Σε μία σημαντική ανακάλυψη, που ενδεχομένως δημιουργεί νέα δεδομένα στην προοπτική εποικισμού της Σελήνης, προχώρησαν Κινέζοι επιστήμονες που ανέλυσαν τα δείγματα εδάφους που έφερε το κινεζικό διαστημικό όχημα που επέστρεψε στη Γη στα τέλη του Ιούνη.
Οι επιστήμονες εξέτασαν τα δείγματα σεληνιακού εδάφους που συλλέχθηκαν από το ερευνητικό όχημα Chang’e-5 , το οποίο προσσεληνώθηκε το 2020, και βρήκαν έναν «πρισματικό διαφανή κρύσταλλο που μοιάζει με πλάκα» – περίπου στο πλάτος μιας ανθρώπινης τρίχας – που στην πραγματικότητα ήταν «άγνωστο σεληνιακό ορυκτό» που ονομάστηκε ULM-1, σύμφωνα με τη μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στις 16 Ιουλίου στο περιοδικό Nature Astronomy.
Ο κρύσταλλος ULM-1 (με χημικό τύπο (NH4)MgCl3·6H2O) αποτελείται από περίπου 41% νερό, με κομμάτια αμμωνίας που κρατούν αυτά τα μόρια H2O σταθερά παρά τις άγριες μεταβολές της θερμοκρασίας στο φεγγάρι, σύμφωνα με τη μελέτη.
Η εύρεση νερού στο φεγγάρι, από μόνη της, δεν είναι κάτι καινούργιο. Η NASA και το ινδικό διαστημόπλοιο εντόπισαν επίσης νερό στην επιφάνεια της Σελήνης και Κινέζοι επιστήμονες βρήκαν πέρυσι νερό παγιδευμένο σε γυάλινα σφαιρίδια διασκορπισμένα σε όλο το φεγγάρι.
Ωστόσο, οι επιστήμονες λένε ότι είναι η πρώτη φορά που το νερό στη μοριακή του μορφή, H2O, βρέθηκε σε φυσικά δείγματα και -κυρίως- ανακτήθηκε από ένα μέρος της Σελήνης όπου πίστευαν προηγουμένως ότι δεν μπορούσε να υπάρξει νερό σε αυτή τη μορφή.
Αυτός ο τύπος νερού θα μπορούσε να είναι ένας πιθανός «πόρος για κατοίκηση στη Σελήνη», έγραψαν οι επιστήμονες στη μελέτη τους.
Σημαντικό βήμα για τη δημιουργία βάσης στη Σελήνη
Η ανακάλυψη έχει ιδιαίτερη σημασία για την προσπάθεια που κάνει η Κίνα να γίνει κυρίαρχη διαστημική δύναμη και τις φιλοδοξίες της για τη δημιουργία μιας βάσης στο φεγγάρι.
Το 2013, η Κίνα έγινε η πρώτη χώρα που πέτυχε ρομποτική προσγείωση στη Σελήνη σε σχεδόν τέσσερις δεκαετίες. Στη συνέχεια, το 2019, έγινε η πρώτη και μοναδική χώρα που προσγειώθηκε στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού. Τρία χρόνια αργότερα, η Κίνα ολοκλήρωσε τον τελευταίο τροχιακό της διαστημικό σταθμό, τον Tiangong. Επόμενος στόχος είναι να στείλει αστροναύτες στη Σελήνη μέχρι το 2030 και να δημιουργήσει μια ερευνητική βάση στο νότιο πόλο της.
Η κατανόηση του τρόπου αποθήκευσης του νερού στο φεγγάρι είναι χρήσιμη, επειδή θα μπορούσε να κατευθύνει τους μελλοντικούς σεληνιακούς αστροναύτες προς πιθανούς πόρους που μια μέρα θα μπορούσαν να μετατραπούν σε πόσιμο νερό ή ακόμα και σε καύσιμο πυραύλων.
Η εξέλιξη αναμένεται επίσης να οξύνει την ιμπεριαλιστική αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ και στον διαστημικό τομέα, που κρατάει ήδη από το 2011 όταν το αμερικανικό Κογκρέσο, με την τροπολογία Wolf, απαγόρευσε στη NASA τη συνεργασία με την αντίστοιχη κινεζική υπηρεσία, επικαλούμενο ανησυχίες σχετικά με την κατασκοπεία. Aπό 902.gr
