Για τον ρατσισμό και την κυρία Σώτη

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ Κοινωνία • 11 Μαΐου 2017

Για όποιον δεν έχει τις (ρατσιστικές) απόψεις της κυρίας Σώτης τα πράγματα είναι συγκεκριμένα: Το άρθρο της (εδώ) είναι ένα κείμενο ρατσιστικό και μισαλλόδοξο. Η κυρία Σώτη Τριανταφύλλου είναι γνωστή για τον εξυπνακισμό της και την προσπάθεια της να πλασάρει με τέτοιο τρόπο τις θέσεις της ώστε να εμφανίζονται αιρετικές. Επιδιώκει να ποζάρει σαν κομμάτι εκείνων των μειοψηφιών που υποτίθεται ότι δεν τις καταλαβαίνει ο κόσμος, γιατί είναι μπροστά από την εποχή τους… Παλιές γνωστές συνταγές ενός ελιτισμού που δεν κάνει τίποτα παραπάνω από το να αναπαράγει – από τη θέση του «εναλλακτικού» – τις πιο αντιδραστικές απόψεις της κυρίαρχης ιδεολογίας.

Γιατί το συγκεκριμένο κείμενο της είναι ρατσιστικό και μισαλλόδοξο περιγράφεται με περιεκτικό τρόπο στην ανακοίνωση της Ελληνικής  Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ):

«Χωρίς αμφιβολία το επίδικο κείμενο είναι ρατσιστικό και μισαλλόδοξο. Περιλαμβάνει σοβαρές ανακρίβειες, παραποιεί την αλήθεια και προσβάλλει βάναυσα τη λογική.

Αποτελεί τυπικό και προβλέψιμο δείγμα λόγου που στρέφεται συλλήβδην κατά μίας ομάδας προσώπων, την οποία και θεωρεί -εντελώς αυθαίρετα και σχεδόν μεταφυσικά- απόλυτα ομοιογενή. Κυρίως δε αποδίδει σε αυτήν  κάποιο εγγενές «κακό», από το οποίο η ομάδα και τα πρόσωπα που την αποτελούν αδυνατούν να ξεφύγουν, ακριβώς επειδή αυτό έχει αναχθεί σε συστατικό στοιχείο της ταυτότητάς τους».

Η ανακοίνωση της ΕΕΔΑ (υπό τον τίτλο Ρατσιστικός λόγος: ελευθερία της έκφρασης ή αδίκημα;), σχετικά με την ποινική δίωξη σε βάρος της Σώτης Τριανταφύλλου και την παραπομπή της στο ακροατήριο προκειμένου να δικαστεί για παραβίαση του αντιρατσιστικού νόμου, αναφέρει και μια σειρά άλλες πλευρές του ζητήματος που έχει προκύψει. 

Συγκεκριμένα:

«Το ερώτημα που ανακύπτει (και) με την περίπτωση της κ. Τριανταφύλλου είναι εάν κάθε ρατσιστικός λόγος συνιστά ποινικό αδίκημα ή εμπίπτει στο προστατευτικό πεδίο της ελευθερίας της έκφρασης. Το άρ. 1 Ν. 927/1979 (αντιρατσιστικός νόμος), όπως σήμερα ισχύει, τιμωρεί το ρατσιστικό λόγο όχι απλώς όταν αυτός μπορεί να προκαλέσει μίσος, διακρίσεις ή βία, αλλά μόνον εφόσον θέτει ταυτόχρονα σε κίνδυνο με τρόπο απτό είτε τη δημόσια τάξη είτε τη ζωή, τη σωματική ακεραιότητα ή την ελευθερία των προσβαλλόμενων προσώπων. Το κείμενο της κ. Τριανταφύλλου μπορεί να προκαλεί μίσος ή διακρίσεις αλλά δύσκολα μπορεί να υποστηριχθεί πως θέτει σε διακινδύνευση τη δημόσια τάξη ή τα επιμέρους έννομα αγαθά των μουσουλμάνων.

Αποτελεί μια κατάκτηση του ευρωπαϊκού διαφωτισμού, που έχει επικυρώσει μάλιστα με πάγια νομολογία του το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το να έχει κάθε πρόσωπο, μέσα σε μια δημοκρατική κοινωνία, το δικαίωμα να εκφράζει απόψεις που μπορεί να σοκάρουν, να προσβάλλουν ή να ενοχλούν. Όπως και σε άλλες περιπτώσεις ρατσιστικού λόγου που έχουν ανακύψει, θα πρέπει κάθε φορά να σταθμίζουμε με προσοχή και να ερμηνεύουμε τον ποινικό νόμο συσταλτικά. Διαφορετικά, κινδυνεύουμε να ποινικοποιούμε γνώμες και όχι πράξεις. Η ελληνική Πολιτεία δεν απαγορεύει σε κάποιον να είναι ρατσιστής, ανιστόρητος ή ισλαμοφοβικός και να το εκφράζει. Δεν του επιτρέπει όμως να το κάνει με τρόπο που θέτει (και ενδεχομένως αποβλέπει) στη διακινδύνευση ζωτικών αγαθών προσώπων.

Θα πρέπει συνεπώς η χρήση του αντιρατσιστικού νόμου να γίνεται με αυτοσυγκράτηση. Σε αντίθετη περίπτωση κινδυνεύουμε να δημιουργήσουμε ρήγματα στην ελευθερία του λόγου και να αποδυναμωθεί η προστασία που (πρέπει) να παρέχει ο αντιρατσιστικός νόμος όταν πραγματικά τίθεται σε κίνδυνο από ρητορική του μίσους η δημοκρατική μας συμβίωση  ή θεμελιώδη δικαιώματα επιμέρους προσώπων».

Ετικέττες:

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email