Σήμερα Τρίτη, οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο προχωρούν στη στάση εργασίας τους, από τις 11 π.μ. έως τη λήξη της βάρδιας, ενάντια στην αντιδραστική συνταγματική αναθεώρηση.
Στην Αθήνα συγκεντρώνονται στις 12 μ. στα Προπύλαια, μαζί με τους Φοιτητικούς Συλλόγους, και θα ακολουθήσει πορεία στη Βουλή.
Στη Θεσσαλονίκη, στις 12 μ. στην πλατεία Βενιζέλου, ενώ συγκεντρώσεις οργανώνονται σε όλη τη χώρα.
Η σημερινή κινητοποίηση αποτελεί την αγωνιστική κορύφωση μιας πλατιάς και πλούσιας δραστηριότητας σε νοσοκομεία, δήμους, πανεπιστήμια, υπηρεσίες του ΕΦΚΑ και άλλους χώρους σε όλη την Ελλάδα. Οι συνδικαλιστές της ΔΑΣ, εκλεγμένοι σε Ομοσπονδίες και Σωματεία, πήραν πάνω τους τη μάχη, με περιοδείες που μετατράπηκαν σε συσκέψεις και ζωντανές συζητήσεις. Έκαναν τη στάση εργασίας υπόθεση των ίδιων των εργαζομένων, κόντρα στον εφησυχασμό που καλλιέργησαν οι άλλες δυνάμεις στην ΑΔΕΔΥ.
Υπενθυμίζεται άλλωστε ότι η ΔΑΣ είχε προτείνει 24ωρη απεργία, όμως οι άλλες δυνάμεις δεν τη στήριξαν και επιστράτευσαν κάθε δικαιολογία για να μην «κουνηθεί φύλλο»: Οτι η αναθεώρηση «δεν είναι για τώρα», ότι δεν έχει διαμορφωθεί ακόμη η αναγκαία κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ότι «είναι κατακαλόκαιρο». Αντί να οργανώσουν έγκαιρα την απάντηση, επιχείρησαν να μετατρέψουν την αναμονή σε γραμμή για τους εργαζόμενους.
Η κυβερνητική «αναβάθμιση» απέναντι στην πραγματικότητα
Η κυβέρνηση παρουσιάζει την άρση της μονιμότητας, την «αξιολόγηση» και τα πειθαρχικά ως εργαλεία για ένα πιο «αποτελεσματικό» Δημόσιο και για την απομάκρυνση των «ανεπαρκών». Οι παρεμβάσεις στους χώρους δουλειάς, η πλατιά συζήτηση με τους εργαζόμενους και η τεράστια δυσαρέσκεια και αγανάκτηση αποκαλύπτουν το ακριβώς αντίθετο: Αυτό που υποβαθμίζει τις υπηρεσίες δεν είναι η μονιμότητα, αλλά η υποστελέχωση, οι συμβάσεις, οι εργολαβίες και η λειτουργία με κριτήριο το κόστος.
Χαρακτηριστικά είναι όσα μεταφέρθηκαν στις πάμπολλες περιοδείες, π.χ. στα νοσοκομεία: Εκεί που ένας νοσηλευτής καλείται να φροντίζει 20 τουλάχιστον ασθενείς. «Με τι θράσος θα αξιολογήσουν έναν εργαζόμενο που είναι ένας για 20 ασθενείς;», ήταν η εύλογη απάντηση. Και το ερώτημα γίνεται ακόμα πιο αποκαλυπτικό: «Καλός» γιατρός είναι εκείνος που υπερασπίζεται τον ασθενή και αρνείται να τον αντιμετωπίσει ως πελάτη ή εκείνος που προσαρμόζεται στην εμπορευματοποίηση και στη λειτουργία του νοσοκομείου με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια;
Στην Εκπαίδευση, οι νόμοι της «αξιολόγησης» δεν κάλυψαν τα χιλιάδες κενά ούτε εξασφάλισαν ασφαλή σχολικά κτίρια. Σχεδόν ένας στους τέσσερις εκπαιδευτικούς είναι συμβασιούχος, ενώ στην Ειδική Αγωγή παιδιά περιμένουν για διάγνωση ή μένουν χωρίς Παράλληλη Στήριξη. Στους δήμους οι συμβασιούχοι πολλαπλασιάζονται, ενώ στα πανεπιστήμια προβλέπονται μόλις 186 προσλήψεις για 3.500 κενά. Την ίδια ώρα, στο Πολυτεχνείο της Αθήνας (ΕΜΠ) χρηματοδοτούνται με 193 εκατ. ευρώ προγράμματα πολεμικής και «διττής χρήσης» έρευνας. Αυτές είναι οι πραγματικές προτεραιότητες του κράτους που θέλουν να θωρακίσουν συνταγματικά.
Απαράδεκτη προσπάθεια φίμωσης της συνδικαλιστικής δράσης
Η συζήτηση αυτή και η αγωνιστική διάθεση, η σημερινή κινητοποίηση φαίνεται πως ενοχλεί την κυβέρνηση. Γι’ αυτό και χτες το υπουργείο Πολιτισμού αρνήθηκε να παραχωρήσει το αμφιθέατρό του στον Ενιαίο Σύλλογο Υπαλλήλων ΥΠΠΟ για εκδήλωση σχετικά με τη συνταγματική αναθεώρηση. Η δικαιολογία ήταν ότι έπρεπε να μείνει …διαθέσιμο για «έκτακτες και απρόβλεπτες υπηρεσιακές ανάγκες, των οποίων ο προγραμματισμός δεν είναι εφικτός».
Αξιοθαύμαστο «διοικητικό επίτευγμα» και πρωτοφανής η προληπτική …«ετοιμότητα» του κρατικού μηχανισμού: Προγραμμάτισαν από πριν το… απρόβλεπτο, αρκεί να μη γίνει η προγραμματισμένη σύσκεψη των εργαζομένων.
Η σημερινή στάση εργασίας αποτελεί κρίκο στην κλιμάκωση προς το μεγάλο πανελλαδικό συλλαλητήριο στη ΔΕΘ, στις 5 Σεπτέμβρη. Με διεκδικήσεις για μόνιμη και σταθερή δουλειά, αυξήσεις, προσλήψεις και γενναία χρηματοδότηση της Υγείας, της Παιδείας και των κοινωνικών υπηρεσιών, ώστε οι εργαζόμενοι να μη μείνουν θεατές στις κυβερνητικές και προεκλογικές φιέστες, αλλά να βάλουν στο προσκήνιο τις δικές τους ανάγκες.
