Η διατήρηση και το …ξέπλυμα ενός ναζιστικού μνημείου

Στις 9 Δεκεμβρίου έλαβε χώρα μια εκδήλωση στο Βερολίνο, με θέμα τις εκδηλώσεις στη Γερμανία και στην Ελλάδα Γερμανών βετεράνων του Β’ Παγκοσμίου πολέμου και νυν στρατιωτικών της Μπούντεσβερ με σκοπό τη διατήρηση της γερμανικής στρατιωτικής παράδοσης.

Στη Γερμανία οι εκδηλώσεις αυτές – με τις πιο γνωστές στο Μίττενβαλντ και στο Μπαντ Ράιχενχαλ της Βαυαρίας – γίνονται μετ΄ εμποδίων, συνοδευόμενες από δυναμικές αντιδράσεις, διαδηλώσεις και εκδηλώσεις Γερμανών αντιφασιστών και της Ένωσης των εκδιωχθέντων από το Ναζιστικό Καθεστώς – Ομοσπονδία των αντιφασιστών  (VVN-BdA e. V.).

Στις 14 Μαΐου 2016 οι διοργανωτές της εκδήλωσης “Γέφυρα της Κρήτης” στο Μπαντ Ράιχενχαλ είχαν να αντιμετωπίσουν διαδηλωτές οι οποίοι του θύμισαν τους νεκρούς της Κρήτης και απαιτούσαν με πανό και με πλακάτ να αποζημιωθούν επιτέλους τα θύματα που υπέστησαν τις ναζιστικές θηριωδίες.

Η διαδήλωση και εκδήλωση ακρόασης που διοργάνωσαν οι αντιφασιστικές οργανώσεις από την Γερμανία και την Αυστρία με την συμμετοχή του 93άχρονου Νικόλαου Μαρινάκη, επιζήσαντα  του Ολοκαυτώματος του Σκινέ Χανίων και του Αριστομένη Συγγελάκη από την Βιάννο ήταν μεγαλειώδης.

Το ότι μεταξύ των συναθροισθέντων βρίσκονται παλιοί και νέοι ναζί και αναθεωρητές της ιστορίας προκάλεσε τα τελευταία χρόνια την αποστασιοποίηση των δημοτικών συμβούλων της πόλης Μπαντ Ράιχενχαλ, ακόμη και της ίδιας της Μπούντεσβερ. Ειδικά φέτος η εκδήλωση “Γέφυρα της Κρήτης” είχε μικρή συμμετοχή. Στο δε Μίττενβαλντ η κεντρική εκδήλωση δεν γίνεται πλέον την Πεντηκοστή, αλλά μεσοβδόμαδα πριν από αυτήν. Ένας λόγος για αυτή την μετάθεση της εκδήλωσης είναι ότι τα προηγούμενα χρόνια η παρουσία διαμαρτυρόμενων και αστυνομίας απωθούσε τους τουρίστες να επισκεφτούν την Πεντηκοστή το Μίττενβαλντ.

Για την Ένωση Ορεινών Καταδρομών και την Ένωση Γερμανών Αλεξιπτωτιστών τα Φλώρια και η Κάντανος μοιάζουν με όαση, εφόσον εκεί είναι ευπρόσδεκτοι και η φιλία και και φιλοξενία των Ελλήνων φίλων τους σίγουρη. Στις 24 Μαΐου 2016 αντιπροσωπεία των παραπάνω Ενώσεων με επικεφαλής των πρόεδρο της Ένωσης Γερμανών Αλεξιπτωτιστών του Μπαντ Ράιχενχαλ, Μάνφρεντ Χέλντ, επισκέφτηκε τα Φλώρια, κατέθεσε στεφάνι στο ναζιστικό μνημείο και όπως λένε οι ίδιοι ήταν μια “αρμονική” τελετή ιδίως όταν έσμιξαν με παλιούς φίλους τους από την Κάντανο και τα Φλώρια και γευμάτισαν μαζί τους στην ταβέρνα του χωριού.

Ενώ στη Γερμανία απομακρύνονται πλακέτες, γκρεμίζονται μνημεία, μετονομάζονται αίθουσες ή και δρόμοι που φέρουν σύμβολα ή ονόματα στρατιωτικών της Βέρμαχτ, στην Κρήτη όχι μόνο δεν γίνεται συζήτηση, αλλά οι Έλληνες υπερασπιστές των συναθροίσεων για τη διατήρηση της γερμανικής στρατιωτικής παράδοσης στο ναζιστικό μνημείο στα Φλώρια, όπως ο “Πολιτιστικός – Μορφωτικός Σύλλογος Απανταχού Φλωριανών” – με ανυπόγραφη επιστολή προς τις εφημερίδες της Κρήτης – υψώνουν τη φωνή τους.

“Το γερμανικό μνημείο στα Φλώρια για εμάς είναι ένα μνημείο ιστορικής μνήμης που σηματοδοτεί, συμβολίζει και αποδεικνύει το πέρασμα των Γερμανών ναζιστών από το χωριό μας…”, γράφει στην ανακοίνωση του ο πολιτιστικός και μορφωτικός σύλλογος

Στο δρόμο από τα Χανιά προς την Κάντανο συναντά κανείς πολλά μνημεία, στα οποία τα ονόματα και οι ηλικίες των σφαγιασθέντων από τους Γερμανούς Ναζί αποδεικνύουν με περισσό συμβολισμό το πέρασμα τους. Όμως κανένα από αυτά τα μνημεία δεν τυγχάνει τις ίδιας περιποίησης όπως το συγκεκριμένο μνημείο των ναζί κατακτητών.

Όπως πληροφορηθήκαμε τον Σεπτέμβριο κατά την εικαστική μας παρέμβαση, όπου Έλληνες και Γερμανοί αντιφασίστες “πακετάραμε” συμβολικά το ναζιστικό μνημείο για να το  στείλουμε πίσω στην Ένωση Ορεινών Καταδρομών Άνω Φραγγονίας, η Ένωση Ορεινών Καταδρομών πληρώνει κατοίκους του χωριού για την φροντίδα (πότισμα, καθαρισμό) του μνημείου.

 

Στην ανακοίνωση του ο παραπάνω σύλλογος Φλωριανών παραλείπει να αναφέρει, πως η επιλογή αυτού του σημείου για το μνημείο το 1941 από τους Γερμανούς κατακτητές ήταν συνειδητή. Τους εμπόδιζε όμως ένα σπίτι που βρισκόταν εκεί και δεν είχαν παρά να το κάψουν για να κάνουν χώρο για το μνημείο τους. Η οικογένεια δεν αποζημιώθηκε ποτέ.

Τον ισχυρισμό στην ανακοίνωση του συλλόγου, πως το μνημείο συντηρείται αποκλειστικά από τους Γερμανούς διαψεύδει η πλακέτα στο μνημείο “ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΕΝΕΡΓΟΥΝ: Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΝΤΑΝΟΥ – Η ΕΝΩΣΗ ΟΡΕΙΝΩΝ ΚΑΤΑΔΡΟΜΩΝ ΑΝΩ ΦΡΑΓΓΟΝΙΑΣ”.

(Αίσθηση προκαλεί, πως οι Γερμανικές ενώσεις στις εκθέσεις τους για την επίσκεψη τους τον Μάιο 2016 στο ναζιστικό μνημείο στα Φλώρια τονίζουν, πως το μνημείο αναστηλώθηκε μετά από επιθυμία των πρώην δημάρχων και δημοτικών συμβουλίων της Καντάνου και των Φλωρίων.)

Όσο για την ημερομηνία των εγκαινίων του αναστηλωμένου ναζιστικού μνημείου, τους πληροφορώ πως στις 23. Μαΐου 1991 έγινε κοινή τελετή για τα θύματα και τους θύτες παρουσία των προέδρων και συμβούλων των δυο κοινοτήτων, των ιερέων, των κατοίκων και του τότε δήμαρχου Καντάνου κ. Κ. Κονταδά. Πρόκειται για ένδειξη απόλυτης εξίσωσης των θυτών και των θυμάτων. Καμία αναφορά πως οι Γερμανοί στρατιώτες συμμετείχαν σε έναν ιμπεριαλιστικό επεκτατικό πόλεμο 3.000 χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα τους.

Τον Μάιο του 2016 στο μνημείο στα Φλώρια πρώην αξιωματικοί της Μπούντεσβερ παρουσία πρώην αξιωματικού της Πολεμικής Αεροπορίας της Βέρμαχτ, Έρνστ-Ντίτερ Μπέρνχαρντ, τίμησαν τους συντρόφους τους με ομιλία που εκφώνησε ο αξιωματικός ε.α. των ορεινών καταδρομών Ράινερ Γιούνγκ. O Ράινερ Γιούνγκ κατά το παρελθόν αντιστάθηκε σθεναρά στις μετονομασίες στρατιωτικών υποδομών, που έφεραν τα ονόματα στρατιωτικών της Βερμαχτ, όπως των Kurt Student ή Bruno Bräuer . Στην ομιλία του ο Ρ.Γιούνγκ είπε:

“Ως αποτέλεσμα της ύπουλης επίθεσης, στην οποία έχασαν τη ζωή τους 39 σύντροφοι στις 3 Ιουνίου 1941 καταστράφηκε η Κάντανος ολοσχερώς και σκοτώθηκαν μερικοί άντρες. Αυτούς τους νεκρούς μας του θυμίζει το απέναντι μνημείο που συμβολίζει επίσης το πνεύμα της ελευθερίας και της αντίστασης του κρητικού λαού που είχαν υποτιμηθεί εγκληματικά από τη γερμανική πλευρά.

Την Κυριακή στο Μάλεμε θα επιθυμούσα να είχε μιλήσει ένας υψηλός εκπρόσωπος της κυβέρνησής μας, για τη διπλή κατάχρηση, δηλαδή τη κατάχρηση της έννοιας της στρατιωτικής αρετής  και των εξαιρετικών στρατιωτικών επιτευγμάτων όλων των νέων ανδρών – των συντρόφων μας – στον οποίων τους τάφους σταθήκαμε την Κυριακή, καθώς και για την κατάχρηση της βούλησης για ελευθερία των Κρητικών από τους Βρετανούς που ξεσήκωσαν τους λεγόμενους „unrecruited civilians“, δηλαδή τους άτακτους και τους οδήγησαν σε πράξεις που σε καμία περίπτωση δεν καλύπτονται από το δίκαιο του πολέμου.

Πριν καταθέσω το στεφάνι για την “Ένωση των Γερμανών Ορεινών Μηχανικών» ” σ΄αυτό το μνημείο που συνδέει το Εντελβάις με τον πολεμικό αετό (τους ορεινούς καταδρομείς με την πολεμική αεροπορία) θα ήθελα να υπενθυμίσω σε όλους, τι έκανε δυνατή τη νίκη στην Κρήτη:

Ήταν τα εξαιρετικά επιτεύγματα όλων των Γερμανών στρατιωτών διαφόρων ταγμάτων του πεζικού στο πλαίσιο των καθηκόντων τους. Όμως και οι σύντροφοι της Πολεμικής Αεροπορίας απέδειξαν τις υποδειγματικές αρετές τους:

  • επιχειρησιακή ετοιμότητα και πολεμική ικανότητα,
  • αντοχή και προσωπική πρωτοβουλία,
  • αποφασιστικότητα και τέλος
  • γενναιότητα και τόλμη.

    Διατηρούμε και τιμούμε τη μνήμη αυτών των αντρών.”

Η παραπάνω τιμητική εκδήλωση από τους συγκεκριμένους στρατιωτικούς, ίσως για τον “Πολιτιστικό – Μορφωτικό Σύλλογο Απανταχού Φλωριανών” να είναι μορφωτική, εγώ θα την αποκαλούσα μάλλον παραμορφωτική.

Στην εκδήλωση την περασμένη Παρασκευή στο Βερολίνο πολλοί συμμετέχοντες ρωτούσαν γιατί επιτρέπονται στην Κρήτη οι εκδηλώσεις για τη διατήρηση της γερμανικής στρατιωτικής παράδοσης, γιατί δεν υπάρχουν διαμαρτυρίες και προπάντων γιατί δεν τίθεται στις στρατιωτικές ενώσεις που επισκέπτονται τα Φλώρια και την Κάντανο το αίτημα για δικαίωση και αποζημίωση;.

Ίσως η απάντηση να βρίσκεται εδώ:

Τίτλος του άρθρου: Φιλία μετά τη σφαγή

Στην Κάντανο και στα Φλώρια κυριαρχεί από το 1986 το πνευμα της συμφιλίωσης όπως τόνισε ο εκπρόσωπος της Ένωσης Ορεινών καταδρομών Άνω Φραγγονίας σε ομιλία του σε δεξίωση που τους παρέθεσε ο πρώην δήμαρχος και στο παρελθόν διατελέσαντας πρόεδρος της Ένωσης Μαρτυρικών Δήμων κ. Δασκαλάκης στις 20 Μαΐου 2010 στo δημαρχείο της Καντάνου. Μεταξύ άλλων ο κ. Ρεμ είπε: “Τα αντίποινα τα οποία είχαν ως συνέπεια την ολική καταστροφή της Καντάνου, έχουν ξεπεραστεί σήμερα”.

Δήμαρχος Δασκαλάκης: “Από τότε έχει κυλίσει πολύ νερό τα βουνά και έχει ξεπλύνει πολλά”

Έτσι απλά! Χωρίς συγνώμη, χωρίς δικαίωση πόσο δε αποζημίωση! Όλα ξεπλύθηκαν!

Ετικέττες: , , ,

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email