Συλλαλητήριο το Σάββατο 28 Φλεβάρη, στις 11 το πρωί, στο Άγαλμα Βενιζέλου, οργανώνουν τα εργατικά σωματεία της Θεσσαλονίκης, στην επέτειο των τριών χρόνων από το έγκλημα στα Τέμπη.
Στο συλλαλητήριο καλούν: Συνδικάτο Γάλακτος Τροφίμων Ποτών Κεντρικής Μακεδονίας, Ένωση Εμποροϋπαλλήλων Ν. Θεσσαλονίκης, Σωματείο Εργαζόμενων στη Λειτουργία ΜΕΤΡΟ Θεσσαλονίκης, Συνδικάτο Μετάλλου και Ναυπηγοεπισκευαστικής Κ. Μακεδονίας, Συνδικάτο Τύπου Χάρτου και Γραφικών Τεχνών Κ. Μακεδονίας, Συνδικάτο Οικοδόμων Ν. Θεσσαλονίκης, Κλαδικό Σωματείο Ενέργειας Κεντρικής Μακεδονίας, ΣΕΤΗΠ, Συνδικάτο Φαρμάκου Κ. Μακεδονίας, Σωματείο Εργαζομένων ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗ Β. Ελλάδας, Σωματείο Εργαζομένων ΜΑΣΟΥΤΗ Β. Ελλάδας, Σωματείο Εργαζομένων ΝΟΤΟS Θεσσαλονίκης, Σωματείο Εργαζομένων PRAKTIKER (παράρτημα Θεσσαλονίκης), Β’ ΕΛΜΕ, Σωματείο Εργαζόμενων PFIZER HELLAS, Σύλλογος Εργαζομένων ΟΤΑ Ν. Θεσσαλονίκης, Σύλλογος Προσωπικού Ιδιωτικών Κλινικών Θεσσαλονίκης, Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού ΑΠΘ, Ένωση Εργατοϋπαλλήλων Εμφιαλωμένων Ποτών Β. Ελλάδος, Συνδικάτο Πωλητών Οδηγών και Βοηθών Εμφιαλωμένων Ποτών και Τυποποιημένων Τροφίμων Βορείου Ελλάδος, Σωματείο Εργαζομένων στη Μαλαματίνα.
Στο κάλεσμά τους σημειώνουν ότι «δεν είναι μία απλή επέτειος, αλλά συνέχεια του αγώνα ενάντια στην πολιτική που θυσιάζει καθημερινά τις ζωές μας για τα κέρδη μιας χούφτας παρασίτων. (…) Μετά από 3 χρόνια, οι αιτίες που επέτρεψαν 2 τρένα να κινούνται για 12 λεπτά στις ίδιες ράγες είναι εδώ. Είναι οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, το κράτος και οι κυβερνήσεις, τα κόμματα που υπηρετούν τα συμφέροντά τους. Με άλλα λόγια, είναι το σύστημα, που βάζει το κέρδος πάνω από την ανθρώπινη ζωή – όπως έγινε στα Τέμπη, όπως γίνεται κάθε μέρα στους χώρους δουλειάς».
Και τονίζουν ότι «η πραγματική δικαίωση για τα Τέμπη, για τους νεκρούς στους χώρους δουλειάς, για τα παιδιά μας, θα έρθει μέσα από τον οργανωμένο αγώνα για να ανατραπεί η πολιτική που γεννά καθημερινά νέα εγκλήματα».
Αναλυτικά στην ανακοίνωσή τους αναφέρουν:
«Στις 28 Φλεβάρη, 3 χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη και το θάνατο 57 συνανθρώπων μας, δεν είναι μία απλή επέτειος, αλλά συνέχεια του αγώνα ενάντια στην πολιτική που θυσιάζει καθημερινά τις ζωές μας για τα κέρδη μιας χούφτας παρασίτων. Συνέχεια των συγκλονιστικών απεργιακών συγκεντρώσεων, των μεγαλύτερων τις τελευταίες δεκαετίες στη Θεσσαλονίκη.
Μετά από 3 χρόνια, οι αιτίες που επέτρεψαν 2 τρένα να κινούνται για 12 λεπτά στις ίδιες ράγες είναι εδώ. Είναι οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, το κράτος και οι κυβερνήσεις, τα κόμματα που υπηρετούν τα συμφέροντά τους. Με άλλα λόγια, είναι το σύστημα, που βάζει το κέρδος πάνω από την ανθρώπινη ζωή – όπως έγινε στα Τέμπη, όπως γίνεται κάθε μέρα στους χώρους δουλειάς.
Κέρδη βουτηγμένα στων εργατών το αίμα!
Μόνο το 2025 σε όλη τη χώρα 201άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στους χώρους δουλειάς, χιλιάδες σακατεύονται. Πριν λίγες μέρες, από τύχη δεν είχαμε θύματα σε πολύ σοβαρό ατύχημα στην ΕΥΑΘ. Τα εργοδοτικά εγκλήματα, που βαφτίζονται “ατυχήματα”, δεν είναι ούτε μεμονωμένα περιστατικά, ούτε φταίει «η κακιά η ώρα», όπως προσπαθούν να τα παρουσιάσουν τα επιτελεία κυβέρνησης και εργοδοσίας.
Για μήνες μύριζε η διαρροή εύφλεκτων αερίων στη βιομηχανία «Βιολάντα», αλλά δεν πάρθηκε κανένα μέτρο που θα έκοβε από τα κέρδη της εργοδοσίας, γιατί θα έπρεπε να σταματήσει η παραγωγή. Τόσο κοστολόγησε τη ζωή των 5 εργατριών μανάδων, και η εργοδοσία και το κράτος της. Αυτό είναι το «επιχειρηματικό θαύμα», «πρότυπο επιτυχίας», «επενδυτικός πνεύμονας», όπως παρουσιάζονταν η επιχείρηση από όσους μιλάνε για «ανάπτυξη για όλους». Η ίδια επιχείρηση, όμως, μαζί με πολλές άλλες, πρωτοστατούσαν για τη γρήγορη εφαρμογή της 13ωρης εργασίας. Οι επενδύσεις αφορούσαν το πιο γρήγορο κέρδος και όχι την πιο ασφαλή εργασία.
Και σε αυτό το έγκλημα, από πίσω κρύβεται ο ίδιος ένοχος: Η εγκληματική πολιτική του κέρδους που υπηρετεί η κυβέρνηση της ΝΔ και όλα τα κόμματα που πίνουν νερό στο όνομα της κερδοφορίας, της ανταγωνιστικότητας των ομίλων, της πολεμικής εμπλοκής, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Αυτή είναι η πολιτική που μετατρέπει τους χώρους δουλειάς σε μια απέραντη κοιλάδα των Τεμπών.
Αυτή είναι η πολιτική που δε λογαριάζει την ανθρώπινη ζωή μπροστά στα κέρδη τους:
Με τους σιδηρόδρομους καρμανιόλα, ακολουθώντας τη ευρωπαϊκή στρατηγική της ”απελευθέρωσης”. Κράτος και μονοπωλιακοί όμιλοι είναι συνέταιροι στην εκμετάλλευση και συνένοχοι στη συγκάλυψη. Η ίδια λογική διαπερνά τους σιδηροδρόμους σε όλη την Ευρώπη, με νέα Τέμπη, όπως πρόσφατα σε Ισπανία και Ρουμανία. Μαζί με τα “Τέμπη του αέρα” που αναδείχθηκαν με εκκωφαντικό τρόπο πρόσφατα με το μπλακ άουτ του συστήματος ελέγχου στο Ελ. Βενιζέλος, αποτελούν την ευρωπαϊκή κανονικότητα του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και όχι μια ελληνική ιδιαιτερότητα.
Με τη μετατροπή κρίσιμων υποδομών, όπως το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, οι δρόμοι μεταφοράς, βιομηχανίες, σε κρίκους της πολεμικής εμπλοκής, της δολοφονικής αλυσίδας του ΝΑΤΟ. Με τους εργαζόμενους να γινόμαστε αναλώσιμοι, η χώρα μας ορμητήριο κατά άλλων λαών και ταυτόχρονα στόχος αντιποίνων για πολέμους που δεν έχουν καμία σχέση με τα δικά μας συμφέροντα.
Με την ανασφάλεια και το αβέβαιο μέλλον που η ίδια πολιτική καταδικάζει τα παιδιά μας, τη νέα γενιά. Με την εμπορευματοποίηση της παιδείας και της υγείας, με ταβάνια στα σχολεία να πέφτουν σα βροχή, με σπουδές χωρίς υποδομές και ασφάλεια, τη στιγμή που δίνονται δις ευρώ για τους πολεμικούς εξοπλισμούς για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ που δεν έχουν σχέση με την άμυνα της χώρας.
Με τους δήθεν “θεσμούς” της “δημοκρατίας” των λίγων, του σάπιου κράτους τους, που είναι εξαρτημένοι από τα μεγάλα συμφέροντα και ανεξάρτητοι από το πραγματικό δίκαιο που αφορά τα δικαιώματα της μεγάλης εργατικής-λαϊκής πλειοψηφίας. Γι’ αυτό η δικαιοσύνη τους αφήνει τη συγκάλυψη να συνεχίζεται, βγάζει λάδι τους διάφορους ΟΠΕΚΕΠΕδες, γιατί αυτή είναι η νομιμότητα για αυτούς. Για τους εργαζόμενους που αγωνίζονται για τη ζωή τους επιφυλάσσει αυταρχισμό, καταστολή, νόμους για να τους τυλίγει σε μια κόλλα χαρτί..
Καμιά εμπιστοσύνη στην εγκληματική πολιτική και σε όσους την υπηρετούν, που παίζει τη ζωή μας κορώνα-γράμματα!
Γιατί για να υπερασπιστούμε τη ζωή τη δική μας και των παιδιών μας απαιτείται σύγκρουση, συλλογικός, οργανωμένος, διεκδικητικός αγώνας που να στρέφεται απέναντι στον πραγματικό ένοχο, την εγκληματική πολιτική του κέρδους και όσους την υπηρετούν. Μέσα από την οργάνωσή μας στα συνδικάτα και τα σωματεία, με κατεύθυνση σύγκρουσης με τη μεγαλοεργοδοσία και το κράτος της, μπορεί να ανοίξει ο μόνος ελπιδοφόρος δρόμος για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας.
Με την εργατική τάξη μπροστά, στον κοινό αγώνα με όσους στενάζουν από την αντιλαϊκή πολιτική, τους βιοπαλαιστές αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες και επιστήμονες, έχουμε τη δύναμη κατακτήσουμε μια ζωή με αξιοπρέπεια, ασφάλεια και ευημερία.
Για να κερδίσουμε εμείς, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Μέση λύση δεν υπάρχει.
Γι΄ αυτό και όσοι εξαπατούν λέγοντας ότι μπορεί να είναι και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος. Οσοι προσπαθούν να παρουσιαστούν ως σωτήρες και μεσσίες για να μασκαρέψουν το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης. Οσοι προωθούν διάφορα δήθεν κινήματα χωρίς οργάνωση και συνδικάτα, το μόνο που προσφέρουν είναι η πραγματική δικαίωση να παραπέμπεται στις καλένδες.
Η πραγματική δικαίωση για τα Τέμπη, για τους νεκρούς στους χώρους δουλειάς, για τα παιδιά μας, θα έρθει μέσα από τον οργανωμένο αγώνα για να ανατραπεί η πολιτική που γεννά καθημερινά νέα εγκλήματα.
Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας!».
