Just in

Όλα τα νέα
Imerodromos logo
 

«Motor Oil»: Εγκληματικές οι ευθύνες του κράτους – Πρώτα μπαίνουν σε λειτουργία μονάδες του διυλιστηρίου, μετά έρχονται οι εγκρίσεις!

Δύο εργάτες νεκροί και τέσσερις τραυματίες μέσα σε μία εβδομάδα, ενώ τα σχέδια προστασίας από μεγάλα βιομηχανικά ατυχήματα παραμένουν παρωχημένα και η επικαιροποίησή τους παραπέμπεται ακόμη και στο 2029.

Πρόσθεσε τον Ημεροδρόμο στην Google

Σοβαρά ερωτήματα προκύπτουν από τις απαντήσεις που δίνει η περιφερειακή αρχή Πελοποννήσου σχετικά με την κατάσταση των Σχεδίων Αντιμετώπισης Ατυχημάτων Μεγάλης Εκτασης (ΣΑΤΑΜΕ), με αφορμή τα απανωτά πρόσφατα «ατυχήματα» στο διυλιστήριο της «Motor Oil» στους Αγίους Θεοδώρους.

Υπενθυμίζεται ότι μέσα σε μόλις μια βδομάδα (9 – 16 Οκτώβρη) σε δύο εκρήξεις στο διυλιστήριο σκοτώθηκαν 2 εργάτες και τραυματίστηκαν άλλοι 4, με τα Σχέδια της Περιφέρειας να επιβεβαιώνουν τα σοβαρά κενά για την ασφάλεια προσωπικού και κατοίκων της περιοχής.

Σύμφωνα με την Περιφέρεια, λοιπόν, μονάδες του διυλιστηρίου φαίνεται να έχουν τεθεί σε λειτουργία, λαμβάνοντας ετεροχρονισμένα τις απαραίτητες άδειες ασφαλείας.

Κάπως έτσι γίνεται πράξη το πολυδιαφημισμένο όραμα της αστικής τάξης για Ελλάδα – ενεργειακό κόμβο, αφού, όπως αποδεικνύεται, το εξωτερικό ΣΑΤΑΜΕ για τις εγκαταστάσεις ενώ καταρτίστηκε το 2022 εγκρίθηκε μόλις το 2024! Τα στοιχεία μάλιστα στα οποία βασίστηκε η κατάρτισή του είναι η Μελέτη Ασφαλείας της ίδιας της εταιρείας (έκδοση 4, Σεπτέμβρης 2021) και το Εσωτερικό Σχέδιο Αντιμετώπισης Εκτακτης Ανάγκης (αναθεώρηση 2016). Πρόκειται δηλαδή για Σχέδιο στηριγμένο σε μια «μελέτη ασφαλείας» που δεν περιλαμβάνει τις νέες εγκαταστάσεις οι οποίες έχουν τεθεί σε λειτουργία, όπως η μονάδα υδρογόνου και άλλες.

Από την άλλη, η νέα Μελέτη Ασφαλείας της εταιρείας, που αποτυπώνει τις αλλαγές στις εγκαταστάσεις της «Motor Oil», διαβιβάστηκε στην Περιφέρεια μόλις τον Μάη του 2026, δηλαδή σχεδόν δύο χρόνια μετά! Σύμφωνα δε με με τις οδηγίες του αρμόδιου υπουργείου Περιβάλλοντος, η Περιφέρεια διαθέτει προθεσμία για την κατάρτιση του νέου εξωτερικού ΣΑΤΑΜΕ έως το 2029, προφανώς στη λογική «πρώτα η λειτουργία – μετά η άδεια», με βάση την οποία τίθενται σε λειτουργία βραδυφλεγείς βόμβες χωρίς κανέναν ουσιαστικό έλεγχο, αφού έτσι προστάζουν τα κέρδη του κάθε ομίλου.

Το αποτέλεσμα; Εγκαταστάσεις επεκτείνονται και λειτουργούν απρόσκοπτα, ενώ τα σχέδια αντιμετώπισης ενός μεγάλου βιομηχανικού ατυχήματος είτε είναι παρωχημένα είτε «συγχρονίζονται» με την πραγματική παραγωγική δραστηριότητα ύστερα από αρκετά έτη, αν στο μεταξύ δεν έχει γίνει παρανάλωμα η εγκατάσταση, όπως συνέβη στη «Βιολάντα».

Χαρακτηριστική είναι επίσης η περίπτωση της νέας μονάδας διαχωρισμού προπανίου και προπυλενίου (C3-Splitter), με δεξαμενές αποθήκευσης προπυλενίου 4.000 τόνων. Σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία της εταιρείας, η μονάδα ολοκληρώθηκε και τέθηκε σε λειτουργία το 2025, ωστόσο το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας εξέδωσε έγκριση εγκατάστασης μόλις στις 14 Αυγούστου 2026. Δηλαδή το υπουργείο χορήγησε τη συγκεκριμένη έγκριση στη μονάδα, που ήταν ήδη σε λειτουργία, μετά από αρκετούς μήνες.

Αυτό χωρίς να υπάρχει προηγούμενο αδειοδοτικό καθεστώς, ενώ άγνωστο είναι ποιοι έλεγχοι έγιναν και πότε, πότε θα ενταχθεί σε αυτούς το εξωτερικό ΣΑΤΑΜΕ κ.λπ., την ίδια ώρα που σύμφωνα με την περιφερειακή αρχή έχουν ήδη κατατεθεί προτάσεις και για πρόσθετες μονάδες. Αποκαλύπτεται ουσιαστικά και με αυτόν τον τρόπο ότι θα συνεχιστεί η επέκταση των εγκαταστάσεων, με τα σχέδια προστασίας εργαζομένων και κατοίκων να ακολουθούν με καθυστέρηση ετών, αφού έτσι γίνεται πράξη το «επενδυτικό θαύμα», με τις γνωστές «fast track» διαδικασίες, που αποδεικνύονται εγκληματικές για εργαζόμενους και κατοίκους.

Περιστατικά χωρίς δημοσιοποίηση

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και η αναφορά του περιφερειακού συντονιστή Πολιτικής Προστασίας ότι τον Μάη του 2026 σημειώθηκε διαρροή σε δεξαμενή της «Motor Oil», για την αντιμετώπιση της οποίας κινητοποιήθηκαν η Πυροσβεστική και άλλες δυνάμεις, περιστατικό για το οποίο δεν υπήρξε καμία δημόσια ενημέρωση! Το γεγονός αποκτά ιδιαίτερη σημασία μετά τα πρόσφατα θανατηφόρα «ατυχήματα», όταν και πάλι η εργοδοσία επιχείρησε να κουκουλώσει τις πραγματικές συνθήκες, ελέγχοντας όσο μπορούσε τη ροή της πληροφόρησης, παρά το γεγονός ότι δύο εργάτες είχαν σκοτωθεί στο μεροκάματο.

Ολα τα παραπάνω προκαλούν σοβαρά ερωτήματα για το περιεχόμενο και κυρίως για την εφαρμογή των εσωτερικών και εξωτερικών σχεδίων έκτακτης ανάγκης. Αγνωστο παραμένει και ποιος ελέγχει αν τα προβλεπόμενα μέτρα εφαρμόζονται πραγματικά, ή ποια είναι τα ουσιαστικά μέτρα για την αποφυγή μιας μεγάλης τραγωδίας από ένα ενδεχόμενο μεγάλο βιομηχανικό ατύχημα.

«Λαϊκή Συσπείρωση»: Η προστασία της ζωής δεν μπορεί να αφήνεται στα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων

Την παραπάνω εγκληματική κατάσταση αναδεικνύει η «Λαϊκή Συσπείρωση» Πελοποννήσου, που προκάλεσε και τη σχετική συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο, σημειώνοντας: «Δεν μπορεί οι εγκαταστάσεις να επεκτείνονται, τα σχέδια αντιμετώπισης μεγάλων βιομηχανικών ατυχημάτων να καθυστερούν να προσαρμοστούν στις αλλαγές και η προστασία των εργαζομένων και του πληθυσμού να εξαντλείται σε τυπικές διαδικασίες».

Σχολιάζοντας δε την επίκληση των «νόμιμων προθεσμιών», την ίδια στιγμή που το νομοθετικό πλαίσιο προσαρμόζεται στις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων για τα κέρδη τους, αφήνοντας τους εργαζόμενους στο έλεος του «πάμε κι όπου βγει», θέτει ερωτήματα όπως: «Ποια μέτρα προστασίας ισχύουν και εφαρμόζονται σήμερα; Γνωρίζουν οι κάτοικοι τους κινδύνους και τα μέτρα αυτοπροστασίας; Υπάρχουν το αναγκαίο προσωπικό, τα μέσα και ο σχεδιασμός για την άμεση αντιμετώπιση ενός τέτοιου συμβάντος και τελικά την εφαρμογή στην πράξη αυτών των σχεδίων;».

Η «Λαϊκή Συσπείρωση» απαιτεί να δοθούν στη δημοσιότητα όλα τα στοιχεία για τη διαρροή του Μάη 2026 και τα μέτρα που εφαρμόστηκαν, το πλήρες αδειοδοτικό καθεστώς των νέων μονάδων και την αποτύπωσή τους στις Μελέτες Ασφαλείας και στα ΣΑΤΑΜΕ, όπως και «να ελεγχθεί ουσιαστικά η εφαρμογή των σχεδίων έκτακτης ανάγκης, να επικαιροποιούνται έγκαιρα με βάση κάθε μεταβολή των εγκαταστάσεων και να εξασφαλιστούν η στελέχωση των αρμόδιων υπηρεσιών, τα αναγκαία μέσα προστασίας, η ενημέρωση και η εκπαίδευση των εργαζομένων και του πληθυσμού». Και καταλήγει: «Η προστασία της ζωής των εργαζομένων και του λαού δεν μπορεί να αφήνεται στην τύχη, ούτε να υποτάσσεται στα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων!».

Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη»

Σχετικά θέματα

Post
Filter