Ο Κ. Μητσοτάκης – τον οποίο η “Απογευματινή” φαντασιώθηκε να βρίσκεται στο Νταβός, που όμως δεν πήγε (!), και να δίνει “ρεσιτάλ διπλωματίας” – στην κυριακάτικη κακόγουστη μοντερνιά του, δίνει ένα πραγματικό ρεσιτάλ υποτέλειας στις ΗΠΑ και προκλητικής αδιαφορίας για το λαό.
Ο κύριος που είναι εκλεγμένος πρωθυπουργός, στην κυριακάτικη ανάρτησή του και ενώ έχει προηγηθεί η 21η Ιανουαρίου όπου δύο άνθρωποι βρήκαν βρήκαν εντελώς άδικο θάνατο όχι λόγω της κακοκαιρίας αλλά της εγκληματικής έλλειψης αντιπλημμυρικών έργων, που εκείνες τις ώρες ήταν
εξαφανισμένος και μάλιστα εθεάθη να κάνει σκι στα Καλύβρυτα, στη σημερινή του ανάρτηση δεν καταδέχθηκε ούτε να συλλυπηθεί τις οικογένειες… Δεν ψέλλισε ούτε λέξη για έργα αντιπλημμυρικής προστασίας. Η γυναίκα και μητέρα ενός παιδιού, που πνίγηκε στη Γλυφάδα (!), δύο βήματα από την εξωφρενική και αποκρουστική “Ριβιέρα”, για τον Κυρ. Μητσοτάκη δεν υπήρξε ποτέ…
Στην ανάρτησή του δεν ξεχνάει, όμως, να πάρει θέση δίπλα στον παγκόσμιο αστυφύλακα, τον χωροφύλακα και τον δολοφόνο. Εν προκειμένω
- στηρίζει, λέει, “τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης μέσα από ισχυρότερη άμυνα και μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα”,
- ταυτόχρονα “διατηρεί ένα πλαίσιο συνεννόησης και λειτουργικούς διαύλους συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ακόμη και σε περιόδους έντασης”. Δηλαδή δεν ψελλίζει κουβέντα για το νταηλίκι του Τραμπ στην Γροιλανδία, τις νέες απειλές στον Καναδά, τη ναυτική αρμάδα που καραδοκεί απέναντι από το Ιράν, τη μαφιόζικη εισβολή στη Βενεζουέλα…
- Φυσικά ούτε λέξη για τα γκεσταπίτικης λογικής “τάγματα εφόδου” που δολοφονούν εν ψυχρώ, τώρα στη Μινεσότα. Διότι στον εγκέφαλο του κάθε συνειδητού αμερικανοφρονα, το ξεσκόνισμα και το γλείψιμο των Τραμπούκων του ιμπεριαλισμού σημαίνει… “ασφάλεια”, ισχυρισμός που όχι μόνο δεν έχει αποδείξει η Ιστορία, αλλά αντίθετα τον έχει ανατρέψει.
- Τέλος, διαβεβαιώνει ότι “επιδιώκουμε ενεργό ευρωπαϊκό ρόλο στη Γάζα και στη Μέση Ανατολή και αναλαμβάνουμε ουσιαστικές πρωτοβουλίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ”. Επισήμανση, που απευθύνεται πρωτίστως στους εγχώριους επιχειρηματικούς ομίλους της χώρας, οι οποίοι ακονίζουν τα νύχια τους για το μερίδιο των κερδών που τους αναλογεί από την “ανοικοδόμηση” της μαρτυρικής Γάζας.
