από το φεισμπουκ του Θανάση Καμπαγιάννη:
Κάθε χρόνο ο Χρυσοχοΐδης συνήθιζε είτε μέσω διαρροών είτε μέσω μιας επετειακής συνέντευξης να δηλώνει ότι “πλησιάζει τους δολοφόνους της Μαρφίν”.
Είχα γράψει παλιότερα ότι αυτές οι ελεγχόμενες διαρροές του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και της ΕΛΑΣ για τη Μαρφίν ισοδυναμούν με σκύλευση νεκρών και χυδαία εκμετάλλευση του πόνου των οικογενειών τους.
Οι οικογένειες των θυμάτων και οι επιζώντες του εμπρησμού στη Μαρφίν δικαιούνται κάτι καλύτερο από το να γίνεται ο θρήνος τους αφορμή πολιτικής εκμετάλλευσης. Την προηγούμενη φορά, σύρανε τους ανθρώπους αυτούς να καταθέσουν στο ποινικό Δικαστήριο σε μια παντελώς αστήρικτη υπόθεση μέσω ανώνυμων τηλεφωνημάτων (οι τότε κατηγορούμενοι αθωώθηκαν ελλείψει στοιχείων). Κάθε φορά που μια οικογένεια που έχει χάσει άνθρωπό της καλείται να καταθέσει, βιώνει εκ νέου την απώλεια σαν μαχαιριά στην καρδιά.
Τα δημοσιεύματα που συνοδεύουν τις σημερινές συλλήψεις, που μιλάνε για ένα ανώνυμο email και κάποιες εκθέσεις προσομοίωσης με βάση σωματότυπους και ρούχα, προϊδεάζουν για ένα μεγαλειώδες φιάσκο.
Αν αυτή η δικογραφία στάλθηκε ξανά στις εισαγγελικές και ανακριτικές αρχές με τόσο αδύναμα στοιχεία, θα πρόκειται όχι μονο για μια προεκλογική επικοινωνιακή χυδαιότητα πάνω στα πτώματα αθώων ανθρώπων, αλλά και για ένα κανονικό βασανιστήριο για τους ανθρώπους που μείνανε πίσω. Ακόμα και για τα δεδομένα του Χρυσοχοΐδη και της κυβέρνησης Μητσοτάκη, αυτή η επιλογή είναι αδιανόητη. Θα δούμε τι θα πουν οι συνήγοροι, που είναι οι μόνοι που θα τοποθετηθούν μετά λόγου γνώσεως αφού αποκτήσουν ανεξαρτητη πρόσβαση στη δικογραφία.
Μέχρι τότε, καμία εμπιστοσύνη στις ελεγχόμενες διαρροές και στα κατευθυνόμενα αστυνομικά “ρεπορτάζ”.
Στη φωτογραφία, συνεντεύξεις και διαρροές του Χρυσοχοΐδη ότι επίκεινται συλλήψεις: το 2020, το 2021, και αργότερα…
