Ο δεύτερος… πνιγμός

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΓΚΑΛΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΓΚΑΛΙΔΗΣ Κοινωνία • 6 Σεπτεμβρίου 2015

Όταν οι Κινέζοι υποστήριξαν ότι μία φωτογραφία έχει τη δύναμη χιλίων λέξεων και μάλιστα σε εποχή που δεν υπήρχε το… internet, άρα δεν είχαμε όσες οθόνες θέλαμε στη διάθεσή μας, προφανώς και δεν το είπαν στην τύχη. Έφτανε μια εικόνα του άψυχου κορμιού του Αϊλάν, για να συγκλονιστεί ο κόσμος και δη ο αθλητικός.

Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή δημιούργησε έκτακτο ταμείο, αποδεσμεύοντας 2.000.000 ευρώ, προκειμένου να διοχετευτούν σε προγράμματα βοήθειας προς τους πρόσφυγες, ενώ η Μπάγερν Μονάχου ανακοίνωσε δωρεά ύψους 1.000.000 ευρώ, αλλά και ότι θα προσφέρει άλλα τόσα χρήματα, μέσω διεθνούς φιλικού αγώνα, τα έσοδα του οποίου θα διατεθούν για τους πρόσφυγες.

Σε μια συμβολική κίνηση, οι ποδοσφαιριστές της Μπάγερν θα εισέλθουν στο Allianz Arena, στον επόμενο αγώνα τους για το πρωτάθλημα (στις 12 Σεπτεμβρίου), κρατώντας από τη μια έναν μικρό Γερμανό κι από την άλλη έναν μικρό πρόσφυγα.

Υπήρξε ένα κύμα, σαν αυτό που έπνιξε τον μικρό Αϊλάν, συμπάθειας και προσφοράς χρημάτων, από φορείς και οργανώσεις, που αίφνης αντιλήφθηκαν ότι παιδιά πνίγονται στη Μεσόγειο, πως άνθρωποι πεθαίνουν, επιχειρώντας να σωθούν από πόλεις – φαντάσματα, σαν τη Χομς στη Συρία.

Για τους Σύρους η επιλογή είναι: Πεθαίνεις στον τόπο σου, ή μπαίνεις σε ένα φουσκωτό κι αν είσαι τυχερός δεν πνίγεσαι. Το μπρος η Χομς και πίσω ρέμα, είναι το σύγχρονο δίλημμα, μόνο που δεν πρόκειται για απάντηση σε τηλεπαιχνίδι, αλλά σε μια απόφαση (πραγματικά) «ζωής και θανάτου».

Ο κόσμος των σπορ, ο αθλητικός κόσμος, έχει μια ροπή προς τη φιλανθρωπία. Δεν είναι κατ’ ανάγκη κακό, όμως είναι πολύ ψεύτικο. Θα είχε πραγματική αξία, αν οι παίκτες της Μπάγερν έβγαιναν στο γήπεδο με μήνυμα στις εμφανίσεις κατά των επεκτατικών ιμπεριαλιστικών πολέμων, κατά συνθηκών όπως το «Δουβλίνο ΙΙ», κατά όλων αυτών που οδηγούν παιδιά στον θάνατο.

Ουτοπία και μόνο η σκέψη. Είναι πολλά τα λεφτά και κανείς δεν θέλει την πολιτική στον αθλητισμό. Άλλωστε, όλες οι μεγάλες ομοσπονδίες δίνουν μάχη να κρατήσουν καθαρά τα γήπεδα, από διαμαρτυρόμενους πολίτες. Είναι πολλά τα λεφτά…

Τα χρήματα που παίρνει ο τελευταίος ποδοσφαιριστής της Μπάγερν, ίσως έφταναν για να ζήσει έξι μήνες ολόκληρο το χωριό του Αϊλάν, αλλά ποιος ασχολείται με αυτά; Ο άτυχος πιτσιρικάς, θύμα της αναλγησίας των πολιτικών του κέρδους, σκυλεύεται και μετά θάνατο. Τον πνίγουν για δεύτερη φορά. Χρησιμοποιείται ως φύλλο συκής από τους πλούσιους του πλανήτη, για να δείξουν πόσο αγαπούν τα καημένα τα προσφυγόπουλα. Θα τα κρατήσουν κι από το χέρι και θα μπουν μαζί στο γήπεδο…

Ειρωνεία είναι πως η Εθνική Γερμανίας βρίθει οικονομικών μεταναστών (πρώτης ή δεύτερης γενιάς), προσφύγων κι άλλων που ήταν πιο τυχεροί από τον Αϊλάν. Πού ξέρετε, αν δεν είχε πνιγεί, ίσως σε λίγα χρόνια να ήταν κι ο μικρός μέλος των ακαδημιών της Μπάγερν. Γιατί, αν σ’ αυτόν τον κόσμο ξέρεις να τραγουδάς, να κλοτσάς την μπάλα, ή να την καρφώνεις, αν τρέχεις γρήγορα, τότε δεν έχει σημασία η καταγωγή σου. Διαφορετικά, αν είσαι τυχερός, θα γίνουν αγώνες προς τιμήν σου. Αφού πρώτα θα έχεις πνιγεί…

Αντί επιλόγου: Αν τα χρήματα που δίνονται για την ντόπα, εν γνώσει Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (αυτό θα το συζητήσουμε κάποια άλλη στιγμή), δίνονταν σε προγράμματα για τους μετανάστες, σε ενίσχυση των αδύναμων οικονομικά χωρών, θα είχαμε έναν καλύτερο κόσμο, χωρίς ντοπαρισμένους αθλητές, που κι αυτοί φλερτάρουν με τον θάνατο, θύματα του πάθους για τη δόξα και το χρήμα…

Ετικέττες: , , ,

Διαφήμιση

6 Σχόλια - "Ο δεύτερος… πνιγμός"

  1. Ο/Η Κτηνιατρος λέει:

    Οι ποδοσφαιρικές ομάδες ειναι ιδιωτικές κερδοσκοπικές εταιρείες. Οι αθλητές στίβου εχουν σπόνσορες ιδιωτικές εταιρείες . Ενας ή είκοσι (δεν εχει σημασια) τρέχουν πανω κατω , εκατομμύρια πορωνονται, και το αποτέλεσμα μια χούφτα ιδιώτες βγάζουν φραγκα. Αυτο δεν ειναι αθλητισμός προφανως, πιο πολυ με Ροκφέλερ μοιάζει.
    Οτι ηταν η φιλανθρωπία του Ροκφέλερ ειναι και του ισχύοντος αθλητικού συστήματος .

  2. Ο/Η Αεον λέει:

    Αυτα ειναι τα συμπτωματα της ασυνειδησιας των γηιινων οι οποιοι ευαισθητοποιουνται απο μια εικονα σαν κι αυτη και παραμενουν αδιαφοροι για τους βοβμαρδισμους που κανουν τα κρατη τους στελνοντας στο θανατο χιλιαδες ανθρωπους, ειναι αδιαφοροι για τον θανατο απο πεινα και ελλειψη φαρμακων εκατομμυτριων παιδιων ειναι αδιαφοτροι για την δολοφονια εκκατοομυριων ζωων για να ικανοιπησουν τον ουρανισκο τους.

    Προκειται για μια ψυχοθολογικη ανθρωποτητα η οποια ευαισθητοποιειται περιστασιακα και παθαινει εξαψη γιαναλληλεγγυη και μετα επιδιδεται μετα μανιας στην κατανατωλικη και εγωιστικη συμπεριφορα που οδηγει σε ολο αυτο το χαος και την καταστροφη.

  3. Ο/Η G.T. λέει:

    !!!!!!……

  4. Ο/Η KOK λέει:

    Απο οτι ξερω η Συρια ειναι ηταν απο τις πιο αναπτυγμένες Αραβικες χωρες οπως ηταν και ο Λίβανος. Ξεκινησαν απο τον Λιβανο πριν 30 Χρόνια εχθροπραξίες ταχα μου για θρησκευτικόυς λογους με εκατομβες νεκρούς και συνεχίζεται σήμερα με τις υπόλοιπες Αραβικές Χώρες υποδαυλιζοντας τις θρησκευτικές διενέξεις και οπλιζοντας τις πλέον αντιδραστικες δυνάμεις. Αυτό το ονομάζουν Αραβική άνοιξη. Ένας ειναι ο σκοπός τους να ρίξουν ηγεσίες και να τοποθετείσουν ανδρεικελα στη Θέση τους.Ποιοί το κάνουν; Οι Αμερικανοί το ΝΑΤΟ η Ε.Ε. Τις ποιό πολλές φορές δεν τους βγαίνει και έχουμε αυτά τα αποτέλεσμα. Ειδικά λοιπόν οι Σύριοι δεν είναι μετανάστες αλλά πρόσφυγες. Αντί λοιπόν να βγάζουν κάποιοι το ρατσιστικοτους Μένος στους πρόσφυγες βουρ για τους Νατοικους Ε.Ε ΗΠΑ και φυσικά ολες τις Κυβερνήσεις που βοηθάνε και εξοπλιζουν τα θρασιμια όλου του Κόσμου.

  5. Ο/Η erotimatiko λέει:

    «Θα είχε πραγματική αξία, αν οι παίκτες της Μπάγερν έβγαιναν στο γήπεδο με μήνυμα στις εμφανίσεις κατά των επεκτατικών ιμπεριαλιστικών πολέμων, κατά συνθηκών όπως το «Δουβλίνο ΙΙ», κατά όλων αυτών που οδηγούν παιδιά στον θάνατο.»
    Θα είχε πραγματική αξία οι συγκλονισμένοι πολίτες όλων των χωρών να βγουν στους δρόμους κρατώντας πανό και αφίσες κατά των ιμπεριαλιστικών πολέμων , κατά συνθηκών όπως το Δουβλίνο ΙΙ , και όλων αυτών που οδηγούν ΟΧΙ ΜΟΝΟ τα παιδιά αλλά και όλους τους ανθρώπους που δεν φταίνε σε τίποτα.
    Αλλά συγκλονιζόμαστε , λυπόμαστε , συμπονούμε και λοιπά ωραία ρήματα ΜΟΝΟ.
    Πράττουμε δια της απραξίας μας. Θεατές , περιμένοντας να έλθει ο πόλεμος στην δική μας πόρτα.

  6. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Υπήρξε ένα κύμα, σαν αυτό που έπνιξε τον μικρό Αλάν, συμπάθειας και προσφοράς χρημάτων,..

Άποστολή άρθρου μέσο Email