Η κρίση του δημοσίου χρέους διεύρυνε σημαντικά τις κοινωνικές ανισότητες στην Ελλάδα και στις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης που επλήγησαν περισσότερο (Κύπρο, Ισπανία, Ιρλανδία, Ιταλία και Πορτογαλία). Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, το μερίδιο του συνολικού καθαρού πλούτου που κατέχει το πλουσιότερο 10% στις χώρες αυτές αυξήθηκε από 46% το 2010 σε 51,8% το 2023. Την ίδια περίοδο, ο δείκτης ανισότητας Gini για τη συγκεκριμένη ομάδα χωρών ανέβηκε από τις 61,5 στις 65,9 μονάδες, τη στιγμή που στην υπόλοιπη ευρωζώνη υποχώρησε από 71,8 σε 69,7.
Η διεύρυνση αυτού του χάσματος προκλήθηκε κυρίως κατά τη διάρκεια της κρίσης, όταν η κατάρρευση των τιμών των ακινήτων μείωσε την περιουσία των δανειοληπτών, αφήνοντας όμως τα χρέη τους ανέπαφα. Ταυτόχρονα, τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα αναγκάστηκαν να εξαντλήσουν τις αποταμιεύσεις τους για να αντεπεξέλθουν στην ύφεση, ενώ οι μετοχές —που βρίσκονται κυρίως στην κατοχή των εύπορων πολιτών— ανέκαμψαν πολύ ταχύτερα.
Η μετέπειτα ανάκαμψη της αγοράς ακινήτων δεν στάθηκε ικανή να ανατρέψει την κατάσταση, καθώς τα ποσοστά ιδιοκατοίκησης μειώθηκαν, ιδιαίτερα στους νέους. Έτσι, τα λιγότερο εύπορα νοικοκυριά αφενός δεν ωφελήθηκαν από την άνοδο των τιμών των σπιτιών και αφετέρου χρειάστηκαν περισσότερο χρόνο για να ξαναχτίσουν τις αποταμιεύσεις τους, διατηρώντας την ανισότητα σε υψηλά επίπεδα έως και το 2023.
