Κοινωνία

Ενωση Δικαστών Εισαγγελέων για καθαρίστρια: «Αναντιστοιχία αδικήματος και ποινής»

Τη θέση της για το ζήτημα της δικαστικής απόφασης που κήρυξε ένοχη την εργαζόμενη καθαρίστρια δημοσιοποίησε η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων

Ολόκληρη η ανακοίνωση: 

«Στη δημόσια συζήτηση που άνοιξε με αφορμή την ποινική καταδίκη εργαζόμενης στην καθαριότητα από Εφετείο Κακουργημάτων, σημειώνουμε αρχικά την εκπεφρασμένη θέση μας περί ανάγκης εκλογίκευσης των δρακόντειων ποινών που προβλέπει ο ν. 1608/50 και ορθότερης διάκρισης των αδικημάτων.

Η χρήση ενός νόμου που ψηφίστηκε σε εντελώς διαφορετικές ιστορικές συνθήκες ως εργαλείο αντιμετώπισης σύγχρονων ζητημάτων οδηγεί σε αμφιλεγόμενα αποτελέσματα. Η αναντιστοιχία αδικήματος και ποινής στην προκειμένη περίπτωση είναι προφανής. Η σύγχυση που δημιουργείται από δύο διαφορετικές τάσεις που διαμορφώθηκαν στην νομολογία και οδηγούν σε διαφορετική ποινική αντιμετώπιση όμοιων περιπτώσεων μπορεί να αρθεί είτε με νομοθετική παρέμβαση είτε με λύση του νομικού ζητήματος από σταθερή νομολογία του Αρείου Πάγου.

Οι κατηγορίες περί αναλγησίας δικαστικών λειτουργών που εξέδωσαν τη συγκεκριμένη ή άλλες όμοιες αποφάσεις είναι τουλάχιστον άδικες και συγκαλύπτουν την πραγματική αιτία του προβλήματος.  Οι δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί εκδίδουν πάντα τις αποφάσεις τους μέσα στα πλαίσια της νομιμότητας».

Ανακοίνωση για το θέμα εξέδωσε και ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθήνας:

«Με αφορμή την πρόσφατη καταδικαστική απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας, που καταδίκασε καθαρίστρια σε ποινή κάθειρξης 10 ετών, λόγω πλαστού απολυτηρίου Δημοτικού, πέραν της κραυγαλέας αντίθεσης στο κοινό περί δικαίου αίσθημα, επισημαίνονται τα κάτωθι:

Δεν υπάρχει περιουσιακή βλάβη του Δημοσίου όταν η φερόμενη ζημία που επήλθε από την απατηλή συμπεριφορά του υπαλλήλου ισοσταθμίζεται από ισάξια αντιπαροχή. Τούτο διότι για όσο χρονικό διάστημα ελάμβανε αντίστοιχες της θέσης της αποδοχές, η υπάλληλος παρείχε τις υπηρεσίες της, ούσα συνεπής στις απορρέουσες από τη θέση αυτή υποχρεώσεις της, δοθέντος μάλιστα ότι η συγκεκριμένη θέση εργασίας δεν απαιτούσε εξειδικευμένη γνώση ή ιδιαίτερες πνευματικές δεξιότητες και επομένως η έλλειψη απολυτηρίου Δημοτικού δεν μπορούσε αντικειμενικά να επηρεάσει την ποιότητα των παρεχόμενων από αυτήν υπηρεσιών.

Άλλωστε, δεν προκύπτει ότι η συγκεκριμένη καθαρίστρια, χωρίς το ως άνω απολυτήριο, είχε υποδεέστερες ικανότητες και δεξιότητες για τη θέση αυτή από κάποιον άλλο που κατείχε τον τίτλο αυτόν.

Εξάλλου, σε κάθε περίπτωση, εάν δεν είχε προσληφθεί η συγκεκριμένη υπάλληλος, το Δημόσιο θα κατέβαλε το ισόποσο σε αποδοχές άλλου υπαλλήλου που θα απασχολείτο στην ίδια θέση. 

Διαφορετικό είναι το ζήτημα της πιθανής τέλεσης αδικήματος όχι σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, αλλά σε βάρος ενδεχομένως άλλων συνυποψηφίων για την ίδια υπαλληλική θέση, στην οποία διορίστηκε, εν τέλει, η υπάλληλος που έκανε χρήση πλαστού τίτλου, το οποίο όμως δεν αφορά την προκείμενη υπόθεση. 

Όταν οι διατάξεις περί καταχραστών Δημοσίου βρίσκουν έδαφος εφαρμογής στο πρόσωπο οικονομικά αδύναμων κατηγορουμένων για πλαστά απολυτήρια Δημοτικού, ενώ δεν τυγχάνουν ανάλογης αντιμετώπισης πρόσωπα με οικονομική ισχύ που κατηγορούνται ότι έχουν καταχραστεί το δημόσιο χρήμα, κλονίζεται η ίδια η αξία της Ελληνικής Δικαιοσύνης και τίθεται εν αμφιβόλω η ισότητα που πρέπει να απολαμβάνουν όσοι οδηγούνται ενώπιόν της».

Υπενθυμίζουμε το κείμενο της κοινής πρωτοβουλίας  «Ημεροδρόμου» – «ThePressProject» – «Ελληνοφρένειας»: «Να απελευθερωθεί η καθαρίστρια – Να παρέμβει ο Προκόπης Παυλόπουλος». Διαβάστε το και υπογράψτε στο τέλος του κειμένου. 

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ

Μια καθαρίστρια δικάστηκε και καταδικάστηκε σε 10 χρόνια κάθειρξη. Χωρίς αναστολή. Βρίσκεται, ήδη, στις φυλακές Θήβας. Το έγκλημα ξεκίνησε πριν από περίπου σαράντα χρόνια όταν ένα κορίτσι δέκα χρονών πήγαινε στην Ε’ Δημοτικού. Είχε οκτώ αδέρφια, ήταν από φτωχή οικογένεια, μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο και δεν μπόρεσε να συνεχίσει το σχολείο, δεν τέλειωσε καν το Δημοτικό. Αυτό το κορίτσι όταν έγινε 29 χρονών, έγγαμη με σύζυγο ανάπηρο κατά 67%, μητέρα δυο παιδιών, παραποίησε το χαρτί του απολυτηρίου της προκειμένου να μπορέσει να προσληφθεί ως καθαρίστρια στον Δήμο. Έγραψε – ψευδώς – ότι είχε τελειώσει την Στ’ Δημοτικού. Αυτή είναι η γυναίκα που σήμερα βρίσκεται στις φυλακές.

Το γράμμα του νόμου λέει ότι η καθαρίστρια καταχράστηκε δημόσιο χρήμα (αυτός είναι ο νόμος με τον οποίον καταδικάστηκε), διότι πληρωνόταν χωρίς να διαθέτει τα τυπικά προσόντα που θα καθιστούσαν νόμιμη την πρόσληψή της. Οι «Ιαβέρηδες» πάντα σε κάποιο νόμο πατούν για να διώκουν τους «Αγιάννηδες».

Ας το ξεκαθαρίσουμε: Κανένα μεγάλο έγκλημα δεν μπορεί να αθωώνει μικρότερες παραβιάσεις του νόμου. Το ότι υπάρχουν μεγαλοαπατεώνες που κυκλοφορούν ελεύθεροι, δεν σημαίνει ότι μπορεί κανείς να τους επικαλεστεί για να αθωωθεί μια μικρότερης κλίμακας απάτη. Πράγματι.

Εκείνο, όμως, που ταυτόχρονα θα έπρεπε να είχαν σκεφτεί οι «Ιαβέρηδες» (αν δεν ήταν τέτοιοι) είναι ότι: Αυτή η γυναίκα που δεν μπόρεσε να πάει σχολείο (και που πάει τώρα σχολείο γιατί δεν μπορούσε όταν ήταν παιδί) δούλεψε σκληρά. Και ευσυνείδητα. Δεν έθεσε κανενός τη ζωή σε κίνδυνο. Δεν πλαστογράφησε ένα πτυχίο που θα την έκανε επικίνδυνη κατά την άσκηση των καθηκόντων της. Αν όλα αυτά συνιστούν «κατάχρηση του δημοσίου χρήματος», τότε δεν υπάρχει πεδίο συνεννόησης.

Αν το «νόμιμο και ηθικό» του συστήματος του ταξικού καταναγκασμού επιβάλλει η καθαρίστρια να τιμωρηθεί με δέκα χρόνια φυλάκιση για αυτό που έκανε, τότε η καταδίκη αυτής της «νομιμότητας» και αυτής της «ηθικής» καθίσταται υποχρέωση. Η αλληλεγγύη της κοινωνίας στα θύματα της «τυραννίας» καθίσταται καθήκον για τους λόγους που περιέγραφε ο Μοντεσκιέ: «Δεν υπάρχει σκληρότερη τυραννία από εκείνη που διενεργείται κάτω από τη σκιά των νόμων και τα προσχήματα της Δικαιοσύνης». Αποτελεί στοιχειώδες να ξανασκεφτούμε ως κοινωνία και τον νόμο και την ηθική του ώστε να διεκδικήσουμε μια λύση που να εξασφαλίζει ότι αυτή η γυναίκα δεν θα τιμωρηθεί για τη δυστυχία της με περισσότερη δυστυχία.

Επαναλαμβάνουμε: Δεν είναι βάσιμο επιχείρημα ότι και άλλοι παρανομούν, και μάλιστα χειρότερα. Όμως αν δεν μπορούμε να αντιληφθούμε ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση η δυσαναλογία μεταξύ παραβατικότητας και ποινής ξεπερνάει κάθε αρρωστημένη φαντασία, τότε γινόμαστε συνένοχοι εκείνων που στην ουσία «εκδικούνται» την καθαρίστρια για τη φτώχεια της. Όσο κι αν λέμε ότι καμιά παρανομία δεν δικαιολογεί κι άλλες παρανομίες, η ιδέα ότι σε μια χώρα με τόσο ελαστική δικαιοσύνη απέναντι στις παρασπονδίες των ισχυρών, πληρώνει τόσο ακριβό τίμημα μια γυναίκα τόσο αδύναμη, είναι εξοργιστική.

H φυλάκιση της καθαρίστριας καθρεφτίζει το «δίκαιο» του συστήματος της εκμετάλλευσης που την φυλάκισε. Δεν έχουμε καμία αυταπάτη ότι αποκαθίσταται η  «τιμή» αυτού του συστήματος. Είναι ζήτημα τιμής, όμως, με ύψιστη συμβολική σημασία να απαιτήσουμε άμεση άρση αυτής της νέας προσβολής στο αίσθημα δικαιοσύνης όλων μας.

Καλούμε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον κ.Προκόπη Παυλόπουλο να παρέμβει. Τον καλούμε να ασκήσει όλες τις δυνατότητες που απορρέουν από την θεσμική του θέση στην κατεύθυνση της απονομής χάριτος στην καθαρίστρια. Όχι από μεγαθυμία. Από υποχρέωση.

Καλούμε το αρμόδιο υπουργείο Δικαιοσύνης να βρει, να διαμορφώσει, να επιλέξει  τον νομικό τρόπο και την θεσμική διαδικασία ώστε αυτή η γυναίκα να βγει, άμεσα, από τη φυλακή.  

Το «ThePressProject», η «Ελληνοφρένεια» και ο «Ημεροδρόμος», με αυτήν την ταυτόχρονη δημοσίευση από τις ιστοσελίδες μας, ζητούμε από τους αναγνώστες μας να διακινήσετε το παραπάνω κείμενο, να το υπογράψετε και να ενώσετε μαζί μας τη φωνή σας προκειμένου να αποκατασταθεί αυτή η εξωφρενική αδικία.

Όλοι θυμόμαστε τη διαβόητη φράση του τέως υπουργού ότι «το νόμιμον είναι και ηθικόν». Είχε θεωρηθεί προκλητική διότι περιέγραφε μια διαδικασία που θα οδηγούσε σε νομότυπες ατασθαλίες, για τις οποίες ο δράστης θα παρέμενε δικαιωματικά ατιμώρητος, αφού δεν θα είχε από τυπική άποψη παραβιάσει τον νόμο. Εδώ πρόκειται για την ανάποδη περίπτωση: Το νόμιμον δεν είναι ηθικόν, διότι το νόμιμον εδώ τσακίζει μια γυναίκα στην οποία οφείλουμε μόνο σεβασμό και τύψεις, γιατί δεν μπόρεσε να μορφωθεί, γιατί δεν μπόρεσε να βρει μια δουλειά χωρίς να αναγκαστεί να παραποιήσει το χαρτί του Δημοτικού, και πάνω απ’  όλα γιατί βρίσκεται σήμερα στη φυλακή για τους παραπάνω λόγους.

Ζητούμε να βρεθεί ο τρόπος η γυναίκα αυτή να επιστρέψει στο σπίτι της, να αποκατασταθεί η σοκαριστική αδικία που εξακολουθεί να συμβαίνει στη ζωή της.

Υπογραφές

Ημεροδρόμος

ThePressProject

Ελληνοφρένεια 

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ

(Επισκέψεις: 937 φορές, όπου 1 ημερήσιες)

Σχετικά Άρθρα

Ημεροδρόμος

Ημεροδρόμος

Send this to a friend