Διεθνή Ιστορία

Νάκμπα. 71 χρόνια εκτοπισμών και συνεχούς εθνοκάθαρσης των Παλαιστινίων

«Νάκμπα» σημαίνει «Καταστροφή». Η Παλαιστινιακή Νάκμπα, όμως, που ξεκίνησε στις 15 Μάη του 1948, δεν είναι, απλά, μια μεγάλη Καταστροφή. Για τον Παλαιστινιακό λαό η «Νάκμπα» σηματοδοτεί μια Καταστροφή από τις 15 Μάη του 1948 που είναι σε πλήρη και συνεχή εξέλιξη, 71 χρόνια τώρα.

Η Nakba ξεκίνησε με την εθνοκάθαρση τουλάχιστον 418 χωριών και πόλεων μεταξύ του 1947 και του 1949, τη δολοφονία 15.000 Παλαιστινίων και τον αναγκαστικό εκτοπισμό των δύο τρίτων του Παλαιστινιακού πληθυσμού — 750.000 άτομα — από την πατρίδα τους και τα σπίτια τους.    

Η Nakba είναι μια συνεχής διαδικασία συστηματικής άρνησης του δικαιώματος του κάθε Παλαιστίνιου να ζει στη γη του και να έχει δικαίωμα στην εθνική και πολιτική ταυτότητα ο Παλαιστινιακός λαός, ως σύνολο.

Οι ρίζες όμως της Καταστροφής (Αλ Νάκμπα) πηγαίνουν πίσω στο 1799, στην εποχή του Ναπολέοντα. Κατά τη διάρκεια της γαλλικής εισβολής στον Αραβικό κόσμο, ο Ναπολέοντας εξέδωσε μια διακήρυξη που πρόσφερε την Παλαιστίνη ως πατρίδα των Εβραίων υπό την προστασία της Γαλλίας. Αυτός ήταν επίσης ένας τρόπος για να εδραιωθεί μια γαλλική παρουσία στην περιοχή. Το όραμα του Ναπολέοντα για ένα εβραϊκό κράτος στη Μέση Ανατολή δεν υλοποιήθηκε τότε – αλλά ούτε και πέθανε.

Μικρό ιστορικό από τη Διακήρυξη Μπάλφουρ μέχρι σήμερα

Στα τέλη του 19ου αιώνα, το σχέδιο αναβίωσαν οι Βρετανοί. Στις 2 Νοέμβρη 1917, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν ο εβραϊκής καταγωγής Βρετανός υπουργός Εξωτερικών λόρδος Αρθουρ Μπάλφουρ, μετά από σχετικές συνομιλίες με τη Διεθνή Σιωνιστική Οργάνωση, έστειλε επίσημη επιστολή στον Βρετανό Σιωνιστή λόρδο Ου. Ρόθτσαϊλντ, με την οποία γνωστοποιούσε την απόφαση της βρετανικής κυβέρνησης να υποστηρίξει την ίδρυση εβραϊκής εθνικής εστίας στην Παλαιστίνη, που ήταν μια περιοχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στην οποία κατοικούσε μια μειοψηφία ενός Παλαιστινιακού εβραϊκού πληθυσμού. Η επιστολή έμεινε στην Ιστορία ως Διακήρυξη Μπάλφουρ.

Η αντίστροφη μέτρηση για το ξερίζωμα και την γενοκτονία ενός λαού, που έχανε σιγά – σιγά την πατρίδα του είχε αρχίσει. Η μεταφορά πληθυσμών και η αλλοίωση των δημογραφικών στοιχείων της Παλαιστίνης ξεκίνησε.

Το 1920 η Παλαιστίνη πέρασε κάτω από την Βρετανική κυριαρχία και τον Ιούλη του 1922 οι Βρετανοί θέτουν σε ισχύ την Εντολή διακυβέρνησης της Παλαιστίνης. Αμέσως, η Μεγάλη Βρετανία, στα πλαίσια της Διακήρυξης Μπάλφουρ, ενθάρρυνε τον εβραϊκό αποικισμό στη Παλαιστίνη και την διείσδυση του εβραϊκού κεφαλαίου που συνδέονταν με τα ιμπεριαλιστικά μονοπώλια.

Το 1936 – 1939 η αποικιακή πολιτική των Βρετανών  που βασιζόταν στη συνεργασία με τον σιωνισμό, προκάλεσε ένοπλες εξεγέρσεις των Παλαιστίνιων κατά του σιωνιστικού αποικισμού. Οι Αγγλοι στην προσπάθειά τους να αποδυναμώσουν τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα των Παλαιστίνιων ανακοινώνουν ότι θα περιορίσουν και στη συνέχεια θα σταματήσουν τη μετανάστευση Εβραίων και την αγορά γης από τις σιωνιστικές οργανώσεις.

Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου δυναμώνει ο αγώνας των λαών για την κατάργηση της Βρετανικής Εντολής. Η Αγγλική κυβέρνηση διαβιβάζει το ζήτημα της Παλαιστίνης στον ΟΗΕ. Στις 29 Νοέμβρη 1947 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ψήφισε απόφαση που περιλαμβάνει την κατάργηση της Βρετανικής Εντολής, την αποχώρηση των αγγλικών στρατευμάτων από την Παλαιστίνη και τη δημιουργία δυο ανεξάρτητων κρατών στο έδαφός της, ενός Αραβικού και ενός Εβραϊκού, οικονομικά δεμένων μεταξύ τους. Η Ιερουσαλήμ θα γινόταν ανεξάρτητη διοικητική μονάδα με ειδική διεθνή κυβέρνηση υπό την καθοδήγηση του ΟΗΕ.

Τα δημογραφικά στοιχεία  της Παλαιστίνης από τον 1ο αιώνα έως την κατάργηση της Βρετανικής Εντολής στις 29 Νοέμβρη 1947, ήταν τα εξής:

Οι εκτιμήσεις του πίνακα είναι του Ιταλοεβραίου δημογράφου στατιστικολόγου εμπειρογνώμονα Σέρτζιο Ντελλα Πέργκολα (2001) με βάση το έργο του Ρομπέρτο Μπάτσι (1975). Η αύξηση που παρατηρείται στον αριθμό των Εβραίων εποίκων μεταναστών στην Παλαιστίνη από το 1800 έως το 1890, οφείλεται στον Ναπολέοντα Βοναπάρτη, ο οποίος στην διάρκεια της πολιορκίας της Ακρας δημοσίευσε μια διακήρυξη με την οποία καλούσε όλους τους Εβραίους της Ασίας και της Αφρικής να συγκεντρωθούν κάτω από τη σημαία του έτσι ώστε να επανιδρύσουν την αρχαία Ιερουσαλήμ.

Στις 14 Μάη 1948 ανακηρύχτηκε, με βίαιο τρόπο, το κράτος του Ισραήλ και από τις 15 Μάη, μέχρι την Άνοιξη του 1949, ξέσπασε ο αραβοϊσραηλινός πόλεμος. Η μεγάλη και διαρκής καταστροφή της Παλαιστίνης, η Παλαιστινιακή Νάκμπα, έχει ξεκινήσει.

Στη διάρκεια αυτού του πολέμου, που διακόπτονταν από βραχυχρόνιες εκεχειρίες, το Ισραήλ κατέλαβε τμήμα εδάφους της Παλαιστίνης (6.700 τετρ. χλμ.) που προορίζονταν, με βάση την απόφαση της Γ.Σ. του ΟΗΕ, για τη δημιουργία αραβικού κράτους και τμήμα της Ιερουσαλήμ.

Από τα κατακτημένα από το Ισραήλ εδάφη εκδιώχθηκαν πάνω από 800.000 Αραβες, σε σύνολο 1,4 εκατομμυρίων Παλαιστινίων που ζούσαν στην ιστορική Παλαιστίνη το 1948 σε 1.300 χωριά και πόλεις. Περισσότερα από 418 παλαιστινιακά χωριά ισοπεδώθηκαν από τους Εβραίους μετανάστες και τις σιωνιστικές πολιτοφυλακές.

Η πλειοψηφία των εκτοπισθέντων Παλαιστινίων κατέληξαν σε γειτονικές χώρες, στη Δυτική Όχθη και στη Λωρίδα της Γάζας. Ο αριθμός των Παλαιστίνιων και Αράβων μαρτύρων από τη Nakba το 1948 μέχρι σήμερα (εντός και εκτός Παλαιστίνης) έφτασε περίπου τις 100.000.

Οι πρώτοι ξεριζωμένοι τον Μάη του 1948.

Την Άνοιξη του 1949 υπογράφηκαν συμφωνίες ανακωχής ανάμεσα στο Ισραήλ και τις γειτονικές αραβικές χώρες. Ενθαρρυμένο από το αποτέλεσμα του πολέμου και στηριγμένο στην ανοχή των αγγλοαμερικάνων το Ισραήλ αρνήθηκε να επιστρέψει στα από τον ΟΗΕ προβλεπόμενα εδάφη του, δεν εφάρμοσε την απόφαση της Γ.Σ. του ΟΗΕ της 11ης του Δεκέμβρη 1948 για τον επαναπατρισμό των Παλαιστίνιων προσφύγων και την καταβολή από μέρους του Ισραήλ αποζημίωσης για τις εγκαταλειμμένες περιουσίες σε όσους δεν επιθυμούσαν να επιστρέψουν.

Το αποτέλεσμα της υλοποίησης της Διακήρυξης Μπάλφουρ και της υποστήριξης της Βρετανίας ώστε το Ισραήλ να αποικίσει την Παλαιστίνη ως πατρίδα των Εβραίων μεταναστών, ήταν ο αριθμός των Παλαιστίνιων προσφύγων, από το κατεχόμενο κράτος της Παλαιστίνης, στον αραβικό κόσμο και στον υπόλοιπο κόσμο ανήρθε, μέχρι το 2017 σε 7.699.544 άτομα.    

Οι μεταβολές στα παλαιστινιακά εδάφη (με πράσινο χρώμα) από το 1917 (Διακήρυξη Μπάλφουρ) μέχρι σήμερα, ως αποτέλεσμα της κατοχής από τον ισραηλινό στρατό, των καταστροφών των παλαιστινιακών οικισμών και χωριών και την πολιτική της εθνοκάθαρσης της Παλαιστίνης.

 Η καταστροφή του 1948 δεν ήταν το τέλος της παλαιστινιακής Νάκμπα. Το Ισραήλ συνέχισε τις προσπάθειές του να εξαλείψει την παλαιστινιακή ταυτότητα και τα εθνικά δικαιώματα των Παλαιστινίων. Νάκμπα σήμαινε τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς παλαιστινιακών στρατοπέδων προσφύγων στο Λίβανο τη δεκαετία του ’60 και ’70, τις σφαγές της Qibya και του Kufr Qassem και την εκτέλεση εκείνων που προσπάθησαν να επιστρέψουν στη γη τους. Νάκμπα σημαίνει τις προσπάθειες άρνησης της ύπαρξης της ιστορίας με την ποινικοποίηση της μνήμης αυτής της ημέρας για τους Παλαιστίνιους πολίτες του Ισραήλ.

Σήμερα τη Νάκμπα μπορεί να την δει κανείς στη δρακόντεια πολιορκία της Γάζας, στον αγώνα των Βεδουίνων στην επαρχία της ανατολικής Ιερουσαλήμ, στην Παλιά Πόλη της Χεβρώνας, αλλά και στο Νακάμπ με τα αποκαλούμενα μη αναγνωρισμένα χωριά όπως το Ουμ αλ-Χιράν. Αυτοί οι Παλαιστίνιοι ζούσαν εδώ πολύ πριν δημιουργηθεί το κράτος του Ισραήλ και πριν από την ισραηλινή Κατοχή.

Η Νάκμπα που συνεχίζεται σημαίνει ότι οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες παραμένουν στο Λίβανο, τη Συρία και την Ιορδανία, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και την Αυστραλία, χωρίς να μπορούν να ασκήσουν το δικαίωμά τους να επιστρέψουν στην πατρίδα τους.

Η Νάκμπα που συνεχίζεται σημαίνει ότι ενώ εκατομμύρια Παλαιστίνιοι έχουν επιτύχει στη ζωή τους αλλού, δεν είναι σε θέση να κάνουν το ίδιο στη πατρίδα τους: να εργάζονται, να σπουδάζουν, να επενδύουν, να παίζουν, να χορεύουν, να αγαπούν, να προσεύχονται ή απλά να είναι … Παλαιστίνιοι.

Η 71η επέτειος της Nakba  έρχεται φέτος εν μέσω σοβαρών προκλήσεων για την παλαιστινιακή υπόθεση καθώς το Ισραήλ ως κατοχική δύναμη διεξάγει:

  • γεωγραφικό πόλεμο με την κατάσχεση της γης καθημερινά, οικοδομώντας πάνω από 196 αποικιακούς οικισμούς στη κατεχόμενη γη, στην οποία κατοικούν 711.000 παράνομοι Εβραίοι έποικοι που αποτελούν μόνο το 24% του πληθυσμού της Δυτικής Όχθης.
  • έναν δημογραφικό πόλεμο εκτοπίζοντας τους Παλαιστίνιους από την πόλη της Ιερουσαλήμ και την περιοχή της κοιλάδας του Ιορδάνη με κάθε δυνατό μέσο. Σήμερα 112.000 Παλαιστίνιοι στην Ιερουσαλήμ επιβιώνουν εντός του τοίχου του απαρτχάιντ.

Η κόρη του Αμερικανού Προέδρου, Ιβάνκα Τραμπ ποζάρει δίπλα στην αναμνηστική πλάκα στο κτίριο της Αμερικάνικης Πρεσβείας που εγκαινιάστηκε στην Ιερουσαλήμ. 14 Μάη 2018 (φωτό Ronen Zvulun/Reuters)

Την ίδια ώρα, Παλαιστίνιοι διαδηλωτές τρέχουν να αποφύγουν τους πυροβολισμούς του ισραηλινού στρατού και τα δακρυγόνα, κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων ενάντια στη μεταφορά της Πρεσβείας των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ. (Φωτό Ibraheem Abu Mustafa / Reuters )

Σε Δελτίο Τύπου της Διπλωματικής Αντιπροσωπείας στην Αθήνα του κράτους της Παλαιστίνης σημειώνεται:

«Η σημερινή Αμερικανική κυβέρνηση και ο σύμμαχός της, το Ισραήλ του Απαρτχάιντ, πιστεύουν ότι μας αποδυναμώνουν μέσω της οικονομικής πίεσης, της απόφασης να μεταφερθεί η Αμερικανική πρεσβεία στην Ιερουσαλήμ, να κλείσει το γραφείο της Ο.Α.Π. (PLO) στην Ουάσιγκτον, να τερματιστεί η χρηματοδότηση της UNRWA και προσφέροντας τα κατεχόμενα Συριακά Υψώματα του Γκολάν στο Ισραήλ και απειλώντας με την περαιτέρω προσάρτηση των εναπομεινάντων Παλαιστινιακών εδαφών ως μέσο εκβιασμού, προκειμένου να μας οδηγήσουν σε παράδοση και αποδοχή μιας απαράδεκτης ειρηνευτική πρόταση, την αποκαλούμενη “Deal of the Century” (Συμφωνία του Αιώνα), που στερεί από το λαό μας τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα του.

Ο Πρέσβης του Κράτους της Παλαιστίνης στην Ελλάδα Marwan Toubassi δήλωσε ότι «στην 71η επέτειο μνήμης της Nakba (Καταστροφή) , παραμένουμε προσηλωμένοι σε μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη, η οποία συνεπάγεται την πλήρη εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου, την αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης σύμφωνα με τις αποφάσεις του ΟΗΕ στα σύνορα του 1967, με την Ανατολική Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του κράτους της Παλαιστίνης, και την διευθέτηση του ζητήματος των προσφυγών σύμφωνα με το ψήφισμα 194 του ΟΗΕ. Πιστεύω ακράδαντα ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να επιτύχουμε την ειρήνη και την ασφάλεια και να φέρουμε σταθερότητα και ανάπτυξη σε ολόκληρη την περιοχή και όλους τους ανθρώπους της. “

Φέτος, ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision λαμβάνει χώρα στο Ισραήλ την ίδια εβδομάδα που οι Παλαιστίνιοι τιμούν την Nakba (καταστροφή), στο Venue of Expo στο Τελ Αβίβ, που είναι χτισμένο πάνω στα ερείπια του πρώην Παλαιστινιακού χωριού Αl-Shaykh Muwannis, το οποίο κατεδαφίστηκε και εκκενώθηκε από τους κατοίκους του κατά τη διάρκεια της Nakba (καταστροφή) του 1948.

Φέτος, η Eurovision στο Τελ Αβίβ, είναι μια απόπειρα εξωραϊσμού των εγκλημάτων και του απαρτχάιντ του Ισραήλ (EUROVISION 2019 in Israel: Artwashing Apartheid)

Ο Πρέσβης του Κράτους της Παλαιστίνης στην Ελληνική Δημοκρατία, κ. Marwan Toubassi, χαιρετίζει αυτήν την ημέρα τον Ελληνικό λαό, οργανώσεις και ομάδες αλληλεγγύης στην Ελλάδα, οι οποίοι έχουν δείξει την αλληλεγγύη τους εδώ και χρόνια υποστηρίζοντας τα αναφαίρετα και νόμιμα δικαιώματα των Παλαιστινίων, διαμαρτυρόμενοι για τις Ισραηλινές παραβιάσεις και εγκλήματα και ζητώντας τον τερματισμό της πολυετούς κατοχής της Παλαιστίνης.

Ο Πρέσβης του Κράτους της Παλαιστίνης χαιρέτησε και εξέφρασε την εκτίμησή του για την πρωτοβουλία των διεθνών μουσικών, ομάδων αλληλεγγύης και του κινήματος BDS να σχεδιάσουν συναγωνιστικά μουσικά και πολιτιστικά δρώμενα την ίδια μέρα με το μεγάλο τελικό της Eurovision σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Μια παρόμοια μουσική και πολιτιστική εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί και στην Αθήνα».

Οι απόγονοι του Δαβίδ έχασαν τη σφεντόνα, αλλά τη βρήκαν τα παιδιά της Παλαιστίνης στη Γάζα. Υπάρχει ελπίδα.

(Επισκέψεις: 501 φορές, όπου 1 ημερήσιες)

Σχετικά Άρθρα

Ημεροδρόμος

Ημεροδρόμος

Send this to a friend