέλη της φυλής.