Το BDS Greece, το March to Gaza Greece και η Παλαιστινιακή Παροικία Ελλάδας δημοσιεύουν σύνοψη της εξαιρετικά τεκμηριωμένης ανακοίνωσης της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας.
Τα εγκλήματα του Ισραήλ στη Γάζα δεν αποτελούν πολιτική εκτίμηση, αλλά πραγματικότητα τεκμηριωμένη από το Διεθνές Δίκαιο. 
Περισσότεροι από 73.000 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί, ανάμεσά τους περίπου 20.000–22.000 παιδιά, ενώ το μεγαλύτερο μέρος των πολιτικών υποδομών έχει καταστραφεί και σχεδόν δύο εκατομμύρια άνθρωποι παραμένουν εκτοπισμένοι. Στην υπόθεση Νότια Αφρική κατά Ισραήλ, το Διεθνές Δικαστήριο έκρινε εύλογα τα δικαιώματα των Παλαιστινίων που προστατεύονται από τη Σύμβαση κατά της Γενοκτονίας και, αναγνωρίζοντας πραγματικό και άμεσο κίνδυνο ανεπανόρθωτης βλάβης, επέβαλε προσωρινά μέτρα. Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο εξέδωσε εντάλματα σύλληψης κατά των Νετανιάχου και Γκάλαντ, διαπιστώνοντας «εύλογες αιτίες» για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, μεταξύ άλλων για τη χρήση του λιμού ως μεθόδου πολέμου. Η Επιτροπή Έρευνας του ΟΗΕ, η Διεθνής Αμνηστία, η Human Rights Watch, η ισραηλινή B’Tselem και η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών έχουν επίσης καταλήξει ότι διαπράττεται γενοκτονία.
Από αυτές τις διαπιστώσεις απορρέουν συγκεκριμένες και δεσμευτικές υποχρεώσεις για την Ελλάδα. Η χώρα μας έχει κυρώσει τη Σύμβαση κατά της Γενοκτονίας, το Καταστατικό του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, τη Σύμβαση κατά των Βασανιστηρίων και τις Συμβάσεις της Γενεύης. Σύμφωνα με το άρθρο 28 του Συντάγματος, οι διεθνείς αυτές συμβάσεις αποτελούν μέρος του εσωτερικού δικαίου και υπερισχύουν κάθε αντίθετης διάταξης. Επομένως, οι ελληνικές αρχές δεν δικαιούνται να αγνοούν την παρουσία προσώπων για τα οποία υπάρχουν υπόνοιες συμμετοχής σε εγκλήματα πολέμου, γενοκτονικές πράξεις ή βασανιστήρια: οφείλουν να ερευνούν και, όταν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις, να διώκουν ή να εκδίδουν τους υπαιτίους.
Τα εγκλήματα αυτά τελούνται από έναν αυστηρά ιεραρχημένο στρατό, με συγκεκριμένη αλυσίδα διοίκησης. Η ποινική ευθύνη αφορά πρωτίστως την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, αλλά μπορεί να εκτείνεται και σε κατώτερες βαθμίδες, ανάλογα με τις πράξεις και τη συμμετοχή κάθε προσώπου. Η μαζική στράτευση και το καθεστώς εφεδρείας στο Ισραήλ, καθώς και η ενεργή συμμετοχή του στρατού στην παράνομη κατοχή της Δυτικής Όχθης, καθιστούν αναγκαίο τον εξατομικευμένο έλεγχο πιθανών ευθυνών. Η απουσία ουσιαστικής λογοδοσίας στο εσωτερικό του Ισραήλ ενισχύει την ευθύνη των τρίτων κρατών να εφαρμόσουν τις διεθνείς συμβάσεις.
Μπροστά στην αποτυχία κρατών και διεθνών θεσμών να σταματήσουν τη γενοκτονία, εκατομμύρια άνθρωποι έχουν συγκροτήσει το σημαντικότερο διεθνικό, διαγενεακό, διαπολιτισμικό και διαθρησκευτικό κίνημα της εποχής μας. 
Οι δράσεις του BDS, οι αποστολές αλληλεγγύης προς τη Γάζα των FFC και GSF, και οι περισσότερες από 100 ειρηνικές κινητοποιήσεις της 9ης Αυγούστου στην Ελλάδα αποτελούν μέρος αυτού του κινήματος. Η συλλήβδην στοχοποίησή του ως «αντισημιτικού» είναι συκοφαντική και εργαλειοποιεί έναν υπαρκτό και σοβαρό κίνδυνο. Η χρήση, μάλιστα, του όρου «πογκρόμ» για ειρηνικές αντιπολεμικές διαδηλώσεις ευτελίζει τα ιστορικά εγκλήματα του ρατσισμού και του ναζισμού, την ώρα που πραγματικά πογκρόμ εξελίσσονται εναντίον Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη.
Η ελληνική κυβέρνηση, αντί να ποινικοποιεί πολίτες και επαγγελματίες που εκφράζουν την αντίθεσή τους στη γενοκτονία, όφειλε να έχει θεσπίσει κριτήρια ελέγχου κατά την είσοδο Ισραηλινών πολιτών, ώστε να εντοπίζονται πρόσωπα ύποπτα για εγκλήματα πολέμου, βασανιστήρια ή γενοκτονικές πράξεις. Ήδη έχουν υποβληθεί μηνυτήριες αναφορές για ταυτοποιημένους στρατιώτες του IDF, χωρίς αποτελεσματική ανταπόκριση, ενώ ο Νετανιάχου διέρχεται τον ελληνικό εναέριο χώρο παρά το ένταλμα σύλληψης του ΔΠΔ. Οι έλεγχοι αυτοί πρέπει να είναι εξατομικευμένοι και να προστατεύουν ταυτόχρονα τους Ισραηλινούς που αντιτίθενται στη γενοκτονία, το απαρτχάιντ και την εθνοκάθαρση.
Ιδιαίτερα προβληματική είναι η ανακοίνωση του Συνηγόρου του Πολίτη για καταγγελλόμενη άρνηση υπηρεσιών σε Ισραηλινούς. Αποσιωπά αν τα περιστατικά συνδέονται με επιθετική υποστήριξη της γενοκτονίας και δεν σταθμίζει το δικαίωμα έκφρασης και πολιτικής διαμαρτυρίας απέναντι σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Παράλληλα, προβαίνει σε διασταλτική ερμηνεία του άρθρου 11 του ν. 4443/2016, συγχέοντας την ιθαγένεια —τον νομικό δεσμό με ένα κράτος— με την «εθνική ή εθνοτική καταγωγή», η οποία αφορά ιστορικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά. Μια ερμηνεία που μετατρέπει την πολιτική κριτική προς ένα κράτος σε απαγορευμένη διάκριση απειλεί τα δικαιώματα έκφρασης που προστατεύονται από το άρθρο 5 του Συντάγματος και το άρθρο 10 της ΕΣΔΑ. Η ανακοίνωση πρέπει να ανακληθεί ή να συμπληρωθεί με ορθή στάθμιση των δικαιωμάτων και σαφή διάκριση των πραγματικών περιστατικών.
Ζούμε σε μια εποχή διαστροφής των εννοιών: η οικονομική, πολιτική και στρατιωτική ενίσχυση ενός καθεστώτος κατοχής και απαρτχάιντ παρουσιάζεται ως αδιάφορη για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ η αντίσταση στη γενοκτονία βαφτίζεται «ρατσισμός». 
Κίνητρο αυτού του κινήματος δεν είναι ο αντισημιτισμός, αλλά η υπεράσπιση της ισότητας και της ανθρώπινης ζωής. Ο νομικός κόσμος οφείλει να σταθεί στην πρώτη γραμμή: δίπλα στα θύματα και σε όσους διώκονται επειδή αρνούνται να σιωπήσουν.
Διαβάστε αναλυτικά ολόκληρη την ανακοίνωση της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας: https://shorturl.at/
