Πολιτισμός

59o Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Σύγχρονος Ελληνικός Κινηματογράφος

Συνέντευξη με τον σκηνοθέτη της ταινίας «Η δουλειά της» Νίκο Labôt και την πρωταγωνίστρια Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου

Από τις ευχάριστες εκπλήξεις του ελληνικού τμήματος του φεστιβάλ, η ταινία ‘Η δουλειά της’ του Νίκου Labot, που παίρνει μέρος στο διεθνές διαγωνιστικό του φεστιβάλ, έχει σαν θέμα τη ζωή μιας σαραντάχρονης νοικοκυράς, μητέρας δύο παιδιών, που όταν ο άντρας της μένει άνεργος αναγκάζεται να βγει από το σπίτι για πρώτη φορά και να ψάξει για δουλειά. Θα προσληφθεί ως καθαρίστρια από μια εταιρεία καθαρισμού για ένα πολυκατάστημα και, μέσα από αυτή τη εμπειρία, θα δει τη ζωή με άλλα μάτια.

– Πόσο καιρό χρειαστήκε για να γυριστεί η ταινία; Η έμπευση για το σενάριο;

Νίκος – Για ενάμιση χρόνο έγραφα το σενάριο, στην αρχή μαζί με την Κατερίνα Κλειτσιώτη και στη συνέχεια μόνος μου, και μετά μόνος μου, και έπειτα περίπου τέσσερα χρόνια. Η βασική μου έμπνευση ήταν η μητέρα μου, μια γυναίκα που δεν έχει δουλέψει ποτέ έξω από το σπίτι και είναι φοβισμένη και συντηριτική. Τον χαρακτήρα της Παναγιώτας, της πρωταγωνίστριας, εκεί πάνω τον έχτισα.

Ενώ έγραφα το σενάριο έκανα έρευνα, πήγα στην ΠΕΚΟΠ και μίλησα με πολλές γυναίκες. Ήταν συγκλονιστική εμπειρία. Αυτές οι αθέατες εργαζόμενες που δεν τις παρατηρούμε ποτέ έχουν μια αξιοπρέπεια και μια περηφάνεια γι’αυτό που κάνουν. ‘Με τη σφουγγαρίστρα σπούδασα τα παιδιά μου’ μου είπαν όχι μία και δυο αλλά σχεδόν όλες.

– Ποιος είναι ο βασικός άξονας τη ταινίας;

Νίκος – Οι άξονες είναι δύο: από τη μία είναι μια γυναίκα κλεισμένη μέσα στο σπίτι που, μέσα από τη δουλειά της, χειραφετείται, αλλάζει η σχέση της με τον άντρα και τα παιδιά της αλλά και ο τρόπος που βλέπει τον κόσμο γύρω της. Γνωρίζει κόσμο, εντάσσεται σε μια νέα κοινωνική ομάδα έξω από την οικογένεια.

Από την άλλη είναι οι εργασιακές σχέσεις στη σημερινή Ελλάδα: υπεργολαβίες, απλήρωτες υπερωρίες, απολύσεις. Η ταινία, παρ’όλο που παρουσιάζει την κατάσταση που επικρατεί στο χώρο της εργασίας, την παθητικότητα αλλά και τις αντιστάσεις, εστιάζει στην πρωταγωνίστρια και την ψυχολογία της.

Μαρίσα – Δείχνει το οξύμωρο, παρ’όλο που οι συνθήκες εργασίας είναι αυτές που είναι, άθλιες, η ίδια νιώθει τόση χαρά που έχει βγει από το σπίτι και έχει μια δουλειά που, όσο τη βλέπουμε τουλάχιστον, δεν δίνει σημασία στα υπόλοιπα. Και δεν καταλαβαίνει και καλά τι γίνεται. Έχει καλές σχέσεις με όλες και στη φάση που οι άλλες τσακώνονται για τον αν πρέπει να πάνε στην Επιθεώρηση Εργασίας, αυτή κοιτάει αμέτοχη και δεν παίρνει θέση.

– Εξαιρετική η ερμηνεία σου στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Δε σε αναγνώρισα.

Μαρίσσα – Πήρα δώδεκα κιλά για το ρόλο. Και πέρα από αυτό, προσπάθησα να προσεγγίσω όσο μπορούσα την πρωταγωνίστρια, το χαρακτήρα της, την παθητικότητα και το φόβο της. Νομίζω ότι όλοι μπήκαμε στο πετσί του ρόλου μας, και ο Δημήτρης ο Ήμελος, και τα παιδιά…

– Και οι ηθοποιοί που έπαιζαν τις καθαρίστριες. Πείθατε όλες και όλοι πως ήσασταν ο ρόλος σας.

Νίκος – Δουλέψαμε με πολλές πρόβες αλλά και πολύ συζήτηση, πήρε καιρό αλλά καταφέραμε πιστεύω να δώσουμε μια όχι αληθοφανή αλλά αληθινή πτυχή της πραγματικότητας της Παναγιώτας.

– Στο τέλος η Παναγιώτα, παρ’όλο που δεν αντιδράει σε τίποτα, ‘μοιραία’ απολύεται. Βλέπουμε την απελπισία της αλλά το τέλος είναι ανοιχτό ως προς το τι θα κάνει μετά.

Μαρίσσα – Αυτός ακριβώς ήταν ο στόχος: να αφήσουμε ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα. Η Παναγιώτα μπορεί να μείνει με τον άντρα της ή μπορεί και να χωρίσει, να ψάξει για άλλη δουλειά ή όχι, να συνειδητοποιηθεί όσον αφορά τις εργασιακές συνθήκες ή όχι. Στην τελευταία σκηνή την αφήνουμε με ένα ποτήρι κρασί στο χέρι σε μια γιορτή να γελάει. Από τη στιγμή που βγήκε έξω και η ζωή της άρχισε να αλλάζει, όλα είναι δυνατά

(Επισκέψεις: 439 φορές, όπου 1 ημερήσιες)

Σχετικά Άρθρα

Ημεροδρόμος

Ημεροδρόμος

Send this to a friend