Πήδημα θανάτου δίχως δίχτυ

 

Προεκλογικά ένας από τους πλέον αξιόλογους ακαδημαϊκούς της χώρας, σεμνός και διακριτικός, με αποστάσεις από την εξουσία, ζήτησε να πάει να τον δει μεγαλοστέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και νυν κορυφαίος υπουργός. Ξέρω ότι ήθελε να του πει: «Μ΄ αυτό το Πρόγραμμα δεν πάτε πουθενά»…

Παρά ταύτα, ο ΣΥΡΙΖΑ επέμενε: Ήταν πεπεισμένοι, μέσα από έναν άγονο ενθουσιασμό, ότι μπορούν να προσφέρουν τη «λύση» στην Ευρώπη, ενώ σε σοβαρούς πολιτικούς κύκλους ήταν γνωστό ότι μόνο διαχείριση του προβλήματος μπορούσαν να επιχειρήσουν. Κι από τη μια στιγμή στην άλλη, βρέθηκαν εγκλωβισμένοι ανάμεσα στις προεκλογικές δεσμεύσεις και την πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που δυστυχώς για όσους προσεγγίζουν με ρεαλισμό την σύγχρονη πολιτική, ο νεοφιλελευθερισμός έχει πάντα στην τσέπη τις λύσεις για διαχείριση της εξουσίας, αντίθετα με το σοσιαλισμό και την αριστερά. Γι΄ αυτό άλλωστε έχουμε το φαινόμενο σε χώρες που οι κοινωνίες τους δοκιμάζονται από την ανέχεια να έχουν…συντηρητικές κυβερνήσεις!

Οξύμωρο το σχήμα, αλλά δυστυχώς ισχύει.

Με την έννοια αυτή, ή προχωράς στην απόλυτη σύγκρουση, μια πρόταση που σήμερα προβάλλει μόνο το ΚΚΕ, ή μπαίνεις στο μαντρί κανονικά και σε αρμέγουν. Κι αυτή την ανάλυση φαίνεται ότι δεν την έλαβαν στα σοβαρά υπόψη τους τα στελέχη και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Θεώρησαν ότι μπορούν να κάνουν επανάσταση με…γλαδιόλες!

Κι από εδώ ξεκινάει το πρόβλημα. Από την πρώτη στιγμή πέσανε σε τοίχο. Κι εκείνο που μέτρησε δεν ήταν το «ουάου» τού Βαρουφάκη, αλλά η βλοσυρότητα του Ντάισελμπλουμ. Όλο το οικοδόμημα του νεοφιλελευθερισμού συντάχθηκε πίσω από το Ντάισελμπλουμ, σημαιοφόρο της προτεσταντικής θρησκοληψίας του Σόιμπλε.

Παράλληλα, στο εσωτερικό μέτωπο, άρχισαν τα αλληλοκαρφώματα και οι αλληλοσυγκρουόμενες δηλώσεις τήδε κακείσε, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να δίνει την εικόνα μιας χαλάρωσης στο όνομα της ελεύθερης άποψης. Άλλα λέει ο Φλαμπουράρης, άλλα ο Λαφαζάνης, άλλα ο Βαρουφάκης κι άλλα καλούνται να υπογράψουν.

Έτσι, από την κατάργηση του Μνημονίου φτάσαμε στην αποδοχή ενός νέου Μνημονίου και το μόνο που κερδίσαμε είναι τα έξοδα φιλοξενίας της τρόικας…

Όλα πια δημιουργούν μιαν εικόνα ρευστότητας και ενισχύουν την ανασφάλεια της κοινωνίας, η οποία ωστόσο εξακολουθεί να δίνει προβάδισμα στο ΣΥΡΙΖΑ, προσδοκώντας το μη χείρον!

Το ζήτημα όμως είναι ότι στο εσωτερικό, αν εξαιρέσεις τη δραστηριότητα της Νάντιας Βαλαβάνη, οι υπόλοιποι υπουργοί ζουν σε κατάσταση χειμερίας νάρκης, καθώς κι αυτοί βρίσκονται σε μια αγωνιώδη αναμονή για το τι μέλλει γενέσθαι. Η Βουλή στην ουσία υπολειτουργεί και η περίφημη διαδικασία κάθαρσης του οικονομικού περιβάλλοντος της χώρας καρκινοβατεί. Οι ολιγάρχες παραμένουν κραταιοί, χωρίς κανείς να τολμά να τους ακουμπήσει. Και αν κανείς κρίνει από την πρόσφατη τοποθέτηση της ηγεσίας της ΕΡΤ, μάλλον όπισθεν κάνουμε, παρά πάμε μπροστά. Και το ανησυχητικό εδώ είναι ότι, εντάξει, κάποιος υπουργός έκρινε εσφαλμένα, μα ύστερα από τόσο θόρυβο, αλλά και την ανησυχία που εξέφρασε το Πολιτικό Γραφείο, δεν θάπρεπε να παρέμβει ο Πρωθυπουργός;

Ο άξιος συνάδελφος κ. Μουλόπουλος δεν τα βλέπει; Ή μήπως δεν ξέρει ότι η Αριστερά διαθέτει αξιόλογα στελέχη πχ. τη Φανή Πετραλιά, που έχει αγωνιστεί χρόνια τώρα γι΄ αυτή την παράταξη, αλλά και άλλους που θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμοι;

Ο Ταγματάρχης αποτελεί τη σύγχρονη πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ; Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν το νομοσχέδιο για την ΕΡΤ αποτελούσε μια κορυφαία προτεραιότητα στο εσωτερικό μέτωπο. Τόσο πια στέρεψε αυτή η χώρα; Εκτός κι αν ο υπουργός Επικρατείας επιθυμεί νάχει έναν υφιστάμενο απόλυτα χειραγωγημένο, οπότε άλλαζε το πράμα.

Πιθανόν ωστόσο, όλα αυτά να εντάσσονται στη νέα φιλοσοφία που έχει την ευλογία και της ΝΔ και λέει: «Προτιμότερη μια μέτρια λύση, από τη μη λύση»…

Και αν το μέτριο που μας έρχεται, προσομοιάζει με τον Ταγματάρχη, τότε… φέξε μου και γλίστρησα. Τότε θα θυμηθούμε την περίφημη ρήση του κατασκόπου Ζόργκε, που όταν πήγε ο παππάς να τον εξομολογήσει πριν εκτελεστεί, του απάντησε: «αφού σε λίγο θα τα πω με τον προϊστάμενο, ποιος ο λόγος να συζητώ με τον υπάλληλο;»».

Ήγουν: Αφού είχαμε τη ΝΔ, υπήρχε λόγος ν αποκτήσουμε…το αντίγραφο;

Μ΄ αυτά και μ΄ αυτά, η εικόνα που δίνει μέχρι αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση, είναι εικόνα σχοινοβάτη δίχως δίχτυ. Που τρεκλίζει μέσα κι έξω…

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email