Πράγματι κάνει ιδιαίτερη εντύπωση στον κοινό νου, να καίγεται η τρίτη πόλη της χώρας μας η Πάτρα και η υπόλοιπη Αχαΐα και μάλιστα η φωτιά να βρίσκεται δίπλα στο ΧΥΤΑ (Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων) και ο υπουργός Πολιτικής Προστασίας και Κλιματικής Κρίσης να μη βρίσκεται στο πεδίο της αντιμετώπισης της μεγάλης φωτιάς να δει επί τόπου τη φωτιά, να μορφώσει γνώμη, να κάνει συσκέψεις με τους φορείς της περιοχής, την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, τον Δήμο Πάτρας, την Πυροσβεστική Υπηρεσία κλπ για να πάρουν τις αποφάσεις για την αντιμετώπιση της μεγάλης φωτιάς.
Η μη συμμετοχή επί τόπου, κάνει ιδιαίτερη εντύπωση, γιατί πρέπει και ο ίδιος να γνωρίζει, πολλές φορές οι «άριστοι» σύμβουλοι και του ίδιου του κ. Κ. Μητσοτάκη δεν γνώρισαν να αναλύσουν και να αξιολογήσουν επιστημονικά θέματα, με αποτέλεσμα να εκθέτουν ανεπανόρθωτα αυτόν που τους επέλεξε και «απομυθοποιούνται» επιστημονικά.
Μάλλον δυσνόησε ο ίδιος και οι σύμβουλοί του την πρακτική σημασία του 112 ή καλύτερα προσπάθησε να δει τις διαστάσεις του 112 με βάση την νεοφιλελεύθερη (ακραία φιλελεύθερη) πολιτική του προέδρου της κυβέρνησης κ. Κυριάκου Μητσοτάκη. Η νεοφιλελεύθερη πολιτική του Κ. Μητσοτάκη εννοεί ότι εμείς φτιάξαμε το μήνυμα 112 και έτσι ξεμπερδέψαμε μια και καλή, με το πρόσχημα να προστατευτούν οι ανθρώπινες ζωές. Να όμως που οι ανθρώπινες ζωές έχουν οντολογικά την πιο μεγαλύτερη αξία που περιλαμβάνει πρώτα και κύρια, απρόσκοπτα, την ίδια μας η ζωή. Η ζωή για να συνεχιστεί απρόσκοπτα πρέπει να συνοδεύεται με τα δημιουργήματα της ανθρώπινης σκέψης και παρουσίας στη γη που έγιναν με πάρα πολύ κόπο, γιατί, όπως γνωρίζετε η εύκολη λύση περνάει μέσα από τα κανάλια της μη νομιμότητας στο σύστημα που ζούμε, που λέγεται προς το παρόν, καπιταλιστικό σύστημα διακυβέρνησης με πολλές κυβερνητικές εκφάνσεις. Ένα σπίτι, είναι αναγκαία και ικανή συνθήκη, θεωρώ το δικαιούνται όλα τα Ελληνικά νοικοκυριά.
Επόμενα, ο υπουργός, αν και απουσίαζε από το πεδίο της φωτιάς. Όμως, αυτός ο ίδιος, έχει αντιληφθεί στην πράξη την νεοφιλελεύθερη πολιτική εφαρμογής του 112, όχι σαν μήνυμα, αλλά τις συνέπειές του που προκύπτουν από αυτό. Η βασική συνέπεια είναι η ανθρώπινη ακολουθία μέτρων και δράσεων, που αναδεικνύει την ευθύνη της προστασίας από τη φωτιά του βιος αυτών που πήραν το μήνυμα. Με το μήνυμα 112 η ατομική ευθύνη, η καραμέλα του νεοφιλελευθερισμού, ουσιαστικά πετάγεται στο κάλαθο των αχρήστων και την ευθύνη των συνεπειών της φωτιάς αναλαμβάνει η ίδια η κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη και συγκεκριμένα εσείς κύριε υπουργέ της Πολιτικής Προστασίας και Κλιματικής Κρίσης. Οι άνθρωποι που παίρνουν το μήνυμα έχουν την εμπειρία πια, των 6 χρόνων, αν δεν σώσουν το βιος τους θα καεί. Εσείς το συνειδητοποιήσετε αυτό; θεωρώ ότι το καταλάβατε, αλλά πετάτε την μπάλα στην εξέδρα. Έχει μεγάλη σημασία να συζητήσουμε γιατί μακριά από το Υπουργείο σας δείχνετε με τις δηλώσεις σας ότι όχι μόνο δεν αντιληφθήκατε την πρακτική σημασία και τι ακολουθεί πρακτικά το 112, αλλά ουσιαστικά ομολογείτε ότι το υπουργείο που εσείς είστε υπουργός δεν ήταν έτοιμο να αντιμετωπίσει τις φωτιές σ’ όλη την Ελλάδα και συγκεκριμένα τη φωτιά της Πάτρας. Αυτό γιατί μπορεί να μας περάσει από το μυαλό κάτι άλλο που μπορεί να έχει σχέση με τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Ας περιμένουμε τις ανακρίσεις των νέων που συνελήφθησαν και συνολικά τη διαδικασία. Μπορεί αναδυθεί και άλλος λόγος που δεν πήγατε στην Πάτρα.
Στην Πάτρα, αλλά και στις πυρκαγιές σ’ όλη την Ελλάδα, συνέβησαν αυτά γιατί:
- Δεν διαχωρίσατε την πρόληψη από την κατάσβεση της πυρκαγιάς γιατί η δασοπροστασία έχει δυο δρόμους. Ο διαχωρισμός υπήρχε πριν πολλά χρόνια και μάλιστα λειτουργούσε καλά τότε και επιπλέον συνάδει με την επιστημονική αντιμετώπιση της πυροδασοπροστασίας. Το εγκληματικό σφάλμα κρατάει χρόνια, αφορά ότι τα φορτώσατε όλα στην Πυροσβεστική Υπηρεσία με πλήρη έλλειψη της πρόληψης ή με αμελητέα πρόληψη σύμφωνα με το νεοφιλελεύθερο, καταστρεπτικό για την Ελλάδα και τους Έλληνες, δόγμα. Τα δυο σ’ ένα, όχι μόνο δεν λύνει το πρόβλημα, αλλά αυτό επιπλέκεται ακόμα περισσότερο. Είναι καθαρά βαθιά επιστημονικό, η μια υπηρεσία, η Πυροσβεστική, να είναι επιφορτισμένη με το σβήσιμο της πυρκαγιάς, ενώ η άλλη, η Δασική υπηρεσία, να ασχολείται με την πρόληψη δηλαδή με τον κατ’ εξοχή επιστημονικό της ρόλο.
- Αυτά για το δομικό διαχωρισμό αντιμετώπισης της πυροπροστασίας, υπάρχει και η λειτουργία της κάθε υπηρεσίας, Η λειτουργία της κάθε υπηρεσίας δεν είναι επαρκής, λείπουν χιλιάδες πυροσβέστες και εκατοντάδες δασοφύλακες και δασεργάτες και η υλικοτεχνική υποδομή είναι ελλιπής.
Συμπερασματικά, εάν ο υπουργός Πολιτικής Προστασίας και Κλιματικής Κρίσης δεν πάει στο πεδίο δράσης είναι, αν μη τι άλλο, όπως το λέει ο λαός μας, υπουργός της θεωρίας και όχι της πράξης. Εμένα έρχεται στο μυαλό, η εικόνα της αγαλμάτινης καρέκλας που κάποιος την ακινητοποιεί με τα στιβαρά του και χωρίς ρόζους χέρια. Αυτός είναι διασταλτικά ο «καρεκλο-κένταυρος».
Το δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι η αντίληψη του ρόλου του 112 και η ακόλουθη δράση και ανάληψη ευθύνης για το σβήσιμο της πυρκαγιάς που είναι ολοφάνερο ότι ανήκει στην κυβέρνηση και οι προηγούμενες αποτυχίες της κυβέρνησης στα πεδία των πυρκαγιών με τις καταστροφές που προκλήθηκαν, οι ίδιοι οι άνθρωποι αποφασίζουν να πάρουν την τύχη στα χέρια τους για να προστατέψουν το βιος τους, γιατί απλά δεν εμπιστεύονται την πολιτική της κυβέρνησης.
Αυτή είναι η πικρή αλήθεια για την κυβέρνηση, έχει αποτύχει πλήρως στην πολιτική της για τη πυροδασοπροστασία που αφορά τους πολλούς και τα δάση μας που αποτελούν τους πνεύμονες κλπ, κύρια τα μικρά και μεσαία νοικοκυριά γιατί είναι βέβαιο ότι δεν θα μπορέσουν να ξαναφτιάξουν το βιος τους. Η πολιτική αυτή σίγουρα ευνοεί κάποιους που δεν ανήκουν στους πολλούς, αλλά στους λίγους.
Δρ. Ανδρέας Γ. Καλλιακμάνης
Ειδικός Παθολόγος
Πρώην Πρόεδρος
Ελληνικής Εταιρείας
Προληπτικής Ιατρικής
Πρώην Συντονιστής Διευθυντής
της Β΄ Παθολογικής Κλινικής
Γενικού & Ογκολογικού Νοσοκομείου Κηφισιάς
