Εγκριση του απαράδεκτου Τουρκολιβυκού μνημονίου: Ξεμπροστιάζεται η επικίνδυνη πολιτική της εμπλοκής

Τα συμφέροντα των ενεργειακών και άλλων ομίλων που δραστηριοποιούνται στην περιοχή, όσο και τις συμμαχίες της με άλλους ιμπεριαλιστές – ληστές παρουσιάζει η ντόπια αστική τάξη ως απάντηση μετά την έγκριση του απαράδεκτου τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή της Ανατολικής Λιβύης, που θέτει εμπόδια στα σχέδια για αναβάθμιση της θέσης της στα ενεργειακά και άλλα σχέδια στην περιοχή. Βάζει έτσι ακόμη πιο βαθιά τον λαό μας στους ανταγωνισμούς για τα μερίδια της καπιταλιστικής λείας και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας στο ιμπεριαλιστικό παζάρι, ενώ την ίδια ώρα συνεχίζει τον επικίνδυνο εφησυχασμό που καλλιεργούσε και όλη την προηγούμενη περίοδο και κατέπεσε με πάταγο.

• Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη», Πέμπτη 22 Οκτώβρη 2026

Στο πνεύμα αυτό, χτες ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης παραχώρησε συνέντευξη στον ρ/σ «Mega», όπου έσπευσε καταρχάς να θυμίσει ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο υπογράφηκε το 2019, ότι «υπεγράφη επειδή η Τουρκία είχε εγκαταστήσει ένα σύστημα επιρροής στη Λιβύη, προσπαθώντας ουσιαστικά να περάσει τα δικά της συμφέροντα», και ότι «στα χρόνια που μεσολάβησαν, υπήρξε μια συστηματική προσπάθεια εκ μέρους της Τουρκίας να επιβάλει την κύρωση του μνημονίου από το Κοινοβούλιο».

«Αρα, σε κάθε περίπτωση, αυτό που εκκίνησε ως αρνητικό το 2019 ήταν μια μάχη οπισθοφυλακής για να μπορέσουμε να το κρατήσουμε», πρόσθεσε, λέγοντας σε άλλο σημείο της συνέντευξής του ότι «δεν ήταν στο χέρι της Ελλάδας να το αποτρέψει», αν και μέχρι προχθές έλεγαν άλλα στον λαό.

Συνεχίζοντας, εξάλλου, τη γνωστή τακτική του εφησυχασμού, επέμεινε ότι «δεν υπάρχει καμία απολύτως συνέπεια», επειδή «δεν πρόκειται να εφαρμοστεί», την ίδια ώρα που έλεγε ότι η κυβέρνηση «θα κινητοποιήσει τους δικούς της μηχανισμούς, έτσι ώστε και να υπάρξει καταγγελία αυτού του μνημονίου».

Κόβουν και ράβουν γα τα συμφέροντα του κεφαλαίου

Εξάλλου, με μια αποκαλυπτική, όσο και επικίνδυνη λογική που δείχνει ότι κόβουν και ράβουν σύνορα και κυριαρχικά δικαιώματα με γνώμονα τα συμφέροντα των μονοπωλίων, θύμισε ότι η κυβέρνηση «προκήρυξε οικόπεδα νοτίως της Κρήτης, εκεί που είναι το τουρκολιβυκό μνημόνιο», οπότε εκεί «έχει πολύ περισσότερα συμφέροντα, έχει έργα διασυνδεσιμότητας τα οποία περνούν, άρα δεν πρόκειται να εφαρμοστεί», όπως ισχυρίστηκε.

Τι δεν είπε; Οτι είναι ακριβώς αυτά τα συμφέροντα του κεφαλαίου, τα ανταγωνιστικά σχέδια επιχειρηματικών ομίλων και αστικών τάξεων που βάζουν «μπουρλότο» στην περιοχή, δημιουργούν τους κινδύνους για τους λαούς, ενώ υπονομεύουν και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Θυμίζουμε για παράδειγμα πως οι ίδιοι τον Φλεβάρη φέτος ξεμπροστιάστηκαν με όσα φρόντισαν να προσθέσουν στη σύμβαση με την κοινοπραξία «Chevron» – «Helleniq Energy» για την παραχώρηση αποκλειστικών δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων σε θαλάσσιες περιοχές νότια της Κρήτης. Από τα έγγραφα που δημοσιοποιήθηκαν τότε προέκυπτε ότι η ελληνική κυβέρνηση άφηνε ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο να παραχωρήσει κομμάτια αυτών των περιοχών: «Οι γεωγραφικές συντεταγμένες των νότιων και πλευρικών ορίων της Συμβατικής Περιοχής μπορούν να αναθεωρηθούν από τον Εκμισθωτή (σ.σ. το ελληνικό Δημόσιο), σε περίπτωση σύναψης συμφωνίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και ενός ή περισσότερων γειτονικών κυρίαρχων κρατών, η οποία οριοθετεί την υφαλοκρηπίδα ή την ΑΟΖ της Ελληνικής Δημοκρατίας στη Συμβατική Περιοχή». Επίσης, σε αυτή την περίπτωση «το τμήμα της Συμβατικής Περιοχής που, σύμφωνα με τις διατάξεις της συμφωνίας οριοθέτησης, βρίσκεται πέραν της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ της Ελληνικής Δημοκρατίας (η “Οριοθετημένη Περιοχή”), παύει να αποτελεί μέρος της Συμβατικής Περιοχής και όλα τα δικαιώματα του Μισθωτή επί του τμήματος αυτού εκλείπουν».

Πόσο πιο καθαρά να ειπωθεί ότι τα κυριαρχικά δικαιώματα στη βάση των οποίων υποτίθεται ότι υπογράφονται οι συμφωνίες – και έτσι τάχα «κατοχυρώνονται» όπως λέει η κυβέρνηση – τίθενται υπό συζήτηση και γίνονται αντικείμενο διαπραγμάτευσης – ιμπεριαλιστικού παζαριού με άλλες χώρες της περιοχής και με καθοριστικό τον ρόλο των ενεργειακών μονοπωλίων…

Παραβλέποντας το παζάρι που η ίδια η κυβέρνηση φούντωσε, ο Γεραπετρίτης παρέπεμψε, επίσης, σε καταδικαστικές δηλώσεις από πλευράς ΕΕ (π.χ. χτες έκανε μια και η ύπατη εκπρόσωπος), στους «συμμάχους και εταίρους» της, και στο ότι «μέσα από την Ελλάδα περνάνε όλα τα χρηματοδοτικά πρωτόκολλα της Λιβύης, περνάει η ειρηνευτική αποστολή η οποία βρίσκεται στη Λιβύη, μέσα από την Ελλάδα περνάει η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας προς την Ευρωπαϊκή Ενωση». Μόνο που, όπως δείχνουν και οι ίδιες οι εξελίξεις, όλα αυτά αποτελούν παράγοντες που περιπλέκουν παραπέρα τους ανταγωνισμούς, όσο και την άλλη όψη τους, την επιχείρηση επώδυνων «διευθετήσεων» που δημιουργούν τους όρους νέας κλιμάκωσης.

Δεν απέκλεισε, ως αντίμετρο, να προχωρήσει η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων νότια και δυτικά της Κρήτης, στα 12 ν.μ., αν και όπως είπε «η Ελλάδα δεν αντιδρά σπασμωδικά». «Εν ευθέτω χρόνω» πάει, όπως είπε, και η συζήτηση με την Αίγυπτο για επέκταση της υφιστάμενης διμερούς συμφωνίας για ΑΟΖ, η οποία, θυμίζουμε, «γκριζάρει» όλη την περιοχή από ανατολικά της Ρόδου μέχρι το Καστελλόριζο.

Αναφορικά με το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Κύπρου – Ελλάδας, το GSI, για το οποίο χτες ο Φιντάν ζητούσε «έγγραφη ενημέρωση» (βλέπε σελίδα 5), επέμεινε ότι άδεια από το γαλλικό ερευνητικό πλοίο θα ζητηθεί μόνο από την Ελλάδα, αν και δεν απέκλεισε να υπάρξει «ενημέρωση» προς την Αγκυρα. «Κατά τούτο, εφόσον υπάρξει η αδειοδότηση εκ μέρους της Ελλάδος, η ενημέρωση σχετικά με την έρευνα και την πόντιση είναι κάτι το οποίο θα μπορούσε να είναι δυνατόν, με τη σαφή αναφορά ότι δεν πρόκειται για αδειοδοτική διαδικασία», είπε συγκεκριμένα.

Αργότερα, κατόπιν οδηγιών του, η Μόνιμη Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ, πρέσβης Αγλαΐα Μπαλτά, ενημέρωσε το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για το θέμα επισημαίνοντας «τους κινδύνους που ενέχει για την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο».

Σε αυτό το φόντο, ο Κυρ. Μητσοτάκης υποδέχεται σήμερα στο Μαξίμου τον πρίγκιπα διάδοχο του Αμπου Ντάμπι, το οποίο είναι και η πρωτεύουσα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, με τα οποία η ελληνική κυβέρνηση από το 2020 έχει υπογράψει συμφωνία που εμπεριέχει και «ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής» την οποία παρουσιάζουν ως δήθεν «εγγύηση» απέναντι στην επιθετικότητα της τουρκικής αστικής τάξης.

Ενδεικτικά βέβαια των «λυκοφιλιών» αυτών είναι και τα όσα κατέγραφε χτες η «Καθημερινή», συγκεκριμένα ότι η Τουρκία «από κοινού με κάποιες χώρες, μεταξύ των οποίων και τα ΗΑΕ παρενέβη ώστε να βρεθεί μια λειτουργική φόρμουλα ανάμεσα στα αντιμαχόμενα μέρη (σ.σ. στη Λιβύη) στην κατεύθυνση της ενοποίησής τους». Και ότι ειδικά «στην απόπειρα ενοποίησης των ενόπλων δυνάμεων ανατολικής και δυτικής Λιβύης πρωταρχικό ρόλο διαδραματίζουν από κοινού η Τουρκία και τα ΗΑΕ».

Η εφημερίδα θυμίζει επίσης ότι «τον περασμένο Απρίλιο η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM) διοργάνωσε την άσκηση “Flintlock ’26”, όπου οι ένοπλες δυνάμεις της Τρίπολης και της Βεγγάζης εμφανίστηκαν υπό κοινή διοίκηση, ενώ συνεργάστηκαν και με τις τουρκικές δυνάμεις».

• Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη», Πέμπτη 22 Οκτώβρη 2026