Θα μπορούσε να είναι κακόγουστο ανέκδοτο… Ομως, όχι μόνο δεν είναι αστείο, αλλά αντίθετα πρόκειται για ένα ακόμα δείγμα ασυμμάζευτου αμερικανοτσολιαδισμού.
Η υπουργός Πολιτισμού, συναντήθηκε σήμερα με τη αμερικανίδα πρέσβη, Κ. Γκιλφόϊλ και ομολογουμένως εμφανίστηκε ιδιαιτέρως γαλαντόμα και γενναιόδωρη πλην όμως με πράγματα που δεν της ανήκουν. Η κ. Μενδώνη, λοιπόν, δήλωσε “την διαθεσιμότητά του Υπουργείου Πολιτισμού να στείλει ένα σημαντικό και συμβολικό έκθεμα προς το Αμερικανικό Κογκρέσο, πρόταση η οποία έτυχε της αμέριστης στήριξης της κ. Guilfoyle.”
Και εδώ αρχίζει η τραγωδία!
Πρώτον: Το Υπουργείο Πολιτισμού υποχρεούται να διαχειρίζεται και να προστατεύει την Πολιτιστική Κληρονομιά ως ιδιοκτησία του ελληνικού λαού και όχι ως χωράφι της κάθε πολιτικής ηγεσίας και κυβέρνησης. Η μετακίνηση αντικειμένων από τα Μουσεία διέπεται από συγκεκριμένους νόμους, προϋποθέσεις και όρους δανεισμού. Εστω κι αν αυτοί οι όροι έχουν γίνει τόσο λάστιχο ώστε να επιτρέπουν το δανεισμό ακόμα και για 50 χρόνια (!), παρ’ όλα αυτά είναι δανεισμός και όχι χάρισμα, παραχώρηση ή δώρο. Επιπλέον, σε πολιτικούς εκπροσώπους ή θεσμούς ξένων χωρών δίνονται για λόγους πολιτικής αβρότητας αντίγραφα αρχαίων αντικειμένων. Πρωτότυπα και γνήσια αντικείμενα δεν έχουν δοθεί ποτέ! Εκτός αν κάποιοι νομίζουν ότι οι βιτρίνες των Αρχαιολογικών Μουσείων είναι προέκταση από το σαλονάκι του σπιτιού τους. ‘Η ακόμα χειρότερα διακατέχονται από σύγχυση πολιτεύματος, διότι κάτι τέτοια τα έκαναν μόνο οι βασιλιάδες!
Δεύτερον: Ακόμα, όμως, κι αν δεν πρόκειται για δώρο (!) αρχαίου εκθέματος, αλλά δανεισμό και αυτό είναι εξόχως προβληματικό. Ο δανεισμός ενός ή περισσότερων αντικειμένων γίνεται – τουλάχιστον μέχρι σήμερα – στο πλαίσιο διαπολιτισμικής συνεργασίας μεταξύ κρατών ή μουσείων για εκθεσιακούς λόγους και λόγους πολιτιστικών ανταλλαγών και υπογράφονται μνημόνια συνεργασίας, στα οποία περιγράφονται ο σκοπός του δανεισμού και η διάρκεια. Πάντως σε κάθε περίπτωση πρόκειται για έργα που εκτίθενται ως δάνειο σε ένα μουσείο της αλλοδαπής για να τα βλέπει το κοινό. Με ποιο λοιπόν νομικό καθεστώς θα γίνει κάτι τέτοιο και τι σκοπό θα εξυπηρετεί;
Τρίτον: Ποιο θα είναι αυτό το “σημαντικό έκθεμα”; Από ποιο Μουσείο της χώρας; Ποιος θα το αποφασίσει;
Σημειώνεται πως η παραπάνω γαλαντομία ειπώθηκε στο πλαίσιο συζήτησης για τις “τρέχουσες και μελλοντικές συνεργασίες του Υπουργείου Πολιτισμού με κορυφαία μουσεία των ΗΠΑ, όπως το Getty, το MET, το Museum of the Bible και τη National Gallery of Art”, ενώ συζητήθηκε και “πρόταση έκθεσης για την αρχαία ελληνική Δημοκρατία, επ’ ευκαιρία της επετείου των 250 χρόνων από την Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ”.
Εν κατακλείδι… πολλά έχουν δει τα μάτια μας, μα αυτό μας φέρνει τρόμο.
