Κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις ΤΟΠΟΣ και θα παρουσιαστεί την ερχόμενη εβδομάδα στην Αθήνα, ο Α΄ τόμος του βιβλίου της Νάντιας Βαλαβάνη με τίτλο «Θ. Ν. / “Ένα χρονικό για τα παιδιά του Φλεβάρη μισόν αιώνα αργότερα”». Το βιβλίο, αναφέρεται στο ισχυρό πλήγμα που κατάφερε η Γενική Ασφάλεια Αθήνας το 1974 στο αντιδικτατορικό κίνημα με τις μαζικές συλλήψεις ηγετικών στελεχών του ΚΚΕ, της ΚΝΕ, της Αντι-ΕΦΕΕ κλπ, επιτρέποντας στα όργανα της χούντας να πανηγυρίζουν ότι, δήθεν, «εξηρθρώθη, πλήρως, το δίκτυον ανατρεπτικής δράσεως του ΚΚΕ».
Η παρουσίαση του βιβλίου της Νάντιας Βαλαβάνη, θα γίνει την Πέμπτη 26 Φλεβάρη, στις 7μμ στη μεγάλη αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου “Παρνασσός” (Πλ. Καρύτση 8, Μετρό “Πανεπιστήμιο”) με αφορμή την 52η επέτειο, από Φλεβάρη 1974, που έγινε και το μεγάλο χτύπημα της Ασφάλειας στα ανώτερα κλιμάκια του αντιδικτατορικού κινήματος. Στη διάρκεια της βιβλιοπαρουσίασης θα υπάρξει μια μουσική «σφήνα» με τίτλο «Τα κελιά τραγουδούν και σφυρίζουν (Φλεβάρης-Ιούλης 1974, Μεσογείων / Γενική Ασφάλεια Αθηνών)». Είναι μια μίνι μουσική παράσταση, εμπνευσμένη απ’ τα τραγούδια και τη «συναυλία των σφυριγμάτων» στα κρατητήρια του 5ου της Μεσογείων.
Το βιβλίο θα παρουσιάσουν οι Βαγγέλης Καραμανωλάκης (καθηγητής Ιστορίας ΕΚΠΑ, πρόεδρος των ΑΣΚΙ), Μαρία Αποστολά (διερμηνέας και μεταφράστρια, πρώην συγκρατούμενη), Λάμπρος Τόκας (δημοσιογράφος, συγγραφέας του βιβλίου «Τα παιδιά του Φλεβάρη»), και Άλκης Παπαδήμας (μαθηματικός, πρώην αντιδήμαρχος Καισαριανής, ανάμεσα στους 59). Τη συζήτηση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος της Εφ. Συν. Γιάννης Κιμπουρόπουλος.
Στη μουσική «σφήνα» τραγουδούν οι Γιώργος Μεράντζας, Παντελής Κυραμαργιός, Μάριος Ιβάν Παπούλιας, Γρηγόρης Ψαλτάκος, με την Κατερίνα Καραμπάτσα στο πιάνο. Αφηγήτρια και τραγουδίστρια: Βασιλεία Παπαρήγα.
Θυμίζουμε ότι τρεις μήνες μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου –όταν επικεφαλής του στρατιωτικοφασιστικού καθεστώτος στην Ελλάδα ήταν ο διοικητής της Ελληνικής Στρατιωτικής Αστυνομίας (ΕΣΑ) ταξίαρχος Δ. Ιωαννίδης–, τα όργανα της χούντας προσπάθησαν να ανακόψουν την άνοδο του αντιδικτατορικού κινήματος με μαζικές συλλήψεις αγωνιστών που δρούσαν στην Αθήνα και σε άλλες μεγάλες πόλεις (Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Γιάννενα). Στο πλαίσιο αυτό εντάσσονται και οι συλλήψεις εκατοντάδων αγωνιστών από το χώρο των αντιδικτατορικών οργανώσεων της κομμουνιστικής Αριστεράς (ΚΚΕ, ΚΝΕ, Αντι-ΕΦΕΕ, κλπ.), που έγιναν στην Αθήνα από τη Γενική Ασφάλεια στο διάστημα από τις 14 Φλεβάρη μέχρι και τα τέλη Μάρτη 1974, με το γνωστό πρόσχημα της… «κομμουνιστικής απειλής για τη χώρα». Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, από τους συλληφθέντες, έζησαν στο πετσί τους την κόλαση των εφιαλτικών βασανιστηρίων στο κτήριο της Γενικής Ασφάλειας στην οδό Μεσογείων 20-22 και στο στρατόπεδο του Μπογιατίου.
Από τους περίπου 300 συλληφθέντες αγωνιστές, μετά από ένα ξεσκαρτάρισμα, παρέμειναν κρατούμενοι στην Ασφάλεια και στη συνέχεια φυλακίστηκαν στον Κορυδαλλό μόνο μερικές δεκάδες αγωνιστές και αγωνίστριες της κομμουνιστικής αριστεράς, καθώς όλοι οι άλλοι αποφυλακίστηκαν. Μετά από ένα γερό ξεσκαρτάρισμα, η Γενική Ασφάλεια Αθήνας παρέπεμψε να δικαστούν στο Στρατοδικείο Αθήνας μόλις 41 αγωνιστές και αγωνίστριες με την κατηγορία ότι το ΚΚΕ (με τις αντιδικτατορικές του οργανώσεις) «[…] επεδίωκε την δημιουργίαν κλίματος καταλλήλου επαναστατικής διαθέσεως, διά μίαν και εις τελικήν φάσιν ένοπλον αναμέτρησιν προς την Πολιτείαν, επί τω σκοπώ ανατροπής του κρατούντος κοινωνικού συστήματος και πολιτειακού καθεστώτος και εγκαθίδρυσιν του κομμουνισμού εν τη χώρα, κατά το πρότυπον των Λαϊκών Δημοκρατιών»! Μεταξύ των συλληφθέντων, ήταν και η μικρότερη σε ηλικία (μόλις 19 ετών) Νάντια Βαλαβάνη.
Τα 3 βιβλία που προηγήθηκαν
Πριν από το βιβλίο της Νάντιας Βαλαβάνη, προηγήθηκαν άλλα τρία (3) βιβλία, που αναφέρονται στα γεγονότα εκείνης της εποχής. Το πρώτο είναι του Λάμπρου Τόκα με τίτλο «ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ – Μαρτυρίες συλληφθέντων αγωνιστών 40 χρόνια μετά το χτύπημα στο κλιμάκιο του ΚΚΕ το 1974». Στο βιβλίο αυτό (κυκλοφόρησε το 2014 από τις εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ), φιλοξενούνται συνεντεύξεις 19 συλληφθέντων και βασανισθέντων αγωνιστών (όσοι δέχτηκαν να απαντήσουν σε 20 κοινές ερωτήσεις) καθώς και συνέντευξη ενός πρώην ΕΣΑτζή. Το δεύτερο είναι του Λεωνίδα Καλλιβρετάκη με τίτλο «Μεσογείων 14-18», που εκδόθηκε το 2019 από το Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. Στο βιβλίο αυτό περιγράφεται η πλούσια δράση (ανακρίσεις, βασανιστήρια κλπ) της Υποδιεύθυνσης Γενικής Ασφαλείας Αθηνών στην περίοδο 1971- 1974, ενάντια σε όσους αγωνίζονταν εναντίον του δικτατορικού καθεστώτος. Το τρίτο είναι της Αγγελικής Σωτήρη, με τίτλο «Από το παράνομο τυπογραφείο της “Πανσπουδαστικής” στην Ασφάλεια της Μεσογείων», που εκδόθηκε το 2024 από τη Σύγχρονη Εποχή. Στο βιβλίο αυτό, η συγγραφέας περιγράφει συνοπτικά τον τρόπο που στήθηκε και λειτούργησε το παράνομο τυπογραφείο της Πανσπουδαστικής (γράψιμο, εκτύπωση και διακίνηση της εφημερίδας της Αντι-ΕΦΕΕ). Για την συμμετοχή στην οργάνωση και λειτουργία του παράνομου τυπογραφείου της εφημερίδας «Πανσπουδαστική», η Αγγελική Σωτήρη, συνελήφθη και βασανίστηκε σκληρά το Φλεβάρη του 1974 από τα όργανα της χούντας στους 5 μήνες που ήταν κρατούμενη στη Γενική Ασφάλεια της οδού Μεσογείων.
Τα βιώματα της Νάντιας με τα «Παιδιά του Φλεβάρη»
Η Ν. Βαλαβάνη, ήταν ένα από «τα παιδιά του Φλεβάρη», που φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν σκληρά για τις ιδέες και τους αγώνες τους για τα πανανθρώπινα ιδανικά της ελευθερίας, της κοινωνικής ισότητας, της δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας. Το νέο βιβλίο της Νάντιας με τον αισιόδοξο τίτλο ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ- «Θ.Ν. Ένα χρονικό για “τα παιδιά του Φλεβάρη” μισόν αιώνα αργότερα»- γράφτηκε κυρίως με βάση:
- μια συνέντευξη που είχε δώσει το 2003 στην συγκρατούμενή της Αγγελική Σωτήρη, τότε πνευμονολόγος ιατρός και σήμερα συνταξιούχος. Η συνέντευξη αυτή (δόθηκε 29 χρόνια μετά το «χτύπημα» του Φλεβάρη του 1974), αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του Συνδέσμου Φυλακισθέντων & Εξορισθέντων Αντιστασιακών (ΣΦΕΑ) με τον τίτλο «Προφορική μαρτυρία της Νάντιας Βαλαβάνη»
- τον ατομικό της φάκελο της που είχε ανοίξει η Γενική Ασφάλεια με τη σύλληψή της το Φλεβάρη του 1974. Ο φάκελος της Ν. Βαλαβάνη, ήταν μέσα στους ελάχιστους (μόλις 2.110) που κρατήθηκαν και δεν κάηκαν, όταν το 1989, με απόφαση της Κυβέρνησης Τζαννετάκη καταστράφηκαν στις υψικαμίνους της Χαλυβουργικής συνολικά 17 εκατομμύρια φάκελοι κοινωνικών φρονημάτων. Η συγγραφέας χαρακτηρίζει την καταστροφή των φακέλων κοινωνικών φρονημάτων, ως «έγκλημα κατά της ιστορικής μνήμης»
- διάφορα άλλα στοιχεία που συγκέντρωσε η συγγραφέας, κάνοντας σύγκριση στοιχείων του ατομικού της αστυνομικού (ασφαλίτικου) φακέλου με τη δικογραφία για τη δίκη των παιδιών του Φλεβάρη, που βρισκόταν στο Ιστορικό Αρχείο του Στρατοδικείου Αθήνας, με την προοπτική ότι η δίκη θα γινόταν τον Σεπτέμβρη του 1974. Η δίκη αυτή δεν έγινε ποτέ, επειδή προηγήθηκε η κατάρρευση της χούντας τον Ιούλη του 1974 και δόθηκε Γενική πολιτική αμνηστία σε όλους τους κρατούμενους και διωκόμενους από το στρατιωτικοφασιστικό καθεστώς της δικτατορίας.
Συνοψίζοντας: Με το βιβλίο αυτό, η Ν. Βαλαβάνη, προσπαθεί να χτίσει το δικό της ανάχωμα στην ιστορική λήθη και τον αναθεωρητισμό, που τόσο μεθοδευμένα επιχειρείται οπό όλους εκείνους οι οποίοι επιδιώκουν να σκεπάσουν τις μνήμες της κοινωνίας για την αντιδικτατορική αντίσταση, υποβαθμίζοντας συνειδητά τον σημαντικό ρόλο που έπαιξαν στην πτώση της χούντας οι αντιδικτατορικές οργανώσεις, συστατικό στοιχεία των οποίων ήταν και «τα παιδιά του Φλεβάρη». Στα πλαίσια αυτά καλεί όσους έχουν παρόμοια βιώματα (από τους αγώνες ενάντια στη χούντα ή άλλους κοινωνικούς αγώνες), να τα καταγράψουν όσο βρίσκονται στη ζωή, σημειώνοντας στο οπισθόφυλλο τους βιβλίου της: «Κόντρα στην επιχείρηση αναθεώρησης της σύγχρονης ιστορίας και στο φόντο όσων διαδραματίζονται στην Παλαιστίνη, η συγγραφέας τεκμηριώνει ιστορικά τη διαχρονική σημασία της απελευθερωτικής αντίστασης των νέων ανθρώπων στην πάλη για την αλλαγή του κόσμου. Μια αλλαγή που, σε συνθήκες κλιματικής κατάρρευσης, τεχνολογικής επανάστασης, συστημικής βαρβαρότητας και γενοκτονίας στη Γάζα, φαντάζει όσο ποτέ μακριά. Ταυτόχρονα, ποτέ άλλοτε δεν την χρειάζονταν ο κόσμος όσο σήμερα».
