Ο πρώην πρεσβευτής της Παλαιστίνης στην Ελλάδα Μαρουάν Ντουμπάσι, μιλώντας στο NEWS 247, για το σχέδιο Τραμπ, τη συμφωνία που υπεγράφη και ό,τι έγινε και ειπώθηκε στον Ισραήλ και στην Αίγυπτο, είναι απολύτων σαφής και ξεκάθαρος:
“Το σχέδιο Τραμπ-Μπλερ, και παρόμοια ηγεμονικά σχέδια, στοχεύουν στην αναμόρφωση της περιοχής ώστε να εξυπηρετεί τα συμφέροντα εξωτερικών δυνάμεων, εδραιώνοντας τον ισραηλινό έλεγχο ενώ περιθωριοποιούν την παλαιστινιακή κυριαρχία”.
“Για το λαό μας” συμπληρώνει “αυτά τα σχέδια σημαίνουν συστηματικές επιθέσεις, αποκλεισμό και πολιτική απομόνωση, όλα σχεδιασμένα να αποδυναμώσουν την αντίσταση και να επιβάλουν εξάρτηση”. Εχει γίνει, όπως τονίσαμε και παραπάνω, πολλές φορές το παρελθόν”.
Ο ρόλος της συνόδου Κορυφής της Αιγύπτου, λέει ο Μ. Τουμπάσι:: “Αφορούσε περισσότερο τη διαχείριση των επιλογών παρά την αντιμετώπιση των αιτιών της σύγκρουσης. Παρόμοιες συναντήσεις στο παρελθόν έχουν επικεντρωθεί σε συμφωνίες κατάπαυσης του πυρός ή σε ανθρωπιστικούς διαδρόμους, αποφεύγοντας παράλληλα τα κεντρικά ζητήματα της κατοχής, του αποκλεισμού και της παλαιστινιακής κυριαρχίας”.
Αναφερόμενος στις πραγματικές επιδιώξεις της Δύσης και ιδιαίτερα των ΗΠΑ είπε: “Επιθυμούν τη νομιμοποίηση του ευρύτερου περιφερειακού τους σκοπού – το λεγόμενο «σχέδιο Τραμπ-Μπλερ» –το οποίο επιδιώκει να ομαλοποιήσει την κυριαρχία του Ισραήλ στην περιοχή υπό το λάβαρο της οικονομικής ανάπτυξης και της συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας”.
Όπως τονίζει ο πρώην Παλαιστίνιος πρέσβης στη χώρα μας “αυτό το όραμα δεν στοχεύει στον τερματισμό της κατοχής, αλλά στη διαχείρισή της. Δεν οδηγεί στην απόδοση δικαιοσύνης για τους Παλαιστίνιους, αλλά στην ένταξή τους σε ένα σύστημα ελεγχόμενης εξάρτησης”.
Και γι’ αυτό θυμίζει το διαρκές αίτημα του Παλαιστινιακού λαού:
“Η πραγματική ασφάλεια και δικαιοσύνη απαιτούν κάτι περισσότερο από προσωρινά μέτρα. Ο τερματισμός της κατοχής, η άρση της πολιορκίας της Γάζας και η εφαρμογή μιας γνήσιας λύσης δύο κρατών βασισμένης στα σύνορα πριν από την 4η Ιουνίου 1967 – με την Ανατολική Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα ενός κυρίαρχου παλαιστινιακού κράτους – είναι απαραίτητα”.
