Η αγόρευση του Θόδωρου Θεοδωρόπουλου, συνηγόρου της Πολιτικής Αγωγής για λογαριασμό των μελών του ΠΑΜΕ στη δίκη της Χρυσής Αυγής, αποτελεί όχι μόνο ένα συγκλονιστικό νομικό κείμενο που ξεγυμνώνει την εγκληματική υπόσταση και δράση της ναζιστικής Χρυσής Αυγής, αλλά και ένα πολιτικό κειμήλιο που ανατέμνει τον δολοφονικό χαρακτήρα του ίδιου του ναζισμού.
Ο «Ημεροδρόμος» αποφάσισε λόγω της σπουδαιότητας της τοποθέτησης – η οποία στο σύνολό της αριθμεί στο γραπτό κείμενο τις 400 σελίδες – να την παρουσιάσει ολόκληρη στους αναγνώστες του. Η παρουσίαση (σήμερα το Μέρος 6ο) γίνεται σε συνέχειες, σύμφωνα με την δομή που τηρήθηκε στην αγόρευση, σε κάθε μια από τις οποίες ο αναγνώστης θα έχει παράλληλα τη δυνατότητα πρόσβασης σε ολόκληρο το σώμα της τοποθέτησης (στο τέλος του κάθε μέρους).
ΥΠΟΘΕΣΗ ΦΥΣΣΑ
Υπενθυμίζω ότι ο χρόνος τέλεσης της επίθεσης κατά των κομμουνιστών συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ είναι 12.9.2013, μεσολαβεί η 15.09.2013 με τα γεγονότα στον Μελιγαλά -που κατά τον κ. Χριστόπουλο η Χ.Α. επιχείρησε να εξασφαλίσει το μονοπώλιο της εθνικής μνήμης του λεγομένου πατριωτικού χώρου- και στις 17 προς 18 Σεπτεμβρίου οδηγούμαστε στη δολοφονία του Π. Φύσσα. Η Χ.Α. έχει μία αίσθηση ακαταδίωκτου, ένα «μεθύσι» ανεξέλεγκτης δράσης, στο πλαίσιο της σχεδιασμένης κλιμάκωσης άσκησης βίας κατά μεγάλων ιδεολογικών και πολιτικών αντιπάλων για την εκπλήρωση των καταστατικών της στόχων.
Το θέμα μας για την υπόθεση Φύσσα είναι το κατά πόσο συνεισέφεραν οι μάρτυρες, τα έγγραφα και τα άλλα αποδεικτικά στοιχεία, στη στοιχειοθέτηση ή αποδυνάμωση του αντικείμενου της δίκης, που στην υπόθεση αυτή είναι: «Ήταν η δολοφονία του Φύσσα αποτέλεσμα μίας προσωπικής διαμάχης με οπαδικά μάλιστα κριτήρια –όπως έλεγε η ανακοίνωση της Χ.Α. την επόμενη μέρα– μεταξύ ενός ανθρώπου, του Γ. Ρουπακιά, που κατά την αδελφή του δεν μπορούσε ούτε ένα μαχαίρι να χρησιμοποιήσει και του Παύλου Φύσσα, τον οποίο δεν γνώριζε;». Ήταν ο Ρουπακιάς ένας περαστικός από την οργάνωση που, έδρασε ως ιδιώτης, και ως τέτοιος, αν κάνει μία πράξη δεν μπορεί να τη χρεωθεί η οργάνωση; Ή ήταν ένα στέλεχος της οργάνωσης και το έγκλημα ήταν αποτέλεσμα της κινητοποίησης του -σύμφωνα με το βούλευμα- τάγματος εφόδου της Τ.Ο. Νίκαιας;
4-1. Τι προέκυψε από τα έγγραφα σχετικά με τον χρόνο;
Στο αναγνωστέο 63 (πρακτικό ΕΚΑΒ), με καταγεγραμμένη ώρα 00:04, ο καλών αστυνομικός λέει στο ΕΚΑΒ:
«Καλών: Ναι καλησπέρα. Από τη ΔΙΑΣ, Άμεση Δράση. Ελάτε λιγάκι Τσαλδάρη 60 στο Κερατσίνι…
Τηλεφωνητής: Για ποιο λόγο; Τι έχουμε εκεί;
Καλών: Υπήρχε ένα επεισόδιο με άτομα της Χ.Α. και έτερα άτομα, εε, μάλλον το ένα άτομο έχει μαχαιρωθεί».
Από αυτή τη συνομιλία και από το σήμα προκύπτει ότι 00:04 το μαχαίρωμα (ανεξάρτητα από το πότε έχασε τις αισθήσεις του ο Π. Φύσσας) έχει ήδη επέλθει.
Από το αναγνωστέο 70,στις 00:00:50 :
«Πλήρωμα 1: 20 άτομα της Χ.Α. όπου μας ενημερώνουνε ότι είχανε μια διαμάχη με κάτι άτομα του γνωστού χώρου. Είμαστε πλησίον, προσπαθούμε να κατευνάσουμε τα πνεύματα. (…) Πλήρωμα 1: Κέντρο, να γνωρίζετε απ’ ότι διακρίνουμε υπάρχουν κάτι σιδερομπουνιές και κάτι ρόπαλα» (σελ. 7 του αναγνωστέου).
Κι επίσης στις 00:01:47 :
«Πλήρωμα : Κέντρο, βλέπουμε κάτι άτομα της Χ.Α., κυνηγάνε έτερα άτομα επί της Τσαλδάρη. Τους κυνηγάνε για να τους πιάσουν»
Στις 00:03:35 :
«Πλήρωμα: Κέντρο τώρα έφυγαν, πριν ήταν καμία 20-25 που σας διαβιβάσαμε, τώρα έχουν σπάσει».
Στις 00:04:06 :
«Πλήρωμα: Από Πέραμα. Άτομα της ΧΑ…Βλέπουμε άτομα να τρέχουν προς Κεφαλληνίας»
Στις 00:04:19 :
«Εκφωνητής: Προς Κεφαλληνίας στην Αμφιάλη. Άτομα της ΧΑ, πεζοί, έχουν τραπεί σε φυγή» (σελ. 9 του αναγνωστέου)
Στις 00:05:20 :
«Πλήρωμα: Ένα άτομο (…) είναι αιμόφυρτο ενδεχομένως από μαχαίρι»
Aμφιβολίες για την ύπαρξη της ομάδας της Χ.Α., (διότι ακούσαμε επιχειρήματα π.χ. ότι μαύρα ρούχα φοράνε κι άλλες συλλογικότητες άλλων χώρων), η οποία επιτίθεται όπως λένε τα σήματα και όπως έχει περιγράψει πλειάδα μαρτύρων, δεν μπορούν να υπάρξουν.
4-2-. Τι προέκυψε από τις καταθέσεις των μαρτύρων;
Το παζλ είναι: οι τρεις Χρυσαυγίτες μέσα στο Κοράλλι (ο Χατζησταμάτης έχει ολοκάθαρα τοποθετηθεί επ’ αυτού, τους έχει αναγνωρίσει και από τις μπλούζες και από προγενέστερες εμφανίσεις στην καφετέρια),εντοπίζουν την παρέα του Φύσσα, ενεργοποιείται η ομάδα κρούσης μέσω των προαναφερόμενων τηλεφωνικών επικοινωνιών, το μήνυμα «…Όλοι τώρα στην Τοπική, όσοι είσαστε κοντά δε θα περιμένουμε μακρινούς. Τώρα…», η ταχύτατη συγκέντρωση έξω από την Τ.Ο., το κομβόι, και εν τέλει η ένωση του μηχανοκίνητου τάγματος με τους τρεις Χρυσαυγίτες που ήταν στο Κοράλλι (και όσους εν τω μεταξύ προσέτρεξαν κατευθείαν έξω από την καφετέρια).
Είκοσι άτομα από τους συνολικά πενήντα κρατώντας κράνη, ρόπαλα και σιδερομπουνιές βλέπουν τον Παύλο και την παρέα του, τους κυνηγούν, βρίζουν, απειλούν, κάποιοι εξ αυτών περνάνε το διάζωμα και επιτίθενται στον Παύλο Φύσσα σε δύο φάσεις. Πρώτη επίθεση υποχώρηση και μετά εκ νέου επίθεση. Εκείνη τη στιγμή έρχεται ο Ρουπακιάς, πλησιάζει τον Π. Φύσσα γύρω από τον οποίο υπάρχει κλοιός 3-4χρυσαυγιτών και τον μαχαιρώνει..
Τι προέκυψε από τις καταθέσεις των μαρτύρων;
Η κα. Χρυσούλα Ρουπακιά, αδελφή του Γ. Ρουπακιά, που συνεισέφερε, τουλάχιστον μέχρι ενός σημείου, στη φιλοτέχνηση της εικόνας αναφορικά με τη δράση του τάγματος εφόδου της Τ.Ο. Νίκαιας εκείνο το βράδυ.
Είπε στην κατάθεσή της ότι ρώτησε τη νύφη της πώς συνέβη αυτό και μετέφερα τα λόγια της: «Πήρε τον Γιώργο (σ.σ. Ρουπακιά) τηλέφωνο ο Δήμου να πάει στην Τ.Ο. γιατί κάτι έχει συμβεί, θα τα πούμε εκεί». Μας μετέφερε ότι ο Δήμου τον κάλεσε και τον ρώτησε αν γνωρίζει κάτι και ο Ρουπακιάς είπε «δεν ξέρω, πάμε εκεί».
Είπε ότι όταν είδε τον Γ. Ρουπακιά στις φυλακές, της επιβεβαίωσε ο ίδιος αυτό το τηλεφώνημα, και ότι πήγε στην Τ.Ο., ότι εκεί ήταν πολλά άτομα από την Τ.Ο. με μηχανές και του είπαν «ακολούθα». Έξω από την τοπική (δεν μου ανέφερε αριθμό) υπήρχαν μηχανές και αυτοκίνητα. Μόνος του δεν έφυγε από την τοπική.
Η μάρτυρας ρωτήθηκε, πώς βρέθηκε ο αδελφός της στο Κερατσίνι και απάντησε: «Τους ακολούθησε. Κάποιος του είπε “ακολούθα μας”, δεν ξέρω ποιος ήταν και ποιους βρήκε εκεί, δε γνώριζε εκείνος πού πάει φεύγοντας από την Τ.Ο».(Δεν είπε κάτι πιο συγκεκριμένο για τα άτομα που βρήκε έξω από την Τ.Ο., άτομα που στις αρχικές απολογίες του άτομα που ο Ρουπακιάς κατονομάζει, και που δεν είναι λίγοι). Εννοείται ότι ο Γ. Ρουπακιάς δεν της είπε τίποτα για τη δήθεν διανομή τρικακίων.
Ήδη από την κατάθεση της συγκεκριμένης μάρτυρος ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει κατά τρόπο αδιαμφισβήτητο αυτό που περιέργως επιδιώχθηκε να αποσιωπηθεί -λες και δε θα προέκυπτε, ότι δηλαδή ο Ρουπακιάς ακολουθώντας τις μηχανές του τάγματος εφόδου που ξεκίνησαν από την Τ.Ο. Νίκαιας τελικά δολοφόνησε τον Φύσσα. Περαιτέρω, είναι πάρα πολλά τα γεγονότα που η κα Χρ. Ρουπακιά απέκρυψε από το Δικαστήριο, ή άλλα που διαστρέβλωσε, με βάση τα όσα προκύπτουν από τις απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες της, κι ας μην υπήρχε η δυνατότητα κατά το στάδιο της εξέτασης της μάρτυρος να επισημανθούν οι πάρα πολλές αντιφάσεις της.
Πριν προχωρήσουμε στις καταθέσεις των αστυνομικών και του σωφρονιστικού υπαλλήλου Χατζησταμάτη, που ήταν παρόντες, επισημαίνουμε ότι οι καταθέσεις αυτές είναι βέβαιο ότι δεν αποδίδουν πλήρως την αλήθεια, προφανώς -εκτός των άλλων- και για να καλύψουν τις δικές τους τεράστιες ευθύνες. Πέραν του γεγονότος ότι όλη η επίθεση εκτυλίχθηκε ανεμπόδιστα μπροστά στις ομάδες ΔΙΑΣ, φτάσαμε στο σημείο να μην παρέμβουν ούτε καν μετά το μαχαίρωμα, δεν συνέλαβαν το δολοφόνο, ο οποίος θα είχε διαφύγει (είχε άλλωστε αναμμένη τη μηχανή του αυτοκινήτου), αν δεν είχε μεσολαβήσει η έγκαιρη έλευση του περιπολικού με τους αστυνομικούς Κουρεντζή και Ντάφο, οι οποίοι ήταν αυτοί συνέλαβαν το Ρουπακιά και συνέλεξαν το μαχαίρι. Παρ’ όλα αυτά, υποχρεώθηκαν να καταθέσουν περιστατικά απολύτως χρήσιμα για την αποκάλυψη της αλήθειας.
Για τον κύριο Τσολακίδη. Προανακριτικός υπάλληλος, ο ανώτερος εκ των οκτώ αστυνομικών της ΔΙΑΣ, που ήταν και ο μόνος που είχε εκπαιδευτεί (ίσως όχι στην ποιότητα και στο επίπεδο της εκπαίδευσης της κατασκηνώσεως στη Νέδα, που έχουμε αναγνώσει περικοπές του προγράμματός της, αλλά εν πάση περιπτώσει, είχε κι αυτός μια εμπειρία). Ως προς το ουσιώδες που συνεισέφερε: η επίθεση των Χρυσαυγιτών και το μαχαίρωμα του Ρουπακιά είναι ένα ενιαίο γεγονός που έχει συνοχή, στήριξε δε την άποψη του αυτή και σε όσα διαπίστωσε ο ίδιος, και σε όσα του είπε ο Χατζησταμάτης, και σε όσα έμαθε την επόμενη ημέρα.
Ερωτήθηκε αν κατά τη γνώμη του θα είχε αποφευχθεί η δολοφονία αν αυτά τα άτομα (15-20) από το σύνολο των 50 Χρυσαυγιτών, που πέρασαν ανεμπόδιστα μπροστά από τους αστυνομικούς, είχαν σταματήσει όταν άκουσαν την εντολή «σταματήστε αστυνομία». Η απάντηση Τσολακίδη ήταν «Βεβαίως, ναι». Και αυτό αποδεικνύει την πεποίθηση του μάρτυρα για το ενιαίο και συνεχές του γεγονότος από την αρχή μέχρι το τέλος.
(Το δεύτερο στοιχείο που συνεισφέρει αποφασιστικά ο κ. Τσολακίδης είναι η σιωπή του στο ερώτημα: «Συνεισέφερε η αστυνομία, με την παρουσία της, στην αποτροπή του εγκλήματος; Θα υπήρχε διαφορά στην εξέλιξη των γεγονότων αν η αστυνομία δε βρισκόταν εκεί;». Σε αυτό δεν απαντάει τίποτα. Όπως αποδείχθηκε από τα γεγονότα, είτε υπήρχε αστυνομία είτε δεν υπήρχε, δυστυχώς το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο).
Ο κ. Χατζησταμάτης είπε εκτός των άλλων, κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό λόγω της εμπειρίας και της ιδιότητάς του, ότι άκουγε το συντεταγμένο ποδοβολητό των Χρυσαυγιτών. «…Είχαν ρυθμό, δεν ήταν τυχαίο. Για να πετύχεις τέτοιο βηματισμό, δε γίνεται χωρίς προπόνηση. Δεν ήταν τυχαίο, ήθελαν να πουν “ερχόμαστε”. Το ποδοβολητό ήταν από βαρύ παπούτσι…».
Στο συνάδελφο κ. Οπλαντζάκη είπε ότι «…ήταν συντεταγμένη ομάδα, θεωρώ ότι το ποδοβολητό και το συντεταγμένο είναι ταυτόσημες έννοιες σε όσους έχουν πάει στρατό. Μου έμεινε στο μυαλό το ποδοβολητό γιατί ήταν συντεταγμένο, ξέρω απ’τον στρατό. Ήταν παρέα που γνωριζότανε. Ακουγόταν μία φωνή που είπε όταν είδανε τον ψηλό: “Να τος, να τος εκεί είναι!” και μετά άρχισαν οι απειλές. Η εντύπωσή μου είναι ότι ήθελαν τον Φύσσα. Αυτός ήταν ο στόχος…». Και μάλιστα είπε ότι κατά την άποψή του υπήρχε ψυχολογική υποστήριξη στον Ρουπακιά: οι 20-30 που έτρεχαν, το ποδοβολητό, οι απειλές, ο φόβος, όλα αυτά μαζί διευκόλυναν τον δράστη.
Σχετικά με το συντονισμένο και το οργανωμένο της επίθεσης, ο κ. Χατζησταμάτης κατέθεσε το εξής:: «…Δεν μπορεί τυχαία να βρέθηκαν εκεί, σίγουρα κάτι προηγήθηκε, κάποιος ειδοποίησε. Αν τους μισούς ρωτήσεις πού είναι η Κεφαλληνίας, δε θα ξέρουν να σου πουν…».
Ο Χατζησταμάτης είπε και κάτι χαρακτηριστικό, που συνδυάζεται με αυτό που κατέθεσε η Χρυσούλα Ρουπακιά ότι «Ο αδερφός μου δεν μπορούσε το μαχαίρι και το αίμα, έτρεμε». Είπε λοιπόν ο κ. Χατζησταμάτης, «Τετ-α-τετ και μόνο Ρουπακιάς και Φύσσας δε θα είχε συμβεί αυτό το πράγμα».
(Στο ίδιο συνηγορεί και η κατάθεση της αστυνομικού Λεγάτου που εξήγησε το ρόλο των 3-4 ατόμων γύρω από τον Π. Φύσσα λέγoντας ότι (νομίζει ότι) τον κρατούσαν«…γιατί ήταν δυνατό παιδί, προκειμένου ο Ρουπακιάς να του καταφέρει το χτύπημα με το μαχαίρι…»).
Τούτο, πέραν των άλλων, σημαίνει ότι χωρίς την παρουσία, την ενθάρρυνση και την καθοριστική βοήθεια των άλλων Χρυσαυγιτών δεν θα μπορούσε ούτε καν θα τολμούσε μόνος του ο Γ. Ρουπακιάς να σκοτώσει τον Π. Φύσσα.
Πώς μπορεί λοιπόν ένας άνθρωπος που δεν χρησιμοποιεί το μαχαίρι και όταν βλέπει αίμα τρέμει, πώς μπορεί να σκοτώσει έναν άνθρωπο τον οποίο δε γνωρίζει; Οι Λατίνοι έλεγαν: «Οι συγκλητικοί είναι καλοί άνθρωποι, η σύγκλητος κακό θεριό». Έχουμε διαβάσει για παράδειγμα για αξιωματικούς του Γ’ Ράιχ κ.λπ. που στην προσωπική τους ζωή ήταν εντελώς διαφορετικοί, μπορεί πχ ως γονείς να ήταν πολύ τρυφεροί με τα παιδιά τους, αλλά φορώντας τη στολή αποκτούσαν το μεγαλείο και τη δύναμη αυτού που πίστευαν ότι αντιπροσωπεύει η στολή. Έχουμε δει την «μετάλλαξη» ενός κατηγορουμένου με πολύ σκληρές και βίαιες δηλώσεις στο παρελθόν, που σε μεταγενέστερο χρόνο, με κλάματα από βήματος Βουλής, θέλησε να απεμπλακεί από το σημείο αναφοράς του, δηλαδή τη Χ.Α., που άλλοτε του έδινε δύναμη να εκφράζεται και να δρα με βίαιο τρόπο. Η ατομική αδυναμία του ανθρώπου αναπληρώνεται από τη δύναμη της εξουσίας (κόμμα, φορέα), στην οποία έχει υπαχθεί και την οποία όταν ασκεί, ως κομμάτι ενός συνόλου, αποκτά δύναμη που υπερβαίνει ασύλληπτα τις ατομικές του δυνατότητες.
[Η δύναμη της στολής να κατανοηθεί και από την αντίθετη σκοπιά. Στο βιβλίο του Στρίνμπεργκ «Δεσποινίς Τζούλια» λέει η Τζούλια (κόρη του κόμη) στον υπηρέτη της Ζαν, με τον οποίο είναι ερωτευμένη, πες μου τι να κάνω και θα το κάνω αλλά ο Ζαν της απαντά ότι δεν μπορεί «…Ίσως επειδή ξαναφόρεσα τη στολή μου…»].
Για τον κ. Βίντση και για τα όσα είπε. Είπε ότι όταν έφτασαν στο σημείο εκείνο υπήρχε αρκετός κόσμος οι οποίοι ήταν περίοικοι και διερχόμενοι πολίτες και ότι άκουσαν τον κόσμο να λέει ότι άτομα με μαύρα ρούχα είχαν σκορπιστεί σε διάφορες κατευθύνσεις, όπως Υψηλάντου, Κεφαλληνίας, κ.λπ. Θυμάμαι ότι κάποιοι από τους περίοικους φώναζαν, αναφερόμενοι στα άτομα με τα μαύρα ρούχα και τα ρόπαλα, ότι ήταν της Χ.Α.
Για τον μάρτυρα κύριο Νικολάου:
Το νόημα της κατάθεσής του ως αυτόπτη μάρτυρα -και είναι απορίας άξιο γιατί δεν κλήθηκε στην ανακριτική πορεία- είναι ότι από το μπαλκόνι του σπιτιού του είδε την επίθεση εναντίον του Π. Φύσσα σε δύο φάσεις.
Την πρώτη φορά, είδε τον Π. Φύσσα να δέχεται χτυπήματα από 3 άτομα, έναν ψηλό (στο ύψος του Παύλου) αδύνατο, με ένα σακίδιο στην πλάτη και 2 κοντύτερα άτομα. Παράλληλα, στο απέναντι πεζοδρόμιο της Τσαλδάρη βρίσκονταν συγκεντρωμένα τουλάχιστον 20 άτομα, μαυροφορεμένα, κάποιοι με ξυρισμένα κεφάλια, κάποιοι με παντελόνια παραλλαγής, τα οποία βρίσκονταν σε συνεχή κίνηση. «Ένα κυνηγητό, ένα βρισίδι, ένας πανικός», όπως είπε. Τα 20 άτομα ήταν εκεί, κάποιοι από αυτούς πήγαιναν στη νησίδα και ξανάρχονταν. Βρίζανε τον έναν, τον Π. Φύσσα.
Η δεύτερη φορά είναι μετά την εμφάνιση του αστυνομικού και το παράγγελμα του «διαλυθείτε, αλλιώς θα κάνω προσαγωγές» απευθυνόμενος και στους 20-30 και στους 3 που χτυπούσαν τον Φύσσα, τους οποίους αρχικώς μάζεψε, αλλά τελικώς επανήλθαν και συνέχισαν την επίθεση.
Για τα 20-30 άτομα, τα οποία περιέγραψε, είπε ότι δρούσαν υποστηρικτικά στους τρεις που χτυπούσαν τον Π. Φύσσα. Σε ερώτηση της κυρίας Προέδρου, είπε ότι δεν υπήρξε καμία προσπάθεια αποτροπής της επίθεσης εναντίον του Φύσσα. Είπε, επίσης ότι τα συγκεντρωμένα μαυροφορεμένα άτομα μετά τη φωνή που ακούστηκε «το φάγαν το παιδί», διαλύθηκαν τελείως προς όλες τις κατευθύνσεις και κυρίως προς την Κεφαλληνίας που ήταν στα σκοτεινά.
Η αξία αυτής της κατάθεσης, πέρα από τα προαναφερόμενα, είναι ότι διασταυρώνει και επιβεβαιώνει τις καταθέσεις άλλων μαρτύρων που περιέγραψαν το σκηνικό της δολοφονίας. Υπενθυμίζω ότι και οι αστυνομικοί Ρώτας, Δεληγιάννης και Λεγάκη, μίλησαν για 3-4 άτομα που ήταν εναντίον του Φύσσα και δεν ήταν στην παρέα του, και μάλιστα ένας αστυνομικός πήγε να πιάσει κάποιον εξ αυτών και δεν τα κατάφερε.
Συγκεκριμένα:
Γεώργιος ΡΩΤΑΣ, αστυνομικός:
- Στην από 23/4/14 κατάθεσή του στις ειδικές εφέτες-ανακρίτριες, την οποία επιβεβαίωσε στο δικαστήριο, δήλωσε, μεταξύ άλλων ότι 20-30 άτομα αποσπάστηκαν από τα άλλα 40-50 άτομα της Χ.Α. στην Π. Μελά, άρχισαν να τρέχουν πολύ ξαφνικά, και επιπλέον:
- «…Και μόνο η εικόνα, δηλαδή 40-50 άτομα, μαυροφορεμένα με μαδέρια έδειχνε μια εικόνα έντασης ότι κάτι ενδεχομένως θα γινόταν ή κάτι είχε γίνει. Το γεγονός ότι ξεκίνησαν να τρέχουν και μάλιστα συντεταγμένα, σαν ομάδα, έμοιαζε σαν κάποιος να έδωσε το σύνθημα…» (σελ. 4).
- «…Φτάνοντας στη συμβολή Κεφαλληνίας και Τσαλδάρη είδα ένα μπουλούκι ατόμων στο απέναντι πεζοδρόμιο, στο ύψος του αριθμού 62, το οποίο όπως φαινόταν “έπαιζε” ξύλο, χωρίς να μπορώ να διακρίνω ακριβώς(…). Όταν πλησίασα είδα δύο άτομα, έναν ψηλό νέο άνδρα (που όπως έμαθα εκ των υστέρων ήταν ο Παύλος Φύσσας) και έναν πιο κοντό και χονδρό άνδρα (που όπως έμαθα εκ των υστέρων ήταν ο Γιώργος Ρουπακιάς)που είχαν συμπλακεί και ο ένας χτυπούσε τον άλλο. Υπήρχαν και δύο-τρία άτομα γύρω τους, που όπως κατάλαβα ήταν και αυτοί Χρυσαυγίτες» (σελ. 4 κάτω, 5 άνω).
Στο δικαστήριο, σε σχετική ερώτηση της συνηγόρου υπεράσπισης Βελέντζα, ο Γ. Ρώτας επιβεβαίωσε ότι «Είμαι σίγουρος ότι οι 4-5 δίπλα στον Παύλο Φύσσα ήταν Χρυσαυγίτες».
- «…πριν φτάσει το περιπολικό, και την ώρα που διενεργούσα τον σωματικό έλεγχο, είδα άτομα Χρυσαυγίτες να μας κοιτάνε και είχα τον φόβο, όπως συμβαίνει σε όλες τις περιπτώσεις που υπάρχουν πολυπληθέστερες σε σχέση μ’ εμάς ομάδες μήπως μας επιτεθούν και τον αποσπάσουν» (σελ. 5 κάτω, 6 άνω).
Χρήστος ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ, αστυνομικός:
- Στην από 8/10/13 ένορκη εξέτασή του, την οποία επανέλαβε στο δικαστήριο, λέει τα εξής: « …εντοπίσαμε τον Φύσσα και τον Ρουπακιά να παλεύουν, και 3 έως 4 άτομα να στέκονται δίπλα στον Ρουπακιά, να βρίζουν τον Φύσσα και να τον απωθούν» (σελ. 2).
- Στην από 16/4/14 κατάθεσή του, την οποία επανέλαβε στο δικαστήριο, λέει:
- « …Διέκρινα τότε τα άτομα αυτά, τους Χρυσαυγίτες, να είναι επί της Π. Τσαλδάρη προς την πλευρά της Κεφαλληνίας, και να κοιτάζουν απέναντι σε συγκεκριμένο σημείο και να βρίζουν και να φωνασκούν και έτσι κατάλαβα ότι κάτι γινόταν απέναντι. Αυτές οι φωνές και η οχλαγωγία δημιουργούσαν μια ατμόσφαιρα έντασης, “εμπόλεμη” θα μπορούσα να τη χαρακτηρίσω (…). Άρχισα λοιπόν μαζί με τη συνάδελφο Λεγάτου να κατευθύνομαι προς το σημείο που κοίταζαν οι Χρυσαυγίτες. Καθώς πλησιάζαμε είδα τον Φύσσα και τον Ρουπακιά να συμπλέκονται και τέσσερα-πέντε άτομα να είναι γύρω από αυτούς, να τους περιβάλλουν. Τα άτομα αυτά, που ήταν από την παρέα του Ρουπακιά, προσπαθούσαν να δώσουν και αυτοί κάποια χτυπήματα στον Φύσσα, αποσπώντας του την προσοχή. Εκείνη τη στιγμή εγώ άρπαξα έναν από αυτούς για να τον απωθήσω και να τον απομακρύνω από τη συμπλοκή και δέχτηκα και ο ίδιος ένα σπρώξιμο από κάποιον, που δεν ξέρω, από πίσω μου» (σελ. 4, 5 άνω).
(Κατέθεσε ότι προσπάθησε να συλλάβει έναν πίσω από τον Ρουπακιά, και τον έσπρωξε ένας δύο μέτρα ύψος και του είπε “άσ’το να ρε”).
- «…Εκείνη τη στιγμή που οι συνάδελφοί μου συνέλαβαν τον Ρουπακιά, αντιλήφθηκα ότι η ομάδα των 20-30 Χρυσαυγιτών που βρισκόταν στο απέναντι πεζοδρόμιο της Π. Τσαλδάρη, παρέμειναν εκεί κοιτώντας τις εξελίξεις για 10 δευτερόλεπτα περίπου, ήταν μια στιγμή που κι εγώ σκέφτηκα ότι μπορεί να μας την “πέφτανε”, αλλά ξαφνικά, ως δια μαγείας, εξαφανίστηκαν και διασκορπίστηκαν στους γύρω δρόμους…» (σελ. 5 κάτω, 6 άνω).
Επιπλέον, σε σχέση με αυτό, στο Δικαστήριο είπε: «Ο κύριος όγκος ήταν αριστερά στην Τσαλδάρη και κοιτούσε απέναντι, φωνάζοντας».
- Τέλος, στο ερώτημα αν υπήρχαν την ώρα της συμπλοκής άλλα άτομα απ’ την παρέα του Φύσσα, τα οποία ίσως να τον συνέδραμαν, απάντησε ότι δεν αντιλήφθηκε κάτι τέτοιο» (σελ. 7).
Αγγελική ΛΕΓΆΤΟΥ, αστυνομικός:
- Στην από 8/10/2013 ένορκη εξέτασή της, την οποία επανέλαβε στο δικαστήριο, είπε :
- «…Είδα γύρω στα 3-4 άτομα να είναι γύρω από τον Φύσσα και τον Ρουπακιά να στέκεται μπροστά του. Έτσι όπως εκτιμώ σήμερα την κατάσταση, θεωρώ ότι τα άτομα αυτά κρατούσαν τον Φύσσα, [σ.σ. στο δικαστήριο είπε ότι αυτό είναι εκτίμηση, όχι ότι είδε το μαχαίρωμα], γιατί ήταν δυνατό παιδί, προκειμένου ο Ρουπακιάς να του καταφέρει το χτύπημα με το μαχαίρι. Ωστόσο, εκείνη τη στιγμή δεν κατάλαβα αμέσως ότι ο Φύσσας είχε χτυπηθεί με μαχαίρι. Αυτό το κατάλαβα όταν έφθασα κοντά και επιχείρησα να τον τραβήξω από τα υπόλοιπα άτομα. Όταν τράβηξα τον Φύσσα, μαζί με τον Δεληγιάννη, τα άλλα άτομα έφυγαν και ο Ρουπακιάς σαν να μη συμβαίνει τίποτα επιχείρησε να μπει στο αυτοκίνητό του…» (σελ. 1).
- «…Εστίασα στον Φύσσα, ο οποίος όπως προανέφερα, ήταν περικυκλωμένος από 3 με 4 άτομα, ανάμεσα στους οποίους ήταν ο Ρουπακιάς, του οποίου εγώ έβλεπα την πλάτη του (…). Όταν έφτασα εκεί, τράβηξα τον Φύσσα από τα χέρια τους…». (σελ. 2).
- Στην από 2/4/2014 έκθεση εξέτασής της στην κυρία Κλάπα (όλα αυτά τα επανέλαβε στο δικαστήριο), είπε:
- «…Την ίδια στιγμή κοιτάζω ευθεία ακριβώς μπροστά μου και είδα πέντε άτομα να συμπλέκονται και να χτυπιούνται. Διαπίστωσα ότι ήταν ο Φύσσας (…) και οι υπόλοιποι τέσσερις ήταν από την αντίπαλη ομάδα. Δύο από αυτούς ήταν από τη δεξιά του πλευρά και ένας από την αριστερή του πλευρά και τον τραβούσαν από την μπλούζα και τον χτυπούσαν. Ο τέταρτος από αυτήν την ομάδα ήταν ο Ρουπακιάς…» (σελ. 4).
Επιπλέον, για το ίδιο θέμα, στο δικαστήριο τόνισε: «…Είναι εντύπωσή μου ότι ο Παύλος Φύσσας ήταν μόνος εναντίον του Ρουπακιά και των άλλων τριών. Πιστεύω ότι ήταν γνωστοί ο Γιώργος Ρουπακιάς και οι άλλοι τρεις. Ήταν μαυροφορεμένοι και έφυγαν όταν τον συλλάβαμε…».
- «Στην αρχή δε μας έδωσαν σημασία, όταν όμως κατάλαβαν ότι είμαστε αστυνομικοί, οι τρεις από αυτούς που χτυπούσαν τον Φύσσα, απομακρύνθηκαν γρήγορα και εξαφανίστηκαν» (σελ. 5) και συνεχίζει
- «…Είδα τέσσερα άτομα, μεταξύ των οποίων και ο Ρουπακιάς, να έχουν πέσει πάνω στον Φύσσα. Τα τρία άτομα που έφυγαν τρέχοντας και εξαφανίστηκαν τράβαγαν τον Φύσσα κι ο Ρουπακιάς τον μαχαίρωσε. Στην ουσία βοήθησαν τον Ρουπακιά να τον μαχαιρώσει…» (σελ. 7).
Λέει, δηλαδή, η Λεγάτου ότι αυτά τα τέσσερα άτομα πριν φύγουν, είχαν βοηθήσει στο μαχαίρωμα. Και έχει πολύ μεγάλη σημασία αυτό, γιατί σχετίζεται με τον ισχυρισμό της κυρίας Εισαγγελέως ότι δήθεν οι Χρυσαυγίτες διαλύθηκαν στο άκουσμα των αστυνομικών, θα το αναλύσουμε και παρακάτω. Πρώτα, λοιπόν, βοήθησαν τον Ρουπακιά να τελέσει την πράξη που τέλεσε, και μετά εξαφανίστηκαν.
Ανδρέας ΜΠΙΑΓΚΗΣ, αστυνομικός:
- Είπε στο δικαστήριο ότι 20 άτομα από τα 50 της Χ.Α. αποσπάστηκαν και τρέχανε από Κεφαλληνίας προς Π. Τσαλδάρη, βρίζοντας (μαλάκες, ελάτε εδώ ρε πούστηδες, κ.λπ.), είπε ότι πήγαιναν σχεδόν μαζί.
- Στην από 8/10/2013 ένορκη κατάθεσή του (το περιεχόμενο της οποίας επανέλαβε στο δικαστήριο), είπε, μεταξύ των άλλων:«…Θέλω να προσθέσω ότι στην Π. Τσαλδάρη γινόταν χαμός από άτομα που έκαναν τρομερό θόρυβο, χωρίς όμως να γίνεται κάποια συμπλοκή (…). Είδα τον Ρουπακιά να χτυπάει τον Φύσσα με τα χέρια του και τον Φύσσα να ανταποδίδει. Γύρω τους υπήρχαν 2-3 άτομα ακόμα οι οποίοι απωθούσαν τον Φύσσα και συνέδραμαν τον Ρουπακιά (…). Ναι, είδα άτομα να διαφεύγουν προς κάθε κατεύθυνση από το σημείο που βρισκόταν ο Ρουπακιάς κι ο Φύσσας…» (σελ. 2).
- Στην από 16/4/2014 ένορκη κατάθεσή του στην κυρία Κλάπα (τα ίδια είπε και στο δικαστήριο), είπε:
- «…Μόλις έστριψα στην Π. Τσαλδάρη είδα τους συναδέλφους μου να κατευθύνονται αριστερά και στο απέναντι πεζοδρόμιο όπου όπως έβλεπα ήταν δύο άτομα που συμπλέκονταν και άλλα δύο-τρία να τραβάνε, να σπρώχνουν τον ένα από τα δύο συμπλεκόμενα άτομα, τον ψηλότερο. Η εντύπωση που μου δόθηκε ήταν ότι τρόπον τινά παρενοχλούσαν το ψηλότερο άτομο, με τραβήγματα, σαν να προσπαθούσαν να του αποσπάσουν την προσοχή. Έτσι μου φάνηκε εκείνη τη στιγμή…».
Και συνέχισε λέγοντας ότι δεν υπάρχει περίπτωση αυτά τα 2-3 άτομα να προσπαθούσαν να χωρίσουν τα συμπλεκόμενα άτομα, αλλά ότι «…ασκούσαν βία σε βάρος του νεότερου και ψηλότερου ατόμου (…). Εξάλλου αν ήθελαν πράγματι να τους χωρίσουν, θα το είχαν κάνει…» (σελ. 4, 5 άνω).
- Τέλος, ερωτηθείς στο δικαστήριο από την κυρία Πρόεδρο αν η περιγραφή της σκηνής των πέντε ατόμων είναι ένα άσχετο περιστατικό σε σχέση με τους είκοσι που κυνηγούσαν και φώναζαν, απάντησε ότι και αυτοί οι τέσσερεις ήταν από τα άτομα της Χ.Α.
Επανέρχομαι στην κατάθεση Νικολάου. Κατέθεσε και για ένα ζεύγος που περνούσε με έναν σκύλο, πράγμα που είχε πει και η Καραγιαννίδου. Είναι λοιπόν δυνατόν να είναι κατασκευασμένη μία κατάθεση μάρτυρα και να αναφέρεται και στην περιγραφή ενός επουσιώδους γεγονότος, που το επιβεβαιώνει και άλλος αυτόπτης μάρτυρας; Από αυτό το στοιχείο αναδύεται η αυθεντικότητα της κατάθεσης των προηγούμενων μαρτύρων. Το ζήτημα είναι ότι εδώ αποδείχθηκε πως δεν πρόκειται για μία αντιπαράθεση μεταξύ δύο ατόμων, πολύ περισσότερο για μια ποδοσφαιρική αντιπαράθεση, αλλά ότι πρόκειται για αποτέλεσμα της δράσης ανθρώπων που ανήκαν στην Χ.Α. και που κατά το κατηγορητήριο αποτελούσαν το τάγμα εφόδου της Τ.Ο. Νίκαιας.
4-2-1-. Τι είπε η κα εισαγγελέας στην πρόταση της για όλα τα παραπάνω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά;
4-2-1-α. Αντίκρουση του ισχυρισμού ότι το τάγμα εφόδου δεν έφερε οπλισμό
1) Ότι «…από το αποδεικτικό υλικό προκύπτει ότι τα αντικείμενα που κρατούσαν στα χέρια τους τα προαναφερόμενα άτομα ήταν τα κράνη τους και όχι ρόπαλα, στειλιάρια και λοιπά…».
Βάσισε δε αυτή την εκτίμηση της στα εξής: (α) στις προανακριτικές καταθέσεις των μαρτύρων που ελήφθησαν αμέσως μετά το τραγικό συμβάν δηλ. σε στιγμή που θυμούνται καλύτερα τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν εκείνο το βράδυ αφού στη μνήμη τους αυτά είναι πρόσφατα και στις οποίες καταθέσεις τους δεν γίνεται λόγος για τα ως άνω αντικείμενα,(όπως λέει) (β) στο ότι ο αυτόπτης μάρτυρας Νικολάου δεν είδε να κρατούν στειλιάρια ή ρόπαλα, (γ) στο ότι οι μάρτυρες Ζώρζου και Καραγιαννίδου ανέφεραν ότι κάποιοι εκ των μελών της Χρυσής Αυγής κρατούσαν κράνη στα χέρια τους (και δεν αναφέρθηκαν σε άλλα αντικείμενα), (δ) στο γεγονός ότι δεν υπήρξαν τραυματισμοί παρά μόνο οι όλως ελαφρές κακώσεις των φίλων του Π. Φύσσα, διότι κατά τη γνώμη της «…αν πράγματι οι επιτιθέμενοι κρατούσαν ρόπαλα και ξύλα στα χέρια τους, θα είχαμε βαριές και επικίνδυνες σωματικές βλάβες…» και (ε) στο ότι κατά τη γνώμη της πάντα το σήμα της αστυνομίας «50 άτομα με ρόπαλα στα χέρια» προέρχεται από τηλεφωνική πληροφόρηση (και όχι από γνώση της αστυνομίας).
Η εκτίμηση της κυρίας Εισαγγελέως ότι οι Χρυσαυγίτες δεν κρατούσαν ρόπαλα κ.λπ. είναι αβάσιμη, αποδεικνύεται δε από τα ακόλουθα:
- Από την από 18-09-2013 ένορκη κατάθεση του, την οποία επανέλαβε στο δικαστήριο, αναφέρει ο κ. Ξυπόλητος «…είδαμε κάποια άτομα με ρούχα παραλλαγής να φοράνε γάντια, και να κρατάνε ρόπαλα…» (σελ. 1) και στην ίδια κατάθεση κάνει άλλες δύο αναφορές σε ρόπαλα.
- Από την από 20/09/2013 αναφορά του Δ. Χατζησταμάτη, σωφρονιστικού υπαλλήλου, προς την Υπηρεσία Εξωτερικής φρούρησης φυλακών Κορυδαλλού, που επιβεβαίωσε στο δικαστήριο, και στην οποία εκτός των άλλων αναφέρει «…Εκείνη την ώρα ακούω πίσω μου ένα ποδοβολητό, γυρνώ να κοιτάξω και βλέπω καμιά δεκαριά άτομα με κράνη και ξύλα στα χέρια να κατεβαίνουν γρήγορα και μόλις έφτασαν στο ύψος της Κεφαλληνίας φώναξαν “ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ Γ…ΣΤΕ ΤΟΥΣ, ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ, ΓΑ..ΣΤΕ ΤΟΥΣ” και έτρεξαν προς το μέρος που ήταν ο Παύλος και η παρέα του…».
- Από την από 24/09/2013 ένορκη κατάθεση του Δ. Χατζησταμάτη, στην ανακρίτρια του ΣΤ’ Τμήματος Πειραιώς, την οποία επανέλαβε στο δικαστήριο.
Αφού εκεί περιγράφει τους τρεις Χρυσαυγίτες που ήταν έξω από το Κοράλλι, αναφέρει:
- «Τα δύο αυτά άτομα φαινόταν ότι γνωριζόντουσαν πολύ καλά κι ότι είχαν έρθει μαζί. Λίγο πιο πίσω από αυτούς τους δύο και ακουμπώντας στο παρκαρισμένο αυτοκίνητο στεκόταν το τρίτο άτομο το οποίο κρατούσε στο δεξί του χέρι ένα ξύλινο στειλιάρι και σε όλη τη διάρκεια μιλούσε στο κινητό…» (σελ. 2)
- «Κάποια στιγμή ακούω πίσω μου ποδοβολητό και φωνές και όταν γύρισα το κεφάλι μου στο ύψος του ώμου εκεί είδα ένα πλήθος 10-15 άτομα όλοι αγριεμένοι, ιδιαίτερα φανατισμένοι, με σκούρα ρούχα με κράνη και στειλιάρια στα χέρια. Τα είχαν υψωμένα και έτρεχαν όλοι μαζί μόλις αντιλήφθηκαν τον Φύσσα και την παρέα του» (σελ. 3 κάτω, 4 άνω).
- Προκύπτει επίσης από την από 03-12-2013 κατάθεσή του Δ. Χατζησταμάτη στις ειδικές εφέτες-ανακρίτριες, την οποία επιβεβαίωσε στο δικαστήριο:
- «…Αυτός με το ξυρισμένο κεφάλι και με το στειλιάρι μου είπε “δεν ακούς τι λένε τα μουνιά θα τα γαμήσουμε”…» (σελ. 5).
- «…Σε κλάσματα δευτερολέπτου ακούω ένα ποδοβολητό από πίσω μου. Γυρνώντας το κεφάλι μου αριστερά βλέπω καμιά δεκαριά άτομα να περνάνε βιαστικά από τη Μελά προς την Κεφαλληνίας. Τα άτομα αυτά είχαν την ίδια αμφίεση με τα τρία άτομα που είχα προαναφέρει, δηλαδή μαύρα ρούχα, ορισμένοι και παντελόνια παραλλαγής, άρβυλα και κρατούσαν στειλιάρια σηκωμένα και πέρασαν από μπροστά μας…» (σελ. 7)
- «…οι 10-15 Χρυσαυγίτες που επιτέθηκαν κρατώντας τα στειλιάρια στην ομάδα του Φύσσα…» (σελ. 10)
- «…Μου έδωσαν την εντύπωση οι αστυνομικοί όταν είδαν τους Χρυσαυγίτες να κατεβαίνουν με τα ρόπαλα, ότι δεν ξέραν τι να κάνουνε, ίσως και από φόβο…» (σελ. 11)
- Από την από 18/09/2013 ένορκη κατάθεση του αστυνομικού Γεωργίου Ρώτα, την οποία επανέλαβε στο δικαστήριο, ο οποίος λέει:
- Αναφερόμενος στο σήμα που έλαβαν ότι «…πλησίον του καταστήματος με την επωνυμία Κοράλλι είχαν συγκεντρωθεί περίπου 30 άτομα με καδρόνια» (σελ. 1)
- «…Διαπιστώσαμε ότι (…) 30 με 40 άτομα, τα οποία κρατούσαν αντικείμενα στα χέρια…». [σ.σ. Τα «αντικείμενα» δεν μπορεί να είναι κράνη!!!]
- Ο Γεώργιος Ρώτας, στην από 23/04/2014 κατάθεσή του στην Ειδική Εφέτη Ανακρίτρια, αναφέρει ότι επί της Π. Μελά, είδαμε πολλά άτομα «…κάποια δε, κρατούσαν μαδέρια…» (σελ. 2). Και στην ίδια κατάθεση αναφέρει «…και μόνο η εικόνα, δηλ. 40-50 άτομα, μαυροφορεμένα με μαδέρια…» (σελ. 4).
- Από την από 18/09/2013 κατάθεση της αστυνομικού Αγγελικής Λεγάτου, την οποία επανέλαβε στο δικαστήριο, στην οποία αναφέρει:
- «Είδαμε διασκορπισμένα γύρω στα 30-40 άτομα. Κατά κύριο λόγο ήταν μαυροφορεμένα, κάποιοι απ’ αυτούς φορούσαν κράνη, ενώ κάποιοι άλλοι κρατούσαν στα χέρια τους αντικείμενα που από εκεί που βρισκόμασταν (είχαμε μια απόσταση ασφαλείας από τα άτομα) φαινόταν σαν ρόπαλα» (σελ. 2)
- Από την από 08/10/2013 κατάθεση της ιδίας (Α. Λεγάτου) στη ΣΤ’ Ανακρίτρια Πειραιώς, την οποία επανέλαβε στο δικαστήριο, όπου αναφέρει: «Στην Π. Μελά είδαμε 40 περίπου άτομα. Δεν μπόρεσα να δω κάποιο από τα άτομα αυτά καλά γιατί ήταν σκοτεινά, διαπιστώσαμε όμως ότι ήταν οι περισσότεροι μαυροφορεμένοι, κρατούσαν κράνη και ρόπαλα» (σελ. 2)
- Στην από 16/04/2014 κατάθεση του αστυνομικού Διαμαντή Βίντση, στις Ειδικές Εφέτες-Ανακρίτριες:
Επιβεβαίωσε στο ακροατήριο την κατάθεσή του στις ανακρίτριες του Εφετείου, όπου στη σελίδα 3 ερωτήθηκε «Τι αντιληφθήκατε όταν φτάσατε στη διασταύρωση Τσαλδάρη και Κεφαλληνίας;» και αυτός απάντησε:
«Όταν φτάσαμε στο σημείο εκείνο υπήρχε αρκετός κόσμος οι οποίοι ήταν περίοικοι και διερχόμενοι πολίτες. Βλέπαμε ακόμα και ανθρώπους να έχουν βγει στα μπαλκόνια. Ρωτώντας τους περαστικούς τι είχε συμβεί, ακούσαμε τον κόσμο να μας λέει ότι άτομα με μαύρα ρούχα είχαν σκορπιστεί σε διάφορες κατευθύνσεις, όπως Υψηλάντου, Κεφαλληνίας, κ.λπ. Πρέπει να μας είχαν πει ότι είχαν μαζί τους και ρόπαλα. Αυτό που σας περιγράφω πρέπει να έγινε λίγο πριν τις 12. Μέσα στις φωνές θυμάμαι ότι κάποιοι από τους περίοικους φώναζαν, αναφερόμενοι στα άτομα με τα μαύρα ρούχα και τα ρόπαλα, ότι ήταν της Χ.Α».
Σε όλες λοιπόν τις προανακριτικές καταθέσεις, από την πρώτη στιγμή και οι αστυνομικοί και ο κ. Χατζησταμάτης και ο κ. Ξυπόλητος υπάρχουν ξεκάθαρες περιγραφές, σε αντίθεση με όσα ισχυρίστηκε η κα εισαγγελέας.
- Ανέφερε η κυρία Εισαγγελέας ότι το σήμα που έλαβαν οι αστυνομικοί «…σύμφωνα με το οποίο γύρω στα 50 άτομα με ρόπαλα στα χέρια κατευθύνονταν προς την καφετέρια με το διακριτικό τίτλο «Κοράλλι», δεν είναι ενημέρωση από αστυνομικούς που ευρίσκονταν στο σημείο αλλά προέρχεται από πληροφόρηση τηλεφωνική που φέρεται να δέχτηκε αρκετά λεπτά νωρίτερα το ως άνω κέντρο και στη συνέχεια προέβη σε αναμετάδοσή του (αναγνωστέο 69)».
Η αλήθεια όμως είναι εντελώς διαφορετική, όπως ακριβώς περιγράφεται στις προαναφερόμενες προανακριτικές καταθέσεις των αστυνομικών (οι περισσότερες από τις οποίες λήφθηκαν την ίδια ημέρα της δολοφονίας ή τις αμέσως επόμενες).
Αλλά το τι είδαν οι αστυνομικοί είναι απολύτως σαφές και από το αναγνωστέο με αριθμό 70, σελ. 7, όπου υπάρχει η διαβίβαση των αστυνομικών προς το Κέντρο, τη στιγμή που λαμβάνει χώρα η επίθεση στον Π. Φύσσα μπροστά στα μάτια τους.
Ώρα 00:00:50, 18/09/2013, το πλήρωμα, πέραν των άλλων, λέει: «Πλήρωμα 1. Κέντρο να γνωρίζετε, από ό,τι διακρίνουμε, υπάρχουν και κάτι σιδηρομπουνιές και κάτι ρόπαλα».
Άρα, οι σιδηρογροθιές και τα ρόπαλα που κρατούσαν οι Χρυσαυγίτες δεν είναι μόνο αποτέλεσμα τηλεφωνικής πληροφόρησης που έλαβε η αστυνομία – που και αυτή είναι αληθής – αλλά προϊόν διαπίστωσης των ίδιων των αστυνομικών, πράγμα που καταγράφεται και στο ως άνω διαβιβαστικό και στις προανακριτικές τους καταθέσεις, είναι δε λυπηρό η κυρία Εισαγγελέας να λέει αυθαίρετα τα αντίθετα.
Τέλος, σχετικά με την εισαγγελική κρίση ότι δεν υπήρξαν ρόπαλα, στειλιάρια κ.λπ. διότι «…Αν πράγματι οι επιτιθέμενοι κρατούσαν ρόπαλα και ξύλα στα χέρια τους, θα είχαμε βαριές και επικίνδυνες σωματικές βλάβες…» (ενώ εδώ διαπιστώθηκαν μόνο ελαφριές κακώσεις), σημειώνουμε μόνο ότι, π.χ., στην περίπτωση του ΠΑΜΕ, και κατά την ίδια την Εισαγγελέα (και κατά τα αποδεικτικά στοιχεία) παρά τη χρήση ροπάλων, ιδιοκατασκευών κ.λπ., δεν προκλήθηκαν βαριές σωματικές βλάβες, δηλαδή οι δράστες δεν πέτυχαν τον σκοπό τους. Αυτό άραγε σημαίνει ότι οι δράστες δεν κρατούσαν ρόπαλα, μαδέρια κι άλλα φονικά εργαλεία;;!!
4-2-1-β. Αντίκρουση του ισχυρισμού ότι το τάγμα εφόδου δεν ήταν συντεταγμένο
Η κυρία Εισαγγελέας, επεδίωξε να πείσει ότι οι Χρυσαυγίτες δεν ήταν συντεταγμένοι, αλλά ένας «όχλος ατόμων».
Αγνόησε όμως τις προαναφερόμενες καταθέσεις των μαρτύρων, το γνωστό βίντεο στο οποίο αποτυπώνεται το κομβόι με τις μηχανές και τα αυτοκίνητα, την πληθώρα των φωτογραφιών, που δείχνουν τη στρατιωτική δομή και παράταξη των ταγμάτων εφόδου (ιδίως της Νίκαιας).
Είπε για να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό αυτό ότι «…Ο Δ. Χατζησταμάτης, ενώ την 24/09/2013 στην ανακρίτρια Πειραιά ομιλεί για μπουλούκι, στη συνέχεια ΑΝΑΣΚΕΥΑΖΕΙ τις καταθέσεις του και κάνει λόγο για συντεταγμένο ποδοβολητό, εξηγώντας ότι το ποδοβολητό με το συντεταγμένο πάνε μαζί…».
Όμως ο μάρτυρας, από την πρώτη στιγμή, με απόλυτη σαφήνεια αναφέρεται σε ποδοβολητό που προήλθε από τη συντεταγμένη ομάδα των Χρυσαυγιτών:
– τόσο στην από 20/09/2013 αναφορά του [«…Εκείνη την ώρα ακούω πίσω μου ένα ποδοβολητό, γυρνώ να κοιτάξω και βλέπω καμιά δεκαριά άτομα με κράνη και ξύλα…»],
– όσον και στην από 24/09/2013 ένορκη κατάθεση του στην ανακρίτρια του ΣΤ’ Τμήματος Πειραιώς [«…Κάποια στιγμή ακούω πίσω μου ποδοβολητό και φωνές και (…) είδα ένα πλήθος 10-15 άτομα όλοι αγριεμένοι, ιδιαίτερα φανατισμένοι, βλ. σελ. 3 κάτω, 4 άνω…»].
Μόνο ο κος Χατζησταμάτης μίλησε για συντεταγμένη ομάδα; Τι λέει ο αστυνομικός κος Ρώτας στην από 23/04/2014 κατάθεσή του «…Το γεγονός ότι ξεκίνησαν να τρέχουν και μάλιστα συντεταγμένα, σαν ομάδα, έμοιαζε σαν κάποιος να έδωσε το σύνθημα…», (σελ. 4).
Οι Χρυσαυγίτες λοιπόν ήταν συντεταγμένοι, οπλισμένοι και με γνώση του τι πάνε να κάνουνε. Γι’ αυτό είπε ο Χατζησταμάτης στη Χρύσα, στην κοπέλα του Π. Φύσσα κάποια στιγμή: «Δε σας είπα; Θα σας φάνε!» και αντίστοιχα δήλωσε στο Δικαστήριο: «Εκείνη την περίοδο δεν τα έβαζες με την Χ.Α.».
[Στην ίδια από 24/09/2013 κατάθεση του, ο Δ. Χατζησταμάτης, και ενώ έχει αναφερθεί στο «ποδοβολητό», στη συνέχεια περιγράφοντας την ομάδα των Χρυσαυγιτών λέει «…και κατευθύνθηκε όλο αυτό το μπουλούκι προς αυτούς βρίζοντας και φωνάζοντας. Στο τελείωμα αυτού του μπουλουκιού…» (σελ. 4) ακολούθησαν –λέει– συνολικά τρεις μηχανές της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. Από την ανάγνωση της κατάθεσης του, είναι ξεκάθαρο ότι την έννοια «μπουλούκι» δεν τη χρησιμοποιεί σε αντιπαράθεση με το «ποδοβολητό», αλλά για να περιγράψει τη μορφή της ομάδας κατά τη διάρκεια του τρεξίματος].
Η κυρία Εισαγγελέας δε θεώρησε αξιόπιστο μάρτυρα τον σωφρονιστικό υπάλληλο Δ. Χατζησταμάτη που μίλησε για συντεταγμένο ποδοβολητό και που κατέθεσε ότι οι Χρυσαυγίτες είπαν «Να τος, εκεί είναι, πάμε», με την αιτιολογία ότι το είπε πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου.
Διερωτήθηκε μάλιστα στην πρότασή της «…Όμως πώς είναι δυνατόν ένα τόσο σημαντικό γεγονός να μην το καταθέτει αμέσως και να το αναφέρει τρία χρόνια αργότερα; Τούτο, δε, έρχεται σε αντίθεση με τις καταθέσεις των λοιπών μαρτύρων, στις οποίες ουδεμία αναφορά γίνεται σε αυτό…»
Ξέχασε όμως:
– την προαναφερόμενη από 20/09/2013 [2 ημέρες μετά τη δολοφονία και όχι 3 χρόνια μετά] αναφορά του Χατζησταμάτη προς την Υπηρεσία Εξωτερικής φρούρησης φυλακών Κορυδαλλού, την οποία επιβεβαίωσε στο δικαστήριο, όπου έλεγε «…βλέπω καμιά δεκαριά άτομα (…) έφτασαν στο ύψος της Κεφαλληνίας φώναξαν “ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ Γ…ΣΤΕ ΤΟΥΣ, ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ, ΓΑ..ΣΤΕ ΤΟΥΣ”…» (σελ. 3),
[Τα παραπάνω είναι λογικώς αβάσιμα, γιατί πολλές φορές ο μάρτυρας προσθέτει, επεξηγεί ή διευκρινίζει στο Δικαστήριο στοιχεία τα οποία δεν είχε καταθέσει ή δεν είχε αναλύσει στην προδικασία].
Επίσης, στην κατάθεση του Χατζησταμάτη ενώπιον της ανακρίτριας του ΣΤ’ Τμήματος Πειραιώς στις 24/09/2013(έξι μέρες μετά τη δολοφονία), λέει για τους Χρυσαυγίτες ότι «…Από τις συνομιλίες τους, τον τρόπο που απευθύνονταν στην παρέα του Φύσσα, μου δόθηκε η εντύπωση ότι δεν τον έβλεπαν για πρώτη φορά, σαν να ήξεραν ποιος ήταν, σαν να είχαν προηγούμενα μαζί του. Και το λέω ιδιαίτερα για τον Παύλο Φύσσα γιατί ξεχώριζε από τα υπόλοιπα της παρέας του…» (σελ. 3).
Στην ίδια κατάθεση αναφερόμενος στους 10-15 Χρυσαυγίτες που κρατούσαν κράνη και στειλιάρια λέει επί λέξει «…μόλις αντιλήφθηκαν το Φύσσα και την παρέα του, κάποιος από την ομάδα που μιλούσε με πιο έντονη, δυνατή φωνή και έδινε κατά κάποιο τρόπο παραγγέλματα φώναξε “εκεί είναι ακόμη τα μουνιά”…», (σελ. 4).
Συνεχίζοντας στην πρότασή της η κα Εισαγγελέας είπε για τον κ. Χατζησταμάτη «…και επιπλέον δεν δίνει μία πειστική εξήγηση: πώς το άκουσε τη στιγμή που δεν ήταν παρών στον τόπο της ανθρωποκτονίας αφού όταν είδε τις μηχανές της ομάδας ΔΙΑΣ θεώρησε ότι είχε λήξει το επεισόδιο και οδηγώντας στην οδό Παύλου Μελά έστριψε δεξιά στην οδό Κεφαλληνίας με προορισμό το σπίτι του;…»
Βέβαια, ο κ. Χατζησταμάτης ποτέ δεν είπε όπως ισχυρίστηκε η κυρία Εισαγγελέας ότι έφυγε από το χώρο που διαδραματίστηκε το επεισόδιο και άρα «…πώς το άκουσε (το «να τος, να τος») τη στιγμή που δεν ήταν παρών…».
Θα αρκούσε η ανάγνωση των δύο επόμενων γραμμών της κατάθεσής του.
Είπε επί λέξει ο κ. Χατζησταμάτης στην από 24/09/2013 κατάθεσή του: «…Εγώ όταν είδα τις μηχανές της ΔΙΑΣ θεώρησα ότι είχε λήξει το επεισόδιο και κατέβηκα την Π. Μελά έστριψα δεξιά στην Κεφαλληνίας με προορισμό το σπίτι μου. [Σε όλη τη διάρκεια αυτών που συνέβαιναν εγώ επέβαινα στο μηχανάκι μου. Δεν κατέβηκα καθόλου]. Κάποια στιγμή ακούω πίσω μου ποδοβολητό και φωνές και όταν γύρισα το κεφάλι μου στο ύψος του ώμου εκεί είδα ένα πλήθος 10-15 άτομα όλοι αγριεμένοι ιδιαίτερα φανατισμένοι με σκούρα ρούχα και κράνη και στειλιάρια στα χέρια. Τα είχαν υψωμένα και έτρεχαν όλοι μαζί μόλις αντιλήφθηκαν το Φύσσα και την παρέα του, κάποιος από την ομάδα (…) φώναξε “εκεί είναι ακόμη τα μουνιά”…», (σελ. 3 κάτω, 4 άνω).
Και άκουσε και είδε. Και το κατέθεσε από την πρώτη στιγμή. Κατ’ επανάληψη.
Δεν έφυγε. Ήταν σαφής από την πρώτη στιγμή.
Βρισκόταν δηλαδή στην Κεφαλληνίας κοντά στη συμβολή της με την Π. Μελά, όταν άκουσε πίσω του «…ποδοβολητό και φωνές και όταν γύρισα το κεφάλι μου στο ύψος του ώμου εκεί είδα ένα πλήθος 10-15 άτομα…» που «…μόλις αντιλήφθηκαν το Φύσσα και την παρέα του, κάποιος από την ομάδα (…) φώναξε “εκεί είναι ακόμη τα μουνιά”…» (σελ. 3 κάτω, 4 άνω).
Ο κύριος Χατζησταμάτης συνεισέφερε σημαντικά στην αποκάλυψη της αλήθειας, έστω κι αν δεν είπε την αλήθεια ολόκληρη είτε από φόβο είτε για οποιοδήποτε άλλον λόγο.
4-2-2. Υπόλοιπες καταθέσεις μαρτύρων
Για τους μάρτυρες φίλους του Παύλου Φύσσα:
Επιδιώχθηκε από τους αντίδικους να αμφισβητηθεί η αξιοπιστία τους. Όμως, η αξιοπιστία ενός μάρτυρα και το αν η κατάθεσή του αποδίδει ή όχι την αλήθεια δεν καθορίζεται από το αν είναι φίλος ή όχι του θύματος, ούτε από το αν έχει ή όχι θετικά αισθήματα για τη Χ.Α.-πόσο μάλλον που τη δραστηριότητα της Χ.Α. την έχει πληροφορηθεί το πανελλήνιο και μάλιστα οι συγκεκριμένοι την έχουν νιώσει πάνω στο κορμί τους και μέσα στην οικογένειά τους. Η αξιοπιστία των μαρτύρων κρίνεται από το αν τα όσα καταθέτουν διασταυρώνονται από πραγματικά, αντικειμενικά στοιχεία.
Μάλιστα οι αντίδικοι έφτασαν στο σημείο να πουν ότι ο Φύσσας τάχα κάλεσε ενισχύσεις. Ακόμα κι αν αισθάνθηκε ο Π. Φύσσας ότι κάτι συμβαίνει και για να αυξήσει τα περιθώρια της ψυχικής του ασφάλειας, κάλεσε κάποιους φίλους του, δεν έχει καμία σημασία, αφού αποδείχτηκε, όπως προέκυψε και από την κατάθεση Χατζησταμάτη (που επιβεβαιώνεται και από τις απολογίες Άγγου και Τσαλίκη), ότι καμία επιθετική κίνηση δεν έγινε από τον Π. Φύσσα και από την παρέα του και κανείς δεν μπορεί αυτό να το αμφισβητήσει.
Ο κύριος Μαντάς, παραδείγματος χάριν, επιβεβαιώνοντας την ανακριτική του κατάθεση στην κυρία Κλάπα, αναφέρθηκε σε «…ομάδα των Χρυσαυγιτών με 6-7 μηχανές δικάβαλες, ίσως και παραπάνω και 2 αυτοκίνητα, όλοι μαζί σαν ένα κομβόι και ενώθηκαν με την προηγούμενη ομάδα. Άρχισαν να φωνάζουν και να βρίζουν…», (σελ. 6). Τόνισε επίσης ότι «…πάντως όλοι αποτελούσαν μια ενιαία ομάδα που δρούσαν μαζί…» (σελ. 7). Σε ερώτηση της κυρίας Προέδρου, προσδιόρισε τον χρόνο: ο χρόνος που μεσολάβησε μεταξύ της ένωσης του κομβόι (των μηχανών και των αυτοκινήτων) με τους υπόλοιπους που ήταν ήδη στην Π. Μελά και της επίθεσης «είναι περίπου ένα λεπτό».
Αυτό δεν το λέει μόνο ο κ. Μαντάς, αλλά και ο κ. Ξυπόλητος που είπε στο Δικαστήριο: «Πριν περάσουμε απέναντι στην Τσαλδάρη άνοιξε το φανάρι, το ένα αυτοκίνητο μπροστά ασημί, του Ρουπακιά, συνέχισε με 8 μηχανές δικάβαλες από πίσω και ένα αμάξι νομίζω. Παρατεταγμένες οι μηχανές από πίσω». Και μάλιστα άκουσε, τον Ρουπακιά (και το επιβεβαιώνει κι ο ίδιος)να λέει: «Πού είναι η Κεφαλληνίας;».
Αυτό το είπαν και άλλοι μάρτυρες από την παρέα του Φύσσα. Ήταν κομβόι, είπε: «Κοίταξα πίσω και είδα τις μισές τελευταίες μηχανές να σταματούν στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Η εντύπωσή μου είναι ότι το κομβόι μηχανών ήταν συντεταγμένο και πήγαιναν όλοι μαζί. Καμία μηχανή δεν πέρασε το αυτοκίνητο. Είχαν δηλαδή σχέδιο, ήταν συνεννοημένοι να ενωθούν με τους άλλους, πράγμα που έγινε. Η ένωση των δύο ομάδων, αρχικοί και μηχανές, δείχνει ότι προφανώς ειδοποιήθηκαν» (κατάθεση κ. Ξυπόλητου στο Δικαστήριο).
Τα ίδια είπε και ο κ. Κοντονικόλας, που ήταν αυτόπτης μάρτυρας, ήταν ανάμεσα σε εκείνους που χτυπήθηκαν και πρόλαβε να δει τι έγινε. Μας κατέθεσε για την ομάδα των 20 Χρυσαυγιτών που ήταν απέναντι στην Π. Τσαλδάρη 62.Είναι αυτή η ομάδα που κατά Ρώτα και Δεληγιάννη έκαναν τέτοιο θόρυβο που τους προκάλεσε φόβο, φοβήθηκαν, όπως προαναφέρθηκε, οι αστυνομικοί τη στιγμή που έκαναν έλεγχο στον Ρουπακιά, «…μήπως μας (σ.σ. τους) την πέσουν και τον αποσπάσουν…» και μετά εξαφανίστηκαν. Και συνειδητοποιούμε τι σημαίνει να νιώθει φόβο ο αστυνομικός, που είναι οπλισμένος και εκπαιδευμένος, ας φανταστούμε τι συνέβαινε εκείνο το βράδυ.
Ύστερα από αυτά είναι δυνατόν να υπάρχει αμφιβολία ότι ήταν τα μέλη της Χρυσής Αυγής ήταν οργανωμένα για την επίθεση, ότι η επίθεση έγινε συντεταγμένα και με κατανομή ρόλων, ότι δεν ανέχονται το διαφορετικό είτε το έχουν εντοπίσει προηγουμένως είτε το ίδιο βράδυ;
Και περνάμε στην κατάθεση του Γεώργιου Παπαγεωργίου, τέως γραμματέα Νοτίων Προαστίων της Χ.Α., που δεν είπε βεβαίως όλη την αλήθεια για τη δράση της Χρυσής Αυγής, προσπαθώντας να κρατήσει ισορροπίες και ενδεχομένως να αποσείσει το δικό του μερίδιο ευθύνης, αλλά η κατάθεση του έχει ορισμένα χρήσιμα σημεία.
Μίλησε για τη δολοφονία Φύσσα και είπε ότι θεωρούσε ότι είχε αργήσει να γίνει. Υπήρχε πολλή σκληρότητα. Είπε ότι θεωρεί τυχαία τη δολοφονία, αλλά οργανωμένη την επίθεση. Είπε ότι έγινε από ιδεολογική αντιπαλότητα. Κατέθεσε ότι δεν πιστεύει ότι υπήρξε εντολή «σκοτώστε», εντολή όμως «ξυλοφορτώστε τον», ναι, χωρίς όμως να μπορέσει να εξηγήσει πώς από τις κατά τον ίδιο «οργανωμένες επιθέσεις» είχαμε ως αποτέλεσμα το θάνατο ή σε άλλες περιπτώσεις τις βαρύτατες σωματικές βλάβες. Δυστυχώς, για τον Π. Φύσσα ο ανθρωποκτόνος σκοπός υπήρχε.
Τοποθετήθηκε κατηγορηματικά και με ερωτήσεις από την Έδρα για την περίφημη Νίκαια και είπε χαρακτηριστικά: «…ο Λαγός έδινε τη γραμμή, φυσικά ο Πατέλης ήταν ο αρχηγός της αλλά ήταν σε άμεση επικοινωνία με τον Λαγό…». Συνέχισε, λέγοντας ότι «…Ο Πατέλης δεν ενεργούσε μόνος του χωρίς τον Λαγό, εκτός αν ήταν κάτι ασήμαντο…».
Και είπε ότι ήταν τόσο αυταρχικός ο Λαγός, που «ούτε κουνούπι δεν μπορούσε να κινηθεί χωρίς τη γνώση του. Ήθελε τον πλήρη έλεγχο να ξέρει τι γίνεται. 100% σίγουρη ενημέρωση του Ι. Λαγού για το αν θα πάνε λ.χ. 10 άτομα σε μία δράση».
Από όλα αυτά προκύπτει ότι δεν πρόκειται για μία διαμάχη για ποδοσφαιρικούς λόγους, ούτε για μια διαμάχη 2 ατόμων, αλλά πρόκειται για την ιεραρχικά οργανωμένη επιχείρηση–επιδρομή του ετοιμοπόλεμου τάγματος εφόδου που συγκροτείται ταχύτατα, συγκεντρώνεται στο συγκεκριμένο σημείο και πηγαίνει εκεί που πηγαίνει.
Η δολοφονία του Π. Φύσσα είναι αποτέλεσμα της κινητοποίησης του τάγματος εφόδου της Τ.Ο. Νίκαιας, το οποίο τήρησε για την κινητοποίηση και την ολοκλήρωση της επιδρομής, όλο το τελετουργικό της ιεραρχίας. Δε μιλάει κανείς τυχαία, αλλά ο καθένας απευθύνεται σε εκείνον που πρέπει να απευθυνθεί.
Κατά συνέπεια δεν μπορεί να υπάρχει αμφιβολία και τελειώνει το επιχείρημα και ο ισχυρισμός ότι «τι ευθύνη μπορεί να έχω εγώ, αν σε μία ταβέρνα ένας οπαδός σκοτώσει κάποιον άλλον». Ούτε απλός οπαδός έχει προκύψει ότι ήταν ο συγκεκριμένος, ούτε μόνος του διαπληκτίστηκε και δολοφόνησε. Ήταν ένα τμήμα μιας οργανωμένης, συλλογικής, πολυπρόσωπης, ετοιμοπόλεμης, σύμφωνα με τη ιεραρχία και το τυπικό, επιδρομής για τη δολοφονία ενός ανθρώπου, κατ’ εφαρμογή των καταστατικών αρχών της οργάνωσης που δεν ανέχεται τίποτα διαφορετικό, είτε πρόκειται για αλλοδαπούς είτε για ιδεολογικούς αντιπάλους.
4-3. Άλλα αποδεικτικά στοιχεία του οργανωμένου χαρακτήρα της επίθεσης και της γνώσης της ηγεσίας (αναγν. 276)
Η κινητοποίηση του τάγματος εφόδου και ο οργανωμένος χαρακτήρας της επίθεσης κατά της παρέας του Π. Φύσσα, που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο του, αποδεικνύεται επιπλέον και από τα άλλα αποδεικτικά στοιχεία, με κρίσιμο το αναγνωστέο με αριθμό 276 (καταγεγραμμένες τηλεφωνικές κλήσεις).
ΠΑΤΕΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (Αναγνωστέο 276)
- Κλήση α/α: 28 της 19/9/2013 ώρα 18:49:22 – 18:51:16 συνομιλία Πατέλη (Α) με Ι. Λαγό (Β).
B: Γιώργο, πες μου αλήθειες για να μη σας γαμήσω τώρα γιατί έχω αρχίσει και τρελαίνομαι. Λοιπόν, εδώ υπάρχει δικογραφία και υπάρχουν μαρτυρίες των δυάδων που λένε ότι εσείς κυνηγάγατε τρία άτομα. Λοιπόν, εσύ μου λες για δεκαπέντε άτομα. Πες μου γαμώ την Παναγία μου τι είναι αλήθεια γιατί θα τρελαθώ έτσι; Πρόσεξε.
[σ.σ. Το εσείς είναι αυτονόητο ότι περιλαμβάνει και τον Πατέλη ]
Α: Όχι, όχι, δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Δεν ισχύει.
Β: Εδώ λέει του ΓΕΡΜΕΝΗ, επειδή είχε κάποιους γνωστούς του είπαν αυτό το σκηνικό ακριβώς. Ότι ήταν καμιά δεκαπενταριά-εικοσαριά δικοί μας και κυνηγάγανε δύο-τρεις από δαύτους. Το ίδιο ακριβώς λέει και η δικογραφία μέσα. Λέει το ίδιο πράγμα, ό,τι οι δυάδες. Πώς έγιναν τα πράγματα; Γίναν έτσι;
A: Όχι, όχι, όχι.
Β: Πες μου να ξέρουμε ρε γαμώ την Παναγία μου τι να κάνουμε.
Α: Όχι, όχι, όχι Γιάννη δεν έγιναν έτσι. Όπως σ’ τα είπα είναι.
Β: Ήταν δεκαπέντε άτομα αυτοί;
Α: Ναι ήταν δεκαπέντε άτομα, ναι.
Β: Να σου πω κάτι άλλο. Το τηλέφωνο του Γιάννη.
Α: Ποιό;
B: Το τηλέφωνο του Γιάννη. Του Γιάννη ρε το τηλέφωνο.
A: Ναι, ναι, κατάλαβα.
Β: Είναι βέβαιο ότι είναι εκεί μέσα;
Α: Ο Γιάννης (λέει) είχε ξεχαστεί εκεί μέσα ναι (δεν ακούγεται καθαρά).
Β: Είναι βέβαιο;
A: (Δεν ακούγεται καθαρά). Από μέσα ακούγεται έτερος άγνωστος, που είναι μαζί με την επαφή, να ρωτάει “είχε και τίποτα άλλο;”.
Β: (Ξεφυσάει) Όχι. Λοιπόν, μου λες αλήθεια γι’ αυτό το πράγμα έτσι; Πρόσεχε μαλάκα θα σκοτωθούμε τώρα, θα σε…
Α: Γιάννη αλήθεια, αλήθεια, αλήθεια, αλήθεια.
Β: Ο Γιώργος ο ΓΕΡΜΕΝΗΣ είχε μια πληροφορία για το συγκεκριμένο γεγονός από κάτι δικούς του εκεί κάτω. Ότι κυνηγαγάμε τρία άτομα εμείς. Ακριβώς το ίδιο διαβάσαμε τώρα στη δικογραφία, ό,τι λέει με δυάδες.
Α: Όχι, δεν ισχύει, δεν ισχύει, δεν ισχύει.
Β: Δεν ισχύει;
A: Ήταν δεκαπέντε άτομα στη γωνία. Δεκαπέντε άτομα.
Β: Στη γωνία; Ενεπλάκησαν στο επεισόδιο αυτοί; Ή κάτσανε στη γωνία και φοβηθήκανε;
Α: Όχι, όχι, ενεπλάκησαν, ενεπλάκησαν.
Β: Μάλιστα, έλα, έλα, γειά.
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι:
Μια μέρα μετά τη δολοφονία, ο Ι. Λαγός (και η Χ.Α.), ενώ υποτίθεται εμπλέκεται μόνο ο περαστικός Γ. Ρουπακιάς, έχουν τη δικογραφία στα χέρια τους.
Τούτο αρχικά επιβεβαιώνει τις στενότατες σχέσεις Αστυνομίας–Χ.Α. που επαληθεύεται από τις αντίστοιχες πληροφορίες του Γερμενή. Αποκαλύπτει τη βαθιά διασύνδεση που υπήρχε ανάμεσά στη Χ.Α. και την Αστυνομία.
Αλλά το βασικότερο είναι ότι σε αυτή τη συνομιλία υπάρχει παραδοχή ότι “καμία δεκαπενταριά-εικοσαριά δικοί μας κυνηγάγαμε δύο-τρεις από δαύτους” με μόνο σημείο ελέγχου αν η παρέα του Παύλου Φύσσα αποτελούνταν από τρεις (οπότε υπάρχει πρόβλημα) ή από 15 που φαίνεται να έχει πει ο Πατέλης στον Ι. Λαγό!!!
Προκύπτει πέραν πάσης αμφιβολίας το γεγονός ότι ο Πατέλης ήταν στον τόπο της δολοφονίας, μαζί με την ομάδα που κυνηγούσε την παρέα του Φύσσα, αφού μιλάει σαν να ήταν εκεί («…πώς έγιναν τα πράγματα…», «…ήταν (…) στη γωνία…»).
Κατά τ’ άλλα δεν ήταν από την Χ.Α. οι δράστες (θυμηθείτε τι έλεγαν οι δικηγόροι).
Τέλος, εκδηλώνει ανησυχία για το τηλέφωνο του Καζαντζόγλου που βρέθηκε στο αυτοκίνητο του Γ. Ρουπακιά…
Από αυτήν, την τεράστιας αξίας συνομιλία, η κα εισαγγελέας, διαμόρφωσε την κρίση ότι ο Ι. Λαγός είχε άγνοια της επιθέσεως. Τίποτε άλλο. Καμία απορία, κανένας σχολιασμός, πώς ο Πατέλης ήξερε τόσες λεπτομέρειες, ενώ υποτίθεται ότι δεν ήταν εκεί (ενώ όπως είπε εξελίχθηκε ένα «παράλληλο» συμβάν εν αγνοία του). Κι ακόμη, πώς η δολοφονία Π. Φύσσα έγινε μόνο από τον Ρουπακιά, όταν από τη συνομιλία αυτή, τουλάχιστον, προκύπτει ότι καμιά δεκαπενταριά-εικοσαριά Χρυσαυγίτες κυνηγούσαν τρεις από δαύτους (την παρέα του Φύσσα).
Αλήθεια, από αυτή τη συνομιλία αυτή προκύπτει η «αγωνία» του Λαγού να μάθει τι έγινε ή η «αγωνία» του να καλύψει την υπόθεση; Ο Λαγός δεν ήξερε τι έγινε ή ακριβώς επειδή ήξερε -ότι η δολοφονία του Παύλου Φύσσα ήταν αποτέλεσμα της κινητοποίησης του τοπικού τάγματος εφόδου- τηλεφώνησε στον πλέον αρμόδιο, τον Γ. Πατέλη για να μάθει λεπτομέρειες «για να ξέρουμε τι θα κάνουμε», όπως λέει, για να μπορέσει να μεθοδεύσει τη συγκάλυψη της υπόθεσης και την ασφαλή κάλυψη της οργάνωσης;
- α/α: 35 (19/9/2013, 19:58:33 – 19:59:18)
Συνομιλία Πατέλη – Ι.Λαγού
Ο Ι. Λαγός ρωτάει να μάθει πώς λένε τον “Δήμου” που επικοινώνησε με τον Γ. Ρουπακιά.
Υπενθυμίζω εδώ το αναγν. Πολιτικής Αγωγής Φύσσα με αρ. 18, συνέντευξη-video Δήμου στο Γ. Παπαδόπουλο, 03/05/15, (σ.σ. απορρίφθηκε η ένταση Γκαβέλα να μην αναγνωσθεί), από το οποίο προκύπτει ότι υπήρξε άμεσο σχέδιο της ηγεσίας για συγκάλυψη.
Ο Ι. Λαγός, λοιπόν, στις 19:58:33 της 19ης Σεπτεμβρίου 2013 ρωτάει τον Πατέλη πώς λένε αυτόν που ειδοποίησε τον Ρουπακιά για τη συνάντηση στην Τοπική. Η κλήση αυτή πραγματοποιείται μία ώρα μετά από την προαναφερόμενη κλήση στην οποία ζητάει λεπτομέρειες (πόσοι κυνηγούσαν πόσους) «για να ξέρουμε τι θα κάνουμε». 18:49:22 (με 18:51:16)η πρώτη κλήση, 19:58:33 η δεύτερη.
Μία (σχεδόν) ώρα μετά την πρώτη συνομιλία, και αφού έχει συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορεί να αποκρυφτεί η εμπλοκή της οργάνωσης, αρχίζει να καταστρώνεται το σχέδιο χρέωσης της ευθύνης σε ένα μόνο άτομο. Το σχέδιο αυτό αναλαμβάνει να υλοποιήσει ο Τσακανίκας με τις απειλές στον Δήμου «να τα πάρει επάνω του» κλπ(σε συνδυασμό με την αναφορά ότι ο Ι. Λαγός ήθελε ραντεβού μαζί του την επόμενη ημέρα της δολοφονίας).
3) α/α: 145 (19/9/2013, 23:52:01 – 23:54:03) συνομιλία Πατέλη με Χρήστο Ζέρβα (Β) [το στέλεχος της Χ.Α. που χτύπησε το φοιτητή Λάζαρη].
Λέει ο Ζέρβας:
Β: (…)ότι ήταν θα είχε βγει, γιατί μίλαγα και εδώ με μία που είναι μη λέω τώρα, που είναι στη Μεσογείων και μου έλεγε ό,τι ήταν στα δεκαπέντε λεπτά, θα είχε βγει λέει, αποκλείεται δεν έχουν συνομιλίες, έχουν μόνο κλήσεις λέει και τέτοια, σιγά λέει αυτά γίνονται (…)
Και συνεχίζει:
Β: (…)πέρασε ο αρχηγός εδώ απ’ έξω και λέει μισό τοις εκατό έχουμε πέσει…»
Προσπαθεί να εμψυχώσει τον Γ.Π., άντε μη στενοχωριέσαι, θα τους κάνουμε μηνύσεις, “δεν έχουν συνομιλίες” κ.λπ.
Εδώ είναι φανερό ότι ανησυχούν για την διεξαγόμενη έρευνα τα στοιχεία που μπορεί να βγουν και τους διαβεβαιώνει ο πληροφοριοδότης τους ότι η αστυνομία δεν έχει το περιεχόμενο των συνομιλιών αλλά μόνο κλήσεις (το ποιος κάλεσε ποιον). Γιατί να ανησυχεί, αλήθεια, κάποιος αθώος, για το αν η αστυνομία έχει πρόσβαση στο περιεχόμενο των κλήσεων συνδέοντας μάλιστα, την ανησυχία του με τη δολοφονία;
4) α/α: 100 (20/9/2013, 12:51:02 – 12:52:55) με Τσακανίκα (Β)
Β (Τσακανίκας): Θα με διώξουνε. Δεν μπορώ ρε μαλάκα είμαι πολύ δυστυχισμένος.
Α (Πατέλης): Ρε Γιωργάρα και ‘γώ το ίδιο θα πάθω. Θα πάω μέσα και έχω και ένα παιδί έξω. Το ίδιο ακριβώς θα πάθω και ‘γώ. Εσύ δεν θα πας μέσα. Δεν έχεις κάνει κάτι. Γι’ αυτό σου λέω μη σπας.(…)
A: Λοιπόν, άκου να σου πω κάτι φίλε. Χτες μου υποσχέθηκες κάτι και ξέρω ότι φοράς παντελόνια και τα κρατάς. Ό,τι και να γίνει, φύγεις δε φύγεις από το κίνημα, ό,τι και να γίνει, σου είπα θέλω να προστατεύσεις τη Μίκα και το παιδί με κάθε κόστος. Θα το κάνεις;(…)
Γιατί λέει ο Γ. Πατέλης, στον Τσακανίκα «μην ανησυχείς δε θα πάθεις τίποτε, δεν έχεις κάνει κάτι εσύ, εγώ θα πάω μέσα»; Γιατί ξέρει τι έχει κάνει! Είναι τόσο βέβαιος ότι θα πάει μέσα που ζητάει από τον Τσακανίκα να προστατέψει την οικογένειά του.
5) α/α: 124 (21/9/2013, 10:37:09 – 10:45:45) με Γρηγόρη Δεμέστιχα (Β)
Β:Τώρα από το τηλέφωνο δεν μπορώ να σου πω. (…)
Α: Με παίρνουν όλοι τηλέφωνο, ΚΑΠΟΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ από την Ασφάλεια, όλοι, με παίρνουν τηλ.
6)α/α: 146 (22/9/2013)
Μήνυμα Ι. Λαγού στον Πατέλη «Εντάξει; Δύναμη;», τον ενθαρρύνει για να μην καταρρεύσει.
7) α/α: 199 (24/9/2013) με Μιχαήλ Βάλβη (Β)
[Β: (…) Τι έγινε ρε ‘συ εκεί πέρα;
A: Ξέρω ‘γώ τι πήγανε και κάνανε να πούμε.
Β: Ρε ‘συ ήταν ο άνθρωπος που όταν είχα έρθει, που ήταν εκεί μαζί σου;]
A: Μαζί μου… Ε εντάξει, ε που ερχότανε στα γραφεία. Δεν ξέρω τι τον έπιασε και πήγε και έκανε εκεί να πούμε.
Β: Τι προηγήθηκε, ούτε κι εσείς ξέρετε ακόμα ε;
A: Δεν ξέρω ρε φίλε, δεν ξέρω…
Ο Πατέλης, που ενεργοποίησε το τάγμα εφόδου, που ήταν παρών, κάνει ότι δεν ξέρει. Είναι σαφές ότι γνωρίζουν ότι παρακολουθούνται γι’ αυτό λένε ότι δεν ξέρουν τι προηγήθηκε!
8) κλήση αρ. 188, 23/09/2013 21:11:18 διάρκειας 00:26 συνομιλία Πατέλη με Ι. Λαγό.
Λαγός: Η γνώμη που έχω είναι ότι μένεις εδώ και συνεχίζεις κανονικά.
Πατέλης: Γιάννη, σε ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό
ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ (Αναγνωστέο 276)
- α/α: 14742 (21/09/2013)
«…Ναι γιατί όταν δεν ήταν ο Γιάννης και αφορούσε κάτι του Πειραιά το ‘δινα εγώ το ΟΚ…»
«…Ο Μεγάλος έχει πει δεν θέλω να μπλεχτείτε ούτε σε φασαρία ούτε σε τίποτα, λέει, εσείς οι συγκεκριμένοι… Κατάλαβες…» (σελ. 12).
- α/α 15034 (23/09/2013) συνομιλία μe Sall Abdul (Β)
Λένε για τη δολοφονία ότι ο Γ. Ρουπακιάς ήταν σε άμυνα…. Τον ρωτάει ο Β:
«…Β: Δικηγόρο θα βάλει το κόμμα γι’ αυτόν, όχι ε;
A: Δεν ξέρω ακόμη ρε μαλάκα, είναι πολύ μπερδεμένη ιστορία.
Β: Ναι ρε. (…) Ναι και στην αρχή μαλάκα βγήκε ο μαλάκας ο Κασιδιάρης και λέει, έκραξε ότι και καλά δεν έχουμε καμία σχέση, ξέρω ‘γώ και τέτοια. Διαψεύστηκε παταγωδώς βέβαια…».
- α/α 15446 (26/09/2013) με κάποιον.
Αποστόλου (Α): «…Γιατί πάνω κανείς δεν θέλει τη Νίκαια. (…) Θυμάσαι που λέγαμε τι βλάκες είναι αυτοί με τις παραλλαγές και τα έτσι, με τις νυχτερινές, (…) με τους ασυρμάτους (…), με το Γιοβανίδη και μ’ αυτούς (…). Γιατί άμα δεν κάναν τις νυχτερινές δεν θα έβγαινε αυτή και καλά η εκπαίδευση (σ.σ. λόγω Γιοβανίδη). Δεν θα έβγαινε ότι είμαστε μαζί με την αστυνομία. (…) Και άμα δεν φόραγαν παραλλαγές και αρβύλες, δεν θα λέγανε ότι αυτοί είναι οι καλύτεροι και ότι είναι τα τάγματα εφόδου τα βαρβάτα και τα έτσι.
Β: Ναι η σκληροπυρηνική να πούμε τοπική της Χ.Α.».
Ηχητικά διάφορα
Μιλάει για μαχαίρωμα Χρυσαυγιτών σε Αλβανούς στο Μοναστηράκι (και Ιταλών) στις 17-09-2013. «Και γυρίσανε οι δικοί μας πίσω να τον στείλουνε» (εννοεί τον Παύλο Φύσσα). Βλέπε και σχετικό αναγνωστέο κοινού καταλόγου πολιτικής αγωγής με αριθμό 113 με τίτλο «Συμπλοκή Ελλήνων και Αλβανών στο Μοναστηράκι»).
Στη συνέχεια: «…Μπαίνει μία μπατσίνα μπροστά στο αμάξι και δεν μπορεί ο άλλος να πάρει το αμάξι του. (…) Σου λέω 6 Δίας ήταν και δεν μπορούσαν να μπούνε, έσκασαν οι δικοί μας με μαχαίρια και τέτοια…» (κλήση 14391, 18/09/2013, ώρα 16:58:27).
- «…ΣΥΝΟΜΙΛΗΤΗΣ: Ποιος είναι, αφού λένε ότι το θέμα ξεκίνησε από γηπεδικά.
Ν. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ: Μαλάκα, πρόφαση είναι αυτό. Ολυμπιακός ο ένας, Ολυμπιακός κι ο άλλος. Κι ο πατέρας της μικρής ήταν Ολυμπιακός και αυτός ο πούστης ήταν Ολυμπιακός… (κλήση 14392).
Το ίδιο πράγμα ο Αποστόλου το επανέλαβε και σε άλλους Χρυσαυγίτες συνομιλητές του. Οι συνήγοροι υπεράσπισης περιορίστηκαν να αναφέρουν ότι οι ισχυρισμοί του Αποστόλου είναι αναληθείς! Όπως θα δούμε στη συνέχεια, αν ήταν πράγματι για γηπεδικούς λόγους η δολοφονία του Π. Φύσσα από τον Ρουπακιά, δε θα «τρελαίνονταν» στα τηλέφωνα με τον δολοφόνο Ρουπακιά (και τη γυναίκα του) ο Πατέλης και ο Λαγός, επί μισή μέρα, από τις 00:09’ της 18ης Σεπτέμβρη μέχρι τις 12:37 της ίδιας ημέρας.
Ο Αποστόλου απαντά αρνητικά και στο ερώτημα αν ο Ρουπακιάς έδρασε προσωπικά. Παραθέτουμε ένα μεγάλο απόσπασμα από συνομιλία του στις 20 Σεπτέμβρη του 2013, η οποία άρχισε στις 17:26:21 και διήρκησε 10:36’’:
«…Συνομιλητής: Ε, τον μαλάκα (σ.σ. εννοεί τον Ρουπακιά).
Ν. Αποστόλου: Καλά τον έκανε. Μπράβο του. Τον ψάχναμε τόσο καιρό.
Συνομιλητής: Έχουν καταγράψει στο κινητό τη δολοφονία.
Ν. Αποστόλου: Ποιοι τον έχουν καταγράψει;
ΣυνομιλητήΣ: Αυτόπτες μάρτυρες.(…)
Ν. Αποστόλου: Κατεβήκαμε μετά με το Δεβελέκο και τον Μάκη (σ.σ. εννοεί τον Μπαρέκα, υπεύθυνο της ΤΟ Πειραιά) και τον ψάχναμε στο Περιβολάκι της Νίκαιας…» (κλήση 14392)
- Τον ψάχνανε τον Π. Φύσσα καιρό (κλήση 14426), τον ψάχνανε με τον Δεβελέκο και τον Μάκη (κλήση 14565/20-09-2013, ώρα 16:56:40). [Στοχοποίηση Φύσσα]
- Τον Γ. Ρουπακιά «…τον είχα βάλει εγώ στην ομάδα ασφαλείας…» (14516).
- «…Έπεσε σήμα να μαζευτούνε, αυτός ήταν ο τελευταίος, ήταν ο οδηγός…» (14565).
- «…Ναι μωρέ αυτό είναι η ιεραρχία, πως πήγαινε, για να κάνεις κάτι παίρνεις πρώτα τον Γιάννη, ο Γιάννης το λέει στον μεγάλο και αν δώσει το ΟΚ ο μεγάλος πας…»(14568/20-09-2013).
Πέραν τούτων, γίνεται αναφορά στην προσπάθεια τους να απαλλαγούν από χιτλερικά βιβλία, όπλα κ.λπ.
Όλα όσα έχει πει – λένε – είναι ψέματα και ανοησίες. Το έκανε για να «δειχθεί» και όσα λένε οι συνομιλητές του είναι πάνω στα ψέματα που τους έλεγε εκείνος.
Τον λένε φαντασιόπληκτο, «πιο κουτό από τα βλήτα» (Άγγος), «έχει πάει δυο φορές φυλακή γιατί έλεγε ψέματα» κλπ.
Οι απαντήσεις του Αποστόλου, κατά την απολογία του, είναι εκτός πραγματικότητας, το ίδιο και η υπερασπιστική του γραμμή. Προσβάλλουν τη νοημοσύνη του μέσου ανθρώπου, πολύ περισσότερο του δικαστηρίου.
Αναφέρεται σε λεπτομέρειες που δεν μπορεί να είναι κατασκευασμένες όπως πχ. «…τον πετύχαμε στο φανάρι τον Φύσσα και είχες το παιδί και το άφησες και πήγα και βρήκα τον Δεβελέκο και κατεβήκαμε να τον ψάχνουμε…», η γυναίκα του δε του λέει «…ναι, το θυμάμαι…» [ή βλ. κλήση 14392/18-09-2013, ώρα 17:02:00, «…τους κυνηγήσανε ρε, δεν έγινε μέσα στην καφετέρια (…) έκανε κάτι καλό για το κόμμα και πήρε πόντους…»].
Λέει ότι είναι υποστηρικτής της Χ.Α. από το 2009, ενώ παραδέχτηκε ότι παρακολούθησε μαθήματα και παρευρέθηκε τον Ιούλιο του 2011 στην «ορκωμοσία δοκίμων μελών» παρουσία Γερμενή και Αρχηγού, όπου και μίλησε.
Παραδέχεται ότι πήγαινε στην Τ.Ο. Πειραιά, όπου είχε υπάρξει και ομιλητής. Ο Κυριτσόπουλος μάλιστα κατέθεσε ότι ήταν μέλος της Χρυσής Αυγής Πειραιά. Παραδέχθηκε ότι έγινε Γ.Γ. του Σωματείου Αγ. Νικόλαος, ενώ σήμερα (πριν λίγους μήνες) έχει αποχωρήσει. Παραδέχθηκε ότι στις τελευταίες δημοτικές εκλογές ήταν υποψήφιος στο Πέραμα [όπου έλαβε 47 ψήφους].
Συνέχιζε να συμμετέχει σε δράσεις (όπως ως Γ.Γ. του σωματείου) παρότι…φαντασιόπληκτος, παρ’ όλα όσα είχε πει – που αντικειμενικά – είναι σε βάρος της ηγεσίας της Χ.Α.Η αντιμετώπισή του (από τη Χ.Α., τον Αντώναρο, τον Κυριτσόπουλο κλπ) συνιστά επιβράβευση και όχι αποδοκιμασία.
Τέλος, είναι παράλογο με την έναρξη της δικαστικής έρευνας, οι περισσότεροι να αρνούνται τις σχέσεις τους με τη Χ.Α. ή άλλοι να κάνουν δήλωση αποκήρυξης του ναζισμού (κίνητρο του αδικήματος), να προσπαθούν δηλαδή να σβήσουν τα εναντίον τους στοιχεία και ο Αποστόλου να κάνει τα αντίθετα που τον ενοχοποιούν. Είναι δηλαδή παράλογο να ενοχοποιεί με ψευδή στοιχεία τον εαυτό του.
ΚΟΡΚΟΒΙΛΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ (Αναγνωστέο 276)
- α/α: 3 (24/09/2013, ο Κορκοβίλης (Α) με Φίλιππα (Β)
«B: Έχεις θέμα εσύ; Θα ‘χεις πρόβλημα μ’ όλα αυτά;
A: Ξέρω εγώ; Αυτό δεν ξέρω, τώρα έχω πάει σε δικηγόρο να ρωτήσω γιατί είχαμε, τώρα δεν μπορώ να σου πω και από το τηλέφωνο βέβαια, πρέπει να βρεθούμε. Και ο αδερφός μου τα ίδια, όσοι γιατί είδες αρχίζουν και λένε ονόματα τώρα. (…)
Β: Βρήκανε τις καταστάσεις πάνω, τις βρήκανε;
A: Ε, βρήκαν κάποια πράγματα, τώρα δεν ξέρω, δεν έχουν πει τι έχουν βρει. (…)
B: Γιατί είμαστε και εμείς.
Α: (…) Αλλά οι κάρτες, αν έχεις παρατηρήσει, δεν έχει ονόματα, Φίλιππα έχουν κωδικούς.
Β: (…) Ναι, έχεις δίκιο. (…) Ναι αλλά τα ονόματα τα ‘χουν εκεί, στα γραφεία.
Α: Ναι τα ‘χουν. (…) Εντάξει απ’ ό,τι ξέρω δε βρήκαν λέει τίποτα εκεί πέρα.
Β: Εσύ δεν έχεις το ίδιο που έχουμε εμείς, έχεις κάτι πιο βαρβάτο. Έτσι δεν είναι;
A: Ναι, ναι, ναι, ναι. (…) Είναι διαφορετικό…».
- α/α: 28 (25/09/2013 με Νικολή (Β)
«Β: Κατάλαβες; Μαζεύουνε στοιχεία. (…) Έχουν στείλει ρε μαλάκα (…) διακόσιους φακέλους με καταγγελίες.
Α: Πωωω…
Β: Οι οποίες δεν είναι ψεύτικες. Είναι αληθινές. Δηλαδή το θέμα, το κακό είναι ότι έχουνε στοιχεία.
Α: Νίκο, το μόνο αληθές που είναι, ότι, εντάξει, γίνονταν στρατιωτική εκπαίδευσης σε στρατόπεδα. Αυτό ναι, αλλά… (…)
B: Ρε δεν είναι καταγγελία αυτό. Καταγγελία είναι ότι, ότι βαράγανε πακιστανούς, ότι είχανε ξύλο, είχανε βαρέσει πολίτες που δεν ήντουσαν μαζί τους. Εεε, ή, ότι τάγματα εφόδου κάνανε ντου σε σπίτια. Εεε, ότι σφάξανε τους αλλοδαπούς στο Πέραμα, ότι βαρέσανε αυτούς εδώ στο Πέραμα τους κομμουνιστές…».
ΚΟΡΚΟΒΙΛΗΣ_6978258008_2 ΔΙΣΚΟΙ
Πέραν των απομαγνητοφωνήσεων των κλήσεων 3 :
- Κλήση αριθμός 24, 25.09.2013 12:13:40 διάρκεια 5:13
00:19 [Συνομιλητής (αδελφός του)]:«…μόλις κατέβηκα από την Μεσογείων…»
02.23 [Κορκοβίλης]«…τι λένε μέσες άκρες πάνω;…»
02:27 (αδελφός του):«…δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα είμαστε άμυνα… σιγή ιχθύος…» και στο02:55 (αδελφός): «…μην αναφέρεις τίποτα για ΧΑ…»
Οι συνομιλητές είναι μέλη της Χ.Α. Συζητάνε για τις ονομαστικές καταστάσεις, για τις κάρτες με τους κωδικούς κλπ. Ο Κ. Κορκοβίλης με «χαρτί βαρβάτο» σε σχέση με το συνομιλητή του και άλλους.
Ο Κορκοβίλης ανησυχεί, φοβάται να μιλήσει τηλεφωνικά. Πήγε σε δικηγόρο να ρωτήσει. Ανησυχεί και για τον αδελφό του. Μετά από ένα έγκλημα, γιατί άραγε πάει κάποιος σε δικηγόρο και φοβάται να μιλήσει στο τηλέφωνο;
Μιχαήλ Παππάς (Αναγνωστέο 276)
- α/α: 1 (23/9/2013 Μιχαήλ Παππάς (Α) με 6972356355 (Β)
Υποψιάζονται ότι παρακολουθούνται και μιλούν προσεκτικά.
«B: Υπάρχει περίπτωση να πάει κάποιος μέσα;
Α: Άμα ήταν δεν θα τον είχανε καλέσει ρε;
B: Μα θα τον καλέσουνε ρε μαλάκα, τι νομίζεις δεν θα καλεστούνε ειδικά αυτοί που δώσαν εντολές και τέτοια;
Α: (…) Εσένα σου έχει έρθει τίποτα;
B: Όχι, έτσι κι αλλιώς εμείς δεν είμαστε στο συμβάν, εγώ δεν ήμουνα στο συμβάν, ούτε εσύ ήσουνα στο συμβάν.
A: Ούτε μήνυμα μου ήρθε! Από πουθενά τίποτα.
Β: Σε ποιους έχει έρθει μήνυμα;
A: Μάλλον σε αυτούς που ήταν κοντά. Ξέρω εγώ σε καμιά δεκαριά.
Β: (…) Εμένα μου έχει έρθει μήνυμα; [σ.σ. τον ρωτάει τι να πει]
A: Δεν πήγες; Πήγες; Αφού δεν πήγες τι έγινε;
B: Όχι δεν πήγα, ναι εντάξει.
Α: Δεν πήγαμε τελείωσε…».
«Α: Φεύγανε και δεν ήταν 7 κομμουνιστές που λέει ήταν καμιά 25ριά άτομα.
Β: (…) Από τη Χρυσή Αυγή πόσα άτομα ήταν εκεί;
A: 15 άτομα. (…).
Β: Και από ό,τι έμαθα από κάτι αστυνομικούς που ήταν εκεί κοντά ούτε έτρεξε ούτε να φύγει ούτε τίποτα. Τον συλλαμβάνει η αστυνομικός λέει είμαι από τη Χρυσή Αυγή κατ’ ευθείαν. (…)
Β: Για το ποδόσφαιρο έγινε η φασαρία δηλαδή;
A: Ναι ρε είχανε πάει οι δικοί μας να δούνε την μπάλα και μαζευτήκανε ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ εκεί, πήραν που ήταν μέσα και φωνάζαν άτομα, και πήραν και οι δικοί μας και φώναζαν άτομα για το ποδόσφαιρο.
Α: Και γυρνάει αυτός και λέει κατ’ ευθείαν είμαι Χρυσαυγίτης…».
Ενώ η υπεράσπιση (ακόμα και ο ίδιος ο Ρουπακιάς) αμφισβητεί τη φράση «είμαι δικός σας» που δήθεν κατασκευάστηκε και προστέθηκε εκ των υστέρων, από την παραπάνω συνομιλία του Μιχ. Παππά προκύπτει ότι όντως ειπώθηκε και μάλιστα ότι η συνομιλία αυτή του Ρουπακιά με τον αστυνομικό ήταν γνωστή στη Χ.Α., ήδη από τις 23-09-2013.
Και συνεχίζοντας λένε «…Τι να πω ρε Μιχάλη; Έχουν βρει πού έχουν σταλθεί τα μηνύματα;» για να απαντήσει ο άλλος «Όχι. Δεν έχουν πληροφορίες νομίζω….».
Προφανώς είναι αρκετοί ακόμα που πήραν το μήνυμα.
ΔΕΒΕΛΕΚΟΣ ΣΩΤΗΡΗΣ (Αναγνωστέο 276)
- α/α: 9120 (20/09/2013 Δεβελέκος (Α) με Μαρία (Β).
«.Α: Εν τω μεταξύ, ρε φίλε, ο τύπος ήταν όντως σε άμυνα; Ε; Τέλος πάντων, μη λέμε και πολλά από εδώ. (…)
«B: Από χθες γίνονται άρσεις…».
«B: Για πιστολιές είναι αυτό το σκηνικό…».
«Β: Ξεκίνησε η μαλακία από το Πέραμα, ε…».(…)
Β: (…) Μουνόπανο ήταν κι αυτός. Μεγάλο πρέπει να ήταν, έτσι δεν είναι;
A: Ε βέβαια, βρε μαλάκα, σε ξύλο ήτανε επάνω. Σε συμπλοκή ήταν το μουνί. Σε συμπλοκή βρέθηκε…».
«Α: Και ας ακούνε τα μουνόπανα να το ξέρουν, έχουμε και πενήντα με εκατό (100) άτομα, τα οποία είναι και αποφασισμένα να πέσουνε (…) Εμείς έχουμε και εκατό (100) μαλάκες σ’ όλη την Ελλάδα, εκατό (100) τρελούς, που είναι αποφασισμένοι να πέσουνε. Αυτοί έχουνε δέκα; Άλλοι τόσοι, άλλους τόσους τρελούς, περίμενε. Άλλους τόσους τρελούς.
Β: Να βγουν τα λειόκανα.
Α: Να βγουν τα λειόκανα, άλλοι τόσοι τρελοί…».
ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ (Αναγν. 276)
- Κλήση 1066, 20/09/2013:
«…Η τοπική Νίκαιας, η αιχμή του δόρατος, οι μαχαιροβγάλτες που είχε μαζέψει ο Λαγός…».
(*) Ολόκληρη η αγόρευση του Θόδωρου Θεοδωρόπουλου ΕΔΩ
