Σε νέα σύσκεψη προχώρησαν τη Δευτέρα εργαζόμενοι της «Pizza Fan» στην Αθήνα μετά από κάλεσμα του Συνδικάτου Εργαζομένων Επισιτισμού – Τουρισμού Αττικής, μπροστά στο επικείμενο άνοιγμα της εταιρείας.
Κρατώντας την παρακαταθήκη από τον αγώνα όλης της προηγούμενης περιόδου και την πίεση που άσκησε, το κλαδικό Συνδικάτο έθεσε στο επίκεντρο τα επόμενα βήματα των εργαζομένων, οι οποίοι με ψηλά το κεφάλι θα γυρίσουν στις δουλειές τους, έχοντας το σωματείο στο πλάι τους.
«Αυτό που έγινε, που τη μια μέρα έκλεισε η εταιρεία και βρεθήκατε χωρίς ενημέρωση και ότι κατέληξε να πληρωθείτε και να δεσμευτούν να μη χαθεί καμία θέση εργασίας, είναι μια πρώτη νίκη», σημείωσε ο Γιώργος Στεφανάκης, πρόεδρος του Συνδικάτου Επισιτισμού -Τουρισμού και του Εργατικού Κέντρου Αθήνας.
Επεσήμανε ότι αυτό προέκυψε από την ίδια τη συμμετοχή των εργαζομένων και την ύπαρξη ενός Συνδικάτου που δεν τα διπλώνει μπροστά στους εργοδότες. Οτι ο προσανατολισμός και το μέτωπο απέναντι στους εργοδότες και στην κυβέρνηση είναι που μπορεί να εξασφαλίσει τη σωστή πορεία της πάλης, γι’ αυτό και δεν πέρασε το ατομικό παζάρι.
Πρόσθεσε ότι το όλο αφήγημα με τις «λαμογιές» έφερε στην επιφάνεια τους ανταγωνισμούς ανάμεσα στις ίδιες τις εταιρείες, σε έναν κλάδο όπου η «νόμιμη» κλεψιά είναι κανόνας.
Αναφερόμενος δε στην παρέμβαση του προέδρου της Ομοσπονδίας Επισιτισμού – Τουρισμού και συνδικαλιστή του ΠΑΣΟΚ, τόνισε πως οι προτάσεις τους για επίδομα ειδικού σκοπού και αναστολή των συμβάσεων, κάτι που είναι ενάντια στα συμφέροντα των εργαζομένων, δείχνουν ότι ήδη υπήρχε συνεννόηση με την εταιρεία, με σχέδιο να πεταχτούν όλοι οι εργαζόμενοι στον δρόμο και έτσι, «καθαρή» πια, να μπορεί ενδεχομένως να πουληθεί. Αντίστοιχα και το υπουργείο παραδέχτηκε πως υπήρχαν συζητήσεις με την εταιρεία, ώστε να μπουν κάτω όλα τα ενδεχόμενα.
«Αν δεν υπήρχε σωματείο, θα είχαν προχωρήσει στο σχέδιό τους να “καθαρίσουν” με αποζημιώσεις και δικαιώματα και να ξεκινήσουν από το μηδέν», σημείωσε.
Συνεχίζοντας υπογράμμισε ότι η δουλειά τώρα ξεκινάει, και ότι αυτός ο τρόπος της συζήτησης και της οργάνωσης των εργαζομένων πρέπει να μείνει για το κάθε ζήτημα, μπροστά σε ακόμα πιο δύσκολες εξελίξεις που αφορούν κάθε εργαζόμενο, ως αποτέλεσμα των ανταγωνισμών, πιθανότητας εκδήλωσης κρίσης και της πολεμικής προετοιμασίας. Στο έδαφος αυτό, οι εργαζόμενοι πρέπει να παραμείνουν στις διεκδικήσεις τους, αναφέρθηκε, με τον Γ. Στεφανάκη να ξεκαθαρίζει πως τώρα πρέπει να μπει μπροστά η απαίτηση για 5ήμερο – 8ωρο – 40ωρο με πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα, καθώς αυτό επηρεάζει και την ασφαλιστική ικανότητα και την περίθαλψη των εργαζομένων.
Τόνισε ότι η ίδια η οργάνωση των εργαζομένων έδωσε αυτήν τη δύναμη, και ήδη αυτό διαφαίνεται από τις δεκάδες εγγραφές στο κλαδικό Συνδικάτο. Στο έδαφος αυτό, κάλεσε τους εργαζόμενους να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, να οργανωθούν ακόμα καλύτερα, να ενημερώνονται όλοι, ώστε μέσα σε κάθε κατάστημα να υπάρχουν «τα αυτιά και τα μάτια» του Συνδικάτου.
«Κανένας χωρίς υπερωρίες, Κυριακές, νυχτερινά, επίδομα για μηχανάκι, ποτέ ξανά μαύρη εργασία», υπογράμμισε.
«Δεν υπογράφουμε κανένα χαρτί χωρίς να ενημερώσουμε το Συνδικάτο», συνέχισε, καλώντας σε πλατιά συμμετοχή στην πανελλαδική πανεργατική απεργία στις 25 Νοέμβρη.
Τον λόγο πήρε μετά και ο δικηγόρος του Συνδικάτου, Βασίλης Αρχιμανδρίτης, ο οποίος έχει σταθεί από την πρώτη στιγμή στο πλευρό των εργαζομένων, προσφέροντας τις υπηρεσίες του στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους.
Προσπάθεια να ξεμπερδέψουν με δικαιώματα ακόμα και τώρα
Στις προσπάθειες που κάνουν η εργοδοσία και οι ιδιοκτήτες των franchise να επιτεθούν στα δικαιώματά τους στάθηκαν οι εργαζόμενοι.
«Σε συμφέρει να γίνει απόλυση, γιατί θα παίρνεις παραπάνω από το ταμείο ανεργίας», είπε χαρακτηριστικά ιδιοκτήτης franchise σε μια εργαζόμενη.
«Είμαι στο τηλεφωνικό κέντρο και με έχουν με 3ήμερη σύμβαση, ήμουν 5ήμερο και τις έκαναν 3 μέρες, τα άλλα μαύρα», ανέφερε άλλος εργαζόμενος, μεταφέροντας πως αρκετοί συνάδελφοί του είναι με συμβάσεις 2 ημερών. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι εργαζόμενοι δεν είχαν κανένα πρόγραμμα εργασίας και πολλές φορές τούς έπαιρναν τηλέφωνο και τους έλεγαν να μπουν για δουλειά ακόμα και την ίδια στιγμή. «Δεν ξέρω καν πότε δουλεύω», είπε.
«Αρρώστησα 20 μέρες και ο εργοδότης δεν μου έδωσε τίποτα», συμπλήρωσε άλλος εργαζόμενος. «Ρώτα κι εμάς που ψάχνουμε τα ένσημα για να βγούμε στη σύνταξη», είπαν άλλοι, ενδεικτικό κι αυτό της κλοπής που βιώνουν, πάντα «νομότυπα» και σύμφωνα με το πνεύμα και το γράμμα των νόμων που έχουν ψηφίσει οι κυβερνήσεις για να διευκολύνουν το ξεζούμισμα. Aπό 902.gr
