Απόψεις Πολιτική

Δεν χρειάζεται πανεπιστημιακό άσυλο γιατί …έπεσε η δικτατορία!

Ακόμη και σαθρά επιχειρήματα από την Ν.Δ για να δικαιολογήσει την κατάργηση της κατάκτησης του φοιτητικού κινήματος

Ένα ακόμη … «επιχείρημα» για την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου πρόσθεσε στην «φαρέτρα» της η κυβέρνηση. Μετά την υπουργό Παιδείας Νίκη Κεραμέως, που κατέθεσε στην Βουλή το γνωστό αφήγημα περί «ανομίας στα πανεπιστήμια», βουλευτές της Ν.Δ έσπευσαν να υποστηρίξουν ότι το πανεπιστημιακό άσυλο δεν έχει λόγο ύπαρξης γιατί έχει καταπέσει η δικτατορία των συνταγματαρχών και επανήλθε η δημοκρατία. «Προσπερνώντας» το ότι το πανεπιστημιακό άσυλο ήταν από τις πρώτες κατακτήσεις του αντιδικτατορικού κινήματος στην περίοδο της μεταπολιτευσης.

Θα διώκονται οι πράξεις που δεν έχουν σχέση με τα ιδρύματα

Μιλώντας στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής όπου συζητείται η σχετική διάταξη η Νίκη Κεραμέως υποστήριξε πως σήμερα γίνονται «έκνομες ενέργειες εντός  Πανεπιστημίου, αλλά και εκτός Πανεπιστημίου, όλες οι πράξεις που δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με το σκοπό που επιτελούν τα ιδρύματα». Έδωσε δηλαδή το ουσιαστικό στίγμα της ρύθμισης που είναι η αστυνόμευση του φοιτητικού κινήματος στο πλαίσιο της ευρύτερης λογικής της κοινωνικής καταστολής. Την ίδια στιγμή που ετοιμάζονται κινήσεις περαιτέρω παράδοσης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στις «δυνάμεις της αγοράς».

Όπως είπε η υπουργός Παιδείας με την νέα ρύθμιση «εντός των χώρων των ΑΕΙ,  οι αρμόδιες  αρχές , δηλαδή, η Αστυνομία, η Εισαγγελία, η Πυροσβεστική, ασκούν όλες τις κατά νόμο αρμοδιότητες  τους, συμπεριλαμβανομένης της επέμβασης λόγω  χώρο τέλεσης αξιόποινων πράξεων». Σημείωσε πως έτσι «εξομοιώνεται ο χώρος των ΑΕΙ, με τον κοινό δημόσιο χώρο, όσον αφορά την άσκηση αρμοδιοτήτων των αρχών».

Θυμήθηκαν την χούντα

Στην συνέχεια όμως ο Ευρυπίδης Στυλιανίδης (εισηγητής μάλιστα της Ν.Δ στην συνταγματική αναθεώρηση) θέλησε να δώσει και άλλη διάσταση. Όπως είπε «αναμφισβήτητα η θεσμοθέτηση του ασύλου, ήταν μια εμβληματική και συμβολική διάταξη, η οποία περιεγράφη στο Σύνταγμα το ‘75 από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και ψηφίστηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου με το νομοσχέδιο  του 1982, ακόμα σε μεγαλύτερες λεπτομέρειες. Αυτό, ήθελε να δώσει ένα σήμα της ελληνικής κοινωνίας τότε, κόντρα στη δικτατορία που είχε προηγηθεί. Η εξέλιξη κατέστησε σαφές ότι η δημοκρατία ωρίμασε, σταθεροποιήθηκε και η ελευθερία προστατεύτηκε, πλέον στην πράξη, όχι μόνο μέσ’ το πανεπιστήμιο, αλλά και μέσ’ την κοινωνία».

Στην ίδια λογική κινήθηκε και ο εισηγητής της Ν.Δ Κώστας Τζαβάρας. Υποστήριξε πως «κάποια στιγμή στην εξέλιξη των πραγμάτων στην Ελλάδα αυτή η ελευθερία, αυτό το άσυλο που ήταν άσυλο των ιδεών μετατράπηκε σε άσυλο προσώπων, γιατί αυτά τα πρόσωπα έδιναν ένα πραγματικά τιμημένο αγώνα εναντίον ενός ανελεύθερου καθεστώτος, του Καθεστώτος των Συνταγματαρχών. Τότε, το φοιτητικό κίνημα ήταν η πρωτοπορία του ελληνικού λαού απέναντι σε ένα ανελεύθερο καθεστώς». Συνέχισε λέγοντας ότι «με βάση αυτό που συνέβη στις 22 Φεβρουαρίου του 1973 και αργότερα, το Νοέμβριο του 1973, η φοιτητιώσα νεολαία ανέλαβε για λογαριασμό του ελληνικού λαού να αντισταθεί στη δικτατορία και αυτό που δεν έγινε τότε, εξακολουθεί να το έχει ως αίτημα και σε συνθήκες δημοκρατίας, δηλαδή, σε συνθήκες που κατά κανένα τρόπο αμφισβητούν αυτόν τον πυρήνα, την ουσία της λειτουργίας του Πανεπιστημίου».

 

(Επισκέψεις: 2.684 φορές, όπου 2 ημερήσιες)
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Από το 1990 σε ημερήσιες εφημερίδες, περιοδικά, ραδιοσταθμούς και ιστοσελίδες και από το 1995 στο κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ.

Σχετικά Άρθρα

Ημεροδρόμος

Ημεροδρόμος

Send this to a friend