Ή Παπάγος ή Πλαστήρας

Αρης Ψωμάς Αρης Ψωμάς Απόψεις • 16 Οκτωβρίου 2015

(Σημείωση «Ημεροδρόμου»: Εξαιτίας ενός προβλήματος στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο, δημοσιεύουμε σήμερα το παρόν κείμενο του Άρη Ψωμά, ενώ προηγήθηκε η ανάρτηση του δεύτερου μέρους. Για τους φίλους  που θέλουν να έχουν την πλήρη άποψη του αρθρογράφου μπορούν να αναζητήσουν το β΄μέρος εδώ . Ζητούμε συγγνώμη για το μπλέξιμο). 

Αστικές εκλογές θα πει δίπολο. Αλλιώς…ψευτο-δίλημμα. Με την εξαίρεση της περιόδου του Αγγλικού, Γαλλικού, Ρώσικου κόμματος, που η μεγάλη πετυχεσιά της ήταν η καθιέρωση της αντιδραστικής ΄΄θεωρίας της Ψωροκώσταινας΄΄, η ιστορία και της ελληνικής αστικής τάξης είναι ιστο-ρία διπολισμού. Και η ιστορία των εκλογών της, ιστορία διπόλων.

Όταν το ελληνικό κράτος είχε έκταση και οργά-νωση αλάνας, το εκλογικό δίπολο θύμιζε κι αυτό αλάνα (των παιδικών μας χρόνων): ΄΄όλοι σας και μόνος μου΄΄. Θυμίζοντας δε ακόμα περισσότερο αλάνα (και μπάλα), οι εκλογές ήταν ένα άθλημα όπου κατέβαιναν πολλοί πολιτηκάντηδες, αλλά στο τέλος νικούσε ο Τρικούπης! Ή έστω ο Κουμμουνδούρος(της ομώνυμης πλατείας και του ΄΄ευώνυμου΄΄ κόμματος, τίποτα δεν είναι τυχαίο!)

Οι αντιστοιχήσεις με το σήμερα, τουλάχιστον προφανείς.

Οι πατάτες του Καποδίστρια έγιναν τα γεμιστά του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα δάνεια του τότε έγιναν τα spreads του σήμερα.

Οι εθνικοί ευεργέτες της εποχής έγιναν τα φιλεύ-σπλαχνα αφεντικά που σήμερα ισχυρίζονται ότι μοιράζουν δουλειές.

Ήδη από το 1855, ο Μαρξ κατηγορούσε τον Palmerston, πρωθυπουργό της Αγγλίας, ότι χρησιμοποιούσε τον δανεισμό για να υποδουλώσει τον ελληνικό λαό. Προφανής η αντιστοίχηση με τις ιμπεριαλ(η)στικές υπερδυνάμεις του σήμερα. Που κάποιοι(γνωστοί και μη εξαιρεταίοι, την Κουμμουνδούρου παροικούντες) επιμένουν να τις λένε…αγορές.

Απλώς…αγορές. Έτσι, για να θολώνουν, τα κατά τα άλλα κρυστάλλινα, νερά της αστικής πολιτικής οικονομίας!

Δεν είναι τυχαίο ότι την ίδια εποχή (1855) κάνουν καριέρα οι ελεεινοί κομπιναδόροι και τρισάθλιοι αρχιλήσταρχοι,εθνικοί ευεργέτες.

Ο Συγγρός , τραπεζίτης που δανείζει Ελλάδα, Αίγυπτο και Οθωμανική Αυτοκρατορία από το προσωπικό του σεντούκι, ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις(Τρικούπη, Δεληγιάννη), στήνει χρηματιστηριακές απάτες(ακόμα και απουσία…χρηματιστηρίου) με τα Λαυρεωτικά , οδηγεί την Ελλάδα σε πτώχευση και γεμίζει τα σεντούκια του με τον ιδρώτα των λαών του κόσμου.

Οι Ζάππες, που έφτασαν να έχουν περιουσία όσο το ΑΕΠ 3 χωρών των Βαλκανίων, εκμεταλλευόμενοι τίμιες επιχειρηματικές δραστηριότητες, όπως τοκογλυφίες και τη γαιοπρόσοδο από κρατικά και τσιφλικάδικα κτήματα σε όλα τα Βαλκάνια, που εννοείται δεν τους ανήκαν.

Όσο νυχτώνει, η κρίση μεγαλώνει που λέει ο λάος! Κι όσο μεγάλωνε η κρίση, τόσο αυγάταιναν τα σεντούκια των παρασίτων.

Τους είπαν ευεργέτες.

Ήταν (ιδεο)τυπικοί καπιταλιστές.

Προφανής και εδώ η αντιστοίχηση με το σήμερα. Ή, για να είμαστε ειλικρινείς,η Goldman Sachs και η JP Morgan του σήμερα, είναι παιδική χαρά μπροστά τους. Η ΄΄φούσκα΄΄ της καπιταλιστικής κρίσης είναι απλές οδοντόκρεμες μπροστά στα δικά τους κατορθώματα!

Οι Αγγελόπουλοι, οι Γιαννακόπουλοι και οι Τζήμεροι είναι οι πιθανοί ευεργέτες του δικού μας πτωχευμένου μέλλοντος…

Έτσι βέβαια ανέβηκε το επίπεδο του καπιταλισμού, έγινε και πιο σύνθετο το δίπολο. Το ΄΄όλοι σας και μόνος μου΄΄ έγινε ΄΄βενιζελικοί-αντιβενιζελικοί΄΄. Όπου οι μεν θέλανε ξένες επενδύσεις και επεκτατικό πόλεμο και οι άλλοι θέλανε ξένες επενδύσεις και επεκτατικό πόλεμο!! Να η ανατριχιαστική σύμπτωση.Να, σε πλήρη ανάπτυξη, η αντιδραστική οικονομική θεωρία της Ψωροκώσταινας…Η ομοιότητα με το σήμερα είναι θριλερική. Τις ξένες επενδύσεις τις λέμε παραγωγική ανασυγκρότηση και τη συμμετοχή στον πόλεμο τη λέμε ΄΄και ΝΑΤΟική βάση στην Κάρπαθο θα σας κάμωμεν!΄΄. Και φυσικά συμπίπτουν σε αυτά μέχρι τελείας οι σύγχρονοι μεν(ΣΥΡΙΖΑ) και…δεν(ΝΔ)!

Ο (τότε επιτετραμμένος του Βενιζέλου) Γεννάδιος παρακαλάει τον Lloyd George να αποδεσμεύσει πολεμικά δάνεια. Και παρακαλάει και τους Γάλλους για το ίδιο.Οι κακοί ξένοι αρνούνται και ακολουθούν διαπραγματεύσεις! Τελικά, η χώρα παίρνει 1,11 δισ δρχ. δάνειο, όσο ο Βενιζέλος πουλάει την Καβάλα στους Βούλγαρους για να πολεμήσουν στο πλευρό της Αντάντ.

Η μόνη ανακούφιση έρχεται όταν η Σοβιετική Ρωσία διαγράφει μονομερώς όχι μόνο το δικό της χρέος, αλλά και το χρέος τρίτων προς αυτή. Οι Σοβιετικοί διαγράφουν το χρέος της Ελλάδας προς τη Ρωσία και ο Βενιζέλος το ανταποδίδει συμμετέχοντας στην εκστρατεία εναντίον της Σοβιετικών το 1919, κατηγορώντας τους κομμουνιστές ως εθνοπροδότες(αυτός που πούλαγε την Καβάλα) και ψηφίζοντας το Ιδιώνυμο για τους κομμουνιστές. Ούτε φασίστας. Που λέει ο λόγος…Βέβαια κι αυτός, δεν το γλίτωσε το χρεοστάσιο! Στάση πληρωμών το 1932 και κανόνι. Που μάλλον δεν έκανε θόρυβο, εξ ου και δεν το έχουν ακούσει οι απολογητές του καπιταλισμού γενικά και οι φανατικοί βενιζελικοί νοσταλγοί ειδικότερα!!Κι ο χαρισματικός αστός Λευτεράκης το βάρεσε το κανονάκι του;Ρε κοίτα να δεις κάτι πράματα!!

Γιατί προφανώς,η βενιζελική Ελλάδα των 2 ηπείρων και των 5 θαλασσών ήταν η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος της Μικρασιατικής καταστροφής. Και τι νομίσματος! Υποβαθμισμένου και υπο-τιμημένου το 1922 από τον εμπνευστή του εσωτερικού δανεισμού υπ.Πρωτοπαπαδάκη.

Να το πούμε αλλιώς;

Λαφαζάνη-Λαπαβίτσα, αυτά που λέτε για ολοκαίνουρια γινόντουσαν 100 χρόνια πριν!!

Την περίοδο ΄24-΄30 η Ελλάδα δανειοδοτήθηκε με 15 δισ. δρχ. Το πολιτικό δίπολο γίνεται ΄΄βασιλικοί-αντιβασιλικοί΄΄. Με μανία να θέλουν να τσουβαλιάσουν τους κομμουνιστές στο αντιβασιλικό μέτωπο:‘Η είστε με τον βασιλιά ή είστε μαζί μας…

Τι θυμίζει, τι θυμίζει. Ή είστε με το μνημόνιο ή είστε μαζί μας…Έτσι, τσουβαληδόν!

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν, που οι αντιβασιλικοί και οι επίγονοί τους εκτελούσαν κομμουνιστές και κυβερνούσαν αγκαλιά με το βασιλιά από τον εμφύλιο μέχρι τη χούντα!

Όπως δεν είναι τυχαίο που οι αντιμνημονιακοί υπογράφουν μνημόνια. 1ος αντιμηνμονιακός και αντιεξουσιαστής ο Παπανδρέου, 2ος ο Σαμαράς και 3ος και μακρύτερος ο Αλέξης.

Παρόμοιο τσουβάλιασμα δε, είχε επιχειρηθεί και στα ΄60ς με το δίπολο ΄΄δεξιά-αντιδεξιά΄΄. Ο γέρος Παπανδρέου, ο πρωθυπουργός του Σκόμπι και των Δεκεμβριανών, εγκαλούσε τους κομμουνιστές ότι στηρίζουν τη Δεξιά αν δε στηρίζουν αυτόν!’Ημαρτον!Τους εγκαλούσε ότι συνέχιζαν την καταστροφική λογική ΄΄τι Παπάγος τι Πλαστήρας΄΄ , ενός διπόλου που είχε φροντίσει να απαντήσει ο ίδιος όντας υπουργός με τον Πλαστήρα και βουλευτής με τον Παπάγο!

Και πάλι μόνο συμπτωματικό δεν είναι που οι και οι δικοί του πολιτικοί επίγονοι,οι ΠΑΣΟΚοι στα 90ς και οι ΣΥΡΙΖΑίοι σήμερα,κατηγορούν με τον ίδιο τρόπο τους κομμουνιστές. Ε, έμαθαν από καλό δάσκαλο!

Στα 50ς και τα 60ς, που απροπό και τότε ήταν σύνθημα η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, η καπιταλιστική οικονομία βασίζεται 1)στα λεγόμενα 4 πόδια:

α.ναυτιλία-εφοπλιστικό κεφάλαιο

β.μεταναστευτικό συνάλλαγμα

γ.τουρισμό

δ.εξαγωγές αγροτικών εμπορευμάτων,2)στον εξωτερικό δανεισμό και 3) στο Μάρσαλ.

Koίτα πάλι συμπτώσεις!60 χρόνια μετά και ακόμα γράφονται πρωτοσέλιδα για τα φοροαπαλλακτικά πάρτι των εφοπλιστάδων και τις εξαλλοσύνες των ναυτεργατών όταν τολμούν να απεργούν, για το νέο pick στο μεταναστευτικό κύμα που μετατρέπει τη χώρα σε τεράστιο νεκροταφείο, για την ανάγκη τουριστικής εκμετάλλευσης ακόμα και του πιθανού σκατού του Μ.Αλεξάνδρου με έμφαση στην κυριολεκτική εξόντωση των εργαζομένων στον τουρισμό και φυσικά για τον εξωτερικό δανεισμό!!!

Και εντάξει, όσον αφορά το τελευταίο, σήμερα δεν το λέμε Μάρσαλ. Το λέμε οικονομική βοήθεια. Αλλά μας το παρουσιάζουν με τον ίδιο τρόπο:Ο ιδρώτας των λαών του κόσμου που γίνεται επιδοτούμενο δώρο για τις buisness των αφεντικών βαφτίζεται φιλάνθρωπο δώρο στους πένητες Έλληνες(που θα πρέπει να χρωστούν και αιώνια ευγνωμοσύνη).Και τι ρόλο παίζουν σε αυτή τη βάφτιση οι αστοί πολιτικάντηδες;Μα φυσικά αυτόν…του νονού(όπως το πάρει κανείς)!

Η χούντα που ακολούθησε, μια από τα ίδια. Βασίστηκε στα 4 πόδια κι έκανε παγκόσμιο ρεκόρ εξωτερικού δανεισμού: Πήρε από το ΄67 ως το ΄74 δάνεια ίσα με 3 φορές τα δάνεια που πήρε το ελληνικό κράτος από το 1836 ως το 1967!! Η μεγαλειωδέστερη υπονόμευση εθνικής οικονομίας στην ιστορία της σύγχρονης Ευρώπης! Ποιος καλύτερος τρόπος να παραδώσεις δεμένη χειροπόδαρα τη Λαϊκή Κυριαρχία και την Εθνική Ανεξαρτησία, δηλαδή την πατρίδα, από το να υποθηκεύσεις σε δάνεια το όλον της Εθνικής οικονομίας;Ποιος καλύτερος τρόπος να πουλήσεις τη χώρα σε ξένα κράτη και εταιρείες;! Άλλωστε η εμπνευσμένη πατέντα του εσωτερικού δανεισμού παρέδωσε την οικονομία σε ιδιώτες-εταιρείες σε βαθμό που μόνο επί Συγγρού ίσως είχε ξαναγίνει!

Τα σύγχρονα ΤΑΙΠΕΔ ωχριούν μπροστά στο χουντικό οικονομικό κατόρθωμα. Έτσι, για να μης μας λένε οι όψιμοι απολογητές της χούντας, πόσο αγαπούν την πατρίδα οι ίδιοι και τα χουντοείδωλά τους. Οι ίδιοι δηλαδή που επικαλούνται το οικονομικό θαύμα της χούντας! Πολύ βολικά άλλωστε ξεχνάνε ότι η άνοδος της οργάνωσης του λαού σε αντιιμπεριαλιστική-αντιχουντική κατεύθυνση μόνο τυχαία δε συνέπεσε με την επιδείνωση των όρων υλικής διαβίωσής του, που ακολούθησε την καπιταλιστική κρίση του 1970-1971.(Μην τα μαρτυρήσετε αυτά σε τίποτα ΣυριζοΑνταρσαίους νεοαριστερούς που έχουν θάψει τον ιστορικό υλισμό 6 μέτρα κάτω από τη γη, γιατί θα την πάθουν την υστερία).

Φυσικά, το χουντικό δίπολο ήταν ευθύ: κομμουνισμός-αντικομμουνισμός. Μόνο που δεν ετέθη ποτέ σε εκλογική κρίση! Με εξαίρεση φυσικά το δημοψήφισμα της φιλελευθεροποίησης! Τότε που οι ΣΥΡΙΖΟπρόγονοι διερρήγνυαν ιμάτια και κατέβαζαν βρακιά να πάρει μέρος ο λαός στο δημοψήφισμα. Ντε και καλά. Τι μανία κι αυτή! Μην παίξει δημοψήφισμα, αμέσως να νομιμοποιήσουν με τη συμμετοχή τους τον κάθε εμπνευστή του!Ακόμα κι αν είναι η χούντα!! Άλλωστε και στο πρόσφατο δημοψήφισμα υπηρεσία νομιμοποίησης προσέφερε η συμμετοχή σε αυτό,ανεξαρτήτως ψήφου! Ή μήπως όχι;;

Όταν ετέθη το επόμενο δίπολο ΄΄Καραμανλής ή τανκς΄΄, το χρέος της χώρας ήταν στο 25% του ΑΕΠ. Στον επόμενο εκλογικό τόνο το δίπολο ήταν ΄΄Αλλαγή ή δεξιά΄΄. ΠΑΣΟΚικές εθνικοποιήσεις ζημιογόνων επιχειρήσεων και αποπληθωρισμός οδηγούν το χρέος στο 80% του ΑΕΠ. Ο τιτάνας Μητσοτάκης βάζει δίλημμα ΄΄Κάθαρση ή ΠΑΣΟΚ΄΄ ,κάνει τα αντίθετα από τους προηγούμενους, ιδιωτικοποιεί το δημόσιο, αλλά παρα ταύτα το χρέος σκάει στο 110% του ΑΕΠ. Είτε με το ένα στυλ είτε με το άλλο, αποτέλεσμα το ίδιο. Περιέργα πράματα.Γι΄αυτό η ΠΑΣΟΚάρα που δοκίμασε το ένα, εφαρμόζει τώρα το άλλο! Δοκιμάζει άλλο δρόμο, τον 3ο λένε αυτοί, τον μακρύτερο λέει ο λαός:Ιδιωτικοποιήσεις και λιτότητα α λα…σοσιαλιστικά! Αποτέλεσμα; Μηδέν εις το πηλίκο.

Οπότε με δεδομένη πια την ένταξη της χώρας σε Ε.Ε. και Ο.Ν.Ε., τα εκλογικά δίπολα γίνονται ομοειδή. Εκσυγχρονισμός ή οπισθοδρόμηση το λένε οι πράσινοι και κερδίζουν. Μεταρρυθμίσεις ή στασιμότητα το λένε οι μπλε και κερδίζουν κι αυτοί. Είτε εκσυγχρονισμός είτε μεταρρυθμίσεις, ένα και το αυτό εννοούσαν:καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις. Που ατυχώς γι΄αυτούς και τα αφεντικά τους, προχωράνε σημειωτόν ή και αναβάλλονται από την πίεση του λαϊκού κινήματος. Από τον ΄΄Καποδίστρια΄΄ μέχρι το Ασφαλιστικό και την Παιδεία.

Ναι, αλλά οι αναδιαρθρώσεις, ο αναγκαίος εκσυγχρονισμός για την αστική τάξη, δεν μπορεί να περιμένει. Δεν πάει άλλο. Πρέπει να γίνει. ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ. Και γι΄αυτό χρειάζεται ένας αντιλαϊκός οδοστρωτήρας. Κάτι σαν χούντα. Ε, δεν έκατσε χούντα. Έκατσε μνημόνιο. Το οποίο λέει πράγματα που ήταν γραμμένα στα προγράμματα ΠΑΣΟΚ-ΝΔ μια δεκαετία πριν την επιβολή του(πάει ο μύθος της ΄΄έξωθεν΄΄ επιβολής). Όπως μια δεκαετία πριν είναι γραμμένο σε άρθρο του Ριζοσπάστη, το σενάριο ανάδειξης του ΣΥΡΙΖΑ σε πόλο του συστήματος στη θέση του ΠΑΣΟΚ.

Και πες, όταν τελικά αυτό έγινε πραγματικότητα, είχε χαλάσει η έκπληξη.

Και πες, ήρθαν οι εκλογές του 2012 και του Γενάρη του 2015, που είχαν κι αυτές ένα δίπολο: ΄΄Μνημόνιο-Αντιμνημόνιο΄΄.

Ναι αλλά ύστερα, εκτός από τις μέλισσες, ήρθαν και οι εκλογές του Σεπτέμβρη.

Και ξαφνικά…surprise! Έκπληξις!

Συνεχίζεται

Ετικέττες: , ,

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email