Η περίπτωση Αδωνι Γεωργιάδη, αυτού του πολιτικού ανδρός που περιφέρεται τσιρίζοντας και δοξολογώντας τον εαυτό του και τον πρωθυπουργό του, είναι οπωσδήποτε πολιτικά γελοία. Είναι, δε, βέβαιο ότι ετούτο το έτοιμο “επιθεωρησιακό νούμερο”, θα ήταν μόνο για βροντερά γέλια, – γέννημα άλλωστε και προϊόν των καιρών και ενός καπιταλισμού που σαπίζει – αν δεν συνέβαινε να είναι και μέλος μιας επικίνδυνης κυβέρνησης. Το γεγονός αυτό καθιστά και τον ίδιο επικίνδυνο καθώς φέρει το χαρτοφυλάκιο του Υπουργείου Υγείας με τα γνωστά μέχρι σήμερα “άριστα” αποτελέσματα.
Το σημερινό του πόνημα – άρθρο στην ΕφΣυν που φέρει τον βαρύγδουπο τίτλο: “Γιατί πολεμάω την ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς” (!) – πιθανόν φαντασιώνεται τον εαυτό του έφιππο και μοναχικό στρατηλάτη να εφορμά εναντίον των εχθρών- δεν αντέχει όρθιο σε καμία ιστορική και πολιτική ανάλυση, ήδη από την πρώτη του φράση. Και δεν θα μπούμε σε αυτόν τον μάταιο κόπο.
Και δεν θα το κάνουμε διότι ο αντικομμουνισμός του ενωματάρχη της δεκαετίας του ’50 και ο αντι – σοβιετισμός με επιχειρήματα που ανακαλούν την εποχή που ο μέσος αμερικάνος ήταν πεισμένος ότι “οι Σοβιετικοί έχουν δυο κεφάλια και 8 πόδια” δεν συνιστά πολιτική διαφωνία με το σοσιαλισμό και τον μαρξισμό – λενινισμό ούτε πολιτική αντιπαράθεση. Δεν είναι καν πολιτική διαπάλη. Είναι συκοφαντία, προβοκάτσια, λασπολογία και γελοιότητα.
Ωστόσο, θα παραδεχθούμε ότι ο Αδ. Γεωργιάδης προσφέρει πολύτιμη υπηρεσία, φροντίζοντας να υπενθυμίζει ότι ο αντικομμουνισμός εκτός από κατ’ εξοχήν επικίνδυνος φορέας και προπομπός των πιο αντιδημοκρατικών μεθοδεύσεων δε μπορεί παρά να είναι και αφόρητα γελοίος.
Παρ’ όλα αυτά δεν αντέχουμε να μην παραθέσουμε αυτούσιο το ακροτελεύτιο δοξολόγημα του “μαχητή κατά της αριστεράς” προς τον Μητσοτάκη. Εχει προηγηθεί η περίφημη διαπίστωσή του ότι “είναι αδιανόητο να θεωρείται η αριστεία «ύποπτη» και η δημιουργικότητα να τιμωρείται”. Και αυτό το λέει ως υπουργός μιας κυβέρνησης, η οποία στο πλαίσιο της “αριστείας” και της “δημιουργικότητας” έχει παράξει περί τα 150 σκάνδαλα από το 2019.
Εχει επίσης προηγηθεί το αριστουργηματικό… “Αν ο κόσμος προκόψει, αν ο Ελληνας γίνει ανεξάρτητος και πλούσιος, η Αριστερά χάνει τον λόγο ύπαρξής της. Γι’ αυτό πολεμούν κάθε μεταρρύθμιση, γι’ αυτό κλείνουν τους δρόμους, γι’ αυτό μισούν την ιδιωτική πρωτοβουλία”.
Και καταλήγει στο δοξαστικό: “Υπό την ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο Ελληνικός λαός, ο λαός του μόχθου και της προκοπής, προχωρά μπροστά με τόλμη, με αλήθεια, με ελευθερία. Δόξα τω Θεώ, ο δρόμος για το μεγαλείο της Πατρίδας μας άνοιξε και τώρα πια δεν γυρίζουμε πίσω!”
Και η δική μας παρατήρηση: Ο αυτοκρατορικός ιδεασμός έχει μολύνει ολόκληρη την κυβέρνηση.
Εδώ το πόνημα.
