Αποκαλυπτικές οι τοποθετήσεις των φορέων που προσήλθαν στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου και στην συζήτηση για το νομοσχέδιο που αίρει την εποπτεία του κράτους στην ύδρευση
Λες και δεν πέρασε μια μέρα, λες και δεν άλλαξε τίποτα. Και πώς να αλλάξει άλλωστε, αφού η βάση της κεφαλαιοκρατικής κοινωνίας εξακολουθεί να είναι η ίδια, που στηρίζεται στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο
Το βασικό και διαχρονικό πρόβλημα για όσα περνάει η χώρα, ειδικά μετά τα μνημόνια ήταν και παραμένει η δικαιοσύνη. Αντί για τυφλή, είναι τύφλα εδώ και χρόνια. Μεθυσμένη κι αυτή από την εξουσία και τα προνόμια που της χαρίζουν απλόχερα οι πατερούληδες πρωθυπουργοί και μεγαλοπαράγοντες.
Δεν πρέπει το έγκλημα αυτό να περιοριστεί μόνο στην ευθύνη προσώπων. Μας αποκαλύπτει με πολύ ευκρινή τρόπο την ουσία του καπιταλισμού, για το πως δηλαδή η ιδεολογία αυτή εφαρμόζεται στην ζωή, και τι αποτελέσματα, επιπτώσεις, έχει πάνω στους ανθρώπους, στις κοινωνίες. Όλα αυτά φαίνονται ξεκάθαρα στη πορεία της καπιταλιστικής «εξυγίανσης» του ΟΣΕ -- του Θάνου Βασιλόπουλου
– Ξεκίνησαν – αυτοί οι “αντικειμενικοι” – μηρυκάζοντας μέχρι αυτογελοιοποίησης το σκονάκι “περί ανθρώπινου λάθους”. – Προχώρησαν – αυτοί οι..
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 το «άνοιγμα των αγορών» και η «ελεύθερη από κρατικούς ελέγχους χρηματαγορά» επέβαλλαν την..
Οταν συνέβη το αδιανόητο έγκλημα στα Τέμπη σχεδόν ακαριαία και συντονισμένα τα φώτα έπεσαν πάνω στον σταθμάρχη… Η “γραμμή”, άλλωστε,..
Κάθε πρωί που ξυπνάμε, πρέπει να ντρεπόμαστε για το κράτος που ζούμε. Η φράση «πάμε κι όπου βγει» μου έγινε εφιάλτης. Μια χώρα, αληθινά ωραία από το φυσικό της κάλλος, εδώ και δεκαετίες την κατάντησαν ανοιχτό τάφο.
Περιοδεύων θίασος, κείμενο-σκηνοθεσία: Ελεάνα Γεωργούλη. Θέατρο ΕΛΕΡ
Ο άνθρωπος Μητσοτάκης έβαλε «σε σειρά τις σκέψεις» του, σε ένα κείμενο, για το σιδηροδρομικό έγκλημα στα Τέμπη και ιδού το αποτέλεσμα:
Οχι πως έχει και καμία σημασία αυτές τις ώρες… αλλά εκείνη η ανεκδιήγητη υπουργός Παιδείας δεν βρήκε καμία λέξη να..
—- 29 Δεκεμβρίου 2022, καθηλωμένος ήδη δύο ώρες στον σιδηροδρομικό σταθμό της Καλαμπάκας, έγραφα στο twitter: «Δύο ώρες – έως..
(από το facebook του Νίκου Μπογιόπουλου) Ακόμα μετράμε νεκρούς, κόβεται το αίμα μας στο άκουσμα του αριθμού των αγνοουμένων,..
«Το να χάσεις έναν γονιό ή έναν στενό φίλο ισοδυναμεί συχνά με απώλεια του παρελθόντος. Αλλά το να χάσεις ένα παιδί σημαίνει πως χάνεις το μέλλον» (Ίρβιν Γιάλομ, «Ο Δήμιος του Έρωτα», Εκδόσεις Άγρα)
Αν και όλοι παπαγαλίζουν ότι δεν είναι ώρα τώρα για επιμερισμό ευθυνών, μεταθέτοντας τη συζήτηση για τα «γιατί» της τραγωδίας στα Τέμπη στη δευτέρα παρουσία, ωστόσο όλοι μαζί σκιαγραφούν το δικό τους αφήγημα για να χώσουν βαθιά μέσα στην άμμο τις ευθύνες της σημερινής, της προήγουμενη και της προ-προηγούμενης κυβέρνησης.