Τσίπρας: “Κοστολογημένες” δεσμεύσεις και “σοσιαλδημοκρατικά φύκια για αριστερές κορδέλες”

Το οικονομικό πρόγραμμα και το «Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης» της ΕΛ.Α.Σ. παρουσίασε το βράδυ της Τετάρτης στη Θεσσαλονίκη ο Αλ. Τσίπρας, διανθισμένο με τα γνωστά κλισέ της σοσιαλδημοκρατίας περί «δίκαιης μοιρασιάς» και μεγέθυνσης της «πίτας», όπως και με «κοστολογημένες» υποσχέσεις για τα οξυμένα λαϊκά προβλήματα.

Σημαία ήταν άλλωστε η λεγόμενη «παραγωγική ανασυγκρότηση» σε ορίζοντα δεκαετίας, με την οποία βέβαια ανεβαίνουν στη ΔΕΘ και τα άλλα αστικά κόμματα. Πρόκειται άλλωστε για τη διαχρονική συζήτηση που απασχολεί την αστική τάξη και συμπυκνώνει τις αντιθέσεις στο εσωτερικό της. Παρόμοια ήταν μάλιστα και όσα επιστράτευε ο Τσίπρας ακόμα και το 2014, όταν παρουσίαζε στη ΔΕΘ το περιβόητο πρόγραμμα «Θεσσαλονίκη» πριν γίνει πρωθυπουργός και επιβεβαιωθεί πως από την αρχή μέχρι το τέλος οι όποιες δεσμεύσεις αφορούσαν τη στρατηγική του κεφαλαίου.

Με το βλέμμα στην αποτελεσματικότερη προώθηση αυτής της στρατηγικής, ο Αλ. Τσίπρας, τονίζοντας τη σημερινή «γεωπολιτική αβεβαιότητα» και το ενδεχόμενο μιας «διεθνούς χρηματοπιστωτικής αστάθειας», ξεκίνησε να περιγράφει το «όραμα αλλαγής» της ΕΛ.Α.Σ. που ταυτίζεται με αυτό των επιχειρηματικών ομίλων, ξεκινώντας από τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας της κερδοφορίας τους, την άνοδο της «παραγωγικής ικανότητας» της χώρας και την ισχυρότερη θέση στον «διεθνή καταμερισμό εργασίας».

Με σύνθημα «Παράγουμε περισσότερο, μοιράζουμε δικαιότερα, ζούμε καλύτερα», μοίρασε φρούδες ελπίδες πως από το «μεγάλωμα της πίτας» θα κερδίσουν οι «πολλοί», όταν έτσι κι αλλιώς για αυτούς περισσεύουν τα αποφάγια των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Στην επίτευξη άλλωστε του στόχου για «άνοδο της παραγωγικότητας» (δηλαδή ένταση της εκμετάλλευσης) παρέπεμψε τις όποιες προσδοκίες των εργαζομένων για μισθούς και ωράρια εργασίας, αναμασώντας τα όσα λέει ο ΣΕΒ.

«Τι πρέπει να μπορεί να παράγει η Ελλάδα σε δέκα χρόνια από σήμερα;» ήταν το κριτήριο που έθεσε, για να απαντήσει μεταξύ άλλων: «Ενεργειακό εξοπλισμό και συστήματα αποθήκευσης. Ναυτιλιακή τεχνολογία. Κρίσιμα υλικά. Αμυντικά προϊόντα και σύγχρονα δίκτυα μεταφορών». Πρόκειται για την απόλυτη σύγκλιση του «οράματος» της ΕΛ.Α.Σ. για το 2030 με τους στόχους και τα προαπαιτούμενα της ευρωατλαντικής «Ατζέντας 2030», ως προς τις ανάγκες της βιομηχανίας της πολεμικής οικονομίας, με φόντο τους οξυμένους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Γι’ αυτό και αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στις βιομηχανίες «διπλής χρήσης», ξεχωρίζοντας δίκτυα μεταφοράς και τον ρόλο της χώρας ως κόμβο διαμετακόμισης.

«Διευκολύνσεις» και ζεστό χρήμα στους επενδυτές

Εξειδικεύοντας τις δεσμεύσεις προς το μεγάλο κεφάλαιο εξήγγειλε μια σειρά διευκολύνσεις που αιτούνται οι «επενδυτές», όπως ενιαίο φορέα βιομηχανικής πολιτικής και μία ψηφιακή διαδικασία αδειοδότησης, μακροχρόνια συμβόλαια Ενέργειας με σταθερές τιμές. Αντίστοιχα, για τον στρατηγικό στόχο της αστικής τάξης, της μετατροπής της χώρας σε διαμετακομιστικό κόμβο, διαφήμισε ένα «ενιαίο σύστημα μεταφοράς εμπορευμάτων από τα ελληνικά λιμάνια προς τα Βαλκάνια», εντάσσοντας τον σιδηρόδρομο και ψελλίζοντας κάτι για την ασφάλεια, χωρίς φυσικά να αναφερθεί σε όλα αυτά που την υποσκάπτουν όπως η πολιτική του κέρδους, η λογική κόστους – οφέλους που και ο ίδιος υλοποίησε μέχρι κεραίας.

Στο ίδιο μοτίβο υπερασπίστηκε και το εφοπλιστικό κεφάλαιο, του οποίου τα συμφέροντα υποσχέθηκε να υπηρετήσει στο ακέραιο, ενώ επεσήμανε πως θα συνεχίσει στην ίδια κατεύθυνση με τη σημερινή κυβέρνηση, όσον αφορά την αξιοποίηση των ναυπηγείων της χώρας για τις ανάγκες της πολεμικής προετοιμασίας, ενώ κυνικά αποκάλυψε πως σχεδιάζει «Ειδική Ζώνη Αμυντικής Βιομηχανίας στη Θράκη», δηλαδή νέο ξεσάλωμα της εργοδοσίας και πολλαπλασιασμό των κινδύνων για τον λαό.

Αναπαράγοντας τα περί «χαμένης αναπτυξιακής ευκαιρίας», όπως χαρακτήρισε το Ταμείο Ανάκαμψης με το πλήθος αντιλαϊκών προαπαιτούμενων, θέτει στη θέση του το «Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης». Ενα ακόμα εργαλείο στήριξης των ομίλων, που η ΕΛ.Α.Σ. το εντάσσει στη χίμαιρα της σύγκλισης των οικονομιών της ΕΕ, και των συμφερόντων των πολλών βιοπαλαιστών με τους λίγους κατέχοντες της χώρας.

Το εν λόγω ταμείο θα μπουκώσει με νέο κρατικό χρήμα τους επιχειρηματικούς ομίλους, με τον αστερίσκο ότι αυτή τη φορά θα υπάρχει «δημόσιος έλεγχος και μετρήσιμο αποτέλεσμα». «Με μόχλευση ιδιωτικών κεφαλαίων, η επενδυτική ικανότητα μπορεί να προσεγγίσει εύκολα τα 25 δισεκατομμύρια στην τετραετία…», τονίστηκε για τη νέα κάνουλα του χρήματος, τη «νέα επενδυτική μηχανή της επόμενης δεκαετίας» όπως βαφτίστηκε.

Μάτι έβγαλε για άλλη μια φορά η πρεμούρα να κατοχυρωθούν οι όποιες εξαγγελίες ως «κοστολογημένες», στο φόντο της διαμάχης με τα άλλα κόμματα και κυρίως της κοινής πίστης τους στα δημοσιονομικά όρια της ΕΕ και της διεύρυνσης του χρηματοδοτικού χώρου για τις ανάγκες των στρατηγικών επιδιώξεων της αστικής τάξης, όπως της πολεμικής εμπλοκής για την οποία παρεμπιπτόντως ο πρώην πρωθυπουργός δεν έβγαλε ξανά άχνα.

Ενδεικτικό των μεγεθών είναι πως σύμφωνα με δημοσιεύματα οι «κοσμογονικές» παρεμβάσεις για τη «βελτίωση της καθημερινότητας» θα έχουν «κόστος» 7,39 δισ. ευρώ σε βάθος τετραετίας, όταν ο ελληνικός λαός για την εμπλοκή της χώρας και τις πολεμικές δαπάνες πλήρωσε μόνο την περσινή χρονιά 7 δισ., με τον λογαριασμό να ανεβαίνει τα επόμενα χρόνια, μαζί με τις περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες, τα οποία είναι κατοχυρωμένα στην ατζέντα της επόμενης κυβέρνησης ανεξαρτήτου σύνθεσης.

Κερασάκι της παραπλάνησης αποτέλεσε η πολυδιαφημιζόμενη «Πατριωτική Εισφορά», με κάτι ευχολόγια για φορολόγηση του πλούτου του 1% του πληθυσμού που δεν ξέρει τι έχει, μπας και ριχτεί στάχτη στα μάτια των εργατικών – λαϊκών οικογενειών και κατευναστεί η δυσαρέσκεια από τη φορολεηλασία και τα ματωμένα πλεονάσματα. Ακόμα και αυτό όμως, όπως διευκρινίστηκε, θα συνοδευτεί από απαλλαγή τωρινών εισφορών που αφορούν την ίδια μεγάλη περιουσία.

πηγη: 902