Η υπόθεση της Μαρφίν, αυτό το στυγερό έγκλημα, έχει χρησιμοποιηθεί, έχει εργαλειοποιηθεί από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, με έναν τρόπο που θα έκανε ακόμα και την ντροπή να ντρέπεται για την κατάντια των “άριστων”.
Στο φόντο της νέας εξέλιξης, θυμίζουμε ένα ορόσημο της πολιτικής τυμβωρυχίας στην οποία προέβη η κυβέρνηση του Μητσοτάκη, το 2020. Ηταν τότε που εμφανίζονταν να… τιμούν τους νεκρούς της Μαρφιν, όταν την ίδια ώρα προχωρούσαν στα μουλωχτά σε αίτηση αναίρεσης κατά των αποφάσεων των διοικητικών δικαστηρίων που δικαίωναν τους συγγενείς των θυμάτων! Ηταν τότε που, μετά τις δημοσιογραφικές αποκαλύψεις, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ως αποτέλεσμα του εξευτελισμού που υπέστη ανέκρουσε πρύμναν.
Θυμίζουμε:
Αυτή είναι η “τιμή” στους νεκρούς της Μαρφίν – Αποκαλυπτικά στοιχεία για την πολιτική τυμβωρυχία! (Νίκος Μπογιόπουλος, 14/5/2020)
Το Σάββατο (16/5/2020) η κυβέρνηση, δια του πρωθυπουργού, η Πολιτεία, δια της Προέδρου της Δημοκρατίας, πολιτικά κόμματα όπως το ΚΙΝΑΛ, προχωρούν στην τοποθέτηση “τιμητικής πλακέτας” στο σημείο που έχασαν τη ζωή τους τα τρία τραγικά θύματα του εγκλήματος που διαπράχτηκε πριν από 10 χρόνια στο υποκατάστημα της Μαρφίν.
Είναι η ίδια κυβέρνηση και το ίδιο κράτος που τον Νοέμβριο του 2019 υπέβαλλαν και τον Μάρτιο του 2020 (πριν ένα μήνα) κατέθεσαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας την αίτηση αναίρεσης (!) του Δημοσίου κατά των αποφάσεων των διοικητικών δικαστηρίων που δικαιώνουν τους συγγενείς των θυμάτων!
Σημείωση: Η βρωμοδουλειά είχε ξεκινήσει στις 25/9/2018 όταν το Δημόσιο κατέθεσε έφεση κατά των αποφάσεων των διοικητικών δικαστηρίων που δικαίωναν τους συγγενείς των θυμάτων. Δηλαδή και εδώ έχουμε μια υποδειγματική “συνέχεια του κράτους” με το ένα χέρι (κυβέρνηση ΝΔ) να νίβει το άλλο χέρι (κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ)…
Μετά τα στοιχεία που παρέθεσε ο Νίκος Μπογιόπουλος στο ραδιόφωνο του Real (Πέμπτη 7/5/2020) για την δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης και για το γεγονός ότι 20 μέρες μετά την απόδοση… “τιμής”, στην δικάσιμο που έχει οριστεί για την 1η Ιουνίου 2020, το Ελληνικό Δημόσιο – με πρωτοστάτες το υπουργείο Εργασίας και το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη – ζητά την αναίρεση της δικαίωσης των συγγενών των θυμάτων από τα διοικητικά δικαστήρια, ας αποφανθεί ο ακροατής/αναγνώστης:
Τι είναι “τιμή”, τι είναι “σεβασμός”, τι είναι “εθνική ενότητα” και τι είναι “πολιτική τυμβωρυχία”, “πολιτική σκοπιμότητα”, “πολιτική αναίδεια”, “πολιτική χυδαιότητα” “πολιτική υποκρισία”. Και τι, τελικά, σημαίνουν λέξεις όπως “ντροπή” και “φιλότιμο”.
Ακούστε το ηχητικό απόσπασμα:
Κυβέρνηση: “Παραιτούμαστε από την αναίρεση”
Ενα 24ωρο μετά τις αποκαλύψεις του Νίκου Μπογιόπουλου στον Realfm και τον σάλο που προκλήθηκε, η κυβέρνηση αναγκάστηκε να μετατρέψει την ανάγκη σε… φιλοτιμία και να ανακοινώσει ότι “θα παραιτηθεί από την αναίρεση που αφορά την αποζημίωση των συγγενών των θυμάτων της Marfin”.
Συγκεκριμένα από το Γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού εκδόθηκε η παρακάτω ανακοίνωση:
“Με πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη το Ελληνικό Δημόσιο, ως ελάχιστο δείγμα ηθικής υποχρέωσης, θα παραιτηθεί από την αναίρεση που αφορά την αποζημίωση των συγγενών των θυμάτων της Marfin. Αυτό σημαίνει ότι οι συγγενείς των θυμάτων θα μπορούν να εισπράξουν το ποσό της αποζημίωσης που επιδικάστηκε από το Εφετείο και ανέρχεται σε 2,24 εκατομμύρια ευρώ”.
Ιστορικό της αθλιότητας
Ένα 24ωρο μετά τις αποκαλύψεις του Νίκου Μπογιόπουλου στον Realfm-14 Μαϊου 2020 (εδώ: imerodromos.gr/ayti-einai-i-quot-timi-quot-stoys-nekroys-tis-marfin-apokalyptika-stoicheia-gia-tin-politiki-tymvorychia-nikos-mpogiopoylos/) και τον σάλο που προκλήθηκε, η κυβέρνηση αναγκάστηκε να προβεί σε άτακτη υποχώρηση, να μετατρέψει την ανάγκη σε… φιλοτιμία και να ανακοινώσει ότι «θα παραιτηθεί από την αναίρεση που αφορά την αποζημίωση των συγγενών των θυμάτων της Marfin». Μάλιστα, επιδιώχθηκε να παρουσιαστεί και σαν πρωτοβουλία του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, ανεξαρτήτως των αποκαλύψεων.
Μαρφίν: Οι αποκαλύψεις που εξέθεσαν την κυβέρνηση
Η αλήθεια για την παραίτηση του δημοσίου από τις αναιρέσεις για την υπόθεση Marfin
Μαρφίν: Κι όμως, ο εμπαιγμός των συγγενών των θυμάτων, συνεχίζεται!
Ανακοίνωση του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη για τη Μαρφίν – Η απάντηση του «Ημεροδρόμου»
***
Λίγες μέρες νωρίτερα από τις παραπάνω αποκαλύψεις, στην επέτειο των 10 χρόνων από το στυγερό έγκλημα, ο Νίκος Μπογιόπουλος είχε προχωρήσει σε ένα ιδιαίτερα αποκαλυπτικό ιστορικό για εκείνη την υπόθεση.
Θυμίζουμε:
Για το στυγερό έγκλημα στη Μαρφίν (Νίκος Μπογιόπουλος, 7/5/2020 – Ηχητικό)
Δέκα χρόνια από το στυγερό έγκλημα στη Μαρφίν. Από το θάνατο 3 ανθρώπων: Του Επαμεινώνδα Τσάκαλη (36 ετών), της Παρασκευής Ζούλια (35 ετών) και της 4ων μηνών εγκύου Αγγελικής Παπαθανασοπούλου (32 ετών).
Δέκα χρόνια που το κράτος της ολιγαρχίας – το κράτος που θα έπρεπε να απολογείται για την ατιμωρησία των… ανεξακρίβωτων δολοφόνων – διατάσσει και εντέλει τους εκάστοτε τυμβωρύχους του να βυσσοδομούν στη μνήμη των αδικαίωτων θυμάτων για να προβοκάρουν το εργατικό και λαϊκό κίνημα.
Είναι τόσος ο πόνος για τον χαμό και η οργή για το αδικαίωτο των νεκρών, που καθίσταται υποχρέωση και ευθύνη να μην παραιτηθούμε ποτέ: Κατάδειξη της στυγνότητας του προβοκατόρικου εγκλήματος που διαπράχτηκε από τους φονιάδες την 5η Μάη του 2010.
Είναι τόση η αθλιότητα των υπόλογων τυμβωρύχων που καθίσταται υποχρέωση και ευθύνη να μην παραιτηθούμε ποτέ: Υπενθύμιση όλων όσα το κράτος, οι κυβερνήσεις του και οι μηχανισμοί ασφαλείας του, αποσιωπούν, διαστρεβλώνουν και συγκαλύπτουν.
Γεγονότα, στοιχεία και αναπάντητα ερωτήματα που δέκα χρόνια μετά επιμένουν να ζητούν απαντήσεις, καταγράφηκαν στην σημερινή εκπομπή (5/5/2020) του Νίκου Μπογιόπουλου στον Realfm.
Ακούστε το ηχητικό απόσπασμα:
Υπενθυμίζουμε επίσης:
Λόγω των τεράστιων κενών ασφαλείας στο κτίριο, ένοχοι κρίθηκαν οι: Κωνσταντίνος Βασιλακόπουλος (διευθύνων σύμβουλος Marfin) Εμμανουήλ Βελονάκης (υπεύθυνος ασφαλείας κτιρίου), Άννα Βακαλοπούλου (υπεύθυνη καταστήματος).
Τα τεράστια κενά στα μέτρα ασφαλείας καθιστούσαν το κτίριο μια ζωντανή παγίδα θανάτου: Υπήρχε μόνο μία έξοδος κινδύνου που βρισκόταν στο ισόγειο του κτιρίου και δίπλα από την κύρια είσοδο της τράπεζας, η οποία ήταν κλειδωμένη με ιδιαίτερα σύνθετο τρόπο. Κλειδωμένες ήταν δύο ακόμα έξοδοι διαφυγής, ενώ μία ακόμα οδηγούσε σε ένα «κλουβί» (χώρο με σιδερένια κιγκλιδώματα). Η σωτηρία 14 υπαλλήλων της τράπεζας έγινε δυνατή μέσω μιας τουαλέτας που είχε μείνει συμπτωματικά ανοικτή λόγω προβλήματος στην αποχέτευση. Η τράπεζα δεν είχε το απαιτούμενο πιστοποιητικό πυρασφάλειας που εκδίδεται από την Πυροσβεστική Υπηρεσία αφού δεν υπήρχε μελέτη του χώρου, στην οποία θα αναφέρονται τα συγκεκριμένα μέτρα πυρόσβεσης που προβλέπονται από τη νομοθεσία. Επιπλέον, δεν είχε γίνει καμιά εκπαίδευση και ούτε είχε ποτέ πραγματοποιηθεί κάποιου είδους άσκηση εκκένωσης του κτιρίου.
Στον Τύπο αλλά και στην δίκη καταγράφηκε επιμονή των υπευθύνων για την λειτουργία του καταστήματος την ημέρα της απεργίας, παρά τις υποδείξεις περί του αντιθέτου και την συνεχή επίκληση του κινδύνου που μπορεί να προκύψει, ενώ καταγγέλθηκε ότι χρησιμοποιήθηκε και ο φόβος της απόλυσης.
Οι συγγενείς των θυμάτων κινήθηκαν νομικά κατά της τράπεζας και πέτυχαν αποζημιώσεις στους συγγενείς του ενός θύματος και στους υπαλλήλους που εγκλωβίστηκαν στο κτίριο, ωστόσο τόσο με απόφαση του Αρείου Πάγου όσο και με αναιρέσεις από πλευράς του Δημοσίου στα διοικητικά δικαστήρια (που είχε δικαιώσει όλες τις οικογένειες των θυμάτων), προωθείται έως και η πλήρης αναίρεση των αποφάσεων!
Για την φυσική αυτουργία, κατηγορήθηκαν από τις διωκτικές αρχές δυο αθώοι: Οι Θοδωρής Σίψας και Παύλος Αντρέεβ. Απηλλάγησαν τον Οκτώβριο του 2016.
Ο πρώτος δήλωνε εξ αρχής ότι δεν είχε καμία εμπλοκή με την επίθεση και ότι βρέθηκε στο σημείο για να υποδείξει στην Πυροσβεστική το σημείο του εγκλωβισμού. Κατά την απολογία του ανέφερε: “Δηλώνω αθώος. Έχω καταδικάσει την επίθεση στην τράπεζα Marfin από το 2011. Ως άνθρωπος που αγωνίζεται για τη αντιεξουσια και την ελευθερία δεν θα μου επέτρεπα να κάνω αυτό για το οποίο κατηγορούμαι”. O δε Αντρέεβ δήλωνε εξ αρχής πως δεν ήταν καν στην πορεία, καθώς δούλευε.
Οι κατηγορούμενοι “τσουβαλιάστηκαν” από την Αστυνομία με “στοιχείο” ότι κατονομάστηκαν από ανώνυμη επιστολή! Ουδέποτε αναγνωρίστηκαν από κανέναν μάρτυρα και το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο προχώρησε στην απαλλαγή τους.
Το μεγάλο (και ουσιαστικό) ζήτημα της ηθικής αποκατάστασης των θυμάτων και των οικογενειών τους, παραμένει: Σύλληψη των στυγνών δολοφόνων – Τιμωρία των πραγματικών ενόχων.
