Η αντικομμουνιστική αφίσα της ΠΑΣΠ δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία.

Είναι η επιθετική αντίδραση της ολιγαρχίας.
Μετά την ανακάλυψη- αποκάλυψη των φωτογραφιών των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών στην Καισαριανή,
μετά τη νίκη του ΠΑΜΕ στην ΑΔΕΔΥ, στους Γιατρούς και στο κλαδικό σωματείο των Ιδιωτικών Υπαλλήλων
μεγάλωσε ο φόβος της ολιγαρχίας.
Οι κινητοποιήσεις του ΚΚΕ, των διαφόρων Κόκκινων Ομάδων και η γενικότερη κινητοποίηση δυνάμεων
και ανεξαρτήτων προσωπικοτήτων της Αριστεράς για:
- Τη στήριξη του Λαού της Παλαιστίνης
- Την ενεργή και διαρκή αντίθεση εναντίον των πολέμων του αμερικανο-σιωνιστικού άξονα
- Τη στήριξη του Άξονα της Αντίστασης (Παλαιστίνη, Ιράν, Λίβανος, Βενεζουέλα, Κούβα, Αφρικανικές χώρες κ.ά)
από Κόκκινες Ομάδες, ανεξάρτητες προσωπικότητες της Αριστεράς και της Κομμουνιστικής Αριστεράς
και ενίοτε από το ΚΚΕ (όπως π.χ. τη στήριξη της Κούβας) - Τις κινητοποιήσεις για να μην εμπλακεί η Ελλάδα σε πόλεμο
- Τη στήριξη στους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών
- Τον σύσσωμο ξεσηκωμό του ελληνικού λαού για το έγκλημα στα Τέμπη
- Την αποκάλυψη από το ΚΚΕ των σκανδάλων της ΓΣΕΕ
Οδήγησαν την διαπλεκόμενη με τον ιμπεριαλισμό, την εξαρτημένη και αιμοδιψή ντόπια Ολιγαρχία
σε επίθεση.
Μας φοβούνται. Τρέμουν στη σκέψη μήπως ενωθούμε σ’ ένα πλατύ Λαϊκό Μέτωπο.
‘Ετσι, χρησιμοποίησε την παλιά καλή της φίλη (και πάντα «μπροστινή») την Σοσιαλδημοκρατία,
που δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο.
Σε αυτή τη νέα επίθεση είμαστε υποχρεωμένοι να σταθούμε απέναντι όλοι μαζί
αλλά και ο καθένας και η καθεμιά μας από το δικό του μετερίζι.
Ας παραμερίσουμε, προσωρινά, τις όποιες διαφωνίες και ας σταθούμε απέναντί τους όλοι μαζί σαν μια γροθιά,
τουλάχιστον γι αυτό το αντικομμουνιστικό παραλήρημα, που προμηνύει άσχημες ημέρες…
Οι φασίστες πάλι διψάνε για αίμα. Και θα είναι πάλι το δικό μας.
Δεν εκτελέστηκαν τόσες χιλιάδες κομμουνιστές, δεν βασανίστηκαν χιλιάδες, δεν εξορίστηκαν χιλιάδες
για να ξαναζήσει η Ελλάδα τις μαύρες δεκαετίες του 20ου αιώνα.
Επάνω τους!
ΥΓ: Ίσως τελικά να είναι και μια καλή αφορμή, για να ξαναδούμε το πρόσφατο παρελθόν με άλλα μάτια
και να συνειδητοποιήσουμε, επιτέλους, ότι η σοσιαλδημοκρατία (Κέντρο, ΠΑΣΟΚ και άλλοι πολύ πρόσφατοι σχηματισμοί που κυβέρνησαν) ουδέποτε ήταν ο φιλικός Άλλος. Ούτε είναι στις διάφορες σημερινές του «φρέσκιες» μορφές.
Αναστασία Βούλγαρη