Σε μια ακόμη επαίσχυντη δήλωση στήριξης του κράτους – δολοφόνου που έχει μακελέψει όλη την Μέση Ανατολή, ο Έλληνας πρωθυπουργός εξέφρασε την στήριξη του στο «νόμιμο δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα», ψελλίζοντας μόνο ότι «ο τρόπος με τον οποίο το πράττει έχει σημασία»!!!

Και για να το ξεκαθαρίσουμε… Ο “τρόπος”, που επικαλείται ο Κυρ. Μητσοτάκης, είναι μια πραγματική γενοκτονία με 50.000 νεκρούς, με 20.000 σκοτωμένα παιδιά, με χιλιάδες ακρωτηριασμένους, χιλιάδες εκτοπισμένους, χιλιάδες αγνοούμενους στα συντρίμμια. Ολο αυτό, ο πρωθυπουργός το ονομάζει απλώς “τρόπο”… όχι θηριωδία, όχι κτηνωδία, όχι σφαγείο, όχι γενοκτονία! 

Τόσο, που είναι εύλογο να πούμε ότι ο “τρόπος” που ασκεί την διεθνή πολιτική διπλωματία ο Ελληνας πρωθυπουργός είναι όχι μόνο υπόδειγμα γονυκλισίας στα αμερικανονατοϊκά σχέδια, αλλά  και μνημείο αναλγησίας απέναντι σε μία ανεπανάληπτη σφαγή. 

Κατά τ’ άλλα κάλεσε «όλα τα μέρη, συμπεριλαμβανομένου του Ιράν και αυτών στους οποίους ασκεί επιρροή, να απόσχουν από τη διαιώνιση του σημερινού καταστροφικού κύκλου βίας, να μειώσουν τις εντάσεις και να εμπλακούν εποικοδομητικά στην επιδίωξη της ουσιαστικής αποκλιμάκωσης». 

Αφού τόνισε πως «ένας πόλεμος ευρείας κλίμακας στον νότιο Λίβανο πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία», εξέφρασε την στήριξη του στην πρόταση των ΗΠΑ για άμεση κατάπαυση του πυρός για 21 ημέρες.

Συνέχισε με νέες διαβεβαιώσεις στήριξης στην αντιδραστική κυβέρνηση της Ουκρανίας, εμπλέκοντας τη χώρα  στην ιμπεριαλιστική σύγκρουση του ΝΑΤΟ και της ΕΕ με την Ρωσία, στο ουκρανικό έδαφος και θέτοντας τον ελληνικό λαό σε τεράστιους κινδύνους. 

Σχετικά με την περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων κάλεσε τις χώρες της περιοχής «να λάβουν την οριστική απόφαση να αφήσουν πίσω τους την τραυματική κληρονομιά του παρελθόντος», σημειώνοντας πως «η αναβίωση εθνικιστικών αφηγημάτων και επιδιώξεων δεν πρέπει να έχει θέση σήμερα σε μια περιοχή που βρίσκεται στο κατώφλι της ένταξης στην ΕΕ». Μόνο που ακριβώς αυτά τα σχέδια της ευρωατλαντικής ενσωμάτωσης των Δ. Βαλκανίων είναι που έχουν βάλει νέο «φιτίλι» στην περιοχή, αφού συγκρούονται με τις επιδιώξεις των αντίπαλων ιμπεριαλιστικών κέντρων. Ζήτησε, δε, όλες οι συμφωνίες που προωθούν αυτές τις επιδιώξεις «να γίνονται σεβαστές και να εφαρμόζονται πλήρως και καλόπιστα, είτε μιλάμε για το Ντέιτον, είτε για τις Πρέσπες, είτε για τις συμφωνίες Βελιγραδίου-Πρίστινας». 

“Οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ η διαφορά μας με την Τουρκία”

Μιλώντας για τις σχέσεις με την Τουρκία, επιχείρησε να κατασκευάσει την εικόνα του “καλού κλίματος”.  Διαβεβαίωσε ότι η ελληνική κυβέρνηση είναι απόλυτα δεσμευμένη στην υλοποίηση του ευρωατλαντικής κοπής «ελληνοτουρκικού διαλόγου», υπενθυμίζοντας την υπογραφή της Διακήρυξη των Αθηνών (τον «οδικό άξονα» των επώδυνων διευθετήσεων) και τις έξι συναντήσεις που είχε μέσα σε έναν χρόνο με τον πρόεδρο της Τουρκίας, Ρ. Τ. Ερντογάν, συμπεριλαμβανομένης της συνάντησης τους στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.

«Η Ελλάδα είναι πρόθυμη να εργαστεί για την επίλυση του μοναδικού εκκρεμούς σημαντικού ζητήματος» με την Τουρκία, την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, είπε. «Δεν έχουμε μπορέσει να διευθετήσουμε αυτή τη διαφορά επί περισσότερα από 40 χρόνια, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι μοιραίο να παραμείνει άλυτη», πρόσθεσε, αποσιωπώντας ότι πρόκειται για διευθετήσεις οριοθετημένες από τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και των μονοπωλιακών ομίλων, και που οδηγούν σε επώδυνες «λύσεις» σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων και των λαών της περιοχής, καθώς και ότι εμπεριέχουν τον σπόρο μεγαλύτερων και σκληρότερων ανταγωνισμών.

Από το ίδιο βήμα, εξέφρασε τη στήριξη του στις προσπάθειες για την επανέναρξη των συνομιλιών για το Κυπριακό, καλώντας «την Τουρκία και την τουρκοκυπριακή κοινότητα να προσέλθουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, τουλάχιστον να καλλιεργήσουν αμοιβαία εμπιστοσύνη και να συζητήσουν ειλικρινά για την επίτευξη μιας αμοιβαία αποδεκτής, δίκαιης και βιώσιμης λύσης». 

«Η λύση δύο κρατών δεν μπορεί να γίνει και δεν θα γίνει αποδεκτή. Απλούστατα δεν αποτελεί λύση», ανέφερε, απαντώντας στον Ερντογάν. Όμως, ο στόχος της διασφάλισης της «νατοικής συνοχής» που ασπάζεται με τα μπούνια η ελληνική κυβέρνηση δίνει  «αέρα στα πανιά» των απαράδεκτων τουρκικών αξιώσεων, ενώ η νέα «λύση» βασίζεται στα προηγούμενα διχοτομικά σχέδια για δύο «συνιστώντα κράτη» στην Κύπρο, επισφραγίζοντας την κατοχή του νησιού.