Δεκέμβρης του 1978. Στην πόλη Μαράς της νότιας Τουρκίας ξεσπάει μια σφαγή από Τούρκους εθνικιστές με θύματα Αλεβίτες, Κούρδους στην συντριπτική τους πλειοψηφία, και αριστερούς Τούρκους. Ένα πογκρόμ που κράτησε από τις 19 έως τις 26 Δεκέμβρη του 1978. Μια ανελέητη σφαγή με εκατοντάδες νεκρούς
Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Μέρας Μετανάστη (18 Δεκέμβρη) και με την βεβαιότητα ότι ο λαός μας γνωρίζει καλά τα βάσανα του ξεριζωμού, θυμίζουμε τα πογκρόμ που έζησαν οι Ελληνες μετανάστες: Νότια Ομάχα, Τορόντο, Κάλγκουρλι και οι πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής
Μια μικρή ανθρώπινη ιστορία από τις μέρες του Δεκέμβρη στα Ιλίσια
Δευτέρα, 13 Δεκέμβρη του 1943 -- Η ημέρα που μια ολόκληρη πόλη, τα Καλάβρυτα, βίωσαν τη βαναυσότητα και τη κτηνωδία του φασισμού, στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα που γνώρισε η ανθρωπότητα, το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων
Στις 11 Δεκέμβρη 1922 (28 Νοέμβρη 1922 με το παλιό ημερολόγιο) ξεκίνησαν οι εργασίες του Ιδρυτικού Συνεδρίου της Ομοσπονδίας Κομμουνιστών Νεολαιών Ελλάδας (ΟΚΝΕ)
Ηταν ίσως το σημαντικότερο δημοψήφισμα από τη δημιουργία του νεοελληνικού κράτους. Με το Δημοψήφισμα για το Πολιτειακό της 8ης του Δεκέμβρη 1974, ένα πρόβλημα που συνδέθηκε με τις πιο δραματικές εθνικές κρίσεις του τόπου μας, επιλύθηκε οριστικά. Με τα αποτελέσματα ξεριζώθηκε η Μοναρχία στον τόπο μας
Πέμπτη 1η του Δεκέμβρη 1955 -- «Οι άνθρωποι λένε πάντα ότι δεν παραχώρησα τη θέση μου επειδή ήμουν κουρασμένη, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Δεν ήμουν κουρασμένη σωματικά περισσότερο από ό,τι συνήθως στο τέλος μιας εργάσιμης ημέρας. Δεν ήμουν ηλικιωμένη, αν και μερικοί άνθρωποι έχουν αυτή την εντύπωση. Ήμουν σαράντα δύο χρόνων. Όχι, η μόνη κούραση που είχα, ήταν αυτή του να υποχωρώ»
Πριν ακόμα ξημερώσει η Τρίτη, 30 Νοέμβρη του 1943, τα Τάγματα Ασφαλείας, με τις πλάτες των γερμανοφασιστών κατακτητών κάνουν έφοδο στα νοσοκομεία της Αθήνας. Οι ταγματασφαλίτες έχουν έναν πολύ συγκεκριμένο στόχο, τους ανάπηρους του ελληνοϊταλικού πολέμου γιατί ήταν η πρωτοπορία της μεγάλης ΕΑΜικής αντίστασης, οι μπροστάρηδες σε κάθε κινητοποίηση, διεκδίκηση και αγώνα του λαού της Αθήνας
29 Νοέμβρη 1947 -- 78 χρόνια από τη διαίρεση της Παλαιστίνης. 29 Νοέμβρη 1977 ανακήρυξη από τον ΟΗΕ της Παγκόσμιας Ημέρας Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό
Από τις 26 Νοέμβρη μέχρι τις 3 του Δεκέμβρη του 1924, συνέρχεται στην Αθήνα το 3ο Εκτακτο Συνέδριο του ΣΕΚΕ, το οποίο ανάμεσα στις σημαντικές αποφάσεις που πήρε και αφορούσαν την ιδεολογική ταυτότητα του Κόμματος, αποφασίστηκε η ψήφιση νέου Καταστατικού και η μετονομασία του Κόμματος από ΣΕΚΕ σε Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΚΕ – ελληνικό τμήμα της Κομμουνιστικής Διεθνούς)
Οι Γερμανοί, σε αντίποινα της εξουδετέρωσης μια φάλαγγας αυτοκινήτων τους από τον ΕΛΑΣ, στη θέση «Λογγάκι» στο Μονοδέντρι, μεταφέρουν 100 ομήρους, στην πλειοψηφία τους μέλη και στελέχη του ΕΑΜ, μέλη και στελέχη του ΚΚΕ και της ΕΠΟΝ Σπάρτης, μαζί με 18 αγρότες και τσοπανόπουλα που βρέθηκαν τυχαία στην περιοχή στήνουν δυο πολυβόλα από τις δυο μεριές του δρόμου και άλλα τέσσερα απέναντί τους και τους εκτελούν
Για την επιχείρηση της ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοπόταμου έχουν γραφτεί αρκετά. Βιβλία, άρθρα, μελέτες, διηγήσεις και αναμνήσεις από συμμετέχοντες κλπ. Εκείνο που δεν έχει αναδειχθεί καθόλου είναι η συμμετοχή ανταρτισσών στην επιχείρηση. Κι όμως στον Γοργοπόταμο ήταν παρούσες τουλάχιστον πέντε με έξι ΕΛΑΣίτισσες.
Εκείνη την Κυριακή, 23 Νοέμβρη 1947, το στέλεχος του ΚΚΕ, Σπύρος Καλοδίκης, πισώπλατα πυροβολημένος από συνεργάτη της Ασφάλειας, έπεσε νεκρός στην πλατεία των «Εξι Δρόμων», στη Λάρισα.
Στις 22 Νοέμβρη 1938 πεθαίνει στις φυλακές της Κέρκυρας, σε ηλικία 30 χρόνων, ο Χρήστος Μαλτέζος, Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής της Ομοσπονδίας Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας, της ΟΚΝΕ. Ο Χρήστος Μαλτέζος υπέκυψε στα φρικτά βασανιστήρια στα οποία τον υπέβαλαν οι δήμιοι της μεταξικής δικτατορίας
Στις 17-23 Νοέμβρη 1918 πραγματοποιήθηκε στον Πειραιά, στα γραφεία του Συνδέσμου Μηχανικών Ατμοπλοίων, το 1ο Συνέδριο (Ιδρυτικό) του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ελλάδας (ΣΕΚΕ). Κύρια αποστολή του ήταν η συνένωση των, σκόρπιων ως τότε, σοσιαλιστικών οργανώσεων και ομάδων σε ένα ενιαίο κόμμα της εργατικής τάξης με δική του ταξική πολιτική, καθώς και η διατύπωση των Αρχών του και του Προγράμματός του