Βιντεοθήκη Πολιτική

Για το στυγερό έγκλημα στη Μαρφίν (Νίκος Μπογιόπουλος-Ηχητικό)

Δέκα χρόνια από το στυγερό έγκλημα στη Μαρφίν. Από το θάνατο 3 ανθρώπων:  Του Επαμεινώνδα Τσάκαλη (36 ετών), της Παρασκευής Ζούλια (35 ετών) και της 4ων μηνών εγκύου  Αγγελικής Παπαθανασοπούλου (32 ετών).

Δέκα χρόνια που το κράτος της ολιγαρχίας – το κράτος που θα έπρεπε να απολογείται για την ατιμωρησία των… ανεξακρίβωτων δολοφόνων –  διατάσσει και εντέλει τους εκάστοτε τυμβωρύχους του να βυσσοδομούν στη μνήμη των αδικαίωτων θυμάτων για να προβοκάρουν το εργατικό και λαϊκό κίνημα.

Είναι τόσος ο πόνος για τον χαμό και η οργή για το αδικαίωτο των νεκρών, που καθίσταται υποχρέωση και ευθύνη να μην παραιτηθούμε ποτέ: Κατάδειξη της στυγνότητας του προβοκατόρικου εγκλήματος που διαπράχτηκε από τους φονιάδες την 5η Μάη του 2010.

Είναι τόση η αθλιότητα των υπόλογων τυμβωρύχων που καθίσταται υποχρέωση και ευθύνη να μην παραιτηθούμε ποτέ: Υπενθύμιση όλων όσα το κράτος, οι κυβερνήσεις του και οι μηχανισμοί ασφαλείας του, αποσιωπούν, διαστρεβλώνουν και συγκαλύπτουν.

Γεγονότα, στοιχεία και αναπάντητα ερωτήματα που δέκα χρόνια μετά επιμένουν να ζητούν απαντήσεις, καταγράφηκαν στην σημερινή εκπομπή (5/5/2020) του Νίκου Μπογιόπουλου στον Realfm.       

Ακούστε το ηχητικό απόσπασμα: 





Υπενθυμίζουμε επίσης: 

Λόγω των τεράστιων κενών ασφαλείας στο κτίριο, ένοχοι κρίθηκαν οι: Κωνσταντίνος Βασιλακόπουλος (διευθύνων σύμβουλος Marfin) Εμμανουήλ Βελονάκης (υπεύθυνος ασφαλείας κτιρίου), Άννα Βακαλοπούλου (υπεύθυνη καταστήματος).

Οι πρώτοι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν σε φυλάκιση 22 ετών και η διευθύντρια του καταστήματος σε 5 έτη και ένα μήνα, για τις ανθρωποκτονίες από αμέλεια τριών υπαλλήλων και τις σωματικές βλάβες άλλων 21 υπαλλήλων. Το δικαστήριο δεν αναγνώρισε κανένα ελαφρυντικό στους καταδικασθέντες, ενώ έδωσε αναστέλλουσα δύναμη στην έφεση, θέτοντας όμως όρο για τους δύο πρώτους κατηγορούμενους την καταβολή, εντός 40 ημερών, χρηματικής εγγύησης 30.000 ευρώ. Έτσι όταν τελείωσε η διαδικασία οι καταδικασθέντες αποχώρησαν για τα σπίτια τους μιας και η ποινή είχε ανασταλτικό χαρακτήρα.

Τα τεράστια κενά στα μέτρα ασφαλείας καθιστούσαν το κτίριο μια ζωντανή παγίδα θανάτου:  Υπήρχε μόνο μία έξοδος κινδύνου που βρισκόταν στο ισόγειο του κτιρίου και δίπλα από την κύρια είσοδο της τράπεζας, η οποία ήταν κλειδωμένη με ιδιαίτερα σύνθετο τρόπο. Κλειδωμένες ήταν δύο ακόμα έξοδοι διαφυγής, ενώ μία ακόμα  οδηγούσε σε ένα «κλουβί» (χώρο με σιδερένια κιγκλιδώματα). Η σωτηρία 14 υπαλλήλων της τράπεζας έγινε δυνατή μέσω μιας τουαλέτας που είχε μείνει συμπτωματικά ανοικτή λόγω προβλήματος στην αποχέτευση. Η τράπεζα δεν είχε το απαιτούμενο πιστοποιητικό πυρασφάλειας που εκδίδεται από την Πυροσβεστική Υπηρεσία αφού δεν υπήρχε μελέτη του χώρου, στην οποία θα αναφέρονται τα συγκεκριμένα μέτρα πυρόσβεσης που προβλέπονται από τη νομοθεσία. Επιπλέον, δεν είχε γίνει καμιά εκπαίδευση και ούτε είχε ποτέ πραγματοποιηθεί κάποιου είδους άσκηση εκκένωσης του κτιρίου.

Στον Τύπο αλλά και στην δίκη καταγράφηκε επιμονή των υπευθύνων για την λειτουργία του καταστήματος την ημέρα της απεργίας, παρά τις υποδείξεις περί του αντιθέτου και την συνεχή επίκληση του κινδύνου που μπορεί να προκύψει, ενώ καταγγέλθηκε ότι χρησιμοποιήθηκε και ο φόβος της απόλυσης.

Οι συγγενείς των θυμάτων κινήθηκαν νομικά κατά της τράπεζας και πέτυχαν αποζημιώσεις στους συγγενείς του ενός θύματος και στους υπαλλήλους που εγκλωβίστηκαν στο κτίριο, ωστόσο τόσο με απόφαση του Αρείου Πάγου όσο και με αναιρέσεις από πλευράς του Δημοσίου στα διοικητικά δικαστήρια (που είχε δικαιώσει όλες τις οικογένειες των θυμάτων), προωθείται έως και η πλήρης αναίρεση των αποφάσεων!  

Για την φυσική αυτουργία, κατηγορήθηκαν από τις διωκτικές αρχές δυο αθώοι: Οι Θοδωρής Σίψας και Παύλος Αντρέεβ. Απηλλάγησαν τον Οκτώβριο του 2016. 

Ο πρώτος δήλωνε εξ αρχής ότι δεν είχε καμία εμπλοκή με την επίθεση και ότι βρέθηκε στο σημείο για να υποδείξει στην Πυροσβεστική το σημείο του εγκλωβισμού. Κατά την απολογία του ανέφερε: “Δηλώνω αθώος. Έχω καταδικάσει την επίθεση στην τράπεζα Marfin από το 2011. Ως άνθρωπος που αγωνίζεται για τη αντιεξουσια και την ελευθερία δεν θα μου επέτρεπα να κάνω αυτό για το οποίο κατηγορούμαι”. O δε Αντρέεβ δήλωνε εξ αρχής πως δεν ήταν καν στην πορεία, καθώς δούλευε.

Οι κατηγορούμενοι “τσουβαλιάστηκαν” από την Αστυνομία με “στοιχείο” ότι κατονομάστηκαν από ανώνυμη επιστολή! Ουδέποτε αναγνωρίστηκαν από κανέναν μάρτυρα και το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο προχώρησε στην απαλλαγή τους.

Το μεγάλο (και ουσιαστικό) ζήτημα της ηθικής αποκατάστασης των θυμάτων και των οικογενειών τους, παραμένει: Σύλληψη των στυγνών δολοφόνων – Τιμωρία των πραγματικών ενόχων. 

 
(Επισκέψεις: 12.824 φορές, όπου 1 ημερήσιες)

Σχετικά Άρθρα

Ημεροδρόμος

Ημεροδρόμος

Send this to a friend