Για δεύτερη φορά μέσα σε τέσσερις μήνες η ρωσική κυβέρνηση, αυτή τη φορά, δια στόματος της εκπροσώπου του υπουργείου Εξωτερικών Μαρίας Ζαχάροβα , με τον πιο επίσημο και κατηγορηματικό τρόπο προειδοποιεί πως ένας από τους καθοριστικούς όρους που θα θέσει η Μόσχα (όταν και αν υπάρξει) τραπέζι συνομιλιών με το Κίεβο (και τους αμερικάνους εννοείται) θα είναι και η επίλυση του εκκλησιαστικού ζητήματος της Ουκρανίας. Και πιο συγκεκριμένα με την παύση των διωγμών της μεγαλύτερης ορθόδοξης οντότητας στην Ουκρανική Επικράτεια (με εκατομμύρια πιστούς, κυρίως στην Ανατολική Ουκρανία), που σήμερα ουσιαστικά είναι παράνομη αλλά αναγνωρίζεται από την πλειοψηφία των ορθοδόξων Εκκλησιών με την εξαίρεση των πατριαρχείων της Κωνσταντινούπολης (που την διέσπασε για το χατήρι των αμερικάνων) και της Αλεξάνδρειας και των Εκκλησιών Ελλάδας και Κύπρου.
Η πρώτη φορά που διατυπώθηκε αυτός ο όρος ήταν στις 20 του περασμένου Μαΐου από τον ρώσο υπουργό Εξωτερικών Λαβρόφ, ο οποίος σε ειδική τελετή στο πατριαρχείο της Μόσχας, παρουσία του πατριάρχη Κύριλλου, είχε δηλώσει σημειώνοντας πως το θέμα είχε θέσει και στον Τραμπ ο Πούτιν:
«Βλέπουμε ότι καθεστώς του Κιέβου δεν αφήνει την κανονική Ορθοδοξία στην ησυχία της. Ένα τραγικό και ταυτόχρονα σαφές παράδειγμα της μισανθρωπικής του φύσης είναι ο μακροχρόνιος διωγμός της μεγαλύτερης θρησκείας της χώρας, της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, την οποία οι αρχές που εδραίωσαν στο Κίεβο έφεραν κοντά σε νομική εκκαθάριση (…) Οι κατασχέσεις εκκλησιών, οι βανδαλισμοί και οι επιθέσεις σε ιερείς και πιστούς συνεχίζονται. Απόδειξη αυτής της βλάσφημης πολιτικής είναι η κατάχρηση των συναισθημάτων των πιστών με την οργάνωση στο κύριο μοναστήρι της χώρας, τη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου ( σ.σ. θεωρείται λίκνο του ορθόδοξου ρωσισμού που κατέλαβε βίαια η ουκρανική αστυνομία, εκδιώκοντας τους μοναχούς της που παρέμεναν πιστοί στην UOC) “εργασίας για την απογραφή και την επαλήθευση της ιστορικής και επιστημονικής αξίας των λειψάνων των αγίων”. Αυτή η εργασία ανατίθεται σε κτηνιάτρους (…) αυτές οι βλασφημίες διαπράττονται με τη συνενοχή, ακόμη και με την υποστήριξη πολλών ευρωπαϊκών χωρών, όπου τα «φαντάσματα» του νεοναζισμού και του σατανισμού σηκώνουν κεφάλι (…)
Η Ρωσία δεν θα αφήσει τον ορθόδοξο λαό της Ουκρανίας στη δυστυχία του και θα διασφαλίσει τον σεβασμό των νόμιμων δικαιωμάτων του και την επιστροφή της κανονικής Ορθοδοξίας στην κεντρική της θέση στην πνευματική ζωή του λαού στα ουκρανικά εδάφη. Η εγγύηση ότι αυτοί οι στόχοι θα επιτευχθούν είναι η θέση της Ρωσικής Ομοσπονδίας για μια δίκαιη διευθέτηση της ουκρανικής κρίσης που δημιούργησε η Δύση. Αυτή η θέση επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά ξεκάθαρα χθες από τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν μετά την τηλεφωνική του συνομιλία με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ» (βλ. και σχετικό δημοσίευμα του Ημεροδρόμου στις 2 Ιουνίου με τίτλο «Και το εκκλησιαστικό ζήτημα της Ουκρανίας στους όρους που θέτει η Μόσχα στο τραπέζι των συνομιλιών με το Κίεβο»).
Την περασμένη Τρίτη τη θέση αυτή επανέλαβε η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα λέγοντας πως μια από τις κύριες προϋποθέσεις για μια ειρηνευτική συμφωνία στο ουκρανικό ζήτημα είναι και ο άμεσος τερματισμός των διώξεων της UOC (Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία με επικεφαλής τον μητροπολίτη Ονούφριο). Η δήλωση αυτή γίνεται σε μια στιγμή που στο Κίεβο αρχίζουν, σύμφωνα με ορισμένα ουκρανικά μέσα ενημέρωσης, δειλά δειλά να υπάρχουν σκέψεις για χαλάρωση των καταπιεστικών μέτρων κατά της Εκκλησίας αυτής δεδομένου ότι, παρά τους διωγμούς διατηρεί τη δύναμή της. Είναι χαρακτηριστικό ότι πρόσφατα έγινε μια παραδοσιακή για αιώνες πορεία 200 χιλιομέτρων περισσότερων από 20.000 πιστών με προορισμό ένα μεγάλο μοναστήρι, κέντρο της ορθοδοξίας στην Ουκρανία, τη Λαύρα του Ποτσάεφ Μια πορεία την οποία η ουκρανική αστυνομία, αν και προσπάθησε νε την εμποδίσει δεν μπόρεσε, και περιορίστηκε να συλλάβει και να επιστρατεύσει κάποιους κληρικούς και να τους στείλει στο μέτωπο.
Ακόμη το καθεστώς Ζελένσκι πρέπει να υπολογίζει πως τώρα με την υποχρεωτική επιστράτευση δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες, κυρίως από την ανατολική Ουκρανία, είναι πιστά μέλη αυτής της Εκκλησίας.
Και, βεβαίως, την ίδια ώρα που εμφανίζονται αυτά τα δημοσιεύματα η ουκρανική αστυνομία συλλαμβάνει κληρικούς της UOC ακόμη και πενηντάρηδες επισκόπους με τη δικαιολογία της… επιστράτευσης και τους στέλνει στο μέτωπο να πολεμήσουν τους ρώσους.
