Just in

Όλα τα νέα
Imerodromos logo
 

Έθνος ελληνορθόδοξο

Η σύμπλευση της εκκλησίας με τα συντηρητικά κοινωνικά στρώματα είναι σχεδόν απόλυτη και συνυφασμένη με την δογματική ελληνορθόδοξη παράδοση η..

Η σύμπλευση της εκκλησίας με τα συντηρητικά κοινωνικά στρώματα είναι σχεδόν απόλυτη και συνυφασμένη με την δογματική ελληνορθόδοξη παράδοση η οποία ρύθμιζε τη συμπεριφορά των ανθρώπων με κύριο άξονα την τρομοκρατική και υποκρυπτόμενη απειλή του πνευματικού θανάτου του αφορισμού και της αιώνιας τιμωρίας στις φωτιές της κόλασης.

Στην χώρα εκτός από τον πρόδηλο και έκδηλο υπερσυντηρητισμό μεγάλου μέρους της κοινωνίας που σχετίζεται με την ορθόδοξη εκκλησία, τους μοναχούς και τους ιεράρχες, παρατηρούμε και έναν έντονο αναχρονισμό ντυμένο με τον βαρύτατο μανδύα των υπερφυσικών προφητειών, τα προστάγματα των οποίων βρίσκουν ευήκοα ώτα όχι μόνο σε φανατικές θρησκευτικές ομάδες αλλά και σε μεγάλα τμήματα της κοινωνίας.

Σίγουρα η θρησκεία είναι ικανή να δίνει διέξοδο σε ανθρώπους με διάφορα ψυχοπαθολογικά προβλήματα, άρα, ίσως οι προφητείες, με την οιονεί αποκαλυπτική γνώση και τις προειδοποιήσεις για τα δεινά που θα επέλθουν, να προσφέρουν μια θετική προοπτική για την ψυχική τους ισορροπία.

Δια του λόγου το ασφαλές, το 2019 σε αγρυπνία που τελέστηκε στο Αγρίνιο , στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου, με αφορμή τον εορτασμό του Αγίου, οι πιστοί προσκυνούσαν το ευλογημένο κάστανο, το οποίο, σύμφωνα με την Ι.Μ. Αιτωλίας και Ακαρνανίας: «τον Οκτώβριο του 1990, ο Γέροντας Παΐσιος είχε δώσει ως ευλογία βρασμένα κάστανα σε μια ομάδα φοιτητών που τον είχε επισκεφθεί. Ένας εκ των φοιτητών, ο οποίος τυγχάνει να είναι και ο ένας εκ των δύο Ιερέων που τέλεσαν την Αγρυπνία, φύλαξε το βρασμένο κάστανο που πήρε, το οποίο έως σήμερα, 27 χρόνια μετά, παραμένει κατά θαυμαστό τρόπο, αναλλοίωτο, ενώ ακούγεται ακόμη και ο καρπός μέσα σε αυτό».

Σίγουρα η ανθρώπινη λογική σήμερα δεν βρίσκεται σε πλήρη άνθηση, ωστόσο ο ίδιος ο πρόσφατα ανακηρυχθείς άγιος Παΐσιος, που η ζωή του έγινε και τηλεοπτική σειρά, αφού πρώτα έχει στηθεί πάνω του μια καλογυαλισμένη βιομηχανία τηλεμάρκετινγκ η οποία κατασκεύασε σωρηδόν «θαύματα», «προφητείες», θεόσταλτες «σοφίες» και «αποκαλυπτικά οράματα» του, αναφέρει:

– «Τι ανοησίες λένε τώρα στα σχολεία με την θεωρία του Δαρβίνου κ.λπ.! … Αν ένας μαύρος είναι σε ψυχρό κλίμα και δεν βγαίνη στον ήλιο, λιγάκι θα διορθωθή το δέρμα του· δεν θα πάψη όμως να είναι μαύρος… Οι πίθηκοι τόσα χρόνια δεν εξελίχθηκαν να κάνουν αν όχι ένα ποδήλατο τουλάχιστον ένα πατίνι. Είδες κανέναν πίθηκο με πατίνι; Άλλο, αν πάρης έναν πίθηκο και του μάθης να κάνη πατίνι!..»

(Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου ΛΟΓΟΙ Α Σελ. 160-161)

«Πολλές αρρώστιες που δεν βρίσκουν οι γιατροί από τι είναι, μπορεί να είναι από κατάρα. Τι να βρουν οι γιατροί, την κατάρα; Και μια φορά μου έφεραν στο Καλύβι έναν παράλυτο. …Έψαξα από δω από ‘κει και βρήκα ότι κάποιος τον είχε καταρασθή.»

(Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου ΛΟΓΟΙ Α Σελ. 51-55)

 – “… Ο γέρων απευθύνθηκε στη σαύρα σαν σε λογικό όν και της είπε:” Προσκύνησε τούς επισκέπτες, χαιρέτησέ τους “. Η σαύρα υπακούουσα σηκώθηκε στα πισινά της πόδια και έκανε εδαφιαία μετάνοια. Έπειτα την ερώτησε: “Για πες μας, υπάρχει Θεός;”. Και ώ του θαύματος! η σαύρα με μια ψιλή, λεπτή φωνούλα μίλησε και είπε:” Υπάρχει Θεός, υπάρχει Θεός, υπάρχει Θεός”. …” 

(Αναμνήσεις από τον γέροντα Παΐσιο, μέρος ΣΤ’. Από lifo: Άρης Δημοκίδης: Πέρα από την πλάκα και τις ψευδαισθήσεις)

Και κατάρες υπάρχουν και μαύροι που δεν θα γίνουν άσπροι υπάρχουν και θεός υπάρχει γιατί ο άνθρωπος απαιτεί να υπάρχει: «αφού έτσι μετριάζεται ο φόβος εκμηδενισμού του Εγώ και ανυπαρξίας του Όντος και υπηρετείται ο ασίγαστος πόθος του για ατέρμονη παρουσία του στον κόσμο» (Θεοδωρος Καρζής Η Βλακεία ως παράγων του ανθρώπινου βίου. Εκδόσεις Καστανιώτη 2007)

Υπάρχει όμως και ο Τούρκος αλλά αυτός είναι άπιστος άρα θα δεχτεί μια αστραπιαία και κεραυνοβόλα παρέμβαση η οποία ως εκ θαύματος θα τον σβήσει από τον χάρτη. Σύμφωνα με το άγιο Παΐσιο :«Οι Τούρκοι τα κόλλυβα θα τα έχουν στη μέση τους. Θα πάθουν μεγάλο κακό. Τότε θα επέμβει από πάνω ο Ρώσος και θα γίνει όπως τα λέει η προφητεία του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού.

«Οι μεγάλοι θα φροντίσουν»

«Την Κωνσταντινούπολη οι Έλληνες πρέπει να τη φυλάξουν και έτσι ο Θεός θα τη χαρίσει σε μας στην Ελλάδα.»

«Θα μας βοηθήσει ο Θεός γιατί είμαστε Ορθόδοξοι.»

«Οι Τούρκοι θα καταστραφούν θα σβήσουν από το χάρτη διότι είναι ένα έθνος το οποίο δεν προέκυψε από την ευλογία του Θεού. Από τους Τούρκους το ένα τρίτο θα πάει από όπου ξεκίνησαν, στα βάθη της Τουρκίας. Το ένα τρίτο θα σωθεί διότι θα έχει εκχριστιανιστεί και το τελευταίο 1/3 θα σκοτωθεί στον πόλεμο αυτό με την Τουρκία.» (Αφηγήσεις Παΐσιου που εμπεριέχονται στο βιβλίο του Επισμηναγού ε.α. Νικολάου Ζουρνατζόγλου «Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης, 1924 – 1994 εκδόσεων Άθως»).

Εύκολα η ορθοδοξία ανάγει ό,τι είναι πολιτικό σε θρησκευτικό και το αντίστροφο για να παρουσιάζεται ως θεία δύναμη που διαπλάθει την συνείδηση του ατόμου. Άλλωστε είναι γνωστή η ικανότητα της εκκλησίας να εγκολπώνει εκτός από επίγεια συμφέροντα εξουσίας, γνωστά εθνικά σύνδρομα επαναπροσφεύγοντας, ξανά και ξανά, στο θρησκευτικό και εθνικιστικό φαντασιακό της μάζας και να ενεργεί ως ιστορικός εκπρόσωπος της ελληνικής φυλής.

Ο θρησκεύων φονταμεταλισμός με την απαίτηση της πλήρης αποστασιοποίησης των πιστών από το κοινωνικό γίγνεσθαι, δεν έχει καμία σχέση με τα ευγενέστερα αισθήματα πίστης, έχει όμως με τους πολιτικούς σχηματισμούς της άκρας δεξιάς, τους καθαρούς ορθοδόξους λέοντες δηλαδή, τους μόνους εγγυητές και φρουρούς της γνήσιας ελληνικής και ορθόδοξης ζωής…

Ταυτόχρονα επιχειρηματικοί και πολιτικοί κύκλοι, μα και ανώτεροι ιεράρχες- δραστηριοποίηση εκ των άνω δηλαδή- στοχεύουν στην ενεργοποίηση γενικά της ορθοδοξίας όχι μονάχα σε θρησκευτικό-εκκλησιαστικό επίπεδο αλλά και σε πολιτικοοικονομικές και κοινωνικές μορφές δραστηριοποίησης. Η τροχιά πάνω στις οποίες κινείται η δυναμική των συμφερόντων τους είναι να κατευθύνουν το ποίμνιο σε συμβατές συμπεριφορές νομιμοφροσύνης ώστε η δεδομένη κυρίαρχη τάξη να μην τίθεται σε αμφισβήτηση.

Εν κατακλείδι η αποδοχή της τηλεοπτικής μυθολογίας της ζωής του αγίου Παΐσιου αποδεικνύει ότι ο άνθρωπος χωρίς κοινωνικές προσδοκίες είναι μια απελπισμένη υπόθεση, έντονα θρησκευτικά προσανατολισμένη γιατί έχει ανάγκη να αντλεί ελπίδα από απόκοσμα πρότυπα για να κρατηθεί σε κάποια ψυχική θαλπωρή και μακριά από τα τόξα της κολάσεως.

Η λύση των προβλημάτων του είναι απλή και βρίσκεται στον παρηγορητικό τόνο της θρησκείας και όχι στην έλλογη προσέγγιση της ζωής του.

Απόψεις