Παξοί: Φωτιά σε δυο τουριστικά σκάφη – ΒΙΝΤΕΟ
ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ
Πέμπτη 11 Ιουνίου 2026
Η ευθύνη παραμένει δυσεύρετο είδος στην ελληνική επικράτεια.
Η κοινωνία φαίνεται πως σοκάρεται περισσότερο από το μακιγιάζ μιας νεκρής γυναίκας παρά από την πιθανότητα ύπαρξης οργανωμένων μηχανισμών κακοποίησης.
Όσο μεγαλύτερη είναι η συγκέντρωση πλούτου, τόσο ισχυρότερη είναι η ικανότητά του να διαμορφώνει τους κανόνες που υποτίθεται ότι τον περιορίζουν.
Για το Τελ Αβίβ, στόχος αυτού του νόμου δεν είναι η τιμωρία. Δεν είναι καν η εκδίκηση. Είναι η εξόντωση των εναπομείναντων Παλαιστινίων στην κατεχόμενη γη τους με κάθε τρόπο.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, που δεν χάνει ευκαιρία να υπενθυμίσει στον υπόλοιπο κόσμο ότι αποτελεί «κοινότητα αξιών», βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα … δύσκολο δίλημμα: να καταδικάσει τη δουλεία ή να προστατεύσει την ακρίβεια της νομικής ορολογίας;
Δεν μας σόκαρε ότι ανήλικα κορίτσια κακοποιούνταν συστηματικά. Δεν μας σόκαρε ότι η εκμετάλλευση είχε διάρκεια, οργάνωση και ανθρώπους που κοίταζαν αλλού. Αυτό που μας τάραξε ήταν τα ονόματα.
Η ICE έχει το ελεύθερο να κάνει εφόδους όπου θέλει, να συλλαμβάνει (και εσχάτως να σκοτώνει) όποιον θέλει και να μην λογοδοτεί για την καταφανή καταπάτηση θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Έχει ενδιαφέρον να αναζητήσουμε τι πλαίσιο ζωής έχουν χτίσει όλοι αυτοί που κόπτονται για τα αγέννητα παιδιά. Το βλέπει κανείς εύκολα παρατηρώντας τα γεννημένα.
Η Ουάσιγκτον δεν χρειάζεται πια προσχήματα όπως η πάταξη της διακίνησης ναρκωτικών ή η παράνομη μετανάστευση για να επιτεθεί σε μία χώρα της οποίας το πετρέλαιο εποφθαλμιά, αλλά η εκλεγμένη κυβέρνηση δεν της το χαρίζει.
Δύσκολα μπορεί κανείς να πιστέψει πως το πετρέλαιο της Βενεζουέλας δεν είναι ο πραγματικός στόχος των επιθετικών κινήσεων του Λευκού Οίκου στην περιοχή.
Όλες οι χώρες που έδωσαν την ψήφο τους φέρουν το βάρος της συνενοχής στη συνεχιζόμενη απόπειρα στέρησης της αξιοπρέπειας του παλαιστινιακού λαού.
Υπάρχουν ορισμένες γωνιές στον πλανήτη που η φτώχεια, η πείνα, η δυστυχία, ακόμα και ο εμφύλιος πόλεμος με χιλιάδες αθώους νεκρούς δεν αρκούν για να αποτελέσουν είδηση στα δελτία ειδήσεων.
Ξαφνικά, η ακροδεξιά γίνεται «της μόδας» και όχι απειλητική. Όπως η Κίμπερλι Γκιλφόιλ γίνεται μία γυναίκα εξωφύλλου, μία γυναίκα - πρότυπο και όχι θιασώτρια των τραμπικών θέσεων και μεθόδων.
Ο άνθρωπος που η στάμπα του «εγκληματία πολέμου» τον ακολουθεί για δεκαετίες έρχεται ξανά στο προσκήνιο για να μετατρέψει την εναπομείνασα γη των Παλαιστινίων σε «Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής».
Όντως, η λέξη «γενοκτονία» είναι μια βαριά λέξη, γι’ αυτό και είναι η καταλληλότερη να περιγράψει τη συντονισμένη επιχείρηση μαζικών δολοφονιών και εκτοπισμού του πληθυσμού που επιχειρεί το Ισραήλ.