«Σημείο» αναφοράς και τόλμης στο Θέατρο

ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΡΙΛΛΑ ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΡΙΛΛΑ Πολιτισμός • 22 Ιανουαρίου 2015

 

Το θέατρο «Σημείο» (Χ. Τρικούπη 4 – πίσω από το Πάντειο) για περισσότερο από 2 δεκαετίες αποτελεί μια δυνατή αναφορά στο χώρο του θεατρικού γίγνεσθαι, με επιλογές που διακρίνονται για την τόλμη και την ανανεωτική τους συνέπεια, έχοντας δημιουργήσει ένα σταθερό κοινό που παρακολουθεί με αμείωτο ενδιαφέρον τις παραστάσεις του. Ειδικά τα τελευταία τρία χρόνια που στεγάστηκε πλέον στο πρώην «Απλό Θέατρο», στις δύο σκηνές παρουσιάζει ένα πλούσιο εναλλασσόμενο ρεπερτόριο, με πολλές δικές του παραγωγές, αλλά και πολλές φιλοξενούμενες.

«Καιομένη» 

Στην Κεντρική Σκηνή φέτος παρουσιάζονται τα έργα: «Καιομένη» του Γιόν Φόσσε, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Το έργο βασίζεται στο θεατρικό του Νορβηγού συγγραφέα «Μια μέρα του καλοκαιριού» και στο διήγημά του «Η Αλίκη στις φλόγες». Σκηνοθεσία: Νίκος Διαμαντής. Σκηνικά – κοστούμια: Γιώργος Πάτσας. Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος. Ερμηνεύει: Ιωάννα Μακρή. Χορεύει: Γρηγόρης Γαϊτανάρος. Συμμετέχουν: Σταύρος Γιαννακόπουλος, Φρεντερίκα Σανταρέλλι. Παρασκευή, Σάββατο 9.30 μ.μ., Κυριακή 7.30 μ.μ. Εισιτήριο 12 ευρώ – 8 ευρώ φοιτητικό. Ελεύθερη είσοδος για ανέργους.

kaiomenh

 

Μπροστά στη θάλασσα, στην άκρη του κόσμου, αναπολώντας μια ζωή που πέρασε, μια γυναίκα «ζει» και «πυρπολείται» από την επιστροφή του αγαπημένου της. Εκείνος, ο Ασλε, χάθηκε μια νύχτα του Νοέμβρη στο φιόρδ και εκείνη, η Σίγκνα, είκοσι χρόνια τώρα συνομιλεί μαζί του σα να βρίσκεται εκεί δίπλα της, όπως πάντα. Μια παράσταση με θέμα την αγάπη. Μια αφήγηση ζωής, απλή και σπάνια. Μια γυναίκα κλείνει τα μάτια και θυμάται. Αρχίζει να μας μιλά για τον εαυτό της και για εκείνον, τον άλλον, τον σύντροφό της και για την δική τους ζωή. Μια σχέση που είναι ζωντανή στη μνήμη και αντιστέκεται στο φευγαλέο του χρόνου και στη λησμονιά…

Η σκηνοθεσία του Νίκου Διαμαντή που υπηρετήθηκε δημιουργικά από τον Γιώργο Πάτσα (εικαστική επιμέλεια), με ευαισθησία, ευλύγιστη ποικιλία ρυθμών και ήχων, με ατμοσφαιρικούς φωτισμούς και καλοδιδαγμένη εκφραστική κινησιολογία, μας παρουσιάζει την ιστορία με τρόπο διαυγή, ευφυή, αισθαντικό και γοητευτικό. Η παράσταση όμως ευδοκίμησε υποκριτικά, βασιζόμενη στο ευέλικτο υποκριτικό εύρος και στη μεγάλη πείρα της Ιωάννας Μακρή, που με μέτρο, ερμηνευτική λιτότητα αλλά και αισθαντικότητα υπηρετεί τη λυρική «υγρασία» και ψυχογραφική «φλόγα» του κειμένου.

Κρυμμένες φωνές 

 

Μια ακόμη ενδιαφέρουσα παράσταση του «Σημείου» αποτελεί η σκηνική σύνθεση με τίτλο «UNDER – κρυμμένες φωνές» που παρουσιάζεται κάθε Πέμπτη στις 9.30 μ.μ. στην κεντρική σκηνή, μέχρι τέλος Απρίλη. Σκηνοθεσία και σκηνική επιμέλεια: Νίκος Διαμαντής. Ηθοποιοί: Ελενα Αρβανίτη, Σταύρος Γιαννακόπουλος, Χρήστος Σκούρτας, Μικές Γλύκας, Αράς Χαμεντιάν.

 

krymenes fones

Η παράσταση στηρίζεται σε πρωτογενές δραματουργικό υλικό που προέρχεται από μαρτυρίες, συνεντεύξεις, ηχητικά ντοκουμέντα, λογοτεχνικά κείμενα καθώς και σύγχρονα έργα γραμμένα από μία νέα γενιά Ελλήνων συγγραφέων, όπως η Βασιλική Πέτσα, η Ναταλία Κατσού, ο Χρήστος Χρυσόπουλος και ο Χρήστος Αγγελάκος. Η σκηνική σύνθεση «UNDER» είναι μία παράσταση – σχόλιο πάνω στο θέμα της μετανάστευσης και τον τρόπο που μία σύγχρονη κοινωνία αντιμετωπίζει τους μετανάστες και τους πρόσφυγες που ζουν σε αυτή. Η παράσταση προσπαθεί να αποτυπώσει τις συνθήκες – πολλές φορές απάνθρωπες και εξευτελιστικές – εξ’αιτίας των οποίων μετανάστες εγκαταλείπουν τις χώρες τους προσδοκώντας ένα καλύτερο μέλλον. Καταγράφει, επίσης, τις δύσκολες συνθήκες ζωής μέσα στις οποίες ζουν, την έλλειψη σεβασμού, την αδιαφορία και τη βία που πολλές φορές υφίστανται. Το Θέατρο «Σημείο» έχει συλλέξει υλικό από τους «Γιατρούς Χωρίς Σύνορα», την «Αγκαλιά» στη Λέσβο, καθώς και άλλες οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στο χώρο αλληλεγγύης προς τους μετανάστες και τους αιτούντες άσυλο. Διάρκεια παράστασης 1 ώρα. Τιμές εισιτηρίων 10 ευρώ και 5 ευρώ φοιτητικό. Δωρεάν είσοδος για ανέργους και μετανάστες.

Manifesto 2083 

Επίσης στην Κεντρική Σκηνή κάθε Δευτέρα και Τρίτη, στις 9:30 παρουσιάζεται η περφόρμανς «Manifesto 2083» με τον Δημήτρη Αλεξανδρή, σε δραματουργία Christian Lollike και απόδοση – σκηνοθεσία Μαρίλλης Μαστραντώνη.
Με αφορμή την τρομερή τραγωδία στις 22 Ιουλίου 2011 στο Όσλο και την Οτόγια, όπου ο Νορβηγός Anders Breivik δολοφόνησε 77 άτομα, στην πλειοψηφία τους εφήβους, τo «Manifestro 2083», συνδυάζοντας το θέατρο-ντοκουμέντο με τη σωματικότητα και τη δυναμική των βιντεο-εγκαταστάσεων, ανατέμνει το φαινόμενο της ανόδου του ακροδεξιού εθνικισμού στην Ευρώπη, με μια γλώσσα διαφορετική απ’ αυτήν που συνήθως ακούμε στο δημόσιο διάλογο, διερευνώντας το πολιτικό και κοινωνικό του πλαίσιο.
Το «Manifesto 2083» έχει βραβευθεί το 2013 με τη μεγαλύτερη τιμητική διάκριση του Δανέζικου Θεάτρου, το Βραβείο Reumert, και παρουσιάζεται για πρώτη φορά εκτός Σκανδιναβίας, μετά τις επιτυχημένες πρεμιέρες του στην Δανία, στο Εθνικό Θέατρο της Στοκχόλμης (Dramaten) και στο Dramatikkens Hus του Όσλο.

 

«Δεν μπορεί ο κάθε τσόγλανος» 

Στη σκηνή LAB μη χάσετε τις τελευταίες δύο παραστάσεις, Σάββατο 23/1 στις 9:00 και Κυριακή στις 7:30, του έργου «Δεν μπορεί ο κάθε τσόγλανος» του Κίμωνα Ρηγόπουλου. Ενας «αποσυρμένος» μεγάλος ηθοποιός και ένας νεαρός δημοσιογράφος. Μία συνέντευξη που εξελίσσεται σε μια από ψυχής εξομολόγηση. Δύο κόσμοι που συγκρούονται επιστρατεύοντας όλα τα όπλα τους. Σκηνοθεσία: Τζένη Σκαρλάτου. Σκηνικό: Μαρία Βλαντή. Φωτισμοί: Δημήτρης Μαργαρίτης. Μουσική επιλογή: Βίκτωρ – Κίμων Γεράρδος. Φωτογραφίες – βίντεο: Βάλλυ Κωνσταντοπούλου, Θάνος Πολύδωρας. Παίζουν: Κίμων Ρηγόπουλος, Τζέρυ Αρτις.

tsoglanos

 

Πρόκειται για ένα έργο που ρίχνει ένα σκληρό, ωμό, αλλά και πικρό «φως» στη λαμπερή αλλά ταυτόχρονα τόσο πικρή ζωή των ανθρώπων της τέχνης. Μια ανάλυση – ερμηνευτικό σχόλιο για την κοινωνική, ηθική, πνευματική, αισθητική πολλές φορές κενότητα, ασημαντότητα, υποκρισία κάθε εποχής, διαβρωτικά στοιχεία για την ίδια την κοινωνία, τις ανθρώπινες σχέσεις, την ουσία και αποστολή της τέχνης. Ο Κίμων Ρηγόπουλος, τόσο σαν συγγραφέας, αλλά και υποκριτικά, υπηρέτησε, με μέτρο, την ποιητικότητα, το ρεαλισμό, αλλά και τη «δηλητηριώδη» ειρωνεία για τα «στοιχειά» του θεάτρου υπαινισσόμενος τα βάσανα και τις «αμαρτίες» των ανθρώπων του θεάτρου αλλά και των -γύρω από αυτό- γνωστών ΜΜΕ. Σ’ όλες τις σκηνές, ακόμη και στις κωμικά «ανάλαφρες» είναι διάχυτη, η πίκρα, η πνευματική και συναισθηματική οργή, η συγκρουσιακή συμπεριφορά του αντικομφορμιστή, απελπισμένου, φαινομενικά απροσάρμοστου, τραγικά μοναχικού ήρωα, που υποδύεται δυναμικά ο Κίμων Ρηγόπουλος. Με δηλητηριώδες χιούμορ ερμηνεύει τον επηρμένο, ψευτοευγενή δημοσιογράφο ο Τζέρυ Αρτις. Η σε βάθος μελετημένη σκηνοθετική «ανάγνωση», της Τζένης Σκαρλάτου ανέδειξε με ρεαλιστική λιτότητα τις συνισταμένες του έργου.

«Αρτώ / Βαν Γκογκ avec un pistolet» 

 

Από τις 31 Ιανουαρίου τη σκυτάλη στη σκηνή LAB παίρνει η παράσταση «Αρτώ / Βαν Γκογκ avec un pistolet» (κάθε Σάββατο 21.00 & Κυριακή 19.00). Είσοδος 12 ευρώ και 8 ευρώ μειωμένο / Διάρκεια 60 λεπτά.

Παρίσι, 1947. O Αντονέν Αρτώ εμφανίζεται σε ένα κατάμεστο αμφιθέατρο. Δείχνει ήρεμος. Είναι ήρεμος. Υστερα από εννέα χρόνια ψυχιατρικού εγκλεισμού και έχοντας υποστεί 51 ηλεκτροσόκ, μοιάζει να έχει επανέρθει στην «τάξη». Η διάλεξή του έχει τίτλο «Βαν Γκογκ, ο Αυτόχειρας της Κοινωνίας». Το περιβάλλον γύρω του είναι ασφυκτικό. Το κοινό σιωπηλό. Το φρόνημά του υψηλό. Εχει έρθει με αποδείξεις. Τις κουβαλάει στα 406 μουντζουρωμένα τετράδια που δεν αποχωρίζεται ποτέ. Ολη η καλή κοινωνία του Παρισιού έχει κατακλύσει τον χώρο για να τον ακούσει. Gide, Breton, Camus, Lacan. Υπερασπίζεται με πάθος μια ιδέα: η αυτοκτονία του Βίνσεντ Βαν Γκογκ είχε τους εκτελεστές της. Αναζητώντας αρχικά μέσα στους πίνακες, τις σημειώσεις και την αλληλογραφία του μεγάλου ζωγράφου τα αίτια της αυτοχειρίας του, υποπτεύεται πως οι πραγματικοί αυτουργοί βρίσκονται ανάμεσα στο ακροατήριό του. Ο Αρτώ ταυτίζεται, ηλεκτρίζεται, μαγεύεται και πάσχει. Νιώθει τον παλμό του Βαν Γκογκ και προφητεύει. Θέλει να ξεσκεπάσει τους ενόχους. Θέλει να φωνάξει για τους αθώους. Θέλει να αρθρώσει την τελευταία συλλαβή ανάμεσα στη μεγάλη αδικία του κόσμου και σε αυτό που μεσολαβεί μέχρι κάποιος να φτάσει να κοιμάται αγκαλιά με ένα γεμάτο πιστόλι.

Κείμενο – Σκηνοθεσία: Ιόλη Ανδρεάδη. Σκηνογραφία – Κοστούμι: Δήμητρα Λιάκουρα. Μουσική – Ηχοτοπίο: Ερατώ Α. Κρεμμύδα. Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα. Ερμηνεύει ο Ιωάννης Παπαζήσης.

Η παράσταση βασίζεται στο δοκίμιο του Αντονέν Αρτώ «Βαν Γκογκ: ο αυτόχειρας της κοινωνίας», που δημοσιεύτηκε το 1947, ένα χρόνο πριν τον θάνατο του συγγραφέα.

«Ερω(ς)φίλη»

Επίσης, το «Σημείο των Εφήβων» ξεκίνησε φέτος την αναζήτησή του στη θεατρική πράξη με ένα σπουδαίο έργο της νεοελληνικής αλλά και της παγκόσμιας κληρονομιάς, την «Ερω(ς)φίλη» του Γεώργιου Χορτάτζη. Μια συναρπαστική σύγχρονη εκδοχή της πιο γνωστής τραγωδίας της κρητικής λογοτεχνίας. Μια παράσταση γεμάτη από τη δύναμη και την ομορφιά του λόγου, τη σκέψη αλλά και τη μουσικότητα της γλώσσας μας. Ενα έργο που έμεινε ζωντανό και χάρη στην προφορική παράδοση, αφού πολλά τμήματά του διασκευάστηκαν και διαδίδονταν ως δημοτικά τραγούδια ή εντάχθηκαν σε παροιμίες.

Η παράσταση, σκηνοθετημένη από τον Δημήτρη Αδάμη, με σύγχρονες τεχνικές σωματικού θεάτρου, αλλά και νέες αντιλήψεις αφηγηματικής δράσης, θα μεταφέρει τον παλμό και τη δυναμική του κειμένου με τρόπο αντιληπτό στους νέους θεατές, στους οποίους απευθύνεται. Μεγάλο πλεονέκτημα της παράστασης είναι η μουσική της παράστασης που υπογράφει ο Γιάννης Χαρούλης. Σε ένα σκηνικό – εγκατάσταση, σχεδιασμένο από τη σκηνογράφο – ενδυματολόγο Μαγδαληνή Αυγερινού, θα δράσουν οι ηθοποιοί Ελενα Αρβανίτη, Σταύρος Γιαννακόπουλος, Πέτρος Ιωάννου, Βάσω Μορφιαδάκη. Παράσταση για το κοινό: Κάθε Σάββατο στις 6.00 το απόγευμα. Καθημερινά οργανωμένες παραστάσεις για Γυμνάσια και Λύκεια. Γεν. είσοδος: 10 ευρώ. Ομαδικό: 5 ευρώ. Μαθητικό για τα σχολεία τις καθημερινές: 5 ευρώ.

  • Τέλος, το Θέατρο «Σημείο» φιλοξενεί, στους χώρους του πολυεπίπεδου φουαγιέ του θεάτρου, μέχρι τα τέλη του Φλεβάρη την έκθεση «ULYSSEEING». Πρόκειται για μία σύγχρονη εικαστική έκθεση 7 νέων καλλιτεχνών, αποφοίτων και φοιτητών της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Αθήνας. Ο τίτλος της έκθεσης, ένα λογοπαίγνιο ανάμεσα στο λατινικό όνομα του Οδυσσέα (Ulysses) και το αγγλικό απαρέμφατο του ρήματος βλέπω (seeing), παραπέμπει στην έντονη προσπάθεια που χρειάζεται να καταβάλει ένας καλλιτέχνης σήμερα, σε μια δεινή περίοδο για την Τέχνη εν γένει. Εικαστικοί: Αντρη Λαζάρου, Νόρα Ρέππα, Ευγένιος Αρβανιτάκης, Τέλης Δαγκλής, Χρήστος Διαμαντόπουλος, Γιώργος Σταματάκης, Αντρέας Χριστοδούλου. Επιμελητής: Αλέξανδρος Διαμαντής.

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email