Ελέγχους σε κεντρικά ξενοδοχεία της Αθήνας και σε μεγάλη αλυσίδα εστίασης πολυεθνικής εταιρείας πραγματοποίησε κλιμάκιο του Συνδικάτου Επισιτισμού – Τουρισμού – Ξενοδοχείων Ν. Αττικής, με τον πρόεδρο του Συνδικάτου και του ΕΚ Αθήνας, Γ. Στεφανάκη, και κλιμάκιο της Επιθεώρησης Εργασίας.
Καλώντας σε μαζική συμμετοχή στην απεργία της Τετάρτης και στη συγκέντρωση στις 11 π.μ. έξω από τα γραφεία των ξενοδόχων, το Συνδικάτο σημειώνει πως από τον έλεγχο επιβεβαιώθηκαν οι αποκαλύψεις και οι καταγγελίες του Συνδικάτου, καθώς: «Στα περισσότερα ξενοδοχεία οι εργοδότες επιβάλλουν τη δουλειά σε 2 και 3 πόστα, ειδικά στις καμαριέρες, που τις αναγκάζουν να κάνουν συνεχώς καθαριότητα σε κοινόχρηστους χώρους και να πηγαίνουν και στα πλυντήρια παράλληλα.
Τα ίδια και στη μεγάλη αλυσίδα εστίασης τα KFC. Στην ουσία δεν υπάρχει καμία ειδικότητα, όλοι τα κάνουν όλα, ο μάγειρας δηλώνεται μπουφετζής, ο ταμίας κάνει τον μπουφετζή, ίσα ίσα για να βγαίνει η δουλειά σύμφωνα με τους υπολογισμούς και τα κέρδη της εργοδοσίας, χωρίς να τηρούνται παράλληλα τα απαραίτητα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, χωρίς να δίνονται τα απαραίτητα ΜΑΠ, όπως επανειλημμένα έχει καταγγείλει το νεοσύστατο επιχειρησιακό σωματείο.
Έπειτα από συζήτηση με τους συναδέλφους ακόμα χειρότερη είναι η κατάσταση με τους μετανάστες και μετανάστριες, πρόσφυγες που δουλεύουν μέσω εργολάβων – δουλεμπόρων. Απασχολούνται όλοι κάτω από την πίεση της απέλασης. Πληρώνονται ό,τι αποφασίσει ο δουλέμπορος. Τους δίνουν να υπογράψουν συμβάσεις που είναι γραμμένες στα ελληνικά για να μην καταλαβαίνουν, δεν τους δίνουν αντίγραφα και ποτέ δεν τους δίνουν αποδείξεις πληρωμής. Πολλοί δουλεύουν 6ήμερα και 7ήμερα και πληρώνονται 5ήμερο, χωρίς να τους καταβάλουν προσαυξήσεις που προβλέπονται για νυχτερινά, Κυριακές κ.λπ. Κανένας από αυτούς δεν ξέρει ότι ο δουλέμπορος με τις εταιρείες έχουν βάλει ρήτρες μέχρι και 5.000 ευρώ για τον καθένα στην περίπτωση που πιάσει δουλειά στον έμμεσο εργοδότη. Η απόλυτη σύγχρονη σκλαβιά!
Αυτό είναι το επιτυχημένο μοντέλο στον τουρισμό και την εστίαση, το “θαύμα της τουριστικής ανάπτυξης” που όλες οι κυβερνήσεις επικαλούνται ως παράδειγμα. Αυτά είναι τα αποτελέσματα των νόμων που ψήφισαν, στήριξαν και διατήρησαν μέχρι σήμερα όλα τα κόμματα που σήμερα μας “πρήζουν” καθημερινά για να μας αρπάξουν την ψήφο. Αυτή είναι η σταθερότητα που μας λένε καθημερινά ότι πρέπει να διαφυλαχτεί».
Το Συνδικάτο καλεί όλους τους εργαζόμενους να καταγγέλλουν κάθε ζήτημα και κάθε πρόβλημα, κάθε εργοδοτική παρανομία, σημειώνοντας: «Δεν φτάνει που δεν βγάζουμε τον μήνα με τους μισθούς που μας δίνουν, δεν φτάνει που γυρίζουμε σπίτι και δεν μπορούμε να συνέλθουμε από την κούραση, θα μας κλέβουν και μέσα στα μούτρα μας; Μόνος του κανένας δεν μπορεί να αντιμετωπίσει όλη αυτή τη βαρβαρότητα. Συλλογικά και οργανωμένα μόνο μπορούμε να αντιδράσουμε για να σταματήσει είτε η παράνομη είτε η νόμιμη κλεψιά!
Τώρα είναι η ώρα να το πάρουμε απόφαση. Ξέρουμε ότι το να βγούμε στην απεργία είναι μια δύσκολη απόφαση. Όλοι την “ζυγίζουμε” και σκεφτόμαστε την επόμενη μέρα. Το πώς θα μας αντιμετωπίσει ο εργοδότης, αν θα μας απολύσει, αν θα μας ανανεώσει τη σύμβαση, γενικά αν θα έχουμε μεροκάματο. Μέχρι σήμερα οι περισσότεροι συνάδελφοι και συναδέλφισσες επιλέγουν να μη συμμετέχουν ενεργά στον αγώνα, όμως συμφωνούν απόλυτα με τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις του συνδικάτου, με τη στάση και τη δράση του, συμφωνούν ότι αν δεν υπήρχε το συνδικάτο και τα επιχειρησιακά σωματεία τα πράγματα θα ήταν ακόμα χειρότερα.
Τα προβλήματά μας ξεπερνούν τους τοίχους των επιχειρήσεων που δουλεύουμε. Μας απασχολούν ΟΛΑ. Γιατί πλέον η ακρίβεια στα βασικά που χρειαζόμαστε για να ζήσουμε, ως συνέπεια των πολέμων και των ανταγωνισμών των επιχειρηματικών ομίλων έχει φτάσει στα ύψη. Τρέμουμε μην αρρωστήσουμε γιατί δεν έχουμε λεφτά για γιατρούς για μας και τους δικούς μας, φοβόμαστε να μπούμε στο σούπερ μάρκετ, ανησυχούμε κάθε μέρα για το αν θα έχουμε να πληρώσουμε το δάνειο της τράπεζας γιατί “μια στραβή να κάτσει” βγαίνουμε εκτός! Άλλωστε όσοι μας λένε να κάνουμε υπομονή , τα ίδια μας έλεγαν και στην πανδημία και μετά μας πέταξαν στην ανεργία και στα επιδόματα πείνας των 500 ευρώ.
Το ερώτημα είναι τι είναι τελικά πιο αποτελεσματικό; Να συνεχίσουμε να δεχόμαστε όλη αυτή την κατάσταση που χειροτερεύει; Όσοι το κάνουμε τελικά κερδίζουμε ή χάνουμε;
Ό,τι έχουμε κερδίσει, ό,τι έχουμε διασφαλίσει ως δικαιώματα, το καταφέραμε μέσα από σκληρό, συλλογικό αγώνα και θυσίες. Από το πιο μικρό μέχρι και το πιο μεγάλο ζήτημα. Τίποτα δεν χαρίστηκε. Ξέρουμε ότι οι εργοδότες έχουν δύναμη, ότι έχουν τις κυβερνήσεις και το κράτος με το μέρος τους. Ξέρουμε όμως επίσης ότι χωρίς εμάς δεν δουλεύει τίποτα, ότι εμείς είμαστε η κινητήρια δύναμη. Τα δικά μας όπλα είναι η ενότητα, η αλληλεγγύη ανάμεσά μας, η μαζική και αποφασιστική συμμετοχή στους αγώνες, στην απεργία!
Όλοι μπορούμε να συμβάλουμε στην οργάνωση του αγώνα, με την ανακοίνωση των σωματείων στο χέρι, με τη συζήτηση πόστο το πόστο, ο ένας να τραβά τον άλλο στον αγώνα! Θα το κάνουμε για μας και τα παιδιά μας, για την οικογένεάα μας και την τάξη μας. Ο αγώνας δεν είναι “σπριντ 100 μέτρων” είναι μαραθώνιος, είναι αγώνας ζωής, κάθε μάχη που δίνουμε μας κάνει πιο δυνατούς για την επόμενη.
Τα βασικά μας αιτήματα είναι:
- Αυξήσεις στους μισθούς με υπογραφή Τοπικής Κλαδικής Σύμβασης για τα Ξενοδοχεία και την εστίαση.
- 5ήμερο – 7ωρο – 35ωρο με δύο συνεχόμενα ρεπό.
- Μέτρα Υγείας και Ασφάλειας.
- Κατάργηση των συμβάσεων ομηρίας, κατάργηση των εργολάβων – δουλεμπόρων.
- Προσλήψεις προσωπικού με πλήρη απασχόληση αορίστου χρόνου.
- Ταμείο ανεργίας για όλο το διάστημα της ανεργίας χωρίς όρους και προϋποθέσεις».
