Εκαναν τη ζάχαρη… φαρμάκι: Κινητοποιήσεις ετοιμάζουν οι εργαζόμενοι

Ο ημεροδρόμος από τις 21 του περασμένου μήνα είχε προειδοποιήσει για τις επερχόμενες εξελίξεις που οδηγούν (και) την ελληνική βιομηχανία ζάχαρης σε Λουκέτο. Σήμερα, όπως έγινε γνωστό (σχετικό τηλεγράφημα του ΑΠΕ 0ι εργαζόμενοι ετοιμάζονται για κινητοποιήσεις. Ακολουθεί σχετικό απόσπασμα από την είδηση του ΑΠΕ και στη συνέχεια το δημοσίευμα του ημεροδρόμου που είχε επισημάνει τις επερχόμενες εξελίξεις.

Δυναμικές κινητοποιήσεις ετοιμάζουν οι εργαζόμενοι της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης (ΕΒΖ) ΑΕ σε Ορεστιάδα και Ξάνθη, ύστερα από την είδηση ότι η διοίκηση της Βορειοελλαδικής εταιρείας είναι αποφασισμένη να δεχτεί το σχέδιο της “Kantor” για αναστολή λειτουργίας των εργοστασίων στις δύο περιοχές από φέτος και διατήρησης μόνο αυτού στο Πλατύ Ημαθίας. Η απόφαση αναστολής λειτουργίας των δύο εργοστασίων οφείλεται στο υψηλό κόστος λειτουργίας τους που υπολογίζεται στα 900 ευρώ τον τόνο ζάχαρης, όπως τονίστηκε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Εργαζόμενοι, αλλά και φορείς των περιοχών Ορεστιάδας και Σερρών καλούν υφυπουργούς της κυβέρνησης να πάρουν ξεκάθαρη θέση και προειδοποιούν ότι εάν προχωρήσει η αναστολή λειτουργίας των εργοστασίων στις δύο περιοχές, τότε “θα δώσουν στη δημοσιότητα στοιχεία που αποδεικνύουν ξεκάθαρα τις οικονομικές ατασθαλίες και άλλες που έχουν γίνει στην εταιρεία”, όπως τόνισαν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ οι Πέτρος Χαστανίδης, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ορεστιάδας και μέλος του διοικητικού συμβουλίου στην ΕΒΖ και Χριστόδουλος Βαρκάκης, μέλος στο διοικητικό συμβούλιο, εκπρόσωπος των εργαζομένων στη εταιρεία.

«Οι υπουργοί οι δικοί μας ήταν εδώ και πολύ καιρό ενημερωμένοι και στις συσκέψεις τις τελευταίες που έγιναν. Το ότι δεν μπόρεσαν να αλλάξουν μία απόφαση η οποία πραγματικά δεν στηρίζεται πουθενά θεωρώ ότι είναι πολύ μεγάλη ήττα. Όχι ήττα προσωπική δική τους, αλλά του νομού», επεσήμανε χαρακτηριστικά ο κ.Χαστανίδης.

Μεταξύ άλλων ο ίδιος επεσήμανε ότι στο εργοστάσιο της εταιρείας στην Ορεστιάδα οι εργαζόμενοι ανέρχονται σήμερα σε 45 άτομα και σπέρνουν συνολικά 18.000 στρέμματα, όταν τα αντίστοιχα νούμερα προ 5ετίας έφθαναν σε 260 και πάνω από 60.000 στρέμματα.

Τι έγραφε ο Ημεροδρόμος:

Σε συστηματική απαξίωση και κλείσιμο οδηγείται η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης (ΕΒΖ) με ευθύνη των κυβερνήσεων και των διοικήσεων της. Κυβερνητικός στόχος είναι να ξεπουληθεί ότι έχει απομείνει από την ΕΒΖ και το ότι οι μέχρι τώρα απόπειρες πώλησης δεν απέδωσαν δε σημαίνει ότι αυτό δε θα γίνει. Οι μέρες που έρχονται είναι πολύ κρίσιμες για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης.
Ο ειδικός εκκαθαριστής της ΑΤΕ, η Τράπεζα Πειραιώς και η διοίκηση της Βιομηχανίας έχουν προδιαγράψει το μέλλον. Οι σχετικές πληροφορίες αναφέρουν ότι εξετάζεται το ενδεχόμενο να κλείσει άμεσα το ένα από τα τρία εναπομείναντα εργοστάσια, αυτό των Σερρών. Δεν αποκλείεται να κλείσει και αυτό της Ορεστιάδας. Επίσης εξετάζεται το ενδεχόμενο από του χρόνου να κλείσει οριστικά η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης.

Θέλουν την ΕΒΖ εμπορικό κέντρο

Αλλωστε τους επίδοξους αγοραστές δεν τους ενδιαφέρει η λειτουργία της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης και η παραγωγή τεύτλων και ζάχαρης στην Ελλάδα. Τους ενδιαφέρει το οργανωμένο δίκτυο πώλησης της ΕΒΖ, η ποσόστωση ζάχαρης των 158.000 τόνων, η «προίκα» της ΕΒΖ στη Σερβία και φυσικά οι εγκαταστάσεις και η ακίνητη περιουσία της βιομηχανίας στην Ελλάδα. Στόχος φαίνεται να είναι, πράγμα που εκτιμούν και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στην ΕΒΖ, να την μετατρέψουν σε εμπορικό κέντρο διακίνησης από χώρες της Κεντρικής Ευρώπης. Το κωμικοτραγικό της υπόθεσης είναι πως συγκεκριμένη γαλλική εταιρεία, που εδώ και μερικά χρόνια είναι ο βασικός προμηθευτής ζάχαρης φασόν της ΕΒΖ, ενδιαφέρεται να την αγοράσει κοψοχρονιά!

Εγκλημα… διαρκείας

Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην ΕΒΖ και την τευτλοκαλλιέργεια είναι αποτέλεσμα της εγκληματικής πολιτικής που ακολουθείται και στον τομέα αυτό. Μια πολιτική που είναι και υποκριτική αφού έρχεται σε αντίθεση με τις ίδιες τις κυβερνητικές εξαγγελίες περί ανάπτυξης του αγροτικού τομέα και στροφής στην παραγωγή αγροτικών προϊόντων, ώστε να ξεπεραστεί η κρίση. Με το κλείσιμο των εργοστασίων της ΕΒΖ και την πώληση της υπονομεύεται η ανάπτυξη της αγροτικής μας οικονομίας. Είναι σίγουρο ότι τα σπασμένα θα τα πληρώσουν πρωτίστως οι εργαζόμενοι της ΕΒΖ, αλλά και όλοι οι Ελληνες καταναλωτές, που θα αγοράζουν την εισαγόμενη ζάχαρη ακόμα πιο ακριβά. Οι τευτλοπαραγωγοί, που απέμειναν θα εξαναγκαστούν να εγκαταλείψουν την καλλιέργεια και να βρουν τι θα καλλιεργήσουν.

Εν αρχή …η Ευρωπαϊκή Ενωση

Το δράμα της ΕΒΖ δεν είναι τωρινό. Ξεκίνησε από το 2005 όταν ψηφίστηκε ο νέος κοινοτικός κανονισμός της Κοινής Οργάνωσης Αγοράς Ζάχαρης που μείωνε υποχρεωτικά την τιμή παραγωγού κατά 36,5%. Ο τότε υπουργός Γεωργίας Ε. Μπασιάκος τον είχε καταψηφίσει, αλλά στη συνέχεια εφαρμόστηκε κατά γράμμα από την τότε κυβέρνηση της ΝΔ. Το αποτέλεσμα: Το 2007 έκλεισαν τα δύο από τα πέντε ζαχαρουργεία σε Λάρισα και Ξάνθη και παραδόθηκε η μισή εθνική ποσόστωση ζάχαρης στην ΕΕ. Ως αντάλλαγμα καθιερώθηκε για μια πενταετία στρεμματική και ποιοτική ενίσχυση για τους καλλιεργητές τεύτλων, αλλά η τευτλοκαλλιέργεια δε σήκωσε ποτέ κεφάλι και ποτέ δεν καλύφτηκε η εναπομείνασα ποσόστωση των 158.000 τόνων. Να σκεφτεί κανείς ότι το 2005 καλλιεργούνταν στη χώρα 418.000 στρέμματα και η παραγωγή ζάχαρης ήταν γύρω 320.000 τόνους. Ποσότητα που κάλυπτε τις εγχώριες ανάγκες. Η δραματική συρρίκνωση της τευτλοκαλλιέργειας είχε ως αποτέλεσμα τα τελευταία χρόνια γίνεται μαζική εισαγωγή ζάχαρης, 200.000 και 250.000 τόνους ετησίως. Στο εξής όπως φαίνεται όλες οι ανάγκες της χώρας θα καλύπτονται με εισαγωγές!

Και στο τέλος το… μημόνιο

Είναι προφανές ότι το πρώτο χαστούκι στην ΕΒΖ το έδωσε η νέα ΚΑΠ και τη χαριστική βολή τη δίνει το μνημόνιο. Η πολιτική ιδιωτικοποιήσεων και οι τραπεζικές αναδιαρθρώσεις που επιβάλουν τρόικα και ΕΕ, εξαφανίζει άλλο ένα εργοστάσιο συνεταιριστικής μορφής.  Ηδη η ΔΩΔΩΝΗ και η ΕΛΒΙΖ πωλήθηκαν. Εν μέσω κρίσης και τεράστιας ανεργίας, με τέτοιες ενέργειες η χώρα βγαίνει ακόμα πιο λαβωμένη. Κι αν δεν θέλουν να το δούνε αυτό οι κυβερνώντες γιατί υπηρετούν άλλα συμφέροντα, οφείλει να το δει ο λαός. Με αφορμή και την ΕΒΖ όλα τα σημάδια δείχνουν πως η κατάσταση δεν πάει άλλο. Στον τομέα της γεωργίας η χώρα έχει τεράστιες παραγωγικές και αναπτυξιακές δυνατότητες σε όφελος των παραγωγών και των καταναλωτών. Αλλά αυτό δεν ενδιαφέρει την τρόικα και την ΕΕ. Το ενδιαφέρον τους εστιάζεται στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των Βόρειων χωρών της ΕΕ και κυρίως Γερμανίας, Γαλλίας. Φαίνεται δύσκολο, αλλά υπάρχει ακόμα δυνατότητα να μπει φρένο σε αυτή τη ολέθρια πολιτική.

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email