Η σκληρή αλήθεια για τον Δημοκίδη της Lifo: Πλαστογράφος και αδιόρθωτος ψευτράκος

Το Σάββατο 25 Απριλίου 2026 δημοσιεύτηκε στο σάιτ της Lifo ένα podcast του συνεργάτη της Αρη Δημοκίδη με τίτλο:

«Η σκληρή αλήθεια για τον μυστηριώδη κατάσκοπο Γκαστ Αβράκωτο – Η 17 Νοέμβρη και η Χούντα: Ένα ηχητικό ντοκουμέντο του Αρη Δημοκίδη για το κατασκοπευτικό θρίλερ της ζωής του Ελληνα που έγραψε ιστορία κι έγινε ταινία του Χόλιγουντ» (εδώ: https://www.lifo.gr/podcasts/wraia-pragmata/i-skliri-alitheia-gia-ton-mystiriodi-kataskopo-gkast-abrakoto )

Εκεί, στο σημείο 47,48’ του podcast, ο Δημοκίδης ισχυρίζεται ότι διαβάζει άρθρο μου στον Ριζοσπάστη προ 23ετίας και λέει επί λέξει ότι έχω γράψει τα εξής:

“Η 17Ν δεν ήταν αυτό που φαινόταν – συνεχίζει ο Μπογιόπουλος στον Ριζοσπάστη – δεν ήταν μια αυτόνομη ιδεολογική οργάνωση της άκρας αριστεράς, αλλά ένας επιχειρησιακός βραχίονας ή υποχείριο αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών και η δολοφονία του Γουέλς δεν ήταν πλήγμα κατά των ΗΠΑ, αλλά αποτέλεσμα εμφυλίου πολέμου μέσα στους κόλπους της αμερικανικής εξουσίας, εκκαθάριση παλαιών στοιχείων του Νίξον από την νέα ηγεσία”.

Επιδίωξη του Δημοκίδη είναι να… θεμελιώσει τον ισχυρισμό του ότι είμαι «συνωμοσιολόγος» ως προς τον χαρακτήρα της «17Ν» και η… απόδειξη είναι απόσπασμα από το άρθρο που διαβάζει.

Μόνο που τέτοιο απόσπασμα σε άρθρο μου δεν υπάρχει. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ. Είναι ψεύτικο. Είναι κατασκευασμένο. Είναι πλαστό. Ποτέ δεν έχω γράψει τα λόγια και τις λέξεις που μεταφέρει ο Δημοκίδης σε αναγνώστες/ακροατές ότι τάχα έγω γράψει, εγώ ή ο Ριζοσπάστης.

Όχι. Ο Δημοκίδης δεν είπε ότι αυτά είναι δικά του λόγια με τα οποία ερμηνεύει τις δικές μου τοποθετήσεις. Πήρε την «ερμηνεία» του και την βάφτισε «συνεχίζει ο Μπογιόπουλος στον Ριζοσπάστη»…

Κάλεσα τον Δημοκίδη, με μηνυμά μου στις 27/4 τόσο στο προσωπικό του φέισμπουκ όσο και στο φέισμπουκ της Lifo, να εξηγήσει που βρήκε τέτοιο άρθρο.

Εγραψα:

«Κύριε Δημοκίδη, στο σημείο 47,48′ του podcasts, ισχυρίζεστε ότι διαβάζετε άρθρο μου και λέτε επί λέξη ότι έχω γράψει τα εξής: “Η 17Ν δεν ήταν αυτό που φαινόταν – συνεχίζει ο Μπογιόπουλος στον Ριζοσπάστη – δεν ήταν μια αυτόνομη ιδεολογική οργάνωση της άκρας αριστεράς, αλλά ένας επιχειρησιακός βραχίονας ή υποχείριο αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών και η δολοφονία του Γουέλς δεν ήταν πλήγμα κατά των ΗΠΑ, αλλά αποτέλεσμα εμφυλίου πολέμου μέσα στους κόλπους της αμερικανικής εξουσίας, εκκαθάριση παλαιών στοιχείων του Νίξον από την νέα ηγεσία”. Μπορείτε, σας παρακαλώ, να μου (μας) υποδείξετε αυτό το άρθρο, που βρίσκεται, που υπάρχει και αν υπάρχει; Αναμένω. Σας ευχαριστώ».

Η απάντηση του κυρίου Δημοκίδη ήταν αυτή:

«Γεια σας, καθώς το podcast δημιουργήθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο, δεν θυμάμαι το σημείο και θα το ψάξω αμέσως! UPDATE: Είχατε δίκιο, το πρώτο μέρος του quote ήταν όντως δικό σας, αλλά η συνέχεια πρέπει να ήταν σχολιασμός από το indymedia που έμοιαζε να ήταν η συνέχεια των λόγων σας. Λάθος μου! Το διορθώνω αμέσως στο ηχητικό και θα αποκαταστήσω την πραγματικότητα. Συγγνώμη για αυτό!

UPDATE 2: Η αποκατάσταση https://www.lifo.gr/podcasts/wraia-pragmata/i-skliri-alitheia-gia-ton-mystiriodi-kataskopo-gkast-abrakoto?fbclid=IwY2xjawRdd0JleHRuA2FlbQIxMABicmlkETFFRjNXaTdDdkJEQmFBN3RXc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHmxNLdol_g-tVjEHmmtiYz0VFfGBtPUpkjg6sZy2BzHmb1icqsCC-4HkDcyx_aem_WrEimhqvliZguWMZ0nNtKw »

Παρατήρηση 1^η: Εύγε στον κ.Δημοκίδη που κινητοποιήθηκε άμεσα, πράγμα που βέβαια δεν λύνει το θέμα με το ψέμα που διακινήθηκε προς όσους άκουσαν το podcast πριν από την «διόρθωση».

Παρατήρηση 2^η: Ο κ.Δημοκίδης ομολογεί ότι η δημοσιογραφία (;) που ασκεί …μπερδεύει τα αυθεντικά κείμενα με τους «σχολιασμούς από το indymedia»…

Παρατήρηση 3^η: Αυτό που αποκαλεί «διόρθωση» ο κ.Δημοκίδης είναι μια παρεμβολή στο προηγούμενο ηχητικό όπου στο σημείο «συνεχίζει ο Μπογιόπουλος στον Ριζοσπάστη», που έχει απαληφθεί, έχει τοποθετηθεί η ακατάληπτη φράση «γράφει ο σχολιαστής δεν είναι συνέχεια του προηγούμενου άρθρου του Νίκου Μπογιόπουλου όπως εκ παραδρομής νόμισα» με την αφήγηση του κ.Δημοκίδη να συνεχίζεται ίδια κι απαράλλακτη όπως στο αρχικό ηχητικό…

Παρατήρηση 4^η: Για τη «συγγνώμη» και το φιλότιμο, θα μιλήσουμε άλλη φορά…

Η αντίδρασή μου στην «διόρθωση» του κ.Δημοκίδη ήταν αυτή, όπως την απέστειλα στο φέισμπούκ του:

«Αυτό το θεωρείτε «διόρθωση» και «αποκατάσταση της πραγματικότητας». Καλώς. Θα έχετε την δημόσια απάντησή μου. Καλημέρα σας».  

Κατόπιν αυτών:   

Φαίνεται ότι ο κύριος Δημοκίδης με… συμπαθεί πολύ. Τόσο που φτάνει να αναζητεί κείμενά μου προ 25ετίας… Τόσο που φτάνει να γράφει πράγματα, να τα απαγγέλει με την φωνούλα του και να λέει μετά ότι, τάχα, τα έχω γράψει εγώ. Και όταν πιάνεται στα πράσα, μετά να παριστάνει ότι «διόρθωσε» αυτά που κάπου τα βρήκε… Χαίρομαι ιδιαίτερα που έχω κατακτήσει τέτοιοι τύποι, που χρησιμοποιούν τέτοιες μεθόδους, να με… συμπαθούν.    

Έχω γράψει δεκάδες άρθρα και για την «17Ν» την περίοδο της σύλληψης των μελών της, και για την ατομική τρομοκρατία, και για την θέση του μαρξισμού/λενινισμού απέναντι στο ζήτημα.

Κάθε φορά παραθέτω στοιχεία, γεγονότα, πηγές, τοποθετήσεις των κλασικών του μαρξισμού, προχωρώ σε σκέψεις και κρίσεις, διατυπώνω ερωτήματα, καταθέτω προβληματισμό. 

Δυο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι εδώ https://www.imerodromos.gr/einai-h-tromokratia-epanastatiki-drasi/#goog_rewarded  και εδώ https://www.rizospastis.gr/story.do?id=1670341  (το δεύτερο άρθρο που παραθέτω υπήρξε, μάλλον, η έμπνευση του κυρίου Δημοκίδη για την πλαστογραφία…).

Και, εν τέλει, προσπαθώ, αναδεικνύοντας τις θέσεις του μαρξισμού-λενινισμού, να υπογραμμίσω τη διαφορά μεταξύ επαναστατικής πάλης και ατομικής τρομοκρατίας, τονίζοντας την διασύνδεση της ατομικής τρομοκρατίας με την κρατική εξουσία που υποτίθεται «πολεμάει», είτε απευθείας (προβοκάτορες), είτε με την μορφή της αξιοποίησής της ανεξάρτητα από τις επιδιώξεις ή τις «καλές προθέσεις» των μελών τέτοιων ομάδων («χρήσιμοι ηλίθιοι»).

Κάνω λάθος; Η ιστορία, λέει, όχι. Αλλά, φυσικά, η ιστορία συνεχίζεται. 

Όμως, για να υπερασπιστώ τις θέσεις μου, δεν κατασκεύασα κείμενα. Ποτέ. Δεν βρήκα από «κάπου» κείμενα για να τα αποδώσω, ψευδώς, σε εκείνον με τον οποίο διαφώνησα. Δεν πλαστογράφησα κείμενα. Ποτέ. Δεν παραποίησα κείμενα. Ποτέ. Ακόμα και για να ασκήσω πολεμική απέναντι σε καταστάσεις ή πρόσωπα, δεν γκαιμπέλισα. Ποτέ.

Ίσως δεν αρέσουν οι σκέψεις μου στον κύριο Δημοκίδη. Δικαίωμά του. Δεν είναι, όμως, δικαίωμά του να χρησιμοποιεί δικά του λόγια ή λόγια που «κάπου» βρήκε και να τα βάζει στη δική μου πένα για να κατατροπώσει (αυτός ο αυθεντικός ερευνητής της υπόθεσης «17Ν») τις απόψεις μου, λέγοντας πως τα ψεύτικα κατασκευασμένα λόγια είναι δικά μου. Ούτε είναι δικαίωμά του να συνεχίζει την αθλιότητα… “διορθωμένη”.  

Κι εγώ, για να είμαστε ειλικρινείς, έχω την άποψη για τον κύριο Δημοκίδη ότι είναι ένας «γλείφτης» και «ξεπλυματίας» των ναζί του Αζόφ, ότι είναι ένας ρηχός επιδειξίας «γνώσεων» που η αντιληπτική του ικανότητα τον οδηγεί να αποκαλεί το χουντικό έγκλημα και την προδοσία της Κύπρου απλώς σαν… «λάθος» των καημένων των χουντικών.

Αλλά, αν βρω ποτέ άλλο χρόνο για διασκέδαση με την περίπτωσή του, δεν πρόκειται – ποτέ – να κατασκευάσω κείμενο ή να του αποδώσω λέξεις που δεν είπε ή δεν έγραψε, για να τον ξεφτιλίσω. Εμένα μου αρκούν οι δικές του λέξεις, οι πραγματικές.

Αυτή, λοιπόν, είναι η σκληρή αλήθεια για τον κ.Δημοκίδη: Πλαστογράφος και αδιόρθωτος ψευτράκος.